Greer Rivers

𝕁𝕖𝕕𝕟𝕒𝕜 𝕟𝕚𝕘𝕕𝕪 𝕟𝕚𝕖 𝕕𝕒 𝕤𝕚𝕖̨ 𝕟𝕚𝕜𝕠𝕘𝕠 𝕡𝕠𝕫𝕟𝕒𝕔́ 𝕨 𝕡𝕖ł𝕟𝕚. 𝕁𝕖𝕤𝕥𝕖𝕞 𝕥𝕖𝕘𝕠 𝕫̇𝕪𝕨𝕪𝕞 𝕕𝕠𝕨𝕠𝕕𝕖𝕞. 𝕂𝕒𝕫̇𝕕𝕪 𝕟𝕠𝕤𝕚 𝕞𝕒𝕤𝕜𝕖̨. 𝕎𝕤𝕡𝕠́ł𝕡𝕣𝕒𝕔𝕒 𝕣𝕖𝕔𝕖𝕟𝕫𝕖𝕟𝕔𝕜𝕒 | @wydawnictwokdw Scarlett Day po tragicznej śmierci ojca z rąk nieznanego jej napastnika stara się podążać ścieżką, którą wymarzył dla niej jej rodzic. Kiedy jednak otrzymuje druzgocącą diagnozę choroby afektywnej dwubiegunowej, po przebytym epizodzie manii postanawia, że dzięki narzuconym rutynom nigdy więcej nie trafi do ośrodka psychiatrycznego. Jako aspirująca śpiewaczka operowa swoje pierwsze kroki stawia na deskach Opery Francuskiej należącej do wpływowej, ale też tajemniczej rodziny Bordeaux. Dziewczyna co noc słyszy kojące dźwięki fortepianu, które otulają ją do snu, a co jakiś czas otrzymuje listy od tajemniczego wielbiciela. Sytuacja komplikuje się, kiedy spotyka swojego dawnego przyjaciela z dzieciństwa. Rand Chatelain stara się za wszelką cenę przeciągnąć dziewczynę na swoją część miasta, proponując jej ochronę przed Upiorem, tajemniczym mężczyzną ukrywającym się przed światem, o którym krążą mrożące krew w żyłach opowieści. Kiedy okazuje się, że tajemniczym wielbicielem Scarlett jest właśnie on, Solomon Bordeaux, bezwzględny egzekutor, który swoje oblicze skrywa za maską, mieszkańcom miasta znany jako Upiór. Komu Scarlett powinna uwierzyć. Przyjacielowi z dzieciństwa czy Upiorowi? Mroczne spojrzenie na słynną na cały świat opowieść podane jest wraz z całym wachlarzem emocji. Autorka skupia się na poprawnym przedstawieniu schorzenia głównej bohaterki, z którym jej samej przyszło się zmagać. Do tego dochodzi obsesja głównego bohatera na punkcie Scarlett. Brzmi jak przepis na świetny dark romans, prawda? Moim zdaniem sam pomysł na fabułę był świetny, ale czy jego wykonanie spełniło moje oczekiwania? Relacja głównych bohaterów rozwijała się stopniowo, co nie jest klasycznym zabiegiem w tym właśnie gatunku literackim. W pierwszej chwili napięcie seksualne było wręcz namacalne. W głównym bohaterze wyczuwalna była chęć zmiany, jednak była ona przyćmiewana przez traumy jakich doznał będąc nastolatkiem. Poczucie zemsty na wrogach jedynie napędzało jego maniakalną chęć ochrony Scarlett. To zachowanie zasługuje na miano toksycznego, jak bardzo usprawiedliwiane by ono nie było. Na mój odbiór książki wpłynęły również wielokrotne powtórzenia opisu wyglądu głównego bohatera. Wspomnienie jego oczu w kolorze nieba o północy co dosłownie parę zdań do tej pory mnie prześladuje. Niemniej jednak czerpałam przyjemność z czytania tej książki. Ciekawość dotycząca wydarzeń, których doświadczali główni bohaterowie oraz chęć poznania tej historii sprawiały, że niedogodności, które wcześniej wymieniłam zeszły na drugi plan. Nie jest to historia idealna, ale zdecydowanie taka, która potrafi wciągnąć i wzbudzić emocje. Jeżeli szukacie książki która swoją fabułą was odrobinę pochłonie, otworzy przed wami obraz życia z nieuleczalną chorobą oraz pozwoli na chwilę zanurzyć się w mroczniejszej reinterpretacji znanej historii, ta pozycja może być dla was ciekawym wyborem. Ja mimo kilku zastrzeżeń dobrze spędziłam czas z tą książką i z ciekawością sięgnęłabym po kolejne historie w podobnym klimacie.