Plebania

Okładka książki Plebania
Artur Nowak Wydawnictwo: Prószyński i S-ka reportaż
216 str. 3 godz. 36 min.
Kategoria:
reportaż
Format:
papier
Data wydania:
2024-07-30
Data 1. wyd. pol.:
2024-07-30
Liczba stron:
216
Czas czytania
3 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
9788383523446
Średnia ocen

                6,6 6,6 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Plebania w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Plebania



książek na półce przeczytane 2097 napisanych opinii 2085

Oceny książki Plebania

Średnia ocen
6,6 / 10
468 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
133
133

Na półkach: , ,

Scary stuff ale no tym razem aż czasami się śmiałem bo ci ludzie naprawdę wybierają zawsze najgorszą drogę możliwa i to jest aż komiczne momentami ale no są tu takie akcje opisane że aż ciężko nie traktować tych sprawców jak jakieś bezmyślne zwierzęta bez ksztyny refleksji. Życzę im szybkiego i bolesnego zgonu, a tym co już umarli żeby ten ich Bóg jednak istniał i zesłał ich do piekła. Pozdrawiam.

Scary stuff ale no tym razem aż czasami się śmiałem bo ci ludzie naprawdę wybierają zawsze najgorszą drogę możliwa i to jest aż komiczne momentami ale no są tu takie akcje opisane że aż ciężko nie traktować tych sprawców jak jakieś bezmyślne zwierzęta bez ksztyny refleksji. Życzę im szybkiego i bolesnego zgonu, a tym co już umarli żeby ten ich Bóg jednak istniał i zesłał...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

864 użytkowników ma tytuł Plebania na półkach głównych
  • 572
  • 281
  • 11
160 użytkowników ma tytuł Plebania na półkach dodatkowych
  • 49
  • 40
  • 19
  • 17
  • 13
  • 13
  • 9

Inne książki autora

Okładka książki Wąska ścieżka. Dlaczego odszedłem z Kościoła Artur Nowak, Stanisław Obirek
Ocena 7,3
Wąska ścieżka. Dlaczego odszedłem z Kościoła Artur Nowak, Stanisław Obirek
Okładka książki Imperium grzechu. Kronika zbrodni Kościoła Artur Nowak, Arkadiusz Stempin
Ocena 6,0
Imperium grzechu. Kronika zbrodni Kościoła Artur Nowak, Arkadiusz Stempin
Okładka książki Gehenna. Kościelna okupacja Polski Artur Nowak, Stanisław Obirek
Ocena 6,7
Gehenna. Kościelna okupacja Polski Artur Nowak, Stanisław Obirek
Okładka książki Antysemickie chrześcijaństwo Artur Nowak, Stanisław Obirek
Ocena 5,7
Antysemickie chrześcijaństwo Artur Nowak, Stanisław Obirek
Artur Nowak
Artur Nowak
Artur Nowak ur. w 1974 r., adwokat, publicysta i pisarz, m.in. autor rozmów z ofiarami kościelnej pedofilii „Żeby nie było zgorszenia. Ofiary mają głos” (współautorka Małgorzata Szewczyk-Nowak) oraz rozmów z byłymi i obecnymi księżmi „Duchowni o duchownych” a także dziećmi duchownych „Dzieci które gorszą”. Napisał też „Kroniki opętanej”, powieść w której przedstawił motywowaną faktami historię nastolatki molestowanej przez egzorcystów oraz zawierający wątki biograficzne thriller „Zło” (z Mariuszem Zielke). Centralna postać dokumentu braci Sekielskich „Tylko nie mów nikomu”
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Zbrodnia w Kobierzynie Jarosław Molenda
Zbrodnia w Kobierzynie
Jarosław Molenda
Zbrodnia w Kobierzynie Niemieckie szaleństwo bardzo szybko dotknęło osoby niepełnosprawne intelektualnie. Kiedy tylko hitlerowcy wtargnęli na polskie ziemie, los pacjentów szpitali psychiatrycznych był przesądzony. Dramat jednego z takich miejsc stał się tematem książki Jarosława Molendy. Nie jest łatwo napisać książkę o wydarzeniu, które miało miejsce jednego dnia. Molenda najpierw jednak pokazuje tło, przedstawia okoliczności, które doprowadziły Niemców do przekonania, że mordowanie chorych psychicznie jest dobre, właściwe, humanitarne, korzystne dla narodu. Kim byli ludzie, posiadający przecież tytuły naukowe, dorobek i doświadczenie, którzy owładnięci ideą wypaczonej eugeniki postanowili wymordować chorych? Ogromnym walorem książki Molendy jest ciągła próba zrozumienia: nie wytłumaczenia, bo tego co się stało nie można wytłumaczyć, ale zrozumienia, jakie czynniki musiały zaistnieć w tym samym czasie, żeby tak potworna zbrodnia mogła się wydarzyć. W Kobierzynie 23 czerwca 1942 roku uzbrojeni żołnierze wyrzucili z łóżek 565 pacjentów. 35 najciężej chorych zabili na miejscu, a pozostałych przewieziono do Auschwitz, by tam zostali wymordowani. Sposób w jaki Molenda opowiada tę historię zasługuje na uznanie i szacunek, bo autor nie tylko oddaje cześć ofiarom niemieckiego szaleństwa, ale robi to z dbałością o prawdę historyczną. Dzięki temu „Zbrodnia w Kobierzynie” to nie tylko literatura faktu, ale przede wszystkim mocny apel dotyczący etyki w medycynie. Mam wrażenie, że to wciąż bardzo aktualny temat.
PaSkut Czyta - awatar PaSkut Czyta
oceniła na 8 5 miesięcy temu
Ręcznikowy dusiciel Jarosław Molenda
Ręcznikowy dusiciel
Jarosław Molenda
Ocena: 4/5 Odnoszę wrażenie, że Tadeusz Kwaśniak, ręcznikowy dusiciel, to jedna z mniej znanych postaci spośród naszych krajowych seryjniaków. Jego zbrodnie są co prawda opisywane w kilku opracowaniach prezentujących różnych sprawców, a Gawliński poświęcił mu całą książkę („Dusiciel. Tadeusz Kwaśniak – morderca gwałciciel”), podobnie jak Ciszak i Larek („Mężczyzna w białych butach”), to jednak nie zapisał się on w świadomości Polaków tak mocno jak Marchwicki, Trynkiewicz czy Pękalski. Zupełnie tego nie rozumiem, szczególnie że Kwaśniak dokonywał zbrodni na dzieciach, co zazwyczaj zapewnia sprawcy miejsce w pamięci ludzi na długi czas. Działał na początku lat 90. ubiegłego wieku na terenie różnych miast Polski. Postępował podstępnie, wabiąc chłopców pod nieobecność rodziców do pustych mieszkań, gwałcąc ich i mordując przy pomocy mokrego ręcznika. Zanim raczkująca wówczas policja, która po zmianie ustrojowej borykała się z wieloma problemami organizacyjnymi i mentalną betonozą przełożonych, zdążyła powiązać ze sobą napaści z kolejnych miejscowości, Kwaśniak zdążył pozbawić kilku chłopców życia, kilku zgwałcić, a paru przypadkach tylko ogołocić z kosztowności kilka mieszkań. Książka czyta się naprawdę dobrze, głównie dzięki temu, że autor zamiast tworzyć niepotrzebne fabularne dodatki (lub fabularne całości, jak Max Czornyj, którego czytać nie jestem w stanie), skupia się na faktach. Opiera się na dokumentach i aktach sprawy, po czym dokonuje ich krytycznej analizy, wskazując na ewentualne nieprawidłowości i nieścisłości w śledztwie. Autor dodatkowo stara się ukazać motywację sprawcy, przeprowadzając także jego wnikliwą analizę psychologiczną, co dodaje głębi całej opowieści. Książkę uzupełnia bogaty materiał zdjęciowy, ułatwiający zorientować się w całej sprawie. Polecam!
Papierowy_Morderca - awatar Papierowy_Morderca
oceniła na 6 4 miesiące temu
Kuratorka sądowa. Patologia, przemoc i dramaty w polskich domach Hanna Flara
Kuratorka sądowa. Patologia, przemoc i dramaty w polskich domach
Hanna Flara
📝 Reportaż oparty na doświadczeniach zawodowych kuratorki sądowej, która na co dzień pracuje z osobami objętymi nadzorem – zarówno dorosłymi, jak i nieletnimi. Książka ukazuje kulisy tej pracy oraz realia życia ludzi uwikłanych w przemoc, uzależnienia i konflikty z prawem. Autorka przedstawia różnorodne historie podopiecznych, odsłaniając problemy społeczne, z jakimi mierzy się polski system i osoby znajdujące się na jego obrzeżach. 💭 Moja opinia: Wow, wow, wow! To jest dokładnie ten typ literatury faktu, który wciąga jak najlepszy thriller, tylko że tu wszystko jest prawdziwe i przez to jeszcze mocniejsze. Dla mnie to było totalne combo – tematyka, która mnie interesuje, plus forma, która nie pozwala się oderwać. Autorka wrzuca w sam środek swojej pracy i nie filtruje rzeczywistości. Brud, smród, patologia i autentyzm. Mamy tu cały przekrój – od drobnych przestępstw po naprawdę trudne i mroczne sprawy. Największe wrażenie robi fakt, że za każdą historią stoi człowiek. Czasem tragiczny, innym razem wkurzający lub przeciwnie - rozczulający, czasem taki, którego kompletnie nie rozumiesz, ale nie da się przejść obok tego obojętnie. Język robi robotę Raz się uśmiechasz, za chwilę masz takie „uff… grubo". I właśnie to najbardziej mnie kupiło – ta huśtawka między dystansem a uderzeniem prosto w emocje. Będę ją trawić jeszcze bardzo długo. Z pełnią podziwu. ⭐ 9/10
Klaudia Śmigielska-Skutecka - awatar Klaudia Śmigielska-Skutecka
oceniła na 9 4 dni temu
Klątwa Ryan Green
Klątwa
Ryan Green
„Klątwa” Ryana Greena to opowieść tak niepokojąca, że człowiek zaczyna kwestionować granicę między szaleństwem a rzeczywistością. To true crime w czystej postaci – zero fikcji, zero wymówek, czysta makabra. Leonarda Cianciulli – zwana „Mydlarką z Correggio” – była kobietą złamaną przez życie jeszcze zanim je na dobre zaczęła. Owoc gwałtu, znienawidzona przez własną matkę, dorastała w cieniu przekleństwa, które – rzucone niby mimochodem – na stałe wryło się w jej świadomość. I kiedy życie zaczęło się walić: poronienia, choroby dzieci, trzęsienia ziemi – Leonarda była pewna, że to właśnie ta klątwa. A kiedy wojna miała odebrać jej ukochanego syna, zrobiła coś, czego nie da się ani wybaczyć, ani zrozumieć. Zaczęła mordować. Trzy kobiety. Ich krew suszyła i dodawała do ciasteczek. Tłuszcz przetapiała na mydło. Wszystko to w imię „ochrony” własnego dziecka. Brzmi jak makabryczna legenda? To wydarzyło się naprawdę. I Ryan Green, jak to on, opisał to tak, że wciągasz się do świata tej kobiety z przerażającą łatwością. To nie jest typowy reportaż. To fabularyzowany zapis prawdziwego koszmaru, z dialogami, emocjami, scenami, które mogą wykręcić żołądek. Styl Greena może nie każdemu podejdzie – bo balansuje między faktami a wyobraźnią – ale trzeba mu oddać, że pisze w sposób, który angażuje od pierwszej strony do ostatniej. „Klątwa” nie jest książką do porannej kawy. Ale jeśli lubisz historie, gdzie psychologia miesza się z rytuałem, a miłość matki zamienia się w obsesję, to ta książka może cię wciągnąć. Ja daję jej solidne 8/10 – nie za styl, nie za objętość (bo książka jest krótka), ale za klimat, za ciężar i za historię, która zostaje w głowie długo po zakończeniu.
GeekPiotr - awatar GeekPiotr
ocenił na 8 9 miesięcy temu
Negocjatorzy policyjni. Zawsze chodzi o życie Radomir Wit
Negocjatorzy policyjni. Zawsze chodzi o życie
Radomir Wit
„Negocjatorzy policyjni” to pierwsza książka o tym zawodzie, jaką miałam okazję przeczytać, i muszę przyznać - temat wciągnął mnie bez reszty 👌 Praca negocjatora policyjnego to coś więcej niż tylko rozmowy z osobami w kryzysie. To ogromna odpowiedzialność, dyspozycyjność 24/7 i konieczność podejmowania decyzji, od których może zależeć czyjeś życie. A przy tym to zawód łączący elementy psychologii, pracy w policji i realnej pomocy drugiemu człowiekowi - czyli dokładnie to, co mnie fascynuje. Gdybym mogła wybrać zawód marzeń, być może właśnie zostałabym negocjatorką policyjną (ale to raczej w innym wcieleniu 😞). Głównym bohaterem tej książki jest Krzysztof Balcer - wieloletni negocjator, który dzieli się swoimi doświadczeniami, opowiada o kulisach zawodu, pierwszych interwencjach i szkoleniach. Nie znajdziemy tu szczegółowych technik negocjacyjnych - to raczej opowieść o samej istocie tej pracy i ludziach, którzy ją wykonują. Ciekawym wątkiem jest też wpływ zawodu na życie rodzinne negocjatorów - jak radzą sobie ich bliscy, jak wygląda ich codzienność i z jakimi poświęceniami się to wiąże. Autor rozmawia nawet z żoną jednego z negocjatorów, co pozwala spojrzeć na ten zawód z zupełnie innej perspektywy. Dodatkowo książka przybliża początki negocjacji policyjnych w Polsce oraz głośne sprawy, w których negocjatorzy odegrali kluczową rolę - jak np. tragiczne wydarzenia w więzieniu w Sieradzu. Podobało mi się, że autor aktywnie uczestniczył w rozmowach, dopytywał, rozwijał wątki - dzięki temu książkę czyta się bardzo lekko i płynnie. Jeśli już miałabym się do czegoś przyczepić, to do powtarzania pewnych tematów - pan Radomir wraca do nich kilkukrotnie, czasem w nieco innej formie, ale jednak powiela informacje. Nie jest to duży minus, ale momentami można to zauważyć. Tytuł ten jest bardzo wartościową pozycją, szczególnie dla osób interesujących się pracą policji i tematyką interwencji kryzysowych. Mam nadzieję, że temat negocjatorów policyjnych zyska większe uznanie - i że kiedyś wrócą etatowe stanowiska dla tych specjalistów.
EratoCzyta - awatar EratoCzyta
oceniła na 7 1 rok temu

Cytaty z książki Plebania

Więcej
Artur Nowak Plebania Zobacz więcej
Artur Nowak Plebania Zobacz więcej
Artur Nowak Plebania Zobacz więcej
Więcej