C.S Harris

Kolejna z powieści mojego ukochanego cyklu. Kryminał historyczny z rzetelnie przedstawionym tłem historycznym i obyczajowym epoki. Sierpień 1816. Anglia pogrążona jest w okresie, który przejdzie do historii jako Rok Bez Lata. W obliczu dwóch kryzysów: niszczącej zbiory zimy wulkanicznej i kryzysu gospodarczego spowodowanego końcem wojen napoleońskich, brytyjska monarchia jest prześladowana przez widmo krwawych zamieszek, jakich nie widziano od początków rewolucji francuskiej. W samym środku zamieszania, w opuszczonej kaplicy, znaleziono martwego mężczyznę wiszącego głową w dół za jedną nogę, z rękami związanymi za plecami. Poza ta przerażająco przypomina obraz przedstawiony na karcie tarota znanej jako Le Pendu, Wisielec. Ofiara – lord Preston Farnsworth, młodszy brat jednego z dobrodziejów regenta – była zagorzałym bojownikiem przeciwko temu, co nazywał siłami ciemności, czyli przestępczości, niemoralności i lenistwu. Jego brutalne morderstwo wstrząsnęło Pałacem i wywołało panikę wśród i tak już zaniepokojonej ludności. Sebastian St. Cyr, wicehrabia Devlin, dowiaduje się o morderstwie od obdartego sieroty, która prowadzi go do zwłok, po czym znika. Początkowo wszyscy w otoczeniu zamordowanego postrzegają lorda Prestona jako bezinteresownego świętego. Jednak gdy Sebastian zagłębia się w jego życie, szybko uświadamia sobie, że mężczyzna zgromadził wokół siebie więcej wrogów, w tym majora Hugh Chandlera, bliskiego przyjaciela, który kiedyś uratował Sebastianowi życie. Sebastian odkrywa również, że pobożny lord Preston mógł być o wiele bardziej niebezpieczny niż ci, których próbował zbawić. Gdy ciemne chmury zawisają nad miastem, a deszcz pada nieprzerwanie, odnaleziono dwie kolejne ofiary, jedną uduszoną, a drugą zastrzeloną, ze złowieszczymi kartami tarota na ciałach. Zabójca wysyła makabryczną wiadomość, a Sebastianowi kończy się czas, by ją rozszyfrować, zanim zginą kolejne osoby, a napięta sytuacja w powojennym Londynie eksploduje. Teraz pozostaje tylko czekać na kontynuację:)