Umowa

Autorka zabiera nas na malowniczą grecką wyspę Pserimos, gdzie błękit morza spotyka się z gorącym wiatrem i szumem oliwek. To właśnie tam trafia Nila – wykładowczyni i biolog morski, która po bolesnej zdradzie i upokorzeniu postanawia zostawić za sobą uporządkowany świat Oxfordu. Wraca do rodzinnego domu, by złapać oddech, odzyskać kontrolę nad własnym życiem i poskładać rozbite serce. Nie spodziewa się jednak, że na tej niewielkiej wyspie spotka tajemniczego Amerykanina, zwanego „Panem Lasu”. Mężczyzna zajmuje się remontem starej rezydencji zniszczonej przez powódź i od pierwszej chwili budzi w Nili mieszankę fascynacji i niepokoju. Coś w nim ją przyciąga, ale równie mocno przeraża. Pióro Moniki Magoskiej-Suchar jest lekkie, naturalne i pełne swobody – autorka pisze tak, jakby opowiadała historię przy filiżance kawy na tarasie z widokiem na morze. To styl, który sprawia, że książkę czyta się szybko, niemal na jednym oddechu. Dialogi są żywe, emocje wiarygodne, a opisy wyspy aż pachną solą i rozgrzanym piaskiem. Bohaterowie zostali dobrze wykreowani. Nila to kobieta, która dopiero uczy się stawiać granice i odbudowywać swoje poczucie własnej wartości po zdradzie. Z kolei mężczyzna-outsider to typ z tajemnicą – niejednoznaczny, intrygujący i pełen sprzeczności. Ich relacja to mieszanka pożądania, strachu i potrzeby bliskości, czyli dokładnie to, co lubimy w romansach z nutą niepokoju. Choć fabuła wpisuje się w dobrze znane ramy romansu z tajemnicą — mamy zdradę, układ między bohaterami, walkę o marzenia i o miłość — to wszystko podane jest w wakacyjnym, greckim klimacie i z dużą dawką emocji. To książka idealna na wieczór z lampką wina, gdy marzy nam się chwila oderwania od codzienności. Nie jest to pozycja z głęboką psychologią czy zawiłą intrygą, ale raczej zmysłowa i przyjemna opowieść o odzyskiwaniu siebie i odwadze, by znowu zaufać. „Outsider” to powieść, która wciąga, relaksuje i przypomina, że nawet po największej burzy można zacząć od nowa — wystarczy odważyć się zrobić pierwszy krok. Polecam! 💙 z ciepłym greckim klimatem i odrobiną tajemnicy pozytyvniezakrecona

Tytuł: Było minęło Autor: Katarzyna Dołgań @mocneksiazki Daria Głowacka @zaczytana.do.rana Wydawnictwo: Motyle w nosie @motylewnosie Książka przeczytana w ramach BT u @book.lover995 ❤️ Ona: Kiedyś ,,głupiutka Zosia" która zakochała się w nieodpowiednim mężczyźnie, teraz odpowiedzialna kobieta, która stawia rodzinę na pierwszym miejscu. On: Bezczelny d...k, który skrzywdził Zosię w przeszłości, lecz nie potrafi o Niej zapomnieć. Spotykają się przypadkiem w Szklarskiej Porębie, gdzie Ona zamieszkała, a On realizuje nowe zlecenie, no i się zaczyna... Jeju... cóż te autorki tutaj nawywijały 🔥❤️🔥 Rewelacyjna historia opowiadająca o tym, jak łatwo można zawieść czyjeś zaufanie i jak trudno je potem odbudować. Jak bardzo można kogoś skrzywdzić i jak ciężko jest dojść do siebie po takich przeżyciach... Przyszykujcie sobie chusteczki, bo będą potrzebne!!! Uwielbiam historię Lewego Twixa i już się nie mogę doczekać, aby się dowiedzieć jak karma kopnie w zadek Prawego 😈🔥💪 @zaczytana.do.rana @mocneksiazki @book.lover995 #bt #btbylominelo #btbyłominęło #mojarecenzjaksiążki #mojaopiniaoksiążce #polecajkaksiążkowa #booktour #booktoutbylomninelo #katarzynadołgań #dariagłowacka #book.lover995 #booklover❤️ #kochamczytać #kochamksiążki

Anna Wolf popełniła kilkadziesiąt powieści - a ja pewien cokolwiek odważny występek. Postanowiłam przestać przyglądać się im z rosnącym zaciekawieniem i wreszcie przekonać się osobiście, dlaczego są tak popularne a przy tym cieszą się bardzo dobrymi opiniami. Najczęściej bowiem, prawdopodobnie z nieuleczalnej przekory, chętnie wybierane propozycje literackie czytam znacznie później niż inni. Do tego, jeżeli większość uważa, że to świetna fabuła - ta nie do końca podbija moje powieściowe serce. “Ostatnia przysługa” na tyle przyciągnęła jednak moją uwagę epicką okładką i zachęcającym opisem, który miał sporą szansę wpasować się w mój wybredny gust, iż doszłam do wniosku, że to najwyższa pora, by poznać fenomen Autorki. Co interesujące, sięgając po najnowszą książkę Wydawnictwa Wolf, byłam przekonana, że oto przede mną romans mafijny - choć wcale nie twierdzi tak enigmatyczny tekst z tyłu obwoluty. Tymczasem historia Sary i Wiktora to zdecydowanie coś innego - skupiona na przekomarzankach między głównymi bohaterami opowieść, w której tle wybrzmiewają akordy szemranych interesów, dawnych zatargów oraz tak zwanych brudnych sprawek. Mogę ją więc określić przede wszystkim narracją miłośnie-rozrywkową, jaka doskonale sprawdzi się na wczesnojesienny wieczór. Taki z uśmiechem i lekką nutą niepokoju. Dużą liczbą słownych utarczek, lecz przy tym także zagadek, bo w książce znalazłam kilka ciekawych zwrotów akcji. Zanim przedstawię Ci swoją standardową, zwichrowaną wariację na temat losów Brzezińskiego i Jabłońskiej, mogę zdradzić, że dzięki ich poznaniu wiem już, dlaczego tak wiele kobiet sięga po powieści Pisarki. Myślę, że to dokładnie ten odcień literatury, jaki konstruowany w stylu “akurat” - dla emocji i odpoczynku od momentami zbyt ciężkiej codzienności. A gdybym mogła oddać komuś ostatnią przysługę... Nie, nie wiesz, na co bym się poważyła. I wolisz, aby tak zostało. 😉 “Wiem, że z jej strony to tylko gra. Jest w tym dobra. Ja tak samo. I to jest coś, co nas łączy.” Doskonale wiesz, czym zajmował się Twój ojciec, ale możesz spojrzeć w lustro i szczerze stwierdzić: nigdy nie zgodziłaś się na żadne apanaże z tego tytułu. Owszem, wielokrotnie mogłaś pójść na skróty i przyjąć cokolwiek, co należało Ci się z urodzenia w zajmującej się szemranymi interesami familii Jabłońskich, ale to nie byłoby w Twoim stylu. Do wszystkiego chciałaś dojść sama, niejako odcinając się od skażonego nielegalnymi biznesami nazwiska. Gdybyś tylko skinęła palcem, ojciec kupiłby Ci salon fryzjerski wraz z wyposażeniem i personelem zatrudnionym na lata, gotowym wykonywać rozkazy. Wiele mówi jednak o Twoim charakterze fakt, że choć miejsce doskonale dziś funkcjonuje - jest to przyczyną uczciwej i ciężkiej pracy oraz zwrotnej pożyczki na start, o jaką poprosiłaś matkę. Nie licząc pewnego jednorazowego incydentu pościelowego z nielubianym Wiktorem Brzezińskim, do którego samoistnie wracasz niekiedy myślami, mogłabyś właściwie stwierdzić, że całkiem niezależna i zdeterminowana na ustalony cel z Ciebie kobieta. W dodatku pomimo faktu, że Twój brat przejął schedę po ojcu, z czego niezmiennie pozostaje dumny. Prawdą jest, iż rodziny się nie wybiera, co prędzej czy później najczęściej o sobie przypomina w najmniej spodziewanych momentach. Planowałaś wrócić do mieszkania jak zawsze, ale dwójka zamaskowanych mężczyzn snuła raczej inną koncepcję na wieczór. Zamaskowani, zaatakowali Cię na tyle z zaskoczenia, że nawet nie wiedziałaś, co się z Tobą dzieje, zanim nie było za późno. Na szczęście, o ile o nim w tym wypadku można mówić, nie zrealizowali misji do końca, jako że ktoś ich spłoszył. Tak czy inaczej, obecnego stanu nie zatuszuje nawet najlepszy makijaż. Składasz się z siniaków, śladów po duszeniu i jednego wielkiego bólu absolutnie każdej części pobitego ciała. Pech lub przeznaczenie sprawia, że akurat dzisiaj postanawia odwiedzić Cię Twój brat. Zauważywszy, jak wyglądasz i ustaliwszy, co właściwie się stało, wzburzony wybiega z mieszkania, nawet nie próbując wysłuchać Twoich protestów, że przecież nic się nie stało - a cała sytuacja mogła być przypadkowym napadem. W związku z tym, że musi na chwilę zniknąć z miasta, zostajesz odesłana pod pieczę Wiktora, z którym przecież nie chciałaś mieć już do czynienia. Nie wiesz jednak, że przystojnego blondyna obowiązuje ostatnia przysługa względem Twojego ojca... “A teraz mam dosyć czekania. Wiem, że lepiej smakuje, gdy się o coś walczy i nie tak łatwo to przychodzi, tylko jest jeden szkopuł. Kiedy króliczek ucieka cały czas, to i myśliwemu odechce się w końcu za nim gonić.” Najchętniej znalazłabyś się wszędzie, byle nie w urokliwym dworku Brzezińskiego, ale równocześnie zdajesz sobie sprawę z tego, że tu będziesz najbardziej bezpieczna. Mafijne interesy, jakimi para się mężczyzna, wymagają odpowiedniej ochrony, zatem natychmiast zyskujesz prywatnego strażnika, który ma o Ciebie dbać pod nieobecność Wiktora. Z przekąsem myślisz, że przydałby się raczej taki chroniący przed nim... Diabelski błysk w oku, skrojone na miarę ubrania, figura modela, do tego stanowcza gentlemańskość i niepozbawiona uroku umiejętność natychmiastowego, figlarskiego ripostowania... Przeczuwasz, że ci, którzy zlecili na Ciebie napad, są najmniejszym z Twoich zmartwień. Cóż, przynajmniej nie aż tak naglącym i niebezpiecznym jak to, z którym mieszkasz pod jednym dachem. Jest duże prawdopodobieństwo graniczące z pewnością, że odpowiednio przygotowana poradziłabyś sobie z nimi łatwiej niż z przystojniakiem, który ma w planach zrobić wszystko, byś została jego żoną - jak sobie kiedyś założył. Nieświadoma tego ani wielu innych kwestii, znalazłaś się w definitywnie trudnej do opuszczenia pułapce. Choć właściwie mogło być gorzej. Czuwający nad Tobą ochroniarz to przyjazny gawędziarz. Kolacje w towarzystwie Wiktora najczęściej kończą się podejrzanie sympatycznie. Sam odrestaurowany dworek jest zaś miejscem, w jakim definitywnie mogłabyś zamieszkać. Stop! Nie możesz winić mózgu, że wędruje w miejsca zakazane, gdy pewien alfa tak Cię rozprasza, ale nie wolno Ci też przesadnie się dekoncentrować. Wszak najważniejszym zadaniem wszystkich obecnych pozostaje ustalenie, kto zagraża Twojemu życiu - i z jakiego powodu obrał sobie Ciebie za cel. Zemsta personalna albo dlatego, że jesteś córką Jabłońskiego? A może Twój brat, nomen omen, zbratał się nie z tymi ludźmi, z którymi powinien? Albo to ostatnia przysługa, jakich czasem nie należy składać - jako że okazują się nadto wiążące? “Jednego, czego nigdy przenigdy bym nie wybaczył, to zdrady. (...) Chodzi mi o zdradę w każdym aspekcie życia, nie tylko związku. Są rzeczy, które można wybaczyć, iść dalej, ale akurat ta jedna nie należy do nich. Nie wybaczam. Nie jestem (...) świętym i nie zamierzam być.” Wiktor Brzeziński jest bohaterem z rodzaju tych, których nie da się nie lubić. Można by właściwie pokusić się o stwierdzenie, że zalicza się do (niestety) ginącego gatunku. Oto bowiem mężczyzna słowny. Zawsze dotrzymujący przyrzeczeń gentleman, jaki jednocześnie będzie traktował kochaną kobietę niczym księżniczkę oraz szanował jej niezależność. Gardzi zdradą, a za swoimi ludźmi skoczyłby w ogień. Ma zasady - respektowane niezależnie od okoliczności, choć nie sposób odmówić mu impertynenckiej iskry oraz poczucia humoru. Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie! 😉 A tak serio (bo wiem!): sądzę, że Sara jest do niego idealnie dobrana, zarówno katalogiem wartości, jak i charakterem - choć momentami jej stupor nieco mnie irytował. Wiadomo jednak, że kto się czubi, ten się lubi - a przecież dla Brzezińskiego nie mogło być za prosto. Sądzę natomiast, że fabuła zyskałaby na dynamice oraz dostała dodatkowego pazura, gdyby nieco zmniejszyć ilość przepychanek słownych i równocześnie silniej zarysować świat brudnych interesów w tle - w tym przypadku niekiedy nadto się ono rozmywa. Chemię aż iskrzącą pomiędzy głównymi bohaterami podkreśliłby też w mojej ocenie elegantszy język, który w “Ostatniej przysłudze” bywa dosadny. To jednak moje prywatne spostrzeżenia - wszak ciężko, aby powieść rozrywkowa składała się z wierszy. Podsumowując, pierwsza i z pewnością nie ostatnia powieść Anny Wolf, jaką miałam przyjemność poznać, okazała się romansem idealnym na jeden raz i przyjazną lekturą, złożoną w dużej mierze z wyładowań elektrycznych! 😉 7/10 “(...) co byś nie zrobiła, legalnie czy nie, inni mają na Twój temat do powiedzenia więcej niż Ty sama. Wiesz, ile się trzeba napracować, żeby sobie zasłużyć na taką reputację?” instagram.com/thrillerly

„Tamtej deszczowej nocy” to książka, która chwytając od pierwszych stron, nie puszcza aż do ostatniego zdania. Małe miasteczko Cresson, deszczowe ulice i tajemnice przeszłości tworzą atmosferę, w której każda emocja bohaterów jest niemal namacalna. Evelyn i Cameron to postaci pełne sprzeczności — silni, a jednocześnie zranieni. Ich relacja jest napięta, pełna gniewu, fascynacji i niewypowiedzianych słów. Czułam z nimi każdą radość, każdy ból i moment, w którym serce pękało razem z nimi. To historia o miłości trudnej, prawdziwej i czasem bolesnej, ale właśnie dlatego tak poruszającej. Styl autorki jest lekki, a zarazem sugestywny — łatwo wsiąknąć w emocje bohaterów i klimat deszczowej nocy. Książka zostaje w głowie jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony.

„Wmiksowani” Edyty Kene to książka, która wciąga od pierwszych stron i zostaje w pamięci na długo po odłożeniu. Autorka ma niezwykłą umiejętność łączenia lekkości stylu z głębokimi emocjami. Czyta się ją płynnie, a jednocześnie każda strona niesie ze sobą coś do przemyślenia. To lektura, która pokazuje, jak ważne są relacje międzyludzkie, empatia i zrozumienie drugiego człowieka. Bez nachalnej dydaktyki, autorka subtelnie pokazuje różne perspektywy, wywołując u czytelnika refleksję nad własnym życiem i decyzjami. Książka potrafi rozbawić, wzruszyć i sprawić, że uśmiech pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie. To jedna z tych pozycji, które przywołują prawdziwe emocje i zostawiają ślad, sprawiając, że chcesz wracać do niektórych fragmentów, by poczuć je jeszcze raz. Jeśli szukasz lektury, która łączy autentyczność, emocje i refleksję nad tym, co naprawdę ważne, „Wmiksowani” będzie strzałem w dziesiątkę.

Historia, która pokazuje połączenie dwóch niesamowicie różnych charakterów zwiastujących istny chaos. Romans biurowy z motywem age gap, to gratka dla niepoprawnych romantyczek. On - Władczy i skupiony na swoich celach. Ona - mimo rzucanych kłód pod nogi, wciąż widzi świat w kolorowych barwach. Ogień i woda, przy tym połączeniu nie trudno będzie o burzowe chmury zwiastujące huragan. Pełna emocji historia, która wciąga w wir fabuły. Dobrze wykreowani bohaterowie, którzy dzięki magii pióra autorki stworzyli piękne, a zarazem naturalne relacje nie tylko miłosne ale i przyjacielskie. Autorka ma lekkie i przyjemne pióro, dzięki któremu historię czyta się bardzo szybko. Gorąco polecam.

Sięgając po „Nie mój świat” spodziewałam się klasycznego romansu, ale otrzymałam historię, która rezonuje w czytelniku znacznie dłużej niż tylko przez chwilę. A.P. Mist, znana polskim czytelniczkom z umiejętnego grania na emocjach i tworzenia skomplikowanych relacji międzyludzkich, tym razem zabiera nas w podróż za ocean, otwierając cykl „Mężczyźni Teksasu”. Jest to literatura obyczajowa z silnie zarysowanym wątkiem romantycznym, idealnie wpisująca się w ramy gatunku contemporary romance, gdzie współczesne problemy przeplatają się z ponadczasowym pragnieniem bliskości. Fabuła przenosi nas do spalonego słońcem, dusznego Teksasu, który staje się idealnym tłem dla życiowych zakrętów głównej bohaterki. Sophie, uciekając przed upokorzeniem i bólem po zerwanych zaręczynach, decyduje się na impulsywny krok, porzuca swoje uporządkowane, miejskie życie i szuka ukojenia na teksańskiej prowincji. To tam, w małym domku na wynajem, próbuje poskładać swoje serce na nowo. Bohaterowie zostali wykreowani z dużą dbałością o psychologiczną głębię. Sophie nie jest tylko typową „dziewczyną z miasta”; to kobieta zraniona, ale posiadająca w sobie ukryte pokłady determinacji, której kibicuje się od pierwszej strony. Jej wewnętrzny konflikt między chęcią ukrycia się przed światem a potrzebą bliskości jest bardzo wiarygodny. Naprzeciw niej staje Aaron, mrukliwy, zdystansowany kowboj, który na pierwszy rzut oka wydaje się ucieleśnieniem wszystkich stereotypów o szorstkich mężczyznach z Południa. Jednak pod tą maską niechęci do „miastowych” kryje się człowiek o skomplikowanej przeszłości i własnych demonach. Powieść porusza uniwersalne tematy, takie jak leczenie złamanego serca i trudna sztuka ponownego zaufania. Autorka bada granice między dwoma różnymi światami, pędzącą cywilizacją a surowym życiem w zgodzie z naturą pokazując, że miłość nie zna podziałów terytorialnych ani kulturowych. To także opowieść o uprzedzeniach i o tym, jak łatwo oceniamy innych przez pryzmat stereotypów, zanim zadamy sobie trud poznania ich prawdziwej natury. Styl autorki jest niezwykle plastyczny i emocjonalny. Język jest lekki, ale niebanalny, pełen zmysłowych opisów przyrody i rosnącego napięcia, co sprawia, że przez książkę się po prostu płynie. Najmocniejszą stroną tej powieści jest bez wątpienia budowanie napięcia między Sophie a Aaronem. Motyw enemies to lovers został tu rozegrany po mistrzowsku, przejście od wzajemnej wrogości do fascynacji jest naturalne i pełne pasji. Podobała mi się również dbałość o detale w kreowaniu teksańskiego klimatu; czułam ten kurz, gorąc i zapach rancza. Jeśli zaś chodzi o słabsze strony, to momentami irytował mnie upór Aarona, który wydawał się wręcz przesadzony i momentami sztucznie wydłużał konflikt, choć z drugiej strony, doskonale pasowało to do jego charakteru twardego farmera. Niektóre zwroty akcji były też nieco przewidywalne dla weteranek gatunku, ale w żaden sposób nie odbierało to przyjemności z lektury. Osobiście odebrałam tę książkę jako cudowny „comfort read”, lekturę, która otula, angażuje i pozwala oderwać się od szarej codzienności. To jedna z tych historii, które zostawiają czytelnika z ciepłem na sercu i uśmiechem na ustach. To świetnie napisana, pełna emocji i namiętności historia, której do perfekcji zabrakło jedynie odrobiny mniej przewidywalności w środkowej części fabuły, ale mimo to jest to romans na bardzo wysokim poziomie.

Książkę czyta się szybko i dość przyjemnie. Zapewniła mi miłe odprężenie po nużącej lekturze poprzedniej książki. Uczciwie jednak muszę stwierdzić, że w ogóle nie czułam specyfiki start - upu, który jest przecież ważnym elementem książki. Sporo było też przeskoków fabularnych, które wprowadzały tylko niepotrzebne zamieszanie. Zakończenie jest zdecydowanie niedopracowane. Z drugiej strony doceniam to, że poruszyła ona ważne tematy, jak np. ocenianie innych po wyglądzie zewnętrznym.

Jeden pocałunek zmienia wszystko Tihana Blazevic to córka chorwackiego mafioza, która spędziła kilka lat u sióstr zakonnych. Źyła zdala od tego niebezpiecznego świata. Teraz wraca i postanawia żyć pełną piersią. Ten czas w zamknięciu zmienił dziewczynę ale czy na lepsze ? Besim Mesini to syn króla albańskiej mafii. Mężczyzna jest niebezpieczny i bezwzględny. Jest jedynym dziedzicem i na jego barkach ciąży wielka odpowiedzialność. Zawsze dostawał to czego chciał, dopóki na jego drodze nie pojawiła się pewna rudowłosa piękność. Jeden pocałunek i Besim przepadł. Lecz dziewczyna też przepadła. Los chciał że znów się spotkali. Tihana pojawiła się na urodzinach ojca Besima. Mężczyzna nie mógł o niej zapomnieć. Wręcz miał na jej puncie obsesję. Kazał przeszukać całe miasto lecz jej nie mógł znaleźć, aż ona sama przyszła do paszczy lwa. Jak potoczą się losy bohaterów? Jakie demony skrywają bohaterowie? Czy Besim jest zdolny do miłości? Tego dowiecie się sięgając po książkę, którą serdecznie polecam Mafia. Czy ktoś nie lubi książkę z przystojnymi mafiozami . To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki i przyznam szczerze, że polubiłam jej styl. W pierwszej książce mnie oczarowała a w tej pozycji jeszcze bardziej utwierdziła mnie w przekonaniu, że ma prawdziwy talent do pisania. Autorka stworzyła fajnie wykreowane postacie. Tihana na początku jest bardzo ostrożna i wycofana, lecz przy Besimie znów ożyła. Jej zmysły zostały otępione przez lata spędzone w internecie. Lecz całe szczęście mężczyzna potrafił rozbudzić na nowo dawną kobietę. Jeden pocałunek a wszystko wywróciło się do góry nogami. Czy istnieje miłość od pierwszego pocałunku ? Dodam jeszcze, że w książce są też inni niebezpieczni mężczyźni, którzy mają chrapkę na Tihane. Nie zdradzę wam przecież jacy, tego musicie dowiedzieć się sami. Polecam

Lekki i stosunkowo krótki romans. Bardzo przyjemnie spędziłam z nim czas. Bohaterów naprawdę da się lubić, scen seksu jest niewiele i nie są tandetne. Nie ma też głupot ani wyssanych z palca dram. Opis książki jest trochę mylący. Oczekiwałam wybuchowej relacji i ostrej rywalizacji między bohaterami, a w rzeczywistości gburowaty boss okazał się ciepły i uroczy, młoda stażystka od razu pokazała się jako profesjonalistka, od razu pojawiła się przyjaźń, a problem z ojcem bohaterki rozwiązał się, jak na mój gust, zbyt łatwo i szybko. Ale to wszystko nie jest krytyczne. Ogólnie polecam — cudowna książka.

„Na papierze” przeczytałam jednym tchem w ciągu dwóch wieczorów i powiem szczerze – to jedna z tych książek, po które sięgam, kiedy chcę się po prostu świetnie bawić i na chwilę zapomnieć o całym świecie. Janka to prawdziwa królowa chaosu w wydawnictwie – ogarnia wszystko, ratuje terminy, wysłuchuje płaczów redaktorów i jeszcze po godzinach pisze własną (dość pikantną) książkę pod pseudonimem. Kiedy nagle jej szefem zostaje Kuba – chłodny, poukładany brat poprzedniego prezesa, który zaczyna ciąć budżet i psuć jej idealny porządek – myślałam, że będzie to klasyczne enemies to lovers. I jest! Ale Greta Eden robi to naprawdę dobrze: zero cringe’u, za to masa ciętych ripost, sarkazmu i dialogów, przy których naprawdę się śmiałam na głos. Najlepsza część? Londyn. Wyjazd na ślub siostry, udawanie pary przed natarczywym ex i ta scena na lotnisku… od razu wiedziałam, że to będzie petarda. Chemia między Janką a Kubą iskrzy tak mocno, że czuć ją przez kartki. Są tu i zabawne momenty, i gorące sceny (bez przesady, ale wystarczająco, żeby serce biło szybciej), i kilka naprawdę wzruszających fragmentów, kiedy Janka musi zmierzyć się ze swoimi marzeniami i lękami. Styl Grety jest lekki, ale nie infantylny – czyta się świetnie, język płynie, a bohaterowie mają krwiobiegi i charakter. Dla mnie to idealna mikstura: biurowy romans + enemies to lovers + fake dating + odrobina dramatu i dużo śmiechu. Jeśli lubicie takie klimaty jak u Małgorzaty Garkowskiej, Anety Jadowskiej w lżejszej wersji albo po prostu chcecie porządnej dawki endorfin – bierzcie w ciemno. Moja ocena: 9/10 Polecam na urlop, jesienne wieczory i każdy moment, kiedy potrzebujecie książki-recepty na chandrę. Co dzieje się w Londynie… no właśnie – musicie przeczytać sami

„Królowa kłamstw” Joanna Świątkowska Przeczytana w ramach booktouru @skazani.na.czytanie to romans gangstersko-biurowy, w którym open space pachnie kawą i napięciem, a za eleganckim garniturem może kryć się coś znacznie groźniejszego niż stanowczość szefa. Layla pracuje w firmie, która wyraźnie chyli się ku upadkowi. Jej przełożony, Tony, jest bardziej mistrzem unikania obowiązków niż zarządzania. Sytuacja zmienia się, gdy do gry wchodzi jego brat, William Volkov. Ambitny, bezkompromisowy, konkretny. Tam, gdzie Tony narzeka, Will działa. Szybko wprowadza porządki i awansuje Laylę, dostrzegając w niej potencjał. Początkowo dziewczyna patrzy na konflikt braci przez pryzmat dawnej sympatii do Tony’ego, jednak z czasem zaczyna widzieć, kto naprawdę ponosi winę za problemy firmy. Will nie jest „miłym misiem”, który będzie przymykał oko na obijanie się pracowników. Działa szybko i bez sentymentów. Pomiędzy Laylą a Williamem od początku iskrzy. Autorka buduje aurę tajemnicy wokół obojga bohaterów. Layla przypadkiem odkrywa drugą twarz Willa, znacznie mroczniejszą niż ta, którą pokazuje w biurze. Z drugiej strony sama nie jest tak niewinna, jak chce się wydawać. Z czasem dowiadujemy się, że uciekła od jeszcze groźniejszego człowieka, a jej przeszłość skrywa więcej niż tylko złamane serce. Pod maską „zwykłej dziewczyny” widać tęsknotę za życiem na krawędzi. Pojawienie się Volkovа wyzwala w niej pożądanie i chęć poczucia adrenaliny. Nie do końca przekonały mnie momenty, w których Layla powtarza: „jesteś potworem, ale wiem, że mnie nie skrzywdzisz”. To zaufanie pojawia się zbyt szybko i bywa trudne do uzasadnienia. Styl również nie zawsze pomaga. Zdarzają się niezręczne sformułowania i skróty myślowe, jak "Wielokrotnie ignorował intensywne doznania wlepionych w niego oczu, ale tym razem było inaczej. Nie potrafił zbagatelizować palącej dziury w jego ciele." Widać potencjał, ale książce przydałoby się redakcyjne doszlifowanie. Mimo tych niedociągnięć powieść wciąga. Tajemnica prawdziwej tożsamości Layli oraz napięcie między nią a Williamem sprawiają, że chce się czytać dalej. To historia, w której emocje grają pierwsze skrzypce, a warsztat schodzi na drugi plan.

Recenzja dostępna na instagramie—-> @m.a.l.a.m.ii Jeśli szukacie lekkiej, a jednocześnie pełnej emocji powieści romantycznej z nutą kryminału i humorem – trafiliście idealnie! 💞🔍 Aneta Sołopa po raz kolejny udowadnia, że potrafi z mistrzowską precyzją splatać wątki miłosne z sensacją, tworząc historię, od której trudno się oderwać 📖🔥. 👮‍♀️ Główna bohaterka, Daria Michalik, to ambitna i zdeterminowana policjantka, która oddaje serce swojej pracy. Jej życie nabiera zupełnie nowego tempa, gdy podczas obławy na gang złodziei trafia na Damiana – przystojnego, tajemniczego mężczyznę 🚗🕶, który, jak się okazuje, ma więcej wspólnego z przestępczością, niż chciałby przyznać… Spotkanie tej dwójki staje się początkiem nie tylko policyjnego śledztwa, ale także emocjonalnej huśtawki – pełnej napięcia, śmiechu i subtelnej czułości 😍📈. Autorka z finezją prowadzi wątek kryminalny ☘️, wplatając go w romantyczną fabułę, doprawioną humorem i lekkością. Postacie są wyraziste i dobrze skonstruowane – Daria to silna kobieta z zasadami 💼💥, a Damian – mężczyzna z przeszłością, który próbuje odnaleźć siebie na nowo. Ich relacja rozwija się naturalnie, bez przesady, z wyczuciem i subtelnym humorem 👩‍❤️‍👨💬. 💥 Dialogi są żywe, błyskotliwe i pełne emocji – nie brakuje w nich ciętych ripost i zabawnych momentów. A subtelna nuta pikanterii 🔥, podana z klasą i smakiem, działa na wyobraźnię niczym pieprz cayenne 🌶😉. 📌 „Ratując złodzieja” to opowieść, która przypomina, że w życiu liczy się nie tylko praca – ale i drugi człowiek, który pomoże nam zaufać na nowo ❤️. Z całego serca polecam tę książkę każdemu, kto lubi romanse z pazurem i inteligentnym humorem. A ja… już nie mogę się doczekać kolejnej książki Anety Sołopy – bo wiem, że ta autorka jeszcze nieraz nas zaskoczy! ✨📚

Lubicie książki, przepełnione emocjami? Ja uwielbiam! Cenię sobie możliwość odczuwania emocji bohaterów i wspólnego przeżywania ich rozterek. „Soul Tattoo” zdecydowanie należy do tej kategorii. Jasmine to młoda, utalentowana tatuażystka, która prowadzi własne studio tatuażu. Po ciężkim dniu w pracy pragnie wrócić do domu i odpocząć. Jednak w jej salonie zjawia się zamaskowany mężczyzna. Początkowo myśli, że chce ją okraść, ale okazuje się, że pragnie, aby wytatuowała mu roztrzaskane serce. Na początku Jasmine się opiera, ale w końcu ulega i wykonuje tatuaż. Po trzech latach drogi Jasmine i tajemniczego mężczyzny w kominiarce znów się krzyżują, gdy jej obecny partner stosuje wobec niej przemoc, a przyjaciółka zawozi ją do szpitala. Tam opiekuje się nią Hayden, gburowaty lekarz, który rozpoznaje kobietę, ale ona nie pamięta jego. Czy to przypadkowe spotkanie będzie jednorazowe? Czy Jasmine uda się uwolnić z toksycznego związku? Jaką rolę odegra w tym wszystkim gburowaty Hayden? Nie zawsze jest tak, jak nam się wydaje. Często oceniamy ludzi po „okładce”, nie znając ich historii. Ta opowieść jest doskonałym tego przykładem. Autorka stworzyła fantastycznych bohaterów i wciągającą fabułę. Książka pochłania od pierwszych stron. Mnie tak wciągnęła, że nawet nie zauważyłam, kiedy przewróciłam ostatnią kartkę. Otrzymujemy historię o stracie, walce o siebie, determinacji w dążeniu do celu oraz o tym, że miłość nie zdarza się tylko raz, jeśli tylko damy jej szansę. Jasmine to bardzo barwna postać, romantyczka, która wierzy w prawdziwą miłość, choć źle ulokowała swoje uczucia. Z kolei Hayden, z pozoru gburowaty i oschły, to mężczyzna, który zakłada maskę obojętności, aby nie dać się ponownie zranić. Czytając, przeżywałam wszystko razem z bohaterami. Na początku Hayden irytował mnie swoim zachowaniem, ale szybko to się zmieniło. Jasmine z kolei budziła mój podziw, gdy zawzięcie dążyła do wyznaczonych celów, choć na początku było mi jej strasznie szkoda, gdy jej świat zaczynał się sypać. Emocje, które towarzyszyły bohaterom, były tak namacalne, że każdą z nich odczuwałam na własnej skórze. Chemia między Jasmine a Haydenem była tak intensywna, że aż iskry leciały. Autorka naprawdę stworzyła wspaniałą historię, która porusza, potrafi rozbawić, ale również skłania do refleksji. To pierwsza książka tej autorki, którą przeczytałam (wcześniej miałam do czynienia z jej duetem) i z pewnością nie ostatnia. Dziękuję autorce za zaufanie i możliwość zrecenzowania tej powieści, a Was zachęcam do przeczytania tej fantastycznej historii!

Lubicie motyw ochroniarza w książkach? Ja muszę przyznać, że go uwielbiam. Nic więc dziwnego, że dobrałam się w końcu i do tej książki. To jedna z tych historii, po które sięga się wtedy, gdy ma się ochotę na coś lekkiego, niezobowiązującego i przyjemnego. Dynamiczna fabuła, szybkie tempo i relacja bohaterów sprawiają, że książkę czyta się naprawdę płynnie. Nie ma tu nadmiernych emocjonalnych dramatów, za to znajdziemy w niej dużą dawkę chemii i humoru. Relacja Fiony i Romea rozwija się stopniowo, w rytmie wspólnej ucieczki, przypadkowej bliskości i sytuacji, które naturalnie zbliżają ich do siebie. Dużo tu drobnych gestów, napięcia i momentów, które wywołują uśmiech. Motywy hate-love, różnicy wieku, zakazanego związku i oczywiście ochroniarza zostały podane w lekkiej, bardzo przystępnej formie. To idealna historia wieczór pod kocem lub czytelniczą przerwę od cięższych historii. Sama fabuła jest raczej przewidywalna (jak w większości książek o ochroniarzach). Z drugiej strony Romeo zdecydowanie ratuje tę historię. Jest opanowany, cierpliwy, trochę gburowaty, a przy tym bardzo ciepły. To ten typ bohatera, którego kocha się niemal od pierwszej strony 🥰 Bodyguard spełnia swoje zadanie jako lekki romans na jeden wieczór. Zapewne trafi ona do grona moich ulubionych książek autorek. Był to bardzo przyjemnie spędzony czas i dobra odskocznia od bardziej wymagających powieści🤭

Fake love to lekki romans z aranżowanym związkiem z różnicą wieku. Autorka ma lekkie i przyjemne pióro, które już znam i z każdą książką kocham coraz bardziej. Poczucie humoru zawsze na poziomie, nie brakuje tu także ciężkich tematów jak strata rodziców czy... A to już musicie przeczytać sami. Co prawda nieco się spodziewałam tego, kto co jak i gdzie ale zupełnie nie zepsuło mi to radości z czytania a także przeżywania emocji. Oj nie powiem, zakręciły się łezki tutaj i groziły wylaniem ale nakazałam im się cofnąć 🤣 Fajnie było poznać młodą osobę, która postanowiła uratować antykwariat rodziców, jedyną rzecz, jaka jej po nich została. Keira jest odważna i nieco szalona a jednocześnie próbuje silnie stąpać po ziemi. Niestety biznes podupada a do drzwi puka komornik. Sugeruje kobiecie wybrać się do banku po pożyczkę. A w tym banku jest haczyk w postaci władczego Mike'a, który składa kobiecie propozycję, która może uratować jej kochany antykwariat a jednocześnie zdaje się być nieco niemoralna. Tych dwoje to mieszanka wybuchowa, żadne z nich nie należy do uległych a wszystko, co ich spotyka wywołuje iskry u bohaterów i uśmiech na twarzy czytelnika. Może i nie ma w tej książce niczego nowego (trudno by było o nowości odkąd istnieje literatura), może nie było zaskoczenia i niespodziewanych zwrotów akcji ale na pewno był dobry humor, nieco pokory i świetnie spędzony czas przy lekturze. Nie żałuję ani jednej minuty poświęconej na jej przeczytanie, tym bardziej, że książka praktycznie czyta się sama i na pewno dacie radę ogarnąć ją w jeden wieczór.

Bardzo nietuzinkowa historia. Na takanapewno nie traficie. Zaskakujący bohaterowie którzy od początku bardzo rozpraszają. Gangster który jest gangsterem z przymusu ale serce i duszę ma "czystsze" . Kaleka która jest piękna i waleczna. Kurde tak naprawdę to bardzo trudno jest mi odnieść się do tych bohaterów. Autorka potrafi tak kreować postacie i rzeczywistość że muszę chyba z kimś obgadać tą książkę. Oczywiście polecam

✨RECENZJA BOOKTOUR✨ 💔Tytuł: "Filatura" 💔Autorka: Lena Veyra 💔Wydawnictwo Selfpublishing 💔Premiera: 15.05.2025r. Recenzja w ramach booktour zorganizowanego przez autorkę. "(...) w życiu nie ist­nieje nic gorszego niż bezradność. Dopóki w sercu tli się nadzieja, można zdziałać wszys­tko. Ale jeśli jej brakuje, trafi­amy na mur, którego nie damy rady przeskoczyć" 🖤Któregoś dnia życie dziesięcioletniej Lilian ulega diametralnej zmianie. Ciężko chora matka nie jest w stanie zapewnić jej dłużej właściwej opieki i oddaje ją do domu dziecka. Dom położony w głębi lasu, otoczony wysokim murem. Tu, zamiast opieki, troski i bezpieczeństwa, czeka na nią nauka posłuszeństwa, podporządkowanie się surowym zasadom. Za ich złamanie czeka kara. Dziewczynki są szkolone, by zostać przykładnymi żonami. Lilian ma nadzieję, że gdy osiągnie pełnoletność będzie mogła odejść. Jak bardzo się myli. Zostaje sprzedana rosyjskiemu mafiozo - Sergiejowi. Okrutny mężczyzna pozbawia ją godności, karze, gdy popełnia błędy, szantażuje. Nieoczekiwanie Lilian staje się kartą przetargową w mafijnych porachunkach. Trafia pod opiekę przystojnego Włocha - Francesco-największego wroga Rosjanina. Czy Lilian zazna w końcu upragnionej wolności? I jaką rolę w jej życiu odegra Francesco? 🖤Lilian jest charakterna. Stara się przetrwać, odnaleźć w nowej sytuacji. Nigdy nie traci nadziei. 🖤Fabuła jest podzielona na części. W pierwszej poznajemy 10-letnią Lilian, potem fragmenty z jej życia w domu dziecka aż do osiągnięcia pełnoletności. Druga to życie dziewczyny u boku Sergieja, gdzie przeżywa piekło. Poznanie Francesco i jej dalsze losy związane z osobą Włocha. 🖤Styl autorki lekki i przyjemny, nacechowany emocjami. Poczujemy podczas lektury ból, smutek, żal, współczucie, wściekłość, strach a także radość. Rollercoaster emocji! 🖤Znajdziemy tu handel żywym towarem, tresurę młodych dziewczyn na pokorne żony, momentami brutalność, wątek mafijny, zemstę, nadzieję na lepsze jutro i powoli rodzące się uczucie. Ta historia łamie serca. Pokazuje okrucieństwo ludzi. Ale też te serca skleja. Bo zawsze trzeba mieć nadzieję. Z nią można zdziałać wszys­tko! Polecam!😊

Magda Kukawska – Biurowy zakład Mateusz – cichy, wycofany projektant i współwłaściciel biura projektowego. Kamil – jego towarzyski wspólnik, który lubi zamieszać. Hania – nowa asystentka, która desperacko potrzebuje tej pracy, by odciąć się od przeszłości i zacząć wszystko od nowa. W biurze trwa spór o to, kogo zatrudnić. Gdy w grę wchodzi Hania, Kamil podpuszcza Mateusza do nietypowego zakładu: jeśli ten uwiedzie nową asystentkę, wygrywa. Dla Kamila to zabawa. Dla Mateusza – wyzwanie. Dla Hani – szansa, ale i nieświadome wejście w grę, o której nie ma pojęcia. Na drugim planie pojawia się niezastąpiona pani Genowefa – barwna, energiczna postać, która potrafi przewrócić biuro do góry nogami i powiedzieć prawdę prosto w oczy. "Biurowy zakład" to lekka, wciągająca historia o tym, że nawet najdziwniejszy układ może obrócić się przeciwko tym, którzy go wymyślili.

Zofia mieszka na wsi, pracuje w urzędzie miasta i nie ma żadnych perspektyw na przyszłość. Poznaje mężczyznę z miasta, do którego zaczyna coś czuć a on zaczyna odwzajemniać jej uczucia. Autorka ma przyjemny styl pisania a klimat książki jest lekki. Książkę czyta się szybko, mimo, że nie ma większych zwrotów akcji, a fabuła można przewidzieć. Bohaterowie są dobrze wykreowani. To historia idealna dla osób, które lubią motyw miłości z przypadku. „Narzeczony z miasta” to przyjemna lektura idealna na wieczór lub gdy ma się ochotę na coś lekkiego i romantycznego.