Czytanie zabiera dużo czasu, a w jego trakcie nie da się robić niczego innego - zaczął. - Ludzie, którzy nie czytają zawodowo, czytają głównie z lenistwa. Chwytają się tej pozornej aktywności, bo jest ona społecznie akceptowana, wręcz nobilitowana, być może nawet pożyteczna, ale zajmują się tym tylko po to, by nie robić niczego innego. I wszystko jedno, co i kogo czytają. Marnują mnóstwo czasu.

Czytanie zabiera dużo czasu, a w jego trakcie nie da się robić niczego innego - zaczął. - Ludzie, którzy nie czytają zawodowo, czytają głównie z lenistwa. Chwytają się tej pozornej aktywności, bo jest ona społecznie akceptowana, wręcz nobilitowana, być może nawet pożyteczna, ale zajmują się tym tylko po to, by nie robić niczego innego. I wszystko jedno, co i kogo czytają. Marnu...

Niech ta tkanina alkoholowej opowieści, ten wielki zawomitowany i zmięty dywan fabuł, te haftowane wódką monologi śmierdzą nam zawsze przestrogą trzewi wołających każdej bezsennej i samotnej nocy. Chcę czuć głód alkoholowy, chcę, żeby chciało mi się pić, żeby mnie ciągnęło, szarpało, darło do chlania, tylko w ten sposób może uda mi się dzisiaj nie napić.

Niech ta tkanina alkoholowej opowieści, ten wielki zawomitowany i zmięty dywan fabuł, te haftowane wódką monologi śmierdzą nam zawsze przestrogą trzewi wołających każdej bezsennej i samotnej nocy. Chcę czuć głód alkoholowy, chcę, żeby chciało mi się pić, żeby mnie ciągnęło, szarpało, darło do chlania, tylko w ten sposób może uda mi się dzisiaj nie napić.

Chcę czuć głód alkoholowy, chcę, żeby chciało mi się pić, żeby mnie ciągnęło, szarpało, darło do chlania, tylko w ten sposób może uda mi się dziś nie napić. Proszę Cię, Boże, jakkolwiek Cię rozumiem, ześlij na mnie łaskę świadomego przeżywania głodu alkoholowego, żebym o nim nigdy nie zapomniał. Ten jeden raz pozwól mi wobec Ciebie powtórzyć słowo "nigdy". Spraw, bym nigdy nie zapomniał, jak trudno jest przestać pić, i by to "nigdy" nigdy nie pozwoliło mi zacząć pić od nowa.

Chcę czuć głód alkoholowy, chcę, żeby chciało mi się pić, żeby mnie ciągnęło, szarpało, darło do chlania, tylko w ten sposób może uda mi się dziś nie napić. Proszę Cię, Boże, jakkolwiek Cię rozumiem, ześlij na mnie łaskę świadomego przeżywania głodu alkoholowego, żebym o nim nigdy nie zapomniał. Ten jeden raz pozwól mi wobec Ciebie powtórzyć słowo "nigdy". Spraw, bym nigdy nie ...

Jako przenoszone dziecko zbliżałem się do progu dziesiątego miesiąca, już u zarania wątpiąc w to, że kiedykolwiek powinienem zaistnieć”.

Jako przenoszone dziecko zbliżałem się do progu dziesiątego miesiąca, już u zarania wątpiąc w to, że kiedykolwiek powinienem zaistnieć”.

Jest nic. Jeszcze nic się nie stało. Niczego nie poczułem, niczego nie pomyślałem ani nie powiedziałem. Nie zdecydowałem o niczym i niczego nie zrobiłem. Niczego nie zepsułem i niczego nie siliłem się naprawiać. Na białym nic kładę pamięć oraz wyobraźnię. I mieszam je ze sobą , aż otrzymam prawdę”..

Jest nic. Jeszcze nic się nie stało. Niczego nie poczułem, niczego nie pomyślałem ani nie powiedziałem. Nie zdecydowałem o niczym i niczego nie zrobiłem. Niczego nie zepsułem i niczego nie siliłem się naprawiać. Na białym nic kładę pamięć oraz wyobraźnię. I mieszam je ze sobą , aż otrzymam prawdę”..

Jeśli wsłuchasz się w siebie wystarczająco mocno, to dotrzesz do tego miejsca.- Przystawił sobie palec do skroni.- Tam, na dnie świadomości wszyscy jesteśmy tacy sami. Źródło jest jedno. Smutek, który ciągle czujemy, bije właśnie stamtąd”.

Jeśli wsłuchasz się w siebie wystarczająco mocno, to dotrzesz do tego miejsca.- Przystawił sobie palec do skroni.- Tam, na dnie świadomości wszyscy jesteśmy tacy sami. Źródło jest jedno. Smutek, który ciągle czujemy, bije właśnie stamtąd”.

Od czasu do czasu dało się słyszeć, że mówił, ale z urywków zdań, które do mnie docierały, trudno było wywnioskować, czy rozmawiał przez telefon, mówił sam do siebie, czy też głośno czytał. Potem, przez znakomitą większość czasu, nie generował absolutnie żadnych dźwięków, a cisza, która panowała w mieszkaniu, zamiast łamać się za sprawą jego obecności, zdawała się potężnieć i nieomal materializować. Wyobrażałem ją sobie wtedy jako przezroczysty blok powietrza, który rośnie i rozpycha dzielące nas ściany.

Od czasu do czasu dało się słyszeć, że mówił, ale z urywków zdań, które do mnie docierały, trudno było wywnioskować, czy rozmawiał przez telefon, mówił sam do siebie, czy też głośno czytał. Potem, przez znakomitą większość czasu, nie generował absolutnie żadnych dźwięków, a cisza, która panowała w mieszkaniu, zamiast łamać się za sprawą jego obecności, zdawała się potężnieć i n...

Wróciłem do swojego pokoju i wyjrzałem przez okno. Na zewnątrz było całkiem ciemno, więc nie mogłem dostrzec Dawida ani zorientować się, dokąd poszedł. Chwyciłem laptop, wpiąłem do niego pendrive i otworzyłem folder, w którym znajdował się plik zatytułowany "Zdjęcia z pamięci". Zanim zacząłem czytać, zgasiłem światło, usiadłem przy biurku i przysunąłem do siebie paczkę papierosów.
Raz jeszcze spojrzałem przez okno. Wiatr dmuchał w ciemność, jakby chciał ją napompować, a niewinne drzewa przyjmowały go w siebie i wstrząsał nimi dreszcz. Gdyby spojrzeć na nie z lotu ptaka, wyglądałyby jak futro uśpionego zwierzęcia, które stroszy się przy wdechu i opada, gdy wydaje tchnienie, jeży się i wygładza, dziczeje i łagodnieje na powrót".

Wróciłem do swojego pokoju i wyjrzałem przez okno. Na zewnątrz było całkiem ciemno, więc nie mogłem dostrzec Dawida ani zorientować się, dokąd poszedł. Chwyciłem laptop, wpiąłem do niego pendrive i otworzyłem folder, w którym znajdował się plik zatytułowany "Zdjęcia z pamięci". Zanim zacząłem czytać, zgasiłem światło, usiadłem przy biurku i przysunąłem do siebie paczkę papieros...

To się chyba właśnie tak odbyło z tym piciem. Teraz się zastanawiam, czy ja swojego alkoholizmu sama nie wymyśliłam. Trochę jak aktorka, która chce zostać gwiazdą, zagrać rolę życia, napisaną specjalnie dla niej, ale nikt dla niej nie pisze, bo jest słaba, brzydka, charakterystyczna, więc postanawia zostać scenarzystką, aktorką i reżyserką swojej życiowej roli w jednym. Przebiera się za tę drugą - młodą, atrakcyjną i błyskotliwą, przez wszystkich podziwianą, aż w końcu zabawa w pozory zaczyna przynosić prawdziwe konsekwencje. Aktorka budzi się z ręką w nocniku i nie wie, czy to ona, czy ta wymyślona. I teraz musi to odkręcić, zmyć makijaż, opowiedzieć prawdziwą wersję. Nie, nie ludziom, sobie musi samą siebie wytłumaczyć, bo już wszystko, co było prawdziwe, i co o sobie wiedziała, zapomniała albo wymieniła na kłamstwo.

To się chyba właśnie tak odbyło z tym piciem. Teraz się zastanawiam, czy ja swojego alkoholizmu sama nie wymyśliłam. Trochę jak aktorka, która chce zostać gwiazdą, zagrać rolę życia, napisaną specjalnie dla niej, ale nikt dla niej nie pisze, bo jest słaba, brzydka, charakterystyczna, więc postanawia zostać scenarzystką, aktorką i reżyserką swojej życiowej roli w jednym. Przebie...

Młodość bowiem to czas, w którym człowiek przygotowuje się do życia w przyszłości, która nie nadeszła, ma przemożony wpływ na jego ciało, sposób myślenia i uczuciowość. Młodzi ludzie - z odwagą lub troską, gorączkowo lub leniwie - dojrzewają do "będzie", a zarazem do nowego "teraz". Starość natomiast skąpana jest w "było". W jego cieniu zmierza w stronę końca i ciągnie za sobą pawi ogon wspomnień. Co rusz przystaje, unosi go i rozpościera pióra, przyglądając się dokładnie każdemu z nich z osobna.

Młodość bowiem to czas, w którym człowiek przygotowuje się do życia w przyszłości, która nie nadeszła, ma przemożony wpływ na jego ciało, sposób myślenia i uczuciowość. Młodzi ludzie - z odwagą lub troską, gorączkowo lub leniwie - dojrzewają do "będzie", a zarazem do nowego "teraz". Starość natomiast skąpana jest w "było". W jego cieniu zmierza w stronę końca i ciągnie za sobą ...

Kochać - pomyślałem - to znajdować w innych rzeczy niezbędne do istnienia.

Kochać - pomyślałem - to znajdować w innych rzeczy niezbędne do istnienia.