Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Nie mówię już szeptem Ola Mucha 
Trzynaście kobiet z kręgu pisarskiego postanowiło spisać swoje opowiadania i wskazać kobietom drogę do własnego głosu, aby nie mówiły już szeptem. Co więcej "Nie mówię już szeptem" jest selfpublishing Dziewczyny odważnie zdecydowały się na spisanie i wydanie swoich opowiadań. Bardzo kibicuję takim inicjatywom i wielkie brawa dla nich za odwagę.
_
Przyznam, że nie wszystkie historie do mnie od razu trafiły. Początkowo to co czytałam wywoływało we mnie bunt i złość. Gdzie tu głos kobiet? Na spokojnie, wróciłam jednak do lektury, zaczęłam rozmawiać z osobami, które już książkę przeczytały i rozumiałam swoje uczucia.
_
"Nie mówię już szeptem" to książka o walce o swoje JA. O wychodzeniu z cienia i stawianiu granic. To książka o zerwaniu ze społecznymi oczekiwaniami wobec kobiet i przełamaniu traum i wstydu, które bardzo często towarzyszą nam od wczesnych lat. Co najważniejsze to zbiór opowiadań o zmianie i braku zgody na dalsze milczenie.
_
Historie, które tworzą "Nie mówię już szeptem" są bardzo emocjonalne, czasami wręcz bolesne. Wiecie dlaczego? Bo można w nich odnaleźć cząstkę siebie. Właśnie dlatego początkowo wywołały we mnie taką złość, bo mi od najmłodszych lat dodawano skrzydeł i uczono mówić głośno.
_
Po przeczytaniu wszystkich trzynastu opowieści mogę powiedzieć, że były takie, które trafiły do mnie mniej ale i takie, które bardziej do mnie przemówiły. To tylko pokazuję różnorodność tych opowieści. Myślę, że każda kobieta odnajdzie tu swoją opowieść i zada sobie pytanie: "Czemu pozwalamy by zabrano nam głos? Czemu dajemy się uciszyć?"
Nie mówię już szeptem Ola Mucha
„Nie mówię już szeptem” to nie jest po prostu kolejna antologia. to manifest odwagi, szczerości i kobiecej siły, który zostaje w czytelniku na bardzo długo po odłożeniu książki na półkę.
W środku znajdziemy 13 opowiadań, a każde z nich to osobny, niezwykle intymny świat. To, co uderza od pierwszej strony, to autentyczność. Autorki z Czułego Kręgu Pisarskiego nie boją się trudnych tematów – piszą o momentach przełomowych, o emocjach, które często upychamy głęboko w sobie, i o odzyskiwaniu własnego głosu.
Co wyróżnia tę pozycję?
Różnorodność, która łączy: Choć każda z trzynastu historii jest inna, wszystkie spaja wspólny mianownik – niesamowita szczerość. Nie ma tu miejsca na literackie maski.
Napięcie: Każde opowiadanie jest tak skonstruowane, że trzyma w napięciu do ostatniego zdania. Czytelnik z niecierpliwością czeka na to, co wydarzy się w kolejnym rozdziale życia bohaterek.
Uczta dla oka: Nie sposób nie wspomnieć o warstwie wizualnej. Autorskie grafiki, które przeplatają się z tekstem, tworzą z tą książką nierozerwalną całość. Nadają opowieściom dodatkowy, głęboki wymiar i pozwalają na chwilę oddechu oraz artystycznej refleksji.
Oprawa: Całość dopełnia piękna okładka projektu Joanny Moczulskiej, która idealnie oddaje ducha „wychodzenia z szeptu”.
To lektura obowiązkowa dla każdego, kto szuka w literaturze prawdy i emocji. Ta książka udowadnia, że kiedy kobieta przestaje mówić szeptem, dzieją się rzeczy magiczne.
Gorąco polecam – szczególnie na wiosenne przebudzenie! 🌷✨
