- Mieszkańcy zaświatów! Chodźcie tu, podejdźcie i nastawcie uszu. Jak słowo świętego człowieka głosi, czterech przybędzie - krzyknąłem donośnym głosem i w tej samym momencie znikąd pojawili się na balu dużą grupą aniołowie, dumni, wyniośli w idealnie dopasowanych garniturach, strosząc swoje skrzydła.

Wiedziałem, że ten moment kiedyś nadejdzie. Moja tajemnica zostanie wystawiona na próbę. Pociąg myśli i wspomnień mknął mi przez umysł. Prawda oznaczała zaprzepaszczenie szansy na normalne życie, a kłamstwo dawało obietnicę odwleczenia tej sytuacji.

Kiedy weszliśmy do Styksu, to twoje życie na Ziemi skończyło się. Ze mną było podobnie. Nie do końca wiem jak to działa, ale będziesz na razie czymś w rodzaju wolnego ducha, ludzie będą cię widzieć lub nie, zależy czy im na to pozwolisz. Sama będziesz mogła poruszać się tylko po jednym ze światów. Reszta spraw, co do twojego istnienia, zostanie z grubsza taka sama jak do tej pory. Tylko zawsze zostaniesz z tym samym wyglądem i wiekiem.

Było ich czterech. Czterech jeźdźców zwiastujących koniec świata, a na imię im było Wojna, Głód, Zaraza oraz Śmierć.