Kochałem tę kobietę tak mocno, że aż mnie to przerażało. Bo zawsze miłość odbierałem jako słabość. Ale teraz nie czułem się słaby. Czułem się mocny i zdeterminowany. I wiedziałem, że właśnie miłość do tej dziewczyny da mi siłę. Siłę honoru, siłę przetrwania i siłę miłości.

- (...)Ale w sumie fajnie by było, gdybyś miał córkę. Ja zrobiłbym Ewuni syna, a on by potem twoją córkę…
- Mam cię zastrzelić już teraz?

Nie mogę nigdy nikogo pokochać, nikt nie może być dla mnie ważny, być mi bliski. Ściągam jedynie ból, okrucieństwo, zło w czystej postaci. Jestem złem, cholernym Diabłem, który zasługuje tylko na to, aby smażyć się w tym piekle na ziemi sam, zawsze sam, bez zobowiązań, bez życia, bez miłości.

Nikt nie rodzi się gangsterem, a poruszania się w tym świecie trzeba się nauczyć, podobnie jak żelaznych zasad, które nim rządzą. Podjąłeś ryzyko i musiałeś się z tym liczyć. Bo ten świat nie brał jeńców. Były tylko ofiary. Nieskończenie długa lista matek, które już nigdy nie zobaczą dzieci. Synów, którzy skończyli w anonimowych grobach, córek, które – uzależnione i wynaturzone – fundowały sobie złoty strzał. Ten świat wciągał i wypluwał, nie dając nic w zamian. Im bliżej ktoś był góry, tym miał dłuższą historię. Każdemu z nas coś zabrano, każdy musiał coś lub kogoś poświęcić. I robiliśmy to bez mrugnięcia okiem. Bo okazanie słabości oznaczało porażkę. A co potem siedziało w naszych głowach i z jaką świadomością musieliśmy żyć… to inna kwestia. Prywatna. Której nie pokazywaliśmy światu. I która nas niszczyła.

Nie mogę nigdy nikogo pokochać, nikt nie może być dla
mnie ważny, być mi bliski. Ściągam jedynie ból, okrucieństwo,
zło w czystej postaci. Jestem złem, cholernym Diabłem, który zasługuje tylko na to, aby smażyć się w tym piekle na ziemi
sam, zawsze sam, bez zobowiązań, bez życia, bez miłości.