Aleksander Grzebyk

"Informatyczność materii" próbuje odpowiedzieć na pytanie o budowę wszechświata na poziomie fundamentalnym. Wielka różnorodność badanych przez współczesną naukę cząstek elementarnych, które pozostają przy tym dobrze uporządkowane pod względem właściwości, zdaje się świadczyć o istnieniu bardziej podstawowego poziomu materii, z którego ta różnorodność i uporządkowanie bierze swoje źródło. Autor postuluje istnienie takiego poziomu, nazwanego przez niego informatycznym poziomem materii, który jest w istocie oceanem zupełnie prostych i jednakowych Najmniejszych Cząstek Materii. To dopiero wielorakie łączenie tych cząstek ma odpowiadać za różnorodność znanego nam świata. Tym samym prezentuje on spekulatywną teorię naukową inspirowaną rozważaniami Demokryta, Arystotelesa i Leibniza. Filozofowanie na podstawie nauki, a już tym bardziej tworzenie teorii naukowych w oparciu o filozofię, wydaje się być przedsięwzięciem z góry skazanym na porażkę. Obecnie jest już raczej jasne, że filozofia i fizyka mają różne cele, a więc i różne metody. Niestety, "Informatyczność materii" z jednej strony używa metod znanych z przednaukowej filozofii przyrody, a z drugiej, jako materiału do rozważań, używa odkryć współczesnej fizyki. Z tego powodu książka nie przypadnie raczej do gusty ani naukowcom, ani filozofom. Jak jednak sam autor zaznaczył w przedmowie, jest ona rezultatem samotnych rozważań filozoficzno-naukowych, które zostały podjęte dla samej przyjemności zmierzenia się z problemami fundamentalnymi.