Żywioły Karteru. Ziemia

Nieco krótsza kontynuacja Klątwy Przeznaczenia. Narracja konsekwentnie raz pierwszo raz trzecioosobowa, co boli oczy :D Z racji, że głównej bohaterki jest nieco mniej, również mniej jest fiksacji narracyjnych, przez co drugi tom czyta się lepiej. Zakończenie faktycznie aż prosi się o kontynuację. Mam mieszane uczucia jeśli chodzi o całość serii. W drugim tomie znika brudna twierdza związkowców z wyuzdanymi nałożnicami, a z kolei pojawia się dworska hipokryzja przyodziana w piękne kosztowne szaty.

Starożytni bogowie ponownie we współczesnym świecie. Freja to nordycka bogini miłości, która ukrywa się w zakładzie psychiatrycznym, To dla niej świetne rozwiązanie. Nikt nie uwierzy w to, że jest boginią, uznają ją za osobę chorą, zapewnią ciepłe lokum, wyżywienie i ubrania. Czego chcieć więcej? Jednak sielanka nie trwa zbyt długo. W ośrodku zjawia się tajemniczy mężczyzna, który zna jej prawdziwą tożsamość i chce ją wciągnąć w swoje szeregi. Bogini musi jak najszybciej uciekać i znaleźć nowe miejsce do spania i sposób by odzyskać moc. Czy jej się uda? Kim był ten dziwny facet? Jakie przygody czekają boginię? Szczerze się przyznam, że kiedy zgadzałam się na przeczytanie tej pozycji byłam pewna, że to będzie historia Afrodyty, która wylądowała w ludzkim świecie. Nawet nie wiecie jaką miałam niespodziankę, gdy się okazało kim dokładnie jest główna bohaterka. Jednak nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło! Historia jest naprawdę wciągająca i pełna akcji. Od początku jesteśmy wciągnięci w wir wydarzeń i ciągłe ucieczki bogini. Kobieta przebywając przez bardzo długi czas w ośrodku nie wie jak teraz funkcjonuje świat przez co czasami wychodzą śmieszne sytuacje. Jednak warto wspomnieć kim tak naprawdę jest Freja. To nordycka bogini miłości, piękna, wojny i poległych. Także ona ma dwie twarze, jedna to ta spokojna pełna uczuć i druga uparta, niecierpliwa i żądna krwi. Czasami przez te dwie osobowości wychodzą nietypowe wydarzenia. Bardzo również polubiłam bohaterów! Freja to osoba, którą naprawdę da się polubić. Ukazuje ona postawę boga zupełnie inną niż znamy z mitologii i innych książek. To nie jest typ boga, który jest najlepszy, zły, niewspółpracujący i przemądrzały. Freja lubi poznawać nowych ludzi, jest czasami łatwowierna, nie wywyższa się ani nie uważa ludzi za gorszych. Do tego jest lojalna, pomysłowa, uparta i ciekawska. Naprawdę, bardzo ją polubiłam! W powieści poznajemy także Nathaniela, który znalazł się tam przez przypadek w sumie. Towarzyszy głównej bohaterce w jej podróżach, a raczej ucieczkach. To chłopak zraniony i porzucony, który szuka swojego miejsca. Poznanie Frei sprawia, że coś się u niego dzieje niezwykłego i zaczyna się zmieniać. Ogólnie książkę czyta się błyskawicznie. Mi udało się ją pochłonąć podczas podróży w pociągu. Styl jest lekki i przyjemny, akcji jest wartka i tam nie wieje nudą. Chociaż mam małe zastrzeżenie, ponieważ czasami opisy były tak długie, tak nudne, a przemyślenia Frei, momentami nie wiedziałam, że ktoś może tak przynudzać. Jednak o tym też warto wspomnieć, ponieważ w powieści autor nie ograniczył się tylko do jednej religii starożytnej. Tutaj jest ich mnóstwo! Każdy znajdzie coś dla siebie, ponieważ poznacie tu postacie z mitologii nordyckiej, greckiej, egipskiej, chyba hawajskiej i japońskiej, sumerskiej. No tego jest naprawdę ogrom! Dzięki temu można poznać wiele nowych postaci i nie ograniczać się tylko do tych podstawowych, ponieważ sama Freja, sami przyznajcie czy kojarzyliście tą postać? Kończąc już tą recenzję chciałabym naprawdę polecić Wam tą książkę. Zauważyłam, że nie było o niej wcale aż tak głośno, a serio szkoda! To książka, która spodoba się naprawdę dużej grupie odbiorców i młodsi i starsi znajdą w niej coś dla siebie, fani Percy'ego Jacksona powinni być tą pozycją zachwyceni i wszyscy, którzy lubią książkę pełną akcji, tajemnic i tajnych organizacji. Dlatego koniecznie musicie po to sięgnąć!

Całkiem ciekawe, zwłaszcza opisy innej wersji Krainy Czarów, ale moim zdaniem za dużo czasu tytułowa bohaterka głowi się nad swoją dwoistą naturą. Nie współpracuje ze swoim jedynym sojusznikiem i starym przyjacielem Morpheusem, tylko dlatego, że jej "przyjaciel" Jeb jest zazdrosny ich wzajemnego zrozumienia. Naprawdę polecam, ale niektóre wątki są rozciagnięte w nieskończoność. 😉

Bardzo mi się podobała ta historia, pięknie opowiedziana. Ciccarelli wykreowała wspaniałą bohaterkę silną i niebanalną. Plastycznie i ciekawie opisała świat smoków, skralów i wszystkich bohaterów w nim żyjących. Wątek miłosny bardzo subtelny, można pewnie było ciekawiej stworzyć postać Torwina, ale jak na pierwszą napisaną przez siebie książkę autorka naprawdę świetnie sobie poradziła.

Rozwój technologii daje ludziom wiele możliwości, które wykorzystują dla zaspokajania własnych potrzeb. Wyobraźcie sobie XXIV wiek. Zastanawialiście się kiedyś, jak będzie wtedy wyglądało życie kolejnych pokoleń? Z pewnością każdy ma swoje wizje i opinie na ten temat. Czy świat sztucznej inteligencji (na pewno tak można go nazwać) okaże się dla nich dobry? Myślę, iż na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Miejmy nadzieję, że każdy człowiek, któremu przyjdzie wówczas żyć, odnajdzie się w nim czerpiąc z tego, co zaoferuje mu najwięcej korzyści i przyjemności. Jesteście ciekawi, jak w przyszłości zostaną udoskonalone lubiane przez wszystkich gry, przenoszące nas w alternatywną rzeczywistość? Ich przebieg, bez wątpienia, będzie wyglądał zupełnie inaczej. (...) https://popbookownik.pl/granica-miedzy-gra-a-rzeczywistoscia-jest-bardzo-cienka-immersja-recenzja-ksiazki/

Dziś w nocy skończyłam Okrutnika, świetna pozycja dla fanów Mitologi Słowiańskiej 🤩 Jak sama nazwa wskazuje nasz główny bohater należy do tych co muszą walczyć ze złem bez zająknięcia. Ma siłę niczym Berserk która pomaga mu w misji która mu powierzono . Wspaniale przedstawione stworzenia i odwieczna walka dobra ze złem , choć nie każdy demon jest tym niechcianym odrzutkiem. Bogowie mają plan ..czy wypali to musicie znaleźć odpowiedź sami. Bardzo ciekawa i ujmująca historia młodych ludzi którzy chciał nie chcial są wplątani w rzeczy które nie mieszczą się w normalnym rozumowaniu. Silne moce , magia i stworzenia nocy 🤩 i takie książki ja szanuje 👌

Miałam dosyć duże wymagania względem tej pozycji przez to jak dobrymi opiniami cieszy się na bookmediach. Niestety trochę się zawiodłam. Główna bohaterka odwleka w czasie przekazanie co konkretnie się wydarzyło jednak bardzo łatwo się domyślić. Trójkąt miłosny między nią a dwójką braci, co może pójść nie tak? Praktycznie wszystko. Bardzo do przewidzenia. Podoba mi się wątek poboczny związany z siostrą głównej bohaterki która jest niesłysząca oraz mamą i dziadkiem. O wiele bardziej wciągnęłam się w tę cześć i jej zakończenie o wiele bardziej mnie zaskoczyło.

Typowy young adults. Jest nadzwyczajne wydarzenie z innego świata. W środku dwoje osób - nastoletnia dziewczyna i trochę starszy chłopak. On samotny i wycofany robiący paranormalne rzeczy, ona świadek tych rzeczy. Oboje w sobie zadłużeni od początku. Próbują żyć. Oczywiście nikt w otoczeniu jak i oni sami nie uciekają, nie buntują się i nie poddają w wątpliwość co się dzieje. Wszyscy zgodnie akceptują zastany fakt i próbują pomoc chłopakowi wydostać się z Niziny i odnaleźć rodziców. Normalnie typowa opowieść z happy endem. Ja lubię i czytałam z przyjemnością.

Książka opowiada o losach siedmioletniego chłopca. Owen jest chorowitym siedmiolatkiem, którego rodzice dopuścili się zdrady korony. Owen zostaje wysłany do zdradzonego króla w charakterze zakładnika. Ma dorastać pod czujnym spojrzeniem władcy, w obcym miejscu bez bliskich. Przepełnia go lęk i niepewność, ale wkrótce na swojej drodze spotyka wspaniałych przyjaciół. Czy mały chłopiec może zmienić losy królestwa? Czy syn zdrajcy może stać się dla króla kimś wartościowym? Zdecydowanie polecam tą książkę! Nie spodziewałam się, że tak mi się spodoba książka pisana z perspektywy dziecka. Jest to bardzo dobrze napisana powieść, pełna intryg, niepewności, przyjaźni. Szpiedzy są wszędzie, ale to nie przeszkadza bohaterom w nawiązaniu silnych, wspierających relacji. Zdecydowanie moją ulubioną postacią w tej książce jest Evie, która jest kochaną przyjaciółką, ale i naprawdę pomysłową dziewczynką. Jako dorosła osoba chciałabym mieć pewność siebie tej dziewczynki! Mówi co myśli, jest bardzo inteligentna i ogromnie oddana tym, których ceni. Książkę czytało mi się bardzo dobrze. Do samego końca nie byłam pewna, której postaci chcę zaufać. Cieszę się, że pozornie oczywisty podział na tych "dobrych" i "złych" okazał się nie być wcale taki oczywisty, a bohaterowie mieli swoje historie, które ich ukształtowały, dzięki czemu były to wielowymiarowe postaci. Niesamowitych jest w tej książce wiele rzeczy, a jedną z nich jest zakończenie, które wywołało u mnie mnóstwo łez, ale i ciepło. Cieszę się z przygody, którą odbyłam z Owenem, Evie i Trucicielką ❤️

ᴍʏ ᴊᴀɴᴇ ᴇʏʀᴇ ★★★★★★★★☆☆ Q: Chcielibyście widzieć i rozmawiać z duchami? [recenzja] Jane, dziewczyna, która w świecie pełnym duchów ma dar widzenia ich i komunikowania się z nimi. Przez niektórych uznawana za dziwaczke, dla innych jest wyjątkowa. Charlotte uwielbia opisywać wszystko co ją otacza i tworzyć własne historię. Dzięki swojej zdolności obserwacji niejednokrotnie robi wrażenie na przystojnym młodzieńcu, który wpadł jej w oko. Alexander to "zaklinacz" duchów, który jest oddany towarzystwu. Choć w swoim życiu spotkał już od groma zjaw, po ciuchu liczy, że w końcu uda mu się spotkać tego, od którego wszystko się zaczęło. "Śmierć nie pokona prawdziwej miłości: tej platonicznie, tej romantycznej, a także tej synowksiej. Bo miłość sięga poza granice życia i śmierci." ... Jak ja się świetnie bawiłam podczas lektury tej książki! Spisek, duchy, morderstwo, romans. I to jeszcze osadzony w czasach historycznych. Ciężko określić co działo się naprawdę, a co zostało dodane na potrzeby fabuły (oprócz duchów), bo ta historia jest genialna i żałuję, że nie sięgnęłam po nią wcześniej. Bardzo wciągająca i przyjemna, idealna na wieczór jeśli ktoś szuka odmóżdżacza z dawką humoru i historii. Choć chciałabym doczekać ekranizacji nie zapowiada się, aby ona powstała, więc tym bardziej zachęcam do sięgniecia po lekturę, a jeśli lubisz takie motywy jak 👻 duchy 👻 grumpy x sunshine 👻 age gap 👻 aranżowane małżeństwo 👻 historyczne fakty To ta książka odnajdzie swoje miejsce w twoim sercu.

Autorkę znam przede wszystkim z dwóch opowiadań zamieszczonych w antologiach Hardej Hordy. Jedno z nich w ogóle mi się nie spodobało, natomiast drugie uznałam za jedno z lepszych w zbiorze. I właśnie dlatego zdecydowałam się sięgnąć po ta powieść. Książka po prostu dobra. Ciekawy pomysł na fabułę, choć wiele wątków sprawiało wrażenie jakby znajomych. I choć czytałam z przyjemnością, nadal nie jestem pewna o co w tej książce chodzi. Może w kolejnej części się to wyjaśni?

"Mrok" dotarł do mnie dzięki akcji Book Tour i bardzo się z tego cieszę, bo inaczej pewnie bym tej książki nie przeczytała. Przyznaję bez bicia, że okładka mnie nie przekonała, na szczęście w środku jest dużo lepiej. Poznajemy Laureen: fotografkę, która jest w trakcie szukania dodatkowej pracy i przygotowań do ślubu z wieloletnim partnerem,ojcem jej córki . Dziwił mnie fakt, że Laureen decyduje się na ślub mimo, że nie jest do końca pewna czy tego chce, robi to bardziej dla córki i partnera niż dla siebie. Dziwne zdarzenie z wieczoru panieńskiego nie daje Lori spokoju, tak samo jak myśli o Siggarze, mężczyźnie, którego wtedy poznała. Mimo to bierze ślub, a już następnego dnia jej świat się wali: Josh i Cassidy giną, a na ręce pojawia się tajemnicza bransoleta, która nie daje się zdjąć. Kobieta bardzo długo wychodzi z żałoby i może trwałoby to jeszcze dłużej, gdyby w jej domu nie pojawił się Siggar z innymi Zaprzysiężonymi. Laureen zostaje wprowadzona w mroczny świat, gdzie brutalne walki z Potępionymi są codziennością, stosuje się magię, a każdy z nowo poznanych ma jakąś moc. Gdy decyduje się dołączyć do Zaprzysiężonych akcja zdecydowanie przyśpiesza(choć trudno mówić o wyborze, gdy drugą opcją jest śmierć...). Laureen musi odciąć się zupełnie od dotychczasowego życia, poznać inny świat i wiele się nauczyć, ale zamiast się przystosować robi wszystko po swojemu czym nie zjednuje sobie przyjaciół. Dodatkowo okazuje się, że z jej rodziną może być inaczej niż myślała. Alicja Wlazło stworzyła opowieść, która porwała mnie gdzieś w połowie. Później już nie mogłam się oderwać i dziękowałam opatrzności, że miałam na półce drugą część. Fakt, że na początku podział na narrację mnie denerwował, ale też dzięki temu zabiegowi książkę czytało się błyskawicznie. Osobiście mnie to mnie dezorientowało. Warto sięgnąć po "Mrok". Bardzo miło spędziłam czas z Laureen, Siggarem i całą resztą.

Sama jestem zaskoczona swoją opinią, ale WOW. Bo jeżeli patrzymy na tę książkę tylko z perspektywy fabuły, to wiadomo, miłości, zerwania, zdrady, toksyczni ludzie. Ale ci ludzie są tak napisani, że siedzimy i psychologicznie analizujemy ich decyzje, dlaczego ktoś może uciekać od szczęśliwego związku, jakie budujemy sobie mury, by nie dać się zranić, jak wolimy krzywdzić innych, by nie zostać skrzywdzonym samemu. OMG TE METAFORY Z MORZEM CZY ŁAWKAMI W PARKU!!! Nawet z tytułową religią i niewiarą. Bo tu ważna jest nie tylko fabuła, ale głównie to, co znalazło się między wierszami. Nie jest to tak mroczna i psychodeliczna Tarryn Fisher, jaką znam z jej innych książek, ale tu pokochałam, i gdyby ktoś powiedział mi, że "Boginię niewiary" napisała Taylor Jenkins Reid – uwierzyłabym. Dojrzały romans o ludziach skomplikowanych, nieidealnych, zagubionych i złamanych.

Dostałam tę książkę w prezencie na święta i przyznam, że trwało to kilka lat, aż w końcu sięgnęłam po nią z półki, bo ani okładka ani fabuła do końca do mnie nie przemawiała. Ale muszę przyznać, że bardzo pozytywnie się zaskoczyłam, nie tylko było to coś nietypowego, nowego – a przynajmniej dla mnie, ale też wciągającego i poruszającego. Faktycznie, było kilka momentów, w których moja młodsza ja bawiłaby się jeszcze lepiej, niemniej jednak cała historia naprawdę mocno mnie zainteresowała i zaciekawiła. Miałam swoje podejrzenia, co do zakończenia, ale dużo rzeczy wciąż mnie zaskoczyło. Polecam!

Pomysł na fabułę bardzo fajny, ciekawa historia, jednak ta nastoletnia drama, tragedia. Myślę, że książka bardziej skierowana do młodszych czytelników, ciężko było mi przebrnąć przez rozterki głównej bohaterki i typową nastoletnia dramę... Mysle, że jakbym miała -naście lat ocena była by wyższa.

"Czarna wrona" jest drugą częścią trylogii "Raven". Piper po śmierci babci zostaje Białym Krukiem. Na pogrzebie dochodzi do zamieszek. Dziewczyna boi się o bezpieczeństwo brata, więc odsyła go do Chicago do ojca. Jednak gdy brat już odpływa promem, przybywa ktoś inny z odsieczą, dziewczyna jest przerażona. Nie wie co ma dalej począć, na dodatek nie zna swoich umiejętności i sama nie wie, czego może się spodziewać. Za namową swojej wielkiej miłości Zane'a rozpoczyna morderczy trening, który ma ją przygotować do objęcia nowego stanowiska. Dziewczyna oddała mu swoje serce, jednak nie zmienia to faktu, że jest zmuszona poślubić jego brata, pierworodnego syna Śmierci. Czy dziewczyna będzie mogła połączyć się ze swoim ukochanym? Czy zdoła ocalić swoich bliskich? Autorka stworzyła dobrą młodzieżówkę, przy której można miło spędzić czas. Ta część jest trochę lepsza niż poprzednia. W tej książce akcja zaczyna się już od samego początku. Występuje sporo zwrotów akcji, wydarzenia są ciekawsze i bardziej wciągające. Wydaje mi się, że w tej części bohaterka odrobinę wydoroślała, stała się mądrzejsza, zaczęła podejmować mądre decyzje. Relacja bohaterów nie jest już taka dziecinna, jest za to bardziej dojrzała. Mile mnie to zaskoczyło. Za to Zane momentami działał mi na nerwy, był niezdecydowany, jakby nie wiedział czego chce, to raz kocha, później nie kocha i tak w kółko. Już jak mam się do czegoś przyczepić, to zabrakło mi więcej walki, dynamicznego rozwoju akcji, magi która porywa czytelnika. Treningi które były mdłe, bez wyrazu, żeby było tego więcej ta powieść wypadłaby o wiele lepiej i z pewnością tę historię czytałoby mi się o wiele przyjemniej.

Bardzo wciągająca powieść z cyrkiem w tle. Do tego dochodzi magia, pradawne demony czające się w ciemności i tajemnice czekające na rozwiązanie. Dla mnie ogromny plus za główną bohaterkę - Genevieve jest inteligentna, odważna, wygadana i nie przypomina większości głupiutkich nastolatek z amerykańskich powieści. Mam nadzieję, że druga część zostanie przetłumaczona na język polski.

Typowa młodzieżówka. Nic nadzwyczajnego. Jednak czasami miałam wrażenie, że autorka nie do końca wiedziała, jak ma się potoczyć akcja. Bohaterowie nic nie robili, akcje toczyły się chaotycznie i nic nie posuwało sie do przodu. Przepychanki słowne między Piper i Zane'em czasami rozśmieszały, a czasami irytowały. Ciekawi mnie, czy w drugiej części coś się zmieni.

„Przez całą historię ludzkości słabi mężczyźni bali się silnych kobiet” • „Serce z cierni” to pierwsza część trylogii fantasy opowiadającej o Gwyrach - kobietach obdarzonych władzą nad ludzkim ciałem. Mogą je uzdrawiać, ale też mu szkodzić, a nawet zabijać. Gdy polująca na nie Mia odkrywa w sobie magiczne moce, jest załamana. • To, za co uwielbiam tę książkę, to spora reprezentacja LGBT+ oraz masa silnych bohaterek. Wiecie, że mam słabość do zdecydowanych kobiet potrafiących postawić na swoim, więc dla mnie jest to strzał w dziesiątkę! Do tego świat stworzony przez autorkę jest po prostu świetny, podoba mi się to połączenie magii z nauką i anatomią oraz to, jak autorka rozbudowała tę wizję, stworzyła różne kultury i języki. W pierwszej części poznajemy dobrze jedynie Rzeczne Królestwo, ale domyślam się, że w kolejnych tomach poznamy resztę tego świata i już się nie mogę doczekać! Całkiem polubiłam też relację Mii i Quina. Chociaż na początku miałam różne wątpliwości i nie byłam do końca przekonana do Quina, to wraz z upływem akcji polubiłam go i wątek rozwinął się w naturalny sposób. Ostatnie 100 stron to był naprawdę rollercoaster i muszę przeczytać kolejny tom najszybciej jak się da! Ta seria zasługuje na zdecydowanie większy rozgłos, plot twisty mnie dosłownie wbijały w krzesło. Jeżeli szukacie dobrej fantastyki to zdecydowanie polecam!

Przez połowę pierwszej części nie mogłam przyzwyczaić się do tego, że Owen był dzieckiem, a jak w końcu się przyzwyczaiłam to w drugiej części zrobiono z niego siedemnastolatka. Ogólnie tytuł moim zdaniem nietrafiony, bo Etayne nie była główną postacią. Rozumiem aluzję do pierwszej części, ale Ankarette była wtedy ważniejszą bohaterką. Co do tej części mam mieszane uczucia. Trochę mi się podobała, trochę nie. Evie miała ciekawy charakter, Owen trochę taki ślamazarny wyszedł, nawet Etayne w której pokładałam nadzieję wyszła nieco nijaka. A no i zapomniałam, ZABILI MI MANCINIEGO. Ta seria bez niego nie będzie już taka sama 😭