Wszystko będzie dobrze

Nie jest to moja pierwsza książka tej autorki, ale zdecydowanie jedna z najlepszych, jakie miałam okazję przeczytać. „Chata pod starym świerkiem” ukazuje różne oblicza miłości — siostrzanej, małżeńskiej, cielesnej oraz matczynej. Akcja rozgrywa się w okresie Świąt Bożego Narodzenia i wprowadza w wyjątkowy, ciepły nastrój. Aż żałuję, że nie sięgnęłam po nią właśnie w tym czasie. Książka wciągnęła mnie bez reszty — trudno było mi się od niej oderwać. Wywołała we mnie wiele emocji. Zaskoczyło mnie, jak ktoś, kochając drugą osobę, może świadomie zdecydować się na zdradę, raniąc, a nawet łamiąc serce ukochanej. Poruszyła mnie również relacja Jagody z małym Piotrusiem, który tak wiele przeszedł w swoim krótkim życiu. Od samego początku kibicowałam Jagodzie, odkąd tylko pojawił się pomysł, by uszczęśliwić chłopca. Z niecierpliwością czekam na moment kiedy zacznę drugą część :)

Karina, po latach wraca z synkiem w rodzinne strony nad mazurskie jezioro, by pomóc rodzicom w prowadzeniu pensjonatu. Powrót ten nie jest jednak tylko sentymentalną podróżą – na miejscu spotyka Oskara, swoją wielką, młodzieńczą miłość. Chłopak przed laty zniknął bez słowa, zostawiając po sobie jedynie złamane serce i mnóstwo pytań. Agata Przybyłek w swoich powieściach nie boi się podejmować trudnych tematów. W „Zima kiedy wróciłeś” autorka opisuje echa traum z dzieciństwa, alkoholizmu i przemocy domowej. Historia Kariny i Oskara pokazuje, jak te doświadczenia kształtują dorosłego człowieka i wpływają na jego zdolność do kochania. W moim odczuciu bardzo dużym plusem jest też zimowy klimat – opisy tj. zamarzniętego jeziora czy mroźnych wieczorów idealnie wpasowały się w klimat tej powieści. Relacja między głównymi bohaterami jest pełna niedopowiedzeń, praktycznie od samego początku kibicowałam Karinie i Oskarowi. „Zima, kiedy wróciłeś" to opowieść o tym, że powroty są możliwe, ale rzadko bywają powrotami do tego samego punktu, z którego się wyszło. „Zima, kiedy wróciłeś" to z pewnością książka dla osób, które szukają w literaturze czegoś więcej niż tylko relaksu. To historia o tym, że czas zmienia ludzi, ale rzadko leczy wszystkie rany. Jeśli lubicie twórczość autorki, a w szczególności książki z „serii z domkami", ta pozycja na pewno poruszy Wasze serca. Polecam!

„Wioska Małych Cudów” to opowieść, która prowadzi czytelnika w sam środek zimowej krainy pełnej świateł, zapachów i emocji, ale pod warstwą bożonarodzeniowej dekoracji skrywa znacznie więcej niż tylko świąteczny nastrój. To historia o ludziach, którzy przyjeżdżają w jedno miejsce z bardzo różnych powodów, lecz każdy z nich nosi w sobie brak, tęsknotę albo nadzieję na zmianę. Autorka splata losy kilku bohaterów, nadając każdemu z nich własny głos i problem. Mała Zosia swoją wiarą i determinacją potrafi poruszyć dorosłych bardziej niż niejeden wzniosły monolog. Jej niewypowiedziane pragnienie staje się cichą osią całej historii. Felicja, pracująca w Wiosce od lat, mierzy się z bólem po stracie bliskiej osoby i z utratą sensu tego, co wcześniej było dla niej naturalnym źródłem radości. Z kolei Jakub, wcielający się w rolę Mikołaja, przyjeżdża pomóc, ale sam znajduje się na życiowym rozdrożu, a jego relacja z partnerką wyraźnie pokazuje, jak łatwo zagubić się w codzienności. Nad wszystkim czuwa Aniela - ciepła, doświadczona kobieta, będąca sercem Wioski i symbolem tego, że czasem wystarczy obecność i życzliwość, by coś zaczęło się zmieniać. Fabuła rozwija się spokojnie, bez gwałtownych zwrotów akcji, skupiając się na relacjach, drobnych gestach i rozmowach. Wioska Małych Cudów staje się przestrzenią, w której bohaterowie muszą się zatrzymać i skonfrontować z tym, od czego uciekali. To właśnie tam, pośród pierników, lodowiska i świątecznych warsztatów, zaczynają rozumieć, że cud nie zawsze oznacza spektakularne wydarzenie, ale czasem jest nim powrót, wybaczenie albo odwaga, by coś zakończyć. Książka Aleksandry Rak urzeka atmosferą i ciepłem, a także przekazem: magia świąt nie istnieje bez ludzi i emocji, które ze sobą niosą. To idealna lektura na zimowe wieczory – lekka w formie, poruszająca w treści. Sięgając po nią, można nie tylko poczuć klimat świąt, ale też przypomnieć sobie, że nawet najmniejsze cuda zaczynają się od otwartego serca.

Ciekawa historia opowiadana od strony narratora. Na początku myślałam sobie że Mikołaj do Eli nie pasuje, bo na samym początku tak to wygląda, w miarę czytania zmienia się pogląd. Nie za bardzo przedstawieni bohaterzy,ale zwyczajowo ukazane emocje jak to wygląda z różnych punktów widzenia.

Ponownie zaglądamy do kamienicy przy ulicy Ogarnej! Do mieszkania, w którym kiedyś mieszkała Zosia z rodziną, wprowadzają się bliźniaczki z mamą Reginą i dziadkiem Franciszkiem. Starszy Pan jest zmęczony ciągłymi przeprowadzkami i bardzo tęskni za Górnym Śląskiem. Swój wolny czas wypełnia rzeźbieniem drewnianych figur i spacerami z nowo poznaną sąsiadką Heleną... Jak będą wyglądały święta w tym roku? ~ „Drewniany aniołek” to urocza i ciepła kontynuacja, w której ponownie nie zabrakło różnych ciekawostek i legend. Uważam, że są bardzo fajnym dodatkiem i sprawiają, że cała historia staje się jeszcze bardziej dopieszczona. ~ Bardzo lubię rezolutną Zosię. Trzeba przyznać, że dziewczynka „ma gadane” i jest wyjątkowo bystra. Potrafi nawet nieźle swatać 🤭🤭. Cieszę się również, że nie zabrakło w tej części babci Krysi i dziadka Wejna. Tworzą naprawdę świetną parę! ~ „Drewniany aniołek” to rodzinna, pełna troski i uczuć powieść. Jest taka życiowa, nieco nostalgiczna, ale i radosna. Przez Zosię i mieszkańców kamienicy zdecydowanie udzielił mi się świąteczny klimat. Na dniach na pewno zabiorę się za pieczenie pierników i ciastek korzennych! ~ Nigdy nie jest za późno na miłość, a tym bardziej przyjaźń. To przesłanie jest chyba najlepszym podsumowaniem tego tomu. Polecam! Świetnie dopracowana książka. • Przeczytana 02.12.2024

Los bywa przewrotny i czasem jedno małe zdarzenie może zmienić nasze plany świąteczne. Bardzo fajny pomysł na książkę taki niespotykany Jak się chce to można urządzić sobie wigilię nawet na sali gimnastycznej. Lektura lekka i przyjemna nie tylko na czas świąteczny.

"Między narodzinami a śmiercią jest dużo czasu na to, co pomiędzy". Agata i Weronika, tak różne i tak podobne zarazem. Zbudowały mur w swoim życiu emocjonalnym i uciekły w pracę. Agata niezwykle empatyczna i nakierowana na innych, pracuje w hospicjum. Weronika przebojowa, silna i skuteczna dyrektor zarządzająca w firmie ojca. Pewnego dnia, pewien konkurs, pewna wystawa wywraca ich światy do góry nogami. Dobra kreacja wszystkich bohaterów. Ciekawa fabuła i bardzo dobre wykonanie. Autorka sprawnie operuje emocjami. Książka wciągająca, refleksyjna i skłaniająca do zastanowienia nad życiem. To moje pierwsze spotkanie z Jagodą Wochlik, ale na pewno nie ostatnie.

Mimo, że akcja książki ma swój początek w wigilijny wieczór i wskazywać by mogła na ciepły, magiczny i świąteczny charakter, to tak do końca nie jest. Opowieść o Reginie, kobiecie o wielkim sercu i wielkiej niespełnionej miłości. Historia osadzona w miedzywojennej Łodzi, w piękny sposób oddaje jej ducha. Piękna i tragiczna, a zarazem magiczna książka 💙

Monika – kobieta, której życie zatrzymało się dwa lata temu, gdy jej narzeczony – Michał, zginął w lawinie. Aby w końcu zmierzyć się z przeszłością, postanawia spędzić święta w Karkonoszach, w schronisku Samotnia – miejscu, które Michał kochał najbardziej. Towarzyszy jej grupa przyjaciół, jednak wyprawa szybko wymyka się spod kontroli. Przez niefortunny wypadek i załamanie pogody, zamiast do przytulnej Samotni, trafiają do starej, niemal zapomnianej chaty prowadzonej przez mrukliwego i tajemniczego Rafała. Julia Furmaniak w swojej książce nie zbudowała sielankowego obrazu zimy niczym w filmach; zbudowała obraz zimy, która jest groźna, wręcz nieobliczalna i bezlitosna. Choć okładka i tytuł mogą sugerować lekką, świąteczną opowieść przy kominku, treść książki jest znacznie głębsza – autorka poruszyła w niej bardzo istotny temat – przeżywanie żałoby po stracie ukochanej osoby. Tytułowe schronisko oferuje ratunek przed zamiecią, jednakże staje się pułapką, w której bohaterowie nie mogą uciec przed sobą nawzajem. Kiedy zostali odcięci od świata w mroźnym schronisku, sytuacja „zmusiła” ich do szczerych rozmów, na które wcześniej nie było miejsca. Julia Furmaniak stworzyła opowieść o tym, że aby zacząć nowy rozdział, trzeba najpierw zamknąć do końca ten poprzedni – nawet jeśli jest bolesny. „Zima w zapomnianym schronisku” to historia o ludziach, którzy w surowych warunkach uczą się składać swoje życie na nowo. Nie ma tu magii, są za to prawdziwe łzy, trudna przyjaźń i powolne budowanie zaufania. Jeśli lubicie historie, które nie dają łatwych odpowiedzi, ale dają nadzieję – koniecznie przeczytajcie. Serdecznie polecam!

„Uwierz w cuda” to ciepła, podnosząca na duchu opowieść, idealna na moment, gdy ma się ochotę na coś lekkiego i pozytywnego. Aleksandra Rochowiak stawia na nadzieję, relacje międzyludzkie i wiarę w to, że nawet po trudnych doświadczeniach można znaleźć jasną stronę. Historia jest przewidywalna, ale czyta się ją przyjemnie i bez wysiłku. To książka, która nie zaskakuje fabułą, za to daje chwilę oddechu i poprawia nastrój. Dobra na jeden–dwa spokojne wieczory, gdy potrzeba trochę „dobrego ciepła”.

"Skrzynka życzeń" to piękna historia dwojga ludzi Marcela i Ady, których drogi przecięły się po latach. Każde z nich wiodło swoje własne życie. Przemoc ma różne oblicza i to dostrzegamy w życiu bohaterów. Jest tu przemoc domowa, przemoc fizyczna, psychiczna i finansowa. Autorka pokazuje nam, że miłość przychodzi niespodziewanie. i potrafi wyleczyć złamane serca i łaskawie ułożyć życie bohaterom. Najlepsza jest w tym magia świąt i skrzynka życzeń.

Ja chyba nie byłam gotowa na tę książkę. Końcówka mnie zmiażdżyła. Były chusteczki, było smarkanie i płacz jak bóbr. A najśmieszniejsze jest to, że nie czytam książek o miłości. Omijam je szerokim łukiem. Nie lubię, nie szukam takich historii, a tę powieść pokochałam całym sercem. "Niebieski ogród" czyta się niesamowicie szybko, a jednocześnie to jedna z tych książek, które zostają w człowieku na długo. Otula ciepłem, jakbym siedziała przy kominku… a jednocześnie boli. Bo smutek, żal, tęsknota i strata są tu tak wszechobecne, że momentami aż ściska serce. Historia podzielona jest na dwie strefy czasowe, współczesną i tę sprzed lat. Obie były dla mnie wspaniałe i nostalgiczne. Przeniosłam się do miasteczka Średnie, ach ten klimat… naprawdę czułam zapach tego ogrodu. Nie spodziewałam się też, że ta historia nie skończy się szczęśliwie. I chyba właśnie dlatego tak mocno mnie rozbiła. To książka, za którą będę autorce wdzięczna do końca życia. Zostawiła mi pęknięte serce i teraz nie wiem, co mam wziąć do czytania, bo ja nadal jestem tam - wśród wspomnień i kwiatów. Polecam każdemu, kto lubi piękne, wzruszające historie z tajemnicą i przeszłością, która wraca. Tylko ostrzegam! Nie popełnijcie mojego błędu i przygotujcie chusteczki. "(...) Albo wydawnictwo da ten materiał jakiejś pisarce i niech już ona coś wymyśli i wypełni te luki, których my nie potrafiliśmy uzupełnić." - Pani Joasiu, Pani tę historię pięknie napisała, uzupełniła, wymyśliła no i mnie zachwyciła 🩵

Recenzja ,,Miłość pod choinką" Historia opowiada o aktorce która była świadkiem skandalu w świecie ahowbiznesu i przez to zostaje zwolniona w swym najnowszy serialu. Każą wycofać się w cień do czasu gdy ucichbie skandal. Więc postanawia pojechać do rodziców do Poddąbia a że to grudzień to idealny czas na święta. Podczas jazdy ma wypadek jej się zbytnio nic nie stało dzięki pomocy panu Stasiowi oraz Igorowi którzy mieszkają w Świerkowie. Dzięki uprzejmości Igora zamieszkuje kilka dni w jeho domu i poznaje jego uroczą rodzinę jednoczesnie po jakimś czasie podkochuje się w nim. Jest to kolejna książka mojej lokalnej autorki Pauliny Kozłowskiej. I kolejna świąteczna. Pięknie opowiedziana historia ze świąteczną magią w tle. Mamy tu zadufaną w sobie aktorkę, ale pokazuje rownież swą przyjazną stronę gdy pomaga corce Igora Stelli przygotować się na urodziny Martyny. Igor który wcześniej był ochroniarzem BOR obecnie prowadzi plantacje świerków w rodzinnej firmie przeżywa w swym ciele nadal smutek po śmierci żony. I mamy tu też motyw ducha własnie żony Igora która najpierw nie jest chętna na ten związek a później sama ich naprowadza na siebie. Ten motyw ducha od razu mi się skojarzył z filmem ,,Uwierz w ducha" z Patrickiem Swayze. Z tą książką spędziłam miło czas. Bardzo fajna kolejna swiąteczna opowieść. Jest tragedia i smutek ale również nowa miłość na święta i radość rodzinna

Mikołajem się jest czy tylko się bywa? Tym razem w zaszczytnej roli pojawia się młoda bibliotekarka i żona. Realizując kolejne zlecenia spotyka się z różnymi ludźmi, w różnych okolicznościach. Niosąc radość, dotyka problemów, z którymi mierzą się bohaterowie. Przyjemna książka z dobrym, choć trochę przewidywalnym zakończeniem.

Świąteczna mozaika” to historia Jaśminy, której mama zachowała na Alzheimera. W jej zapisach Jaśmina znajduje informacje o wymarzonym wyjeździe do Wenecji. Postanawia tam pojechać, a z czasem jej nowym celem jest poznanie sekretów mamy i dlaczego spędzała z nią tylko co drugą Wigilię… Książkę czyta się bardzo szybko. Choć napisana lekkim piórem, to wypływa z niej tak dużo emocji, że naprawdę trzeba odsapnąć i poczuć je jeszcze raz. To opowieść o trudnych życiowych decyzjach i tajemnicach, które mogą wiele zmienić, gdy wyjdą na jaw. Bardzo lubię twórczość Nataszy Sochy za jej szczerość i niebanalność w tworzeniu historii. Można się nieraz zaśmiać, ale i wzruszyć. Piękna historia, choć dramatyczna, zdecydowanie nadaje się na ten świąteczny czas 🎅

Dominik i Gaja byli kiedyś parą. Ale ona wyjechała bez słowa i oddała się całkowicie podróżom i pisaniu o tych miejscach, które odwiedzała. On natomiast ożenił się, ma dwójkę dzieci i prowadzi waz z żoną pensjonat. Po latach Gaja wraca do rodzinnego Trzęsacza. Jest chora. Niewiele jej zostało życia. Przypadkowo spotyka Dominika. Czy powie mu o tej chorobie? Czy stara miłość ożyje? Dlaczego wyjechała bez tłumaczenia się? Tyle pytań, wszystkie trudne. Przeczytaj, warto.

"Każdy umie płakać, złotko. Czasem tylko słońce jest za daleko, żeby lód zaczął się topić". „Razem na święta” Barbary Kwinty to poruszająca, świąteczna powieść obyczajowa z elementami romansu i ciepłej, ludzkiej historii. Główną bohaterką jest Magda Dzika (w rzeczywistości „Fabia”), młoda kobieta mieszkająca w malowniczej, zimowej miejscowości Boże Doły. Magda pracuje w lokalnej fabryce bombek choinkowych, by zapewnić byt sobie i trójce młodszego rodzeństwa, nastoletniej Lenie, zbuntowanemu Bolo oraz kilkuletniemu Frankowi, który jak na swój wiek, jest bardzo elokwentnym chłopcem. Dom po babci w którym mieszkają, jest w złym stanie, a życie pełne trudów, jednak bohaterka oddaje się opiece nad rodzeństwem z ogromnym poświęceniem. Mimo iż ma zaledwie dwadzieścia sześć lat, czuje się odpowiedzialna za rodzeństwo. Jest dla nich jak matka, która nie ma czasu dla własnych dzieci i pojawia się w ich życiu raz na rok, po czym znika na kolejnych kilka miesięcy. Pewnego dnia, na skutek interwencji opieki społecznej, dzieci trafiają do rodziny zastępczej. Magda obiecuje im, że na zbliżające się Święta Bożego Narodzenia wszyscy znów będą razem, choć do tego zostało zaledwie kilka tygodni. Rozpoczyna się długa i skomplikowana walka z procedurami, papierami i przeciwnościami losu, która wymaga nie tylko determinacji, ale też pomocy ze strony mieszkańców wioski i… nietypowego prawnika, Mecenasa Focha, który na początku wydaje się gburem, ale z czasem okazuje się kimś zupełnie innym. „Tylko że życie jest pełne paradoksów i kiedy chcesz podbić świat, czasem świat dobija ciebie”. „Razem na święta” to książka przede wszystkim pełna ciepła, emocji i świątecznego nastroju. Autorka zręcznie łączy poważne, życiowe tematy (takie jak odpowiedzialność za rodzeństwo, system opieki społecznej, marzenia i trudna sytuacja materialna) z subtelnymi momentami humoru i optymizmu. Dzięki temu historia nie staje się ciężka, choć nie unika bolesnych prawd o życiu. Pisarka operuje lekkim, przystępnym językiem, a bohaterka, mimo że często bywa sfrustrowana, zmęczona i zdesperowana jest postacią, którą łatwo polubić i z którą czytelnik szybko się angażuje emocjonalnie. Bo jak tu nie polubić Magdy Dzikiej? Raz za jej postawę, która momentami wyciska z nas łzy, dwa za ten cięty język, który dostarcza nam mnóstwo humoru. Bo bez chusteczek się nie obędzie i do łez tych ze wzruszenia i do tych ze śmiechu. Książka ta, porusza też istotne tematy, takie jak: rodzina, odpowiedzialność, miłość, poświęcenie, ale też to, jak bardzo ludzkie wsparcie i życzliwość potrafią odmienić los. Mimo że jest to powieść świąteczna, nie jest „cukierkowa” ma swoje smutniejsze momenty, które jednak prowadzą do wzruszających refleksji i nadziei. Jeśli więc szukacie ciepłej, refleksyjnej lektury na zimowe wieczory, która łączy klimat rodzinnych świąt z autentycznymi, ludzkimi historiami, to ta książka może być świetnym wyborem. Powieść spodoba się miłośnikom literatury obyczajowej, opowieści o rodzinie i książek, które zostawiają czytelnika z ciepłym uczuciem i nadzieją, że warto walczyć do samego końca, choć nie zawsze jest tak idealnie, jak byśmy tego chcieli. „Razem na święta” Barbary Kwinty to wzruszająca, dobrze napisana powieść o sile rodzinnych więzi, determinacji i wsparciu, jakie mogą dawać ludzie wokół nas. To historia, która potrafi zarówno rozbawić, jak i poruszyć, a przede wszystkim przypomina, że najważniejsze w święta (i w życiu) często jest to, z kim je spędzamy. Bo to ciepła, ale prawdziwa opowieść o tym, że rodzina to nie ideał, tylko wybór i odpowiedzialność, a święta mają sens wtedy, gdy są przeżywane razem, nawet jeśli nie wszystko idzie zgodnie z planem. Polecam Wam bardzo gorąco. Za egzemplarz recenzencki dziękują Wydawnictwu Lira oraz Autorce Barbarze Kwinta.

Usiądźcie wygodnie w ulubionym fotelu i dajcie się porwać lekturze stawiającej na świąteczny klimat. Jolanta Kosowska oraz Marta Jednachowska zapraszają nas bowiem w sam środek inspirujących wydarzeń. Proza obu pań jest mi doskonale znana, więc od początku miałam pewne podejrzenia co do jakości poprowadzonej akcji. Czułam, że będzie to opowieść angażująca oraz opierająca się na silnych wartościach i właściwie już pierwsze strony potwierdziły moje założenia. Lekka jak piórko a jednak w pełni dojrzała, świadoma proza prowadziła mnie przez wzloty i upadki prawdziwego życia, sięgała po motywy otaczające nas na co dzień oraz w delikatny, ale jednocześnie stanowczy sposób kierowała moje myśli w stronę potrzebujących, pokazując, że szczęśliwy jest ten kto ma zapewniony komfort psychiczny. Akcja powieści rozgrywa się w domu dziecka, tuż przed świętami Bożego Narodzenia, gdy trwa przyjemny rozgardiasz przygotowań. Opiekunki robią wszystko, by zapewnić wychowankom namiastkę prawdziwego domu, ale to trudne, gdy pieniędzy brakuje nawet na skromne prezenty. Ratując sytuację dyrektorka decyduje się zorganizować bożonarodzeniowy jarmark a Klaudia, jedna z wychowawczyń za własne pieniądze kupuje dla wszystkich adwentowe kalendarze. I tak niespodziewanie rozpoczyna się przygoda pełna zaskakujących, wzruszających akcentów. Fabuła miała nieść nadzieję i w swoim wydźwięku faktycznie nawiązuje do ludzkiego dobra, ale muszę przyznać, że dla mnie w dużej mierze była historią mocno poruszającą a momentami wręcz smutną. Trudno czytało się o losach dwunastu podopiecznych, którzy wspierali się wzajemnie a osobno prezentowali indywidualne marzenia i aspiracje, ale w tle pojawiała się świadomość, że życie to nie bajka i nie każdemu pisane jest odpowiednie zakończenie. Mimo wszystko autorki starały się ukazać magię cudu świąt, pokazały prawdziwe ludzkie oblicze w konfrontacji z dziecięcymi marzeniami i zaznaczyły jak ciężka praca wpływa na dalsze życie, gdy przychodzi zebranie owoców, tych fizycznych jak i psychicznych. Jolanta Kosowska i Marta Jednachowska piszą o życiu, o jego codziennych wyzwaniach oraz niesprawiedliwości, która dotyka nas na każdym kroku. Dzieci w niczym nie zawiniły a jednak ich start w dorosłość okazał się trudniejszy niż pozostałych. I o tym jest właśnie "Kalendarz adwentowy", owszem, magia świąt jest tutaj widoczna na każdym kroku, ale ważniejsze są wartości ukryta na drugim planie, które nawiązują do walki o własne szczęście, pokazują jak łatwo można nieść dobro, gdy są na to chęci i jak wiele ciepła pojawia się wraz z dziecięcym uśmiechem.

„Znajdź swoje szczęście” Natalia Sońska Romans zimowy ♥️ Nowe życie po rozwodzie Mrukliwy stolarz Zakopane Po rozwodzie Sara postanawia zmienić wszystko. Sprzedaje dom w Sopocie i kupuje domek w Zakopanym. Nowy etap w życiu - nowe miejsce! Zabiera ze sobą tylko skrawek przeszłości – pamiętniki ojca, dla którego Tatry miały ogromne znaczenie. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem. Awaria w wymarzonym domu sprawia, że kobieta musi zamieszkać w pensjonacie i tam spędzić święta, których nigdy specjalnie nie celebrowała. Do tego dochodzą skomplikowane relacje z nieco ponurym, ale intrygującym Maksem. Od niego zależy, jak szybko kobieta będzie mogła się wprowadzić do nowego domu. Czy świąteczny czas wpłynie na życie i decyzję Sary? Czy poczuje ducha świąt? Czy nowe miejsce pomoże Sarze otworzyć się na nowe doznania i nowe uczucia? Nowe miejsce, nowe nadzieje, nowa miłość? Historia jak z życia wzięta. Szara rzeczywistość po rozwodzie i nowy start! Uwielbiam świąteczno-zimową nutkę jaką czuję czytając o Zakopanym i miłości którą budzi się do życia gdy śnieg zasypuje miasto!

„Szept lawendowego ogrodu” to poruszająca powieść obyczajowa o losach Rosetty i Cosimy, splatająca historię holenderskiej wyspy Texel z nadmorską Polską. Książka opowiada o walce o marzenia, przyjaźni i poszukiwaniu szczęścia, a jej sercem jest tawerna „Zielona Łyżka” otoczona lawendą. Rzadko się zdarza, żeby w czasie czytania można było poczuć smaki i zapachy potraw, spotkać ludzi, których zna się na co dzień i trafić do miejscowości, gdzie mile spędza się czas. Mogę powiedzieć, że znajomi zostali bohaterami tej książki. Z ogromną przyjemnością oddałam się lekturze.