Cytat dnia
Nie ma większej hipokryzji niż uspokajanie własnego sumienia poprzez bronienie różnych spraw na portalu społecznościowym albo puszenie się z...
Najnowsze artykuły
ArtykułyCrime Story: pierwsze takie wydarzenie autorskie w Polsce
1
ArtykułyWielkanoc z książką i nie tylko – czytelnicze oraz kreatywne pomysły na prezent3
ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej2
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty2
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2017
2016
2015
Długa chwila ciszy Paul Colize 
Nie zniechęcajcie się zbyt szybko do tej książki. Całość nie wypada tak tragicznie. Znaczący wpływ na pierwsze (bardzo złe wrażenia) ma postać głównego bohatera. Autor powinien był zaczerpnąć przed stworzeniem Stanisława Kervyna opinii seksuologa. Moim skromnym zdaniem to nie seksoholik, a gardzący kobietami i wszystkim, dosłownie wszystkim pseudo macho. Bardzo słaby i skrzywdzony przez życie człowiek, mszczący się na całym świecie w sumie nie wiadomo za co. Historia jego małżeństwa zaznaczona pobieżnie. Może jej rozwinięcie pozwoliłoby nieco więcej zrozumieć.
Wątek organizacji szukającej nazistów całkiem przyzwoity, chociaż od pewnego momentu sprawiał wrażenie, jakby był to scenariusz do słabego filmu sensacyjnego.
Duży plus dla autora za to, że nie przedstawił Polaków jako współsprawców holokaustu oraz zła całego świata.
Podsumowując: dwie gwiazdki dla autora, dwie gwiazdki dla łowców zbrodniarzy wojennych. zero dla głównego bohatera.
Bruksela Noir Barbara Abel 
W skali gatunkowej w „Brukseli Noir” znajdziemy niemalże wszystko. Od komedii przez SF po krwisty horror. To ostatnie stwierdzam trochę awansem, bo opowiadanie o rzeźni przewijałam wyłapując tylko słowa kluczowe w nadziei, że dam radę. Nie dałam.
Stylowo za to jest dość jednostajnie. Większość autorów preferuje soczysty, mocny język i obfite opisy topograficzne.
W ogólnym rozrachunku nie było źle, ale zabrakło mi nieposkromionej wyobraźni, jaki prezentowała „Praga Noir”.
