Mary Rain

Historia jakich wiele: ona szara myszka bez niczego i on, milioner ratujący damę w opałach. Motyw wyróżniający tę książkę to brutalny szef, który mści się na głównej bohaterce za to, że nie chce z nim być. No cóż... Moim zdaniem Autorka miała dobry pomysł, ale pojawiło się sporo niedociągnięć, które sprawiły, że książka jest mocno przeciętna. I tutaj znowu nasuwa mi się pytanie: gdzie w tym całym procesie wydania książki jest rola wydawnictwa i redaktora? Bo ja rozumiem, że autor, który spędza nad powieścią godziny, dni, tygodnie może czegoś nie dopatrzeć, może zrobić błędy, może być coś niespójnego. Ale właśnie po to, ktoś z wydawnictwa to czyta i sprawdza, a przynajmniej powinien... W tej książce mamy nie tylko błędy czasowe. Jest jeszcze motyw tego mszczącego się szefa: tak jakby pojawia się z nikąd i nagle znów znika na kilkadziesiąt stron. Nie czuje się napięcia związanego z groźbami Victora. W tym wszystkim jedyne emocje (i to też negatywne) wywołuje wkurzająca postawa Rose. Przecież w związku z otrzymywanymi pogróżkami, ona sama poradzi sobie z byłym szefem, mimo, że wcześniej nawet nie odważyła się odejść z pracy 🤦‍♀️ W mojej opinii jedyną dobrze zarysowaną postacią jest właśnie Victor, chociaż to psychopata, to od początku ma cel, do którego za wszelką cenę dąży. Wie jak go osiągnąć i nie cofa się przed niczym. Czarny charakter Autorka ma już opanowany, czas popracować nad tymi pozytywnymi bohaterami. Druga część jest dostępna na wattpadzie. Możliwe, że w wolnej chwili zapoznam się z nią, żeby sprawdzić postępy Autorki.