Sandomierz w mroku tajemnic przeszłości

Akcja powieści rozpoczyna się współcześnie, w momencie gdy nad urokliwym Sandomierzem gromadzą się burzowe chmury, zwiastując potężną nawałnicę. Zanim jednak żywioł rozszaleje się na dobre, policja otrzymuje dwa zgłoszenia, które z pozoru nie mają ze sobą nic wspólnego. Pierwsze dotyczy śmierci znanego sandomierskiego fotografa, w którego uderza piorun. To tragiczny wypadek czy może coś więcej? Szybko okazuje się, że za życiem artysty kryły się mroczne sekrety. Drugie zgłoszenie dotyczy typowej, wydawałoby się, rodzinnej tragedii – morderstwa dokonanego na peryferiach miasta. Komisarz Bruno Kowalski, policjant twardo stąpający po ziemi, ale obdarzony intuicją, wraz ze swoim nietypowym pomocnikiem, historykiem Krzysztofem Szorcą, zaczynają wnikać w szczegóły tych spraw.

Szybko staje się jasne, że oba śledztwa prowadzą do wydarzeń sprzed lat, a kluczem do ich rozwiązania okazują się mroczne sekrety ukryte w Sandomierzu od 1986 roku. Autor z mistrzostwem operuje dwiema płaszczyznami czasowymi, przeplatając współczesne dochodzenie z historią sprzed blisko czterdziestu lat. W roku 1986 śledztwo w podobnej sprawie prowadzi porucznik Marian Bielecki z Milicji Obywatelskiej. Śmielak niezwykle wiarygodnie oddaje realia tamtych czasów – wszechobecnej Służby Bezpieczeństwa, trudnych warunków życia, ale też specyficznego języka i sposobu pracy ówczesnych służb. Ten historyczny wątek nie jest jedynie tłem – to pełnoprawna, równie wciągająca historia, która z biegiem stron coraz silniej splata się z wydarzeniami współczesnymi.

To, co wyróżnia „Miasto burz”, to nie tylko intrygująca, wielowątkowa fabuła kryminalna, ale także głębokie zanurzenie w historii i atmosferze Sandomierza oraz minionej epoki. Autor odrobił pracę domową, korzystając z kronik milicyjnych czy relacji prokuratorskich, co sprawia, że opisy przeszłości są autentyczne i frapujące. Sandomierz staje się pełnoprawnym bohaterem powieści – miastem z warstwową historią, które kryje w sobie zarówno piękno, jak i brudy przeszłości. Kontrast między współczesnym, turystycznym Sandomierzem a tym z 1986 roku jest fascynujący i dodaje powieści głębi.

Michał Śmielak ma niezwykły talent do konstruowania napięcia i zaskakiwania czytelnika. Wątki, które na początku wydają się niepowiązane, z czasem tworzą spójną, skomplikowaną mozaikę. Autor umiejętnie myli tropy, wodzi za nos, serwując zwroty akcji, które trudno przewidzieć. Tempo powieści jest dobrze wyważone – są momenty szybkiej, dynamicznej akcji, ale też chwile pozwalające zagłębić się w psychikę bohaterów i realia epoki.

„Miasto burz” to bardzo dobry polski kryminał z wątkiem historycznym. To książka, która wciąga od pierwszej strony i trzyma w napięciu do samego końca. Michał Śmielak udowadnia, że jest mistrzem w swoim gatunku, potrafiącym połączyć trzymającą w napięciu intrygę kryminalną z fascynującą podróżą w przeszłość i wnikliwym portretem społeczności lokalnej. Powieść z pewnością przypadnie do gustu fanom poprzednich książek autora, miłośnikom kryminałów retro oraz każdemu, kto ceni sobie historie, w których przeszłość dogania teraźniejszość, uderzając z siłą prawdziwej burzy. Z niecierpliwością czekam na kolejne tomy sandomierskiej serii!

Agnieszka Zwolska-Szydłowska