Książka z dzieciństwa, która nie straciła na pięknie i ważnych wartościach. Ważnym tematem przewodnim książki jest nadzieja i determinacja, pamiętanie że zawsze jest kolejny dzień który może być lepszy. Bardzo polecam młodszym odbiorcom!

Książka z dzieciństwa, która nie straciła na pięknie i ważnych wartościach. Ważnym tematem przewodnim książki jest nadzieja i determinacja, pamiętanie że zawsze jest kolejny dzień który może być lepszy. Bardzo polecam młodszym odbiorcom!

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie tej książki był bardzo udany!

Ponadczasowa! Mimo upływu lat tematyka pozostaje aktualna. To książka, która uczy, porusza i inspiruje. Czas spędzony w towarzystwie tej książki był bardzo udany!

Jest to lektura obowiązkowa dla fanów Ani z Zielonego wzgórza, Emilki ze Srebrnego Nowiu, Pollyanny oraz Tajemniczego ogrodu (ta sama autorka), gdyż bohaterką jest tu tak samo dziewczynka o silnej osobowości, która straciła rodziców i przechodzi w swoim życiu trudne zmiany. Chociaż należy wspomnieć, że o ile w Ani z Zielonego wzgórza można znaleźć wiele wątków z goła komediowych to Mała księżniczka jest powieścią silnie osadzoną w brutalnej rzeczywistości. Także język (a może to wina tłumacza) jest cięższy niż w dziełach Montgomery czy Porter, co nie znaczy, że nie warto zapoznać się z nią samemu lub czytać wraz z dzieckiem.
Mała księżniczka jest wzruszającą i ciepłą historią o niezłomności, mocy wyobraźni i sile przyjaźni.

Jest to lektura obowiązkowa dla fanów Ani z Zielonego wzgórza, Emilki ze Srebrnego Nowiu, Pollyanny oraz Tajemniczego ogrodu (ta sama autorka), gdyż bohaterką jest tu tak samo dziewczynka o silnej osobowości, która straciła rodziców i przechodzi w swoim życiu trudne zmiany. Chociaż należy wspomnieć, że o ile w Ani z Zielonego wzgórza można znaleźć wiele wątków z goła...

Jedna z ulubionych książek mojego dzieciństwa!

Jedna z ulubionych książek mojego dzieciństwa!

Jest fajne

Jest fajne

Uzdrawiająca książka

Uzdrawiająca książka

Interesująca i wzruszająca.

Interesująca i wzruszająca.

Audiobook. Czyta: Katarzyna Faszczewska

Lektorka mi się nie podobała. Robiła błędy nie tylko w wymowie francuskiej, ale nawet polskiej. Teksty Becky dukała.

To jest jedna z moich najukochańszych książek z dzieciństwa. Byłam nią zauroczona kiedyś i nawet teraz wysłuchałam z zaciekawieniem i wzruszeniem (raz mi poszły łezki). Ta historia to taka bajeczka, inna wersja księżniczki - kopciuszka. Gdybym ją przeczytała dopiero teraz być może bym się krzywiła, ale ja mam olbrzymi sentyment do tej książki.

Audiobook. Czyta: Katarzyna Faszczewska

Lektorka mi się nie podobała. Robiła błędy nie tylko w wymowie francuskiej, ale nawet polskiej. Teksty Becky dukała.

To jest jedna z moich najukochańszych książek z dzieciństwa. Byłam nią zauroczona kiedyś i nawet teraz wysłuchałam z zaciekawieniem i wzruszeniem (raz mi poszły łezki). Ta historia to taka bajeczka, inna wersja...

Książka ... trochę o zmienności losu ... trochę o sposobie radzenia sobie z trudną rzeczywistością (ucieczka w świat marzeń ... w krainę wyobraźni jak to czyniła I Ania Shirley...) ... o roli przyjaźni ... i zasłużonej nagrodzie za wytrwanie przy swoich wartościach ... Niezwykłe kreacje bohaterem ... ciepło słowa autorki ... budująca wymowa (i wiara, że dobro zawsze zwycięża)... Warta lektury! Polecam!

Książka ... trochę o zmienności losu ... trochę o sposobie radzenia sobie z trudną rzeczywistością (ucieczka w świat marzeń ... w krainę wyobraźni jak to czyniła I Ania Shirley...) ... o roli przyjaźni ... i zasłużonej nagrodzie za wytrwanie przy swoich wartościach ... Niezwykłe kreacje bohaterem ... ciepło słowa autorki ... budująca wymowa (i wiara, że dobro zawsze...

Ciepła i pięknie napisana opowieść o dziewczynce, która rozkwita na naszych oczach mimo pewnych przeciwności. Frances Hodgson Burnett pisze w sposób wzruszający, ale nie popada w tandetę. Historia jest pełna empatii i prostych emocji, które trafiają prosto w serce. Ma po prostu te aspekty których bym oczekiwał od literatury dziecięcej.

Najbardziej urzekło mnie to dziecięce poczucie cudu i wiara w dobro, które Sara nosi w sobie. Jej relacje z innymi dziewczynkami w szkole są zabawne, momentami gorzkie. Czytając, poczułem, że chciałbym znów być dzieckiem i wrócić do szkoły.

Ciepła i pięknie napisana opowieść o dziewczynce, która rozkwita na naszych oczach mimo pewnych przeciwności. Frances Hodgson Burnett pisze w sposób wzruszający, ale nie popada w tandetę. Historia jest pełna empatii i prostych emocji, które trafiają prosto w serce. Ma po prostu te aspekty których bym oczekiwał od literatury dziecięcej.

Najbardziej urzekło mnie to...

Smutna ale bardzo ciekawa książka

Smutna ale bardzo ciekawa książka

Książka mojego dzieciństwa. Urocza, inteligentna, poruszająca, bardzo ciepła. Szkoda że z tego co wiem nie jest lekturą obowiązkową. Bardzo dobra pozycja nawet dla dorosłych jeśli ma się ochotę poczuć trochę dziecięcej magii.

Książka mojego dzieciństwa. Urocza, inteligentna, poruszająca, bardzo ciepła. Szkoda że z tego co wiem nie jest lekturą obowiązkową. Bardzo dobra pozycja nawet dla dorosłych jeśli ma się ochotę poczuć trochę dziecięcej magii.

Główną bohaterką powieści jest Sara, która przenosi się z Indii do londyńskiej pensji (szkole) dla panien. Jest traktowana jak księżniczka dopóki nie kończą się fundusze. Sytuacja Sary zmienia się diametralnie i zostaje służącą od wszystkiego.

Powieść o tym, że dobro zawsze wraca. W końcu prawdziwa księżniczka cechuje się nie tylko koroną na głowie.

Główną bohaterką powieści jest Sara, która przenosi się z Indii do londyńskiej pensji (szkole) dla panien. Jest traktowana jak księżniczka dopóki nie kończą się fundusze. Sytuacja Sary zmienia się diametralnie i zostaje służącą od wszystkiego.

Powieść o tym, że dobro zawsze wraca. W końcu prawdziwa księżniczka cechuje się nie tylko koroną na głowie.

Moja ulubiona książka z dzieciństwa! Czytałam wielokrotnie i na pewno wiele razy jeszcze do niej wrócę.

Moja ulubiona książka z dzieciństwa! Czytałam wielokrotnie i na pewno wiele razy jeszcze do niej wrócę.

Jedno z piękniejszych wspomnień literackich z dzieciństwa

Jedno z piękniejszych wspomnień literackich z dzieciństwa

O tym, że prawdziwe księżniczki nie potrzebują korony.
Tytułową bohaterką jest Sara - córka obrzydliwie bogatego człowieka, która z Indii trafia do eleganckiej londyńskiej pensji dla panien. O dziwo, mimo otaczających ją zbytków, Sara nie jest dziewczynką rozpuszczoną ani samolubną, a dzięki wyszukanym manierom bywa nazywana "małą księżniczką". Wkrótce w dramatycznych okolicznościach traci swoją uprzywilejowaną pozycję.
W sumie nie wiem, czy jest sens przytaczać zarys fabuły, gdyż to taki klasyk, że pewnie wszyscy go znają. Aczkolwiek, ja w dzieciństwie przeczytałam tę książkę mniej więcej do połowy, oglądałam też serial animowany, ale nigdy w całości, tak że nie wiedziałam jak kończy się ta historia.
Głównym tematem książki wydaje się tutaj ciężka sytuacja sierot, a osią fabuły jest konflikt Sary z właścicielką pensji, która za punkt honoru postawiła sobie złamanie dziewczynki i ponosiła na tym polu nieustające porażki, ku swojej narastającej frustracji.
Nie jest to książka jakoś wybitnie skonstruowana. Nie da się nie zauważyć, że fabuła jest dosyć naciągana, a bohaterowie przedstawieni bardzo jednowymiarowo (Sara jest praktycznie aniołem wcielonym, zbyt dobrym dla tego świata). Literaturze dziecięcej, można to wybaczyć, choć mam też wrażenie, że "Tajemniczy ogród" lepiej pod tym względem wypadał. Nie można jednak odmówić tej historii tego, że jest wybitnie wzruszająca.

O tym, że prawdziwe księżniczki nie potrzebują korony.
Tytułową bohaterką jest Sara - córka obrzydliwie bogatego człowieka, która z Indii trafia do eleganckiej londyńskiej pensji dla panien. O dziwo, mimo otaczających ją zbytków, Sara nie jest dziewczynką rozpuszczoną ani samolubną, a dzięki wyszukanym manierom bywa nazywana "małą księżniczką". Wkrótce w dramatycznych...

Niedługa i optymistyczna opowieść o dziewczynce Sarze, która przybywa z Indii do Anglii, dokładnie Londynu, gdzie ojciec zostawia ją na naukę. Sara jest bogata ale też dobra z usposobienia i chętnie pomaga innym, nieważne uboższym od niej, materialnie czy też z braku wiedzy. Szybko zaskarbia sobie sympatię innych. W wyniku pewnych wydarzeń Sara traci majątek i zostaje "dziewczynką od wszystkiego", trochę jak Kopciuszek. I tak jak ta ostatnia, swoim dobrym zachowaniem, jak księżniczka oraz dzięki wielkiej wyobraźni, nadal radzi sobie w życiu. Zaskakująco miła opowieść autorki, bardziej znanej z książki "Tajemniczy ogród".

Niedługa i optymistyczna opowieść o dziewczynce Sarze, która przybywa z Indii do Anglii, dokładnie Londynu, gdzie ojciec zostawia ją na naukę. Sara jest bogata ale też dobra z usposobienia i chętnie pomaga innym, nieważne uboższym od niej, materialnie czy też z braku wiedzy. Szybko zaskarbia sobie sympatię innych. W wyniku pewnych wydarzeń Sara traci majątek i zostaje...

Wyzwanie czerwcowe - przeczytam książkę gdzie głównym bohaterem jest dziecko . Nadrobiłam zaległości z dzieciństwa ...

Wyzwanie czerwcowe - przeczytam książkę gdzie głównym bohaterem jest dziecko . Nadrobiłam zaległości z dzieciństwa ...

Książkę czytało się bardzo przyjemnie, fabuła była jak najbardziej wciągająca. Bardzo polubiłam Sare, podziwiałam jej dobre serduszko i jej niesamowitą umiejętność opowiadania historii, a także chęć dzielenia się nimi z innymi.
Potrafiła pokazać swoją wytrwałość, dzięki sile swej wyobraźni i wewnętrznej dobroci.
Popłakałam się na paru momentach, bo były bardzo wzruszające.
Polecam tę książkę każdej małej dziewczynce, ponieważ ta opowieść niesie ze sobą wielkie przesłanie.

Książkę czytało się bardzo przyjemnie, fabuła była jak najbardziej wciągająca. Bardzo polubiłam Sare, podziwiałam jej dobre serduszko i jej niesamowitą umiejętność opowiadania historii, a także chęć dzielenia się nimi z innymi.
Potrafiła pokazać swoją wytrwałość, dzięki sile swej wyobraźni i wewnętrznej dobroci.
Popłakałam się na paru momentach, bo były bardzo...

Nie bez powodu pewne powieści pomimo próby czasu chwytają czytelnika za serce i potrafią na lata zapaść w pamięć. „Mała księżniczka”, to właśnie jedna z takich opowieści, która mówi o zmienności losu i tym, jak postawa pokory i ciepła wobec każdego, bez znaczenia na status czy majątek może pomóc w pokonywaniu przeciwności. Mała Sara, która już od dziecka zachowywała się nad wyraz dorośle i jej postawa, chociaż widzimy, jak dziewczynka w trudnych momentach, bliska załamania potrafi, zamiast użalać się nad własnym losem zwrócić uwagę na innych, którzy według niej są w jeszcze gorszym położeniu.

Powieść ta jest napisana językiem, którego nie spotyka się już zbyt często we współczesnej literaturze młodzieżowej, a mam też wrażenie, że i ten rodzaj powieści odszedł cień na rzecz młodzieżowej fantastyki, której pełno w księgarniach. Mam jednak nadzieje, że młodzież nadal sięga po te powieści, a nie tylko ich ekranizacje (ta z 1995 z książką ma wspólny jedynie tytuł i imię bohaterki).

Polecam każdemu, kogo zmęczyły obecne przeładowane akcją i bohaterami niezapadającymi w pamięć współczesne powieści, a zwłaszcza tym, którzy szukają czegoś wartościowego dla swoich dzieci. Dla 11-letnich dziewczynek powieść podobnie jak „Ania z zielonego wzgórza” będzie czymś, do czego jako dorosłe kobiety z pewnością powrócą z nostalgią.

Nie bez powodu pewne powieści pomimo próby czasu chwytają czytelnika za serce i potrafią na lata zapaść w pamięć. „Mała księżniczka”, to właśnie jedna z takich opowieści, która mówi o zmienności losu i tym, jak postawa pokory i ciepła wobec każdego, bez znaczenia na status czy majątek może pomóc w pokonywaniu przeciwności. Mała Sara, która już od dziecka zachowywała się nad...

Przepiękne opowiada o własnej tożsamości i godności oraz trzymaniu się ich nawet, gdy życie kładzie kłody pod nogi.

Przepiękne opowiada o własnej tożsamości i godności oraz trzymaniu się ich nawet, gdy życie kładzie kłody pod nogi.

Uwielbiam ta ksiazke, jest ciepła i otulacja, daje nadzieje i motywuje do bycia lepsza wersja siebie.

Uwielbiam ta ksiazke, jest ciepła i otulacja, daje nadzieje i motywuje do bycia lepsza wersja siebie.

Przeczytałam tę książkę tyle razy w moim życiu... Nadszedł jednak czas, by trafiła w następne ręce, dlatego po raz ostatni po nią siegnęłam. Piękna opowieść dla dzieci, w klimacie XIX wieku, podnosząca na duchu.
Jedyne zastrzeżenie mam do tego wydania, czasami tłumaczenie nie jest poprawne i dlaczego Sara na okładce jest blondynką?

Przeczytałam tę książkę tyle razy w moim życiu... Nadszedł jednak czas, by trafiła w następne ręce, dlatego po raz ostatni po nią siegnęłam. Piękna opowieść dla dzieci, w klimacie XIX wieku, podnosząca na duchu.
Jedyne zastrzeżenie mam do tego wydania, czasami tłumaczenie nie jest poprawne i dlaczego Sara na okładce jest blondynką?

Posiadam wydanie z 1990 roku. Piękna bajka (opowieść) dla dziewczynek. O tym, że dobro zawsze do nas wraca. W dobie książek o gangsterach, seksie i dziwnym świecie, w którym chyba zatracamy pewne wartości, polecam każdej mamie, która ma córkę. Z całego serca :)

Posiadam wydanie z 1990 roku. Piękna bajka (opowieść) dla dziewczynek. O tym, że dobro zawsze do nas wraca. W dobie książek o gangsterach, seksie i dziwnym świecie, w którym chyba zatracamy pewne wartości, polecam każdej mamie, która ma córkę. Z całego serca :)

"Gdy ktoś nie wpada w złość, ludzie wiedzą, że jest od nich silniejszy, bo jest na tyle silny, by zapanować nad swym gniewem, na co inni zdobyć się nie potrafią... Dlatego to mówią głupie rzeczy, których potem muszą się wstydzić. Nie ma rzeczy tak silnej, jak gniew... Z wyjątkiem siły, która potrafi gniew ujarzmić... Ta siła jest jeszcze mocniejsza. Najlepiej nie odpowiadać wrogom - i ja też często rąk czynię."

Ile osób potrafi pomyśleć o obcym człowieku z empatią? Wziąć czyjś ból i postawić wyżej niż własny?

Smutna ta książka ale ważne było dla mnie żeby Dzieci ją poznały. Mądrości tu można znaleźć dla siebie sporo 💛

"Gdy ktoś nie wpada w złość, ludzie wiedzą, że jest od nich silniejszy, bo jest na tyle silny, by zapanować nad swym gniewem, na co inni zdobyć się nie potrafią... Dlatego to mówią głupie rzeczy, których potem muszą się wstydzić. Nie ma rzeczy tak silnej, jak gniew... Z wyjątkiem siły, która potrafi gniew ujarzmić... Ta siła jest jeszcze mocniejsza. Najlepiej nie odpowiadać...

przepiękna książka

przepiękna książka

bardzo poruszająca historia, pokazująca jak zmienne mogą być koleje losu i ja interesowni bywają ludzie

bardzo poruszająca historia, pokazująca jak zmienne mogą być koleje losu i ja interesowni bywają ludzie

Jedna z bajek dzieciństwa, do której postanowiłam wrócić. Urocza i śliczna. Bohaterka jest mądra i świeci przykładem, niezależnie od sytuacji w której się znajduje. Sara to pozytywna dziewczynka, która wszystkich traktuje z szacunkiem, pomaga innym, a do tego ma dużą wyobraźnię i opowiada piękne historie. W książce jest tu dużo o innych kulturach, co też jest ciekawym dodatkiem dla dziecka.

Jedna z bajek dzieciństwa, do której postanowiłam wrócić. Urocza i śliczna. Bohaterka jest mądra i świeci przykładem, niezależnie od sytuacji w której się znajduje. Sara to pozytywna dziewczynka, która wszystkich traktuje z szacunkiem, pomaga innym, a do tego ma dużą wyobraźnię i opowiada piękne historie. W książce jest tu dużo o innych kulturach, co też jest ciekawym...

Arcydzieło o głębokim, w zasadzie chrześcijańskim , duchowym przesłaniu, że mimo wszystkich nieszczęść swojego życia, należy być mężnym w ich obliczu i wobec upokorzeń nigdy się na poddawać, a w tym wszystkim nadal być dobrym dla innych, zachowując klasę i czyste serce.
Ja do książek z dzieciństwa nie wracam w sposób realny, to znaczy nie czytam ich ponownie, bo nie muszę ,zdaję sobie sprawę ,ze o ile literacko czasy się zmieniły, to duchowo nie zmienią się nigdy i wystarczy mi, ze w dużej mierze dzięki tej książce starałam się żyć tak jak Sara, w obliczu nieszczęść i upadku nie tracić wiary w Dobro. a Bóg pozwolił mi, jak Sarze, na szczęśliwe zakończenie.
Dlatego 10 na 10 !

Arcydzieło o głębokim, w zasadzie chrześcijańskim , duchowym przesłaniu, że mimo wszystkich nieszczęść swojego życia, należy być mężnym w ich obliczu i wobec upokorzeń nigdy się na poddawać, a w tym wszystkim nadal być dobrym dla innych, zachowując klasę i czyste serce.
Ja do książek z dzieciństwa nie wracam w sposób realny, to znaczy nie czytam ich ponownie, bo nie...

przeurocza

przeurocza