Przeznaczenie puka do drzwi

"Wejdź i znajdź przyjaźń" Nastoletni Duncan, właśnie wraca do ekskluzywnej Szkoły Irvinga z internatem, po wakacjach, a jednak wie, że ten rok będzie inny. Jako uczeń ostatniego roku, jest zobowiązany, tak samo zresztą jak i reszta jego rówieśników, do napisania pracy na temat tragedii, by zaliczyć klasę. Perspektywa ta, nie nastraja go zbyt optymistycznie do pracy, ponieważ jest umysłem ścisłym, ale ekscentryczny profesor angielskiego - pan Simon, nie przyjmuje do wiadomości wymówek. Nieoczekiwany prezent zostawiony mu w pokoju, przez absolwenta Szkoły Irvinga - Tima, sprawia jednak, że wyjątkowy, ostatni rok, staje się jeszcze bardziej niezwykły. Gdy przeplatają się dwie historie, a jedna wyraźnie wpływa na drugą, do Duncana dociera prawda o tym co się stało wcześniej, a także o prawdziwym znaczeniu słowa "tragedia". Gdy życie pisze jedną opowieść, czy inna może być dla nas lekcją? W "Zaliczeniu z tragedii", dwie rzeczywistości, mieszają się ze sobą, dając nam ciąg przyczynowo skutkowy, a także wgląd w tragiczną historię, która wydarzyła się rok wcześniej, w Szkole Irvinga. Rozdziały opowiadają zarówno o Timie - zagubionym, osamotnionym chłopaku, który od dziecka musiał mierzyć się z wrażeniem wyobcowania od innych, a także o Duncanie, mierzącym się ze skutkami historii tego pierwszego. To wszystko sprawia, że całość przybiera na znaczeniu i opowieść Elizabeth LaBan staje się dla nas czymś naprawdę wyjątkowym i w pewien sposób namacalnym. Kreacja bohaterów wypadła świetnie, w kontekście całej historii. Na pierwszy plan wysuwa się genialna postać Tima, który był tak rzeczywisty, tak realny ze swoim sposobem myślenia, ze spokojem, pewnego rodzaju... niepewnością i zagubieniem, że naprawdę trudno się było do niego nie przywiązać. A fakt, że wplątał się w trójkąt miłosny, tylko ubarwiał jego losy. I o ile zazwyczaj dostaję białej gorączki przy wciskaniu na siłę tych nieszczęsnych figur geometrycznych, to akurat w tym wypadku, historia wypadła bardzo autentycznie, romantycznie i... dramatycznie. Nie tylko Tim zaznaje jednak pierwszych miłosnych uniesień. Także w "teraźniejszości" Duncan przeżywa nastoletnią miłość, której jednak się obawia. Generalnie rzecz biorąc, to co jest najpiękniejsze w "Zaliczeniu z tragedii", to fakt, że całość oscyluje wokół dorastania, wkraczania w dorosłość i żegnania się z beztroską, poprzez poznawanie goryczy tragedii. I choć książki nie zaliczyłabym do niczego ambitnego, to jednak nie jest to również powieść banalna, płytka czy przeciętna. Wręcz przeciwnie. Jest w niej coś tak przyciągającego, że trudno uwolnić się zarówno od Tima, jak i Duncana. Elizabeth LaBan dysponuje świetnym, lekkim, przyswajalnym piórem, a płynność tekstu i przyśpieszająca, oraz zwalniająca w odpowiednich momentach akcja, sprawiają, że na koniec tak jesteśmy przejęci historią obydwu chłopców, że żegnamy się z nimi z bolącym sercem i wilgotnymi oczami. I chociaż nie powiedziałabym, że książka mną wstrząsnęła, czy objawiła mi jakąś życiową prawdę, to jednak lekturę uważam za niezwykle udaną, a pomysł autorki na całość mogę jedynie pochwalić. Oczekiwałam zadowalającej, pełnej napięcia historii, dla której bez wyrzutów sumienia byłabym w stanie zarwać nockę. I to właśnie otrzymałam. Opakowana w piękną, klimatyczną okładkę książka, zmroziła mnie tragicznym klimatem, by także rozpuścić moje serce pod postacią małych, pełnych nadziei chwil. Spragnionym wyjątkowej, romantycznej, ale też dramatycznej, intrygującej historii młodzieżowej - serdecznie polecam. Jestem pewna, że wkraczając w progi Szkoły Irvigna, odkryjecie niejeden jej sekret, doznacie przeszywających uczuć i emocji, a także sami przypomnicie sobie emocje towarzyszące uczniom szkoły średniej. Zagubienie. Pierwsze błędy. Pierwsze przyjaźnie. Pierwsze zawody. http://sherry-stories.blogspot.com/2014/12/zaliczenie-z-tragedii-elizabeth-laban.html

Bardzo dobra książka. Nie byłoby tej całej historii, gdyby nie facet, rzecz jasna. Josh najpierw zepsuł w ich relacjach wszystko (totalnie!),a teraz jeszcze dał Emmie link do tego nieszczęsnego fejsa... Przede wszystkim trzeba wam wiedzieć, że jest rok 1996 i kiedy Emma włącza przeglądarkę, wpisuje adres : " www.facebook.com" i się loguje - patrzy w przyszłość. Przegląda swoje aktualne wpisy ( i to aktualne jak diabli, bo sięgające aż piętnaście lat do przodu),by sprawdzić, co się zmieniło. Jaki ma status związku? Kto tym razem dzieli z nią życie, no i najważniejsze - czy jest szczęśliwa? Ciekawość sprawia, że Emma igra z losem, eksperymentuje z teraźniejszością, by przyszłość uległa fascynującym przemianom. Co później? "Zaloguj", "Odśwież". Nowi partnerzy i nowe dorosłe rozterki. Początkowo to wszystko ją kręci, ale sami rozumiecie - co za dużo... Opis wyjaśnia wszystko, nic więcej nie trzeba dodawać. Polecam!

To był powrót do przeszłości po latach. Pamięć mnie nie oszukała i ta książka jest tak dobra, jak ją zapamiętałam. Oczywiście po prawie 10 latach, z perspektywy dorosłej osoby, wydaje się trochę infaltylna, to dalej zasługuje, w mojej opinii, na najlepszą pozycję wśród literatury młodzieżowej. Mimo iż wiedziałam, jak skończy się historia Poppy i Noego, to naprawdę miło było do niej wrócić i odświeżyć ją sobie, jak również miło było uronić kilka łez. Uważam, że Holly Bourne trafnie oddała czymś jest miłość, chociaż nie kończy się ona katastrofą dla całego świata. Życzyłabym każdemu, aby poznał swoją przeznaczoną osobę i przeżył takie chwile, jak ta dwójka młodych bohaterów.

Lubię czytać niepopularne książkowe perełki, a ta książka jest jedną z nich. Książka może i jest nieco podobna do wielu innych tego typu romansów, ale naprawdę przyjemnie mi się ją czytało. Była to taka miła i przyjemna historia, która sympatyczna i słodka. Po prostu przypadła do gustu, bo lubię takie lekkie, niezobowiązujące romanse. Miło wspominam tą książkę, bo kiedy ją czytałam byłam nią oczarowana i potem chętnie sięgnęłam po inne książki tej autorki, bo spodobało mi się jej pióro.

Przyjemna książka, niestety robi wrażenie jakby napisała ją 15-letnia dziewczyna, a nie dorosły mężczyzna. Z pewnością moja ocena byłaby wyższa, gdyby nie niemiłosiernie irytujący rodzice Emmy (rozumiem, dlaczego tacy są, ale zostało to, jak dla mnie, nieodpowiednio przedstawione)

Ciężko pisać o książce, w której głównym tematem jest śmierć najbliższych i zaburzenia psychiczne jako o dobrej, ale tak właśnie jest. To dobra pozycja dla młodzieży. Ciężkawa, brutalnie obnażająca umysł młodej osoby, zagubionej, przybitej do ziemi poczuciem winy, bólem straty, żalem i nienawiścią do samej siebie. Tutaj mamy jednak - poza główną bohaterką, która w tragicznych okolicznościach straciła brata - również inne dzieci ( w sumie już młodzież) borykającą się ze stratą... I poczuciem winy. Akcja książki rozgrywa się na dwóch płaszczyznach. Raz znajdujemy się w zamkniętej klinice psychiatrycznej, gdzie grupa młodzieży przechodzi terapie mającą pomóc im w ich problemach. Przede wszystkim skupiamy się tu na Shiv, ale poznajemy też historie innych dzieciaków - ich ból i nieudolne próby radzenia sobie... Ale czy każdy nie byłby nieudolny przy takich stratach? Raz znowu znajdujemy się w razem z Shiv i jej rodziną na wczasach w Kyritos. To właśnie tam doszło do tragicznego zdarzenia... Książka jest po prostu smutna. Mimo tego warto przeczytać.

Jest rozczulająca. Jest też prosta, bo od początku znamy zakończenie. Jednak ma w sobie coś, czego nie potrafię dobrze określić. Pierwotnie chciałam tę książkę przeczytać, jak byłam dużo młodsza i myślę, że wtedy bardziej bym ją doceniła - teraz po prostu widzę, że język nie jest niczym wykwintnym, cała historia jest momentami płaska i niewciągająca, zbyt spokojna. Bardziej w kontekście warsztatu autora.

Książka do przeczytania w jeden dzień. Krótka, ale wspaniała. O licealnej miłości, ale jakże niebanalnej. Zarówno rozpoczyna się jak i kończy pięknymi wierszami. To co się stało pod koniec książki, przeniosło mnie w inny wymiar. Wyznanie do ukochanego po stracie było przepiękne. Historia pięknej miłości, która niestety musiała się zakończyć, bo niektórych spraw nie jesteśmy w stanie pokonać.

Ted chce zostać kimś więc gdy dostaje propozycję zostania modelką nie zastanawia się długo. W między czasie dowiaduje się że jej siostra jest chora a rodzinie przydały by się pieniądze co dodatkowo motywuje ją do działania. Jednak gdy poznaje Nicka nie jest już pewna czy wybrała słuszną ścieżkę kariery. Czy uda jej się przezwyciężyć przeciwności losu i będzie z Nickiem? I czy wspieranie siostry w tym trudnym momencie jej życia będzie ważniejsze niż chęć zyskania sławy? Czy wszystko pójdzie dobrze i los się odmieni a rodzina Ted znów będzie szczęśliwa?

Page nie lubi być zaskakiwana, od chwili śmierci swojego chlopaka, skrzętnie planuje swoj powrot do życia. Jednak przekonuje się o tym, że nie wszystko można przewidzieć i zaplanować. To ksiazka o przyjaźni i rodzącej się z niej milosci. Ciepła, lekka i bardzo przyjemna. Polecam

Bardzo dobra książka, poruszająca niezwykle trudny temat choroby. Nie spodziewałam się że będzie się ją tak dobrze i szybko czytało. Bardzo polubiłam główną bohaterkę i było mi jej szkoda przez całą lekturę. Bardzo poruszyło mną to jak jeden błąd może zmienić całe życie nie do poznania. Książka zdecydowanie skłania do refleksji. Polecam każdemu, ponieważ wydaje mi się że może dużo wnieść do życia np. większe zrozumienie dla osób cierpiących z powodu tej choroby. Ponadto wydaje mi się że jest to temat rzadko poruszany w literaturze.

Bardzo fajna historia ale były momenty kiedy miałam jej dość. Autorka zamiast "pokazać" nam jakieś sceny pisze je jako retrospekcja w głowie Taylor. Nawet jeśli była to sytuacja z rozdziału prędzej. Rozdział kończy się na ty, że bohaterowie coś robią i zamiast pociągnąć rozdział dalej z dialogami to dostajemy dygresje w fabule, żeby Taylor opowiedziała wszystko "w głowie". Dodatkowo to że tratuje Henrego jak osobę bez uczuć. Rzuca go nagle, bez słowa wyjaśnienia i dziwi się, że później traktuje ją ozięble.

Młodzieżowa a jednak poruszyła mnie wyjątkowo. Szybko się czyta do połowy w zasadzie typowe problemy nastolatki do momentu w którym to typowe życie zmienia się w jedną chwilę w życie z ciężarem na sercu z którym ciężko zrobić kolejny krok do przodu. Przy takich historiach zawszę zastanawiam się co bym zrobiła na miejscu bohaterów książki, np. rodziców Diany, czy zachowałabym się tak samo? A może byłabym w stanie zachować się inaczej.... Przykro się czytało niektóre fragmenty.

Nie spodziewałam się, że aż tak mi się spodoba ta książka! Świetna młodzieżówka z lekkim wątkiem fantasy, ciągle trzymająca w emocjach ♥️ Niekiedy przewidywalna, ale nadal mająca w sobie urok. Fakt, że wydarzenia dzieją się w Polsce jest dodatkowym plusem.

Wiele emocji dostarczyła mi książka "Przez Ciebie" autorstwa Emily Hainsworth. Opowiada ona o miłości, która przełamuje bariery świata i sięga poza grób. Główny bohater Camden traci ukochaną w tragicznym wypadku samochodowym i czuje się winny. Mimo, że mijają dwa miesiące on nadal nie może się pozbierać. Wszystko przypomina mu Viv. Widzi ją oczami wyobraźni na szkolnym korytarzu, w parku fotografującą przypadkowych ludzi, w samochodzie trzymającą dłoń na jego kolanie, w pokoju malującą paznokcie, w pubie opychającą się frytkami, w swoim łóżku z nagością i przepięknym uśmiechem, ale i spanikowaną uderzającą głową w kierownicę. Cam nie może pozbyć się męczących go wspomnień, aż pewnego dnia tajemnicza dziewczyna Nina pokazuje mu przejście do równoległego świata, w którym żyje ukochana Viv, ale umarł on... Tylko, że to nie jest ta sama Viv. Ta jedyna nigdy nie była zazdrosna, nigdy nie wystawiała go na próbę i w życiu nie zrobiłaby mu krzywdy. Ale w tym świecie jest inaczej, bo tak naprawdę to Viv go zabiła. Mimo, że jest to romans z wątkiem paranormalnym, powieść robi wrażenie realistycznej historii. Książka wciągnęła mnie od pierwszej kartki, tym bardziej, że rzeczywistość widziana jest oczami chłopaka. Razem z głównym bohaterem jesteśmy trzymani w napięciu przez cały czas. Gwarantuję, że emocji nie zabraknie i mimo, że zakończenie nie przypadło mi do gustu serdecznie polecam.

Na pewno większość z Was będzie wiedziała, o co chodzi, jeśli rzucę hasło "serial do śniadania". To umowna nazwa lekkiego, niezobowiązującego i niewymagającego serialu, który po prostu miło się ogląda. Ubolewam, gdy aktualnie nie mogę takiego znaleźć, bo przecież mózg też musi czasem odpocząć (nie samymi arcydziełami człowiek żyje). Od jakiegoś czasu w niemal każdym śniadaniu towarzyszy mi 𝘠𝘰𝘶𝘯𝘨𝘦𝘳 (obecnie z ostatnim sezonem niestety) -- dlatego chciałam w końcu sięgnąć po pierwowzór literacki i pobawić się w znajdowanie różnic (z minusowym skutkiem dla powieści, bo poznaję ją jako drugą). Różnice przyszły bardzo szybko, chociażby w nadaniu imion bohaterom (i kilku podstawowym faktom na ich temat). Okazały się totalnie pomieszane. Na początku myślałam, że oszaleję od tego zamieszania. Ale jakoś przywykłam (przynajmniej na tyle, żeby w spokoju dokończyć lekturę). Naprawdę niewiele rzeczy mnie tu irytowało, ale jedna taka mocno wryła mi się w pamięć -- używanie słów "zawsze" i "nigdy" w kontekście relacji, które zaczęły się stosunkowo niedawno. To brzmiało bardzo nienaturalnie, aż mnie skręcało z żenady. W wielkim skrócie -- historia stara jak świat -- dojrzała kobieta czuje, że życie przeleciało jej przez palce i kombinuje, co z tym zrobić. Z pomocą najlepszej przyjaciółki odmładza się wizualnie (dzięki nowej fryzurze i ubraniom), zyskuje pracę w wydawnictwie i nowego ukochanego (oczywiście młodszego!). Po prostu przeżywa drugą młodość. Przedstawienie tej uniwersalnej opowieści nie jest niczym specjalnym ani wyszukanym. Mam wrażenie, że istnieje naprawdę ogrom romansów w podobnym rodzaju. Ale 𝘔ł𝘰𝘥𝘴𝘻𝘢̨ czytało się szybko i przyjemnie. Ot, zwyczajna rozrywkowa lektura, a właśnie tego w danym momencie potrzebowałam. Idealna na przestój, przesyt wielkimi dziełami czy zmęczenie.

Książka porusza trudny temat gwałtu, nie jest mocno odkrywcza, jeżeli chodzi o jak do tego doszło oraz co wydarzyło się dalej. Powiedziałabym, że typowo amerykańskie klimaty, kto ogląda seriale młodzieżowe ten bedzie wiedział. Mimo wszystko to calkiem dobra pozycja, dotyka tematu na wielu płaszczyznach emocjonalnych, więc nie zanudzilam się. Autorka znalazła w tym wszystkim dodatkowy element, żeby budować napięcie do ostatniej strony. Mruga też okiem w pewnych momentach, więc kolejne strony czytają się niemal same. Emocje są tu na wysokim poziomie. Polecam, czyta się to z ciekawością i szybko.

Wątek straty bliskich, żałoby i poważne problemy rodzinne. Mackenzie mnie strasznie irytowała. Zostawiła swoją najlepszą przyjaciółkę i chłopaka w momencie, gdy najbardziej jej potrzebowali i moim zdaniem zbyt szybko jej przebaczyli. Dani i Jaden zdecydowanie bardziej przypadli mi do gustu. Rodzeństwo, które straciło bezpowrotnie poczucie bezpieczeństwa, kogoś, kogo kochali nad życie. Musieli jednak się podnieść i iść dalej, mimo że ich życie wywróciło się o 180 stopni, mimo to ani razu się nad sobą nie użalali, czego nie mogę powiedzieć o głównej bohaterce.. strasznie przewidywalna. Mimo że do mnie ta książka nie przemówiła, nie uważam ją za złą.

Zacznijmy od tego, że zakup tej książki był dla mnie kompletnie spontaniczny. Była dostępna w pakiecie na pewnej internetowej księgarni, a jej cena wynosiła troszkę powyżej dziesięciu złotych - więc czemu by się nie skusić? Okładka dziewczęca, słodka, kolorowa. Na niej zdjęcia inspirowane Tumblr i Pinterestem. Nic nowego, ale prezentuje się nieźle. Teraz fabuła. Perspektywa nastolatki, do tego małe i duże kłopoty oraz zmartwienia plus paczka przyjaciółek, obiekt westchnień, szkolne rywalki. Kusząco. Książki z fabułą poświęconą social mediom może i są nowością, ale szybko się mnożą. Popularna "Girl Online" napisana przez Zoellę, również zawiera elementy graficzne, poświęcone chociażby SMSom. "Dziewczyny Vlogują" czyta się szybko i przyjemnie, a co ciekawe, można się wczuć w losy bohaterów. Ja akurat miałam okazję czytać powieść Emmy Moss na plaży. Sprawdziła się idealnie! Przyjemnie było opalać się i zagłębiać w historię Lucy z każdą przeczytaną stroną. Podsumowując, książka jest dobra. Z ochotą sięgnę po kolejne części serii, gdy tylko zostaną wydane w Polsce.

Ta książka to dwie historie: z jednej strony urocza i wzruszająca, z drugiej smutna i przygnębiająca. Opowieść przedstawia relację dwójki bohaterów, która – co może być kluczowym problemem – opiera się właściwie na niczym. Trudno uwierzyć w więź, jaka między nimi powstaje, ponieważ interakcji między nimi jest zaskakująco mało. Główny bohater zdaje się obsesyjnie wracać do wspomnień o dziewczynie, mimo że ich relacja była powierzchowna, a sama bohaterka bywa wręcz irytująca, co dodatkowo nie ułatwia odbioru. Historia przedstawia “dorosłe problemy niedorosłych ludzi”, co może być interesujące dla młodszych czytelników, jednak dla starszych może to wydawać się nieco frustrujące. Sposób, w jaki bohaterowie radzą sobie z trudnościami, jest daleki od ideału, ale niestety odzwierciedla życie – czasem chaotyczne, pełne emocjonalnych błędów i nieporozumień. Mimo że początkowo trudno było wciągnąć się w fabułę i uwierzyć w przedstawione wydarzenia, końcówka wyróżnia się jako bardziej sympatyczna i urocza. Nie jest to jednak zakończenie, które pozostawia czytelnika z poczuciem pełnej satysfakcji – brakuje mu konkretów i zamknięcia wątków. Podsumowując, jest to opowieść, która może trafić do młodszej publiczności, oferując im pewną lekcję życia. Dla bardziej wymagających czytelników jednak może okazać się zbyt mało przekonująca. Dobrze czyta się finał, ale jako całość historia pozostawia niedosyt.