Niemiecki literaturoznawca, historyk literatury, romanista, wykładowca akademicki, profesor. W listopadzie 1942 został zidentyfikowany przez gestapo jako członek radzieckiej siatki szpiegowskiej znanej jako "Czerwona Orkiestra". Otrzymał wyrok śmierci, zamieniony później dzięki poparciu wpływowych naukowców na pięć lat więzienia. W celi śmierci napisał powieść "Die Passionen der halkyonischen Seele". Po wojnie trafił do amerykańskiej strefy okupacyjnej Niemiec. Jesienią 1947 przeniósł się z uniwersytetu w Marburgu (w amerykańskiej strefie) na uniwersytet w Lipsku (w radzieckiej strefie okupacyjnej - później NRD),a od 1951 pracował na Uniwersytecie Humboldta we wschodnim Berlinie.
