Miłość bez granic

„Władcy czasu” to druga i ostatnia część wchodząca w skład miniserii autorstwa Alexandry Monir. Michele już wie, że posiada niezwykłą zdolność do podróżowania w czasie. Wszystko dzieje się za sprawą klucza, który dziewczyna odkryła w posiadłości swoich dziadków. 

Dzięki niemu otwiera drzwi do przeszłości. Podczas jednej z takich wypraw Michele poznaje i bez pamięci zakochuje się w Philipie. Chłopak odwzajemnia uczucie, a łącząca tych dwójkę pasja do muzyki tylko utwierdza ich w przekonaniu, że są sobie przeznaczeni. Dziewczyna pisze teksty, a Philip komponuje muzykę. Dalszy przebieg zdarzeń „Poza czasem” jest niezwykle ciekawy. Michele podróżuje na spotkania z Philipem, lecz raz za razem spotyka go jako starszego mężczyznę. Bariera wieku nie stanowi jednak dla nich żadnej przeszkody. Przecież to prawdziwa miłość, a ta nie zna granic.

Jest XXI wiek. Michele niemalże pogodzona z życiową porażką, krok po kroku odbudowuje swoje zranione serce. I choć z całych sił pragnie zrozumieć, dlaczego los był w stosunku do niej tak niełaskawy, nie przychodzi jej to łatwo. Pewnego dnia zupełnie niegotowa na niespodziankę, jaką przygotowało dla niej fatum, idzie do szkoły. Ku swojemu zdziwieniu i niedowierzaniu spotyka Philipa. W najmniej oczekiwanym momencie, w zupełnie niespodziewanym otoczeniu, w XXI wieku. Mało tego, Philip pojawia się jako osiemnastoletni chłopak. Nadzieja budzi się na nowo. Michele już wie, że Philipowi udało się znaleźć sposób na podróż w jej czasy. Cóż teraz może stanąć na drodze ich niezniszczalnej miłości? 

Powieść pochłonęłam w jeden wieczór. Jest krótka - to raz, a dwa – lekka i ciekawa. Poza historią miłosną, która nabiera tu tempa, znajdziemy również wiele ciekawostek na temat samych podróży w czasie oraz Stowarzyszenia, które zajmuje się podróżnikami w czasie na całym świecie. W książce znajdziemy także odpowiedź na pytanie, dlaczego klucz odgrywa istotną rolę w podróżach. Co więcej, odkryjemy jego tajemnice. 

Szybka i dynamiczna akcja to niewątpliwie atut „Władców czasu”. Książka absorbuje już od pierwszej strony. Podróże w czasie, miłość i muzyka to jej nieodłączne elementy. 

To naprawdę godna kontynuacja „Poza czasem”. Fani pierwszej części na pewno się nie zawiodą, a tych, którzy nie mieli jeszcze okazji poznać Michele i Philipa, zachęcam do lektury. 

Agnieszka Stolarczyk