🍇 Czas najwyższy wdrożyć jakąś filozofię, jakoś od czasu "Rozmów" Marka Aureliusza nie miałem ku temu okazu. Dziś na tapecie Platon i jego "Uczta". Uczeń jednego z najbardziej rozpoznawalnych filozofów na świecie - Sokratesa. I chodź nie pozostawił po sobie żadnych źródeł pisanych, to dzięki jego uczniom i osobom mu bliskim, wiemy o nim i o tym co głosił całkiem sporo. Sam Platon założył w Atenach szkołę uważaną za pierwszym z europejskich szkół filozoficznych. Nadał myślom kształt, tworząc nowy nurt od teraz znany jako Platonizm.
🍇"Uczta" to tak naprawdę dialog kilku przyjaciół którzy wychwalają Erosa, Boga miłości i namiętność. Choć w gruncie rzeczy odnoszą się do głębokich uczuć i emocji które mogą łączyć jedynie dwoje ludzi. Podczas rozmów rozkładają je na czynniki pierwsze. To prawdziwa kopalnia wiedzy i mądrych sentencji. "Uczta" jest tak że pewnego rodzaju dziełem historycznym, ponieważ daje nam wgląd do życia ówczesnych Ateńczyków. Ale przede wszystkim to wspaniały traktat o miłości, o różnych jej formach, w których każdy poszukuje doskonałości, piękna i prawdy. I choć wersja którą czytałem jest uwspółcześniona, to mimo wszystko jej wydźwięk i wartości w niej zawarte pozostają niezmienne.
Moim zdanie rozprawki o miłości gdzie każdy ma inną definicję. Od takiej bardziej fizycznej, po duchową i abstrakcyjną. I nagle się okazuje, że miłość to nie tylko motyle w brzuchu, ale też jakaś siła, która pcha człowieka do rozwoju i szukania czegoś większego.
Nie powiem, że wszystko zrozumiałem. Momentami miałem wrażenie, że czytam coś za mądrego jak na mnie. Ale jednocześnie te dialogi są zaskakująco żywe i wciągające. To nie jest sucha teoria, tylko realne rozważania o życiu, śmierci, prawie i miłości. Jak na kogoś „zielonego” w filozofii czuję, że to był dobry start na wprowadzenie mnie do rozważań tekstów starożytnych filozofów i że Sokrates to trochę taki starożytny gość od zadawania niewygodnych pytań, które dalej bolą.
Świetne!
Moim zdanie rozprawki o miłości gdzie każdy ma inną definicję. Od takiej bardziej fizycznej, po duchową i abstrakcyjną. I nagle się okazuje, że miłość to nie tylko motyle w brzuchu, ale też jakaś siła, która pcha człowieka do rozwoju i szukania czegoś większego.
Nie powiem, że wszystko zrozumiałem. Momentami miałem wrażenie, że czytam coś za mądrego jak na mnie. Ale...
Lekko podpici panowie siedzą sobie przy winie i rozprawiają o miłości, świntuszą, plotkują i takie tam... Wow. Zawsze myślałam, że to jest trudne, a to jest lepsze niż wiele współczesnych utworów. Wow
Lekko podpici panowie siedzą sobie przy winie i rozprawiają o miłości, świntuszą, plotkują i takie tam... Wow. Zawsze myślałam, że to jest trudne, a to jest lepsze niż wiele współczesnych utworów. Wow
ze średniego okresu opowieść ramowa... Erosa poetycko-filozoficzne pochwały zakrapiane suto winem, jako najstarszego bóstwa ze względu na jego sztukę - miłość, siłę dążącą do dobra i piękna...
(pojęcie miłości platońskiej - miłość do duchowości, wykład Platona dot. piękna samego w sobie)
Pauzaniasz - rozróżnienie dwóch rodzajów miłości: wyższą (duchową) i niższą (zmysłową)...
Eryksimachos (lekarz) - interpretacja miłości jako zasady kosmicznej harmonii...
Arystofanes - przedstawienie mitu o dawnych ludziach przeciętych na pół — miłość to dążenie do odnalezienia „drugiej połowy”...
Agaton poeta - opis Erosa jako najpiękniejszego i najmłodszego z bogów...
Sokrates - najważniejsza część dialogu... nauki kapłanki Diotymy o drodze ku kontemplacji Piękna samego w sobie — tzw. drabinie Erosa...
ze średniego okresu opowieść ramowa... Erosa poetycko-filozoficzne pochwały zakrapiane suto winem, jako najstarszego bóstwa ze względu na jego sztukę - miłość, siłę dążącą do dobra i piękna...
(pojęcie miłości platońskiej - miłość do duchowości, wykład Platona dot. piękna samego w sobie)
Pauzaniasz - rozróżnienie dwóch rodzajów miłości: wyższą (duchową) i niższą...
To genialna pozycja, która pokazuje nie tylko idealistyczną myśl Platona i postać Sokratesa, ale także daje bardzo ciekawy wgląd w to, jak wyglądało życie i sposób myślenia ludzi tamtych czasów. To nie jest wyłącznie filozofia w czystej postaci, ale również fragment historii zapisany w dialogach.
Jest to moje drugie podejście do dzieł Platona. Przy pierwszym się poddałem — nie wiem, czy z powodu zbyt małej dojrzałości czytelniczej, czy może przez słabsze opracowanie i komentarze osoby odpowiedzialnej za przypisy oraz wstęp i zakończenie. W moim wydaniu audio tłumaczenie okazało się znakomite i tym razem udało mi się przebrnąć przez całość bez większych problemów.
Mam poczucie, że ta książka zapoczątkuje moją dłuższą przygodę z filozofią. Już teraz zdecydowałem się sięgnąć po „Historię filozofii” w 3 tomach Władysława Tatarkiewicza, więc traktuję „Ucztę” jako bardzo dobry punkt startowy tej drogi.
Podczas lektury wielokrotnie miałem własne interpretacje i przemyślenia, odmienne od tych sugerowanych w przypisach. Niektóre fragmenty odbierałem jako poważne i ciekawe, by dopiero później dowiedzieć się, że w zamyśle miały one charakter komiczny lub ironiczny i służyły subtelnemu ośmieszaniu rozmówców. To tylko pokazuje, jak wielowarstwowa jest ta książka.
Z pewnością wrócę do niej za jakiś czas, gdy moja wiedza filozoficzna będzie większa — jestem przekonany, że wtedy wyniosę z niej jeszcze więcej. Nie jest to książka dla każdego, ale dla osób, które chcą naprawdę zrozumieć klasykę, historię myśli i ponadczasowe idee, jest to pozycja wybitna i wciąż niezwykle aktualna.
To genialna pozycja, która pokazuje nie tylko idealistyczną myśl Platona i postać Sokratesa, ale także daje bardzo ciekawy wgląd w to, jak wyglądało życie i sposób myślenia ludzi tamtych czasów. To nie jest wyłącznie filozofia w czystej postaci, ale również fragment historii zapisany w dialogach.
Jest to moje drugie podejście do dzieł Platona. Przy pierwszym się poddałem —...
spoko ale bez porywu, chociaż znająć mnie to nawet nie zrozumiałem tej książki w całości xD Ale tłumacz to chyba chciał dogonić stylem i zasobem słów Platona.
spoko ale bez porywu, chociaż znająć mnie to nawet nie zrozumiałem tej książki w całości xD Ale tłumacz to chyba chciał dogonić stylem i zasobem słów Platona.
Standardowo dla Platona, jest to ciąg myśli ubrany w formę spotkania i dialogu między różnymi postaciami. Z ich wypowiedzi można jednak wyciągnąć sposób postrzegania świata i perspektywę samego Platona. Główne motywy to związki i znajdowanie uzasadnienia dla swojej własnej seksualności.
Standardowo dla Platona, jest to ciąg myśli ubrany w formę spotkania i dialogu między różnymi postaciami. Z ich wypowiedzi można jednak wyciągnąć sposób postrzegania świata i perspektywę samego Platona. Główne motywy to związki i znajdowanie uzasadnienia dla swojej własnej seksualności.
Kiedyś czytałem „Ucztę”, ale dopiero po latach mogę docenić jej geniusz - szczególnie tak dobrze naświetlony w „Objaśnieniu” przez Witwickiego - wyraźnie czuć było chemie postaci oraz klimat spotkania, mimo dzielących czytelnika wieków to momenty ironii, gromadzących się emocji lub nawet przynudzania były jasne i odczuwalne; nie mówiąc już o genialnym wejściu Alkibiadesa, które zachwycało samą formą. Imersja w tym dziele jest genialna i dowodzi artystycznego talentu Platona.
Co do samej treści - pojawiały się motywy filozoficznie ciekawe, ale sama wypowiedź Sokratesa też straciła na sile przy ponownym czytaniu; widać już niedojrzałość starożytnej filozofii, jej sztuczne konstrukcje, gry znaczeniowe itd którym - w moim odczuciu - bliżej jest do sofisterii niż rzetelnego rozważania, ale nawet takie myśli mogą być pożyteczne jako „terapeutyczne” aspekty dzieła Platona; jak szczeble drabiny, które trzeba pokonać by móc ją odrzucić.
Kiedyś czytałem „Ucztę”, ale dopiero po latach mogę docenić jej geniusz - szczególnie tak dobrze naświetlony w „Objaśnieniu” przez Witwickiego - wyraźnie czuć było chemie postaci oraz klimat spotkania, mimo dzielących czytelnika wieków to momenty ironii, gromadzących się emocji lub nawet przynudzania były jasne i odczuwalne; nie mówiąc już o genialnym wejściu Alkibiadesa,...
Pomysł zestawienia różnych postrzegań Erosa podczas tytułowej Uczty przyciąga i wypełnia się w tej krótkiej formie. Aż żałuję, że wokół mnie nie ma więcej takich filozoficznych dywagacji przy jedzeniu.
Pomysł zestawienia różnych postrzegań Erosa podczas tytułowej Uczty przyciąga i wypełnia się w tej krótkiej formie. Aż żałuję, że wokół mnie nie ma więcej takich filozoficznych dywagacji przy jedzeniu.
Obrona Sokratesa zrobiła na mnie dużo większe wrażenie.
Tutaj goście tytułowej Uczty wygłaszają mowy pochwalne na cześć Erosa, czy to rozumianego dosłownie czy też w przenośni. Jest parę ciekawych spostrzeżeń, ale nic, co trzeba koniecznie przeczytać.
NATOMIAST bardzo ciekawe jest to dzieło pod względem badania greckiej kultury. Nie byłem bowiem świadom, jak ważna w tym kręgu była pederastia i jakie znaczenia miała jako instytucja. Cóż za barbarzyństwo z punktu widzenia naszej kultury! Zinstytucjonalizowanie uwodzenie małoletnich i to tylko tej samej płci, jako pożądany w społeczeństwie czynnik wychowania młodzieży i środka do samodoskonalenia. Oto ojcowie demokracji! Zaiste, winni trzymać się raczej tylko geometrii i nauk przyrodniczych.
Kolejny ciekawy element to sam przebieg uczty i zwyczaje z tym związane. Zupełnie inny świat - warty uwagi.
Obrona Sokratesa zrobiła na mnie dużo większe wrażenie.
Tutaj goście tytułowej Uczty wygłaszają mowy pochwalne na cześć Erosa, czy to rozumianego dosłownie czy też w przenośni. Jest parę ciekawych spostrzeżeń, ale nic, co trzeba koniecznie przeczytać.
NATOMIAST bardzo ciekawe jest to dzieło pod względem badania greckiej kultury. Nie byłem bowiem świadom, jak ważna w tym...
Mniej się nie da, choć tłumacz starał się, jak mógł, ścinać oceny tej fundamentalnej książki. No i udało mu się ściąć oceny swojego wstępu i posłowia - do zera. Nie czytajcie tego, tylko samego Platona.
Platonowi też się od tłumacza dostało, ale moc tekstu przebija się przez te działania.
Jeśli kogoś nie interesuje filozofia, nie interesuje próba zrozumienia, po to cu jesteśmy i czy piękno i sztuka w tym trwaniu na świecie pomagają, to nadal niech tej książki nie odkłada.
Bo może jest feministką - wtedy zobaczy tu, jak kobieta (Diotyma) naucza Sokratesa; może jest gejem - wtedy zobaczy tu wiele argumentów, które skłaniają nie tylko do tolerancji, ale wręcz do cenienia takiej ścieżki życiowej (choć to z pewnością nie jest żadna propaganda; ktoś może tylko uznać, że argumenty tu przedstawione są np. już nieaktualne). Tak czy siak, sporo tu o homoseksualizmie, ale to w końcu Grecy, nie? Wreszcie - ktoś może być zainteresowany tym, jak dbać o relacje interpersonalne; ooo, cholernie dużo tu mądrych rzeczy i na ten temat.
A przy tym książeczka jest taka krótka, miejscami nawet bardzo lekka w odbiorze. Aż szkoda, że taka krótka. Bo to potęga.
Mniej się nie da, choć tłumacz starał się, jak mógł, ścinać oceny tej fundamentalnej książki. No i udało mu się ściąć oceny swojego wstępu i posłowia - do zera. Nie czytajcie tego, tylko samego Platona.
Platonowi też się od tłumacza dostało, ale moc tekstu przebija się przez te działania.
Jeśli kogoś nie interesuje filozofia, nie interesuje próba zrozumienia, po to cu...
Przez pewne swoje braki części rzeczy nie zrozumiałem, ale na szczęście pomogły mi późniejsze objaśnienia. Bez wątpienia książka skłania do myślenia i podejrzewam, że każdy zapamięta kilka cytatów i myśli.
Przez pewne swoje braki części rzeczy nie zrozumiałem, ale na szczęście pomogły mi późniejsze objaśnienia. Bez wątpienia książka skłania do myślenia i podejrzewam, że każdy zapamięta kilka cytatów i myśli.
„Uczta” autorstwa Platona to dzieło, które rzuca światło na uniwersalne tematy miłości, relacji międzyludzkich oraz cel życia. Choć została napisana wiele wieków temu, jej treść nadal pozostaje niezwykle aktualna – wystarczy jedynie dostosować słownictwo do współczesnych realiów, aby oddać nasze dzisiejsze zmagania i refleksje.
Czytanie tej książki skłania do głębszej analizy, pobudza do filozoficznych rozważań na temat emocji i wartości, które są obecne w naszym codziennym życiu. To lektura, która pozwala na chwilę zatrzymać się, oderwać od płytkich tematów i zanurzyć się w myśleniu – niezależnie czy chodzi o miłość, przyjaźń, czy samo piękno egzystencji.
Zaletą tego dzieła jest forma dialogu, która umożliwia czytelnikowi poznanie różnych perspektyw oraz zachęca go do aktywnego udziału w dyskusji i poszukiwania własnych odpowiedzi.
Dzięki wstępnemu tłumaczeniu oraz wyjaśnieniom, tekst staje się łatwo przyswajalny, a eleganckie wydanie w twardej oprawie oraz wygodny format czynią je przyjemnym przedmiotem codziennego użytku.
„Uczta” to prawdziwa uczta dla duszy – inspiruje, uczy i zachęca do zwolnienia tempa, by przyjrzeć się głębiej sobie i innym. Szczerze polecam każdemu, kto pragnie znaleźć coś więcej niż tylko zwykłą książkę.
„Uczta” autorstwa Platona to dzieło, które rzuca światło na uniwersalne tematy miłości, relacji międzyludzkich oraz cel życia. Choć została napisana wiele wieków temu, jej treść nadal pozostaje niezwykle aktualna – wystarczy jedynie dostosować słownictwo do współczesnych realiów, aby oddać nasze dzisiejsze zmagania i refleksje.
Sporo słyszałam o tej pozycji, więc stwierdziłam, że najwyższy czas zapoznać się z nią na własnej skórze.
Śmiało mogę stwierdzić, że w dzisiejszej dobie wszelakich romansideł na półkach, dzieło Platona jest absolutną ucztą dla duszy.
Na duży plus zasługuje wstęp tłumacza i objaśnienia. Dzięki nim jestem pewna, że zarówno ja, jak i osoby, które dopiero sięgną po tę "Ucztę" chętniej sięgną po inne dzieła z tamtego okresu czasowego.
Choć przenosimy się w czasie i to nie o kilka lat, a grubo przed naszą erę to moim zdaniem mamy do czynienia z taką lekturą, której wystarczyłoby typowo zmienić słownictwo na język współczesny by została w stu procentach aktualną pozycja, bez potrzeby zmiany sensu wypowiedzi.
"Uczta" daje nam filozoficzne spojrzenie głównie na miłość.
To doskonała lektura, do której przyjemnie przysiąść z lampka wina albo kubkiem herbaty i zanurzyć się w rozmyślaniu nad miłością i ogólnie życiem.
Dodatkowo fakt, że "Uczta" ma formę dialogu, sprawia, że poznajemy różne perspektywy, spojrzenia na temat co sprawia, że chce się dodać coś od siebie i włączyć w tę dyskusję.
Na koniec muszę wspomnieć o tym, że wydanie od @wydawnictwo_onepress prezentuje się pięknie, twarda oprawa, wstążeczka i niewielki format który idealnie leży w dłoni świetnie się sprawdza przy takiej filozoficznej pozycji.
Polecam 🙂
"Uczta"- Platon @wydawnictwo_onepress
Sporo słyszałam o tej pozycji, więc stwierdziłam, że najwyższy czas zapoznać się z nią na własnej skórze.
Śmiało mogę stwierdzić, że w dzisiejszej dobie wszelakich romansideł na półkach, dzieło Platona jest absolutną ucztą dla duszy.
Na duży plus zasługuje wstęp tłumacza i objaśnienia. Dzięki nim jestem pewna, że zarówno ja, jak i...
Sporo słyszałam o tej pozycji, więc stwierdziłam, że najwyższy czas zapoznać się z nią na własnej skórze.
Śmiało mogę stwierdzić, że w dzisiejszej dobie wszelakich romansideł na półkach, dzieło Platona jest absolutną ucztą dla duszy.
Na duży plus zasługuje wstęp tłumacza i objaśnienia. Dzięki nim jestem pewna, że zarówno ja, jak i osoby, które dopiero sięgną po tę "Ucztę" chętniej sięgną po inne dzieła z tamtego okresu czasowego.
Choć przenosimy się w czasie i to nie o kilka lat, a grubo przed naszą erę to moim zdaniem mamy do czynienia z taką lekturą, której wystarczyłoby typowo zmienić słownictwo na język współczesny by została w stu procentach aktualną pozycja, bez potrzeby zmiany sensu wypowiedzi.
"Uczta" daje nam filozoficzne spojrzenie głównie na miłość.
To doskonała lektura, do której przyjemnie przysiąść z lampka wina albo kubkiem herbaty i zanurzyć się w rozmyślaniu nad miłością i ogólnie życiem.
Dodatkowo fakt, że "Uczta" ma formę dialogu, sprawia, że poznajemy różne perspektywy, spojrzenia na temat co sprawia, że chce się dodać coś od siebie i włączyć w tę dyskusję.
Na koniec muszę wspomnieć o tym, że wydanie od @wydawnictwo_onepress prezentuje się pięknie, twarda oprawa, wstążeczka i niewielki format który idealnie leży w dłoni świetnie się sprawdza przy takiej filozoficznej pozycji.
Polecam 🙂
"Uczta"- Platon @wydawnictwo_onepress
Sporo słyszałam o tej pozycji, więc stwierdziłam, że najwyższy czas zapoznać się z nią na własnej skórze.
Śmiało mogę stwierdzić, że w dzisiejszej dobie wszelakich romansideł na półkach, dzieło Platona jest absolutną ucztą dla duszy.
Na duży plus zasługuje wstęp tłumacza i objaśnienia. Dzięki nim jestem pewna, że zarówno ja, jak i...
- dobry, długi wstęp do polskiego audiobooka, dający pełny kontekst przed lekturą
- mitologiczno-filozoficzna dysputa na temat miłości, żądzy, manipulacji, sztuki, mądrości, śmiertelności
- Sokrates sarkastyczny, dociekliwy, niuansujący, obnażający sofistyczny przerost formy nad treścią, przedstawiony w jak najlepszym świetle
- ładny, barwny język
- dobrze zrealizowany audiobook, z podziałem na głosy
- wartościowe podsumowanie od tłumacza na koniec
- dobry, długi wstęp do polskiego audiobooka, dający pełny kontekst przed lekturą
- mitologiczno-filozoficzna dysputa na temat miłości, żądzy, manipulacji, sztuki, mądrości, śmiertelności
- Sokrates sarkastyczny, dociekliwy, niuansujący, obnażający sofistyczny przerost formy nad treścią, przedstawiony w jak najlepszym świetle
- ładny, barwny język
- dobrze zrealizowany...
Ależ to była plastyczna opowieść, jak dobrze to jest napisane i poprowadzone...!
Bardzo, bardzo przyjemne doświadczenie - i swego rodzaju zaszczyt - móc Ucztę przeczytać. I jak ktoś już w opiniach wspomniał - to oczywiście bezcenny, BEZCENNY wgląd w życie starożytnych Aten!
Ależ to była plastyczna opowieść, jak dobrze to jest napisane i poprowadzone...!
Bardzo, bardzo przyjemne doświadczenie - i swego rodzaju zaszczyt - móc Ucztę przeczytać. I jak ktoś już w opiniach wspomniał - to oczywiście bezcenny, BEZCENNY wgląd w życie starożytnych Aten!
Za każdym razem gdy sięgam jakąś filozoficzną pozycję, stwierdzam, że rację miał Whitehead gdy mówił, że cała europejska tradycja filozoficzna, to dwa tysiące lat przypisów do Platona (Kiedyś nabrałem się czytając ks. Tischnera - pomyślałem, że strasznie najeżdża na naszych polityków, a później okazało się, że on po prostu cytował Platona :).
Dlatego Ucztę znać trzeba i można ją czytać z przyjemnością. Ja przypominam sobie prowadzone w młodości dyskusje przy piwku i czuję się prawie jakbym był Sokratesem ;)
Za każdym razem gdy sięgam jakąś filozoficzną pozycję, stwierdzam, że rację miał Whitehead gdy mówił, że cała europejska tradycja filozoficzna, to dwa tysiące lat przypisów do Platona (Kiedyś nabrałem się czytając ks. Tischnera - pomyślałem, że strasznie najeżdża na naszych polityków, a później okazało się, że on po prostu cytował Platona :).
Zacznę od tego, dlaczego po tę książkę sięgnęłam.
Dziękuję komuś, kogo obserwuję na goodreads, a kto polubił komentarz Mikołaja Stachowiaka z 28.12.2024r. brzmiący: „każda epoka ma swoje cmbyn, starożytni grecy mieli ucztę”. 1.01.2025r. byłam w Bergamo, gdzie kręcili CMBYN, a dwa dni później w Sirmione. (Emocje nie do opisania, a w przyszłości jeszcze trzeba wybrać się do Cremy). Na wyjeździe zrobiłam też rewatch filmu (5/5 forever).
Taki więc ciekawy zbieg okoliczności z tym komentarzem.
Wracając do „Uczty”– wiedziałam, że jak tylko wrócę i ochłonę, muszę ją przeczytać.
Genialna. Szczególnie ta końcówka, w której wypowiada się Alkibiades. Dla mnie ten fragment wyjaśnia, dlaczego Platon w ogóle napisał „Ucztę”.
Był zakochany i chciał poznać mystery of love.
Zacznę od tego, dlaczego po tę książkę sięgnęłam.
Dziękuję komuś, kogo obserwuję na goodreads, a kto polubił komentarz Mikołaja Stachowiaka z 28.12.2024r. brzmiący: „każda epoka ma swoje cmbyn, starożytni grecy mieli ucztę”. 1.01.2025r. byłam w Bergamo, gdzie kręcili CMBYN, a dwa dni później w Sirmione. (Emocje nie do opisania, a w przyszłości jeszcze trzeba wybrać się do...
Fajnie jest zobaczyć jak ludzie żyli w starożytnej Grecji, poznać ich zachowanie, kulturę i obyczaje. Jeżeli chodzi o tytułową ucztę i rozmowy podczas niej a ściślej rzecz ujmując filozofowanie głównych bohaterów, no cóż trzeba się naprawdę mocno skupić żeby coś z tego wyciągnąć. Platon, Sokrates kojarzą nam się z czymś wzniosłym i tak pewnie zostanie ale po przeczytaniu książki spojrzymy na nich trochę inaczej i to jest super.
Fajnie jest zobaczyć jak ludzie żyli w starożytnej Grecji, poznać ich zachowanie, kulturę i obyczaje. Jeżeli chodzi o tytułową ucztę i rozmowy podczas niej a ściślej rzecz ujmując filozofowanie głównych bohaterów, no cóż trzeba się naprawdę mocno skupić żeby coś z tego wyciągnąć. Platon, Sokrates kojarzą nam się z czymś wzniosłym i tak pewnie zostanie ale po przeczytaniu...
Bezcenny wgląd w życie społeczne Aten sprzed ponad 2 tys. lat. Obok Sokratesa pojawiają się jego znajomi do wypitki i dyskusji, autentyczne postacie z tamtych czasów (Arystofanes, Alkibiades i in.); tematyka i wykonanie pochwał Erosa, boga miłości, od czasu do czasu uśmiechają (tyle minęło wieków, a nagabywanie kochanków ocierające się o molestowanie przetrwało w kulturach basenu Morza Śródziemnego do dzisiaj), końcowy rant pijanego Alkibiadesa rozczula. Jest to świat mężczyzn, kobiety są niewyraźnym tłem, tym bardziej Sokrates zaskakuje powołując się w swoim wystąpieniu na Diotymę. Krótki, ciekawy tekst.
Bezcenny wgląd w życie społeczne Aten sprzed ponad 2 tys. lat. Obok Sokratesa pojawiają się jego znajomi do wypitki i dyskusji, autentyczne postacie z tamtych czasów (Arystofanes, Alkibiades i in.); tematyka i wykonanie pochwał Erosa, boga miłości, od czasu do czasu uśmiechają (tyle minęło wieków, a nagabywanie kochanków ocierające się o molestowanie przetrwało w kulturach...
Spodziewałem się po tym dzielo czegoś innego... Być może jest to zbyt wysoka sfera intelektualna dla istoty mego pokroju, aczkolwiek, pomimo przeczytania wstępu od tłumacza - nie zrozumiałem, co ma za sobą nieść ten twór. Pod względem literackim jest fenomenalnie, jednakże... coś między nami nie wyszło. ://
Spodziewałem się po tym dzielo czegoś innego... Być może jest to zbyt wysoka sfera intelektualna dla istoty mego pokroju, aczkolwiek, pomimo przeczytania wstępu od tłumacza - nie zrozumiałem, co ma za sobą nieść ten twór. Pod względem literackim jest fenomenalnie, jednakże... coś między nami nie wyszło. ://
Najpierw swoją opinię zacznę od tego, jak została wydana ta książka. Mogę tę książkę śmiało polecić osobą, które chcą zacząć czytanie książki o tematyce filozoficznej. Mamy wstęp który nas uświadamia na temat tamtejszej literatury oraz naszego głównego "bohatera". Na zakończenie mamy ogólny spis tego co autor miał nam przekazać, tym dziełem. Więc jeśli ktoś chce zacząć czytać takie otóż dzieła, a nie miał nigdy do czynienia z nauką filozoficzną, myślę że ta książka was nakieruje, da wam takie światełko.
Jeśli chodzi o fabułę książki, cóż dla mnie naprawdę fajna. Czytając wypowiedzi uczestników "Uczty", daje nam wizerunek jak w starożytnym Rzymie, była postrzegana miłość, żądze cielesne, homoseksualizm i wiele innych.
Polecam "Ucztę" Platona, miłośnikom filozofii czy starożytnego Rzymu.
Najpierw swoją opinię zacznę od tego, jak została wydana ta książka. Mogę tę książkę śmiało polecić osobą, które chcą zacząć czytanie książki o tematyce filozoficznej. Mamy wstęp który nas uświadamia na temat tamtejszej literatury oraz naszego głównego "bohatera". Na zakończenie mamy ogólny spis tego co autor miał nam przekazać, tym dziełem. Więc jeśli ktoś chce zacząć...
"ᴀ ᴊᴇꜱ́ʟɪ ᴋɪᴇᴅʏ ᴛᴀᴋɪ ᴄᴢʏ ᴊᴀᴋɪᴋᴏʟᴡɪᴇᴋ ɪɴɴʏ ᴄᴢᴌᴏᴡɪᴇᴋ ᴘʀᴢʏᴘᴀᴅᴋɪᴇᴍ ᴢɴᴀᴊᴅᴢɪᴇ ꜱᴡᴀ̨ ᴅʀᴜɢᴀ̨ ᴘᴏᴌᴏᴡᴇ̨, ᴡᴛᴇᴅʏ ɴᴀɢʟᴇ ᴅᴢɪᴡɴʏ ɴᴀ ɴɪᴄʜ ᴄᴢᴀʀ ᴊᴀᴋɪꜱ́ ᴘᴀᴅᴀ, ᴅᴢɪᴡɴɪᴇ ᴊᴇᴅɴᴏ ᴅʀᴜɢɪᴇᴍᴜ ᴢᴀᴄᴢʏɴᴀ ʙʏᴄ́ ᴍɪᴌᴇ, ʙʟɪꜱᴋɪᴇ, ᴋᴏᴄʜᴀɴᴇ, ᴛᴀᴋ ᴢ̇ᴇ ɴᴀᴡᴇᴛ ɴᴀ ᴋʀᴏ́ᴛᴋɪ ᴄᴢᴀꜱ ɴɪᴇ ᴄʜᴄᴀ̨ ꜱɪᴇ̨ ʀᴏᴢᴅᴢɪᴇʟᴀᴄ́ ᴏᴅ ꜱɪᴇʙɪᴇ, ɪ ɴɪᴇᴋᴛᴏ́ʀᴢʏ ᴢ̇ʏᴄɪᴇ ᴄᴀᴌᴇ ᴘᴇ̨ᴅᴢᴀ̨ ᴛᴀᴋ ᴘʀᴢʏ ꜱᴏʙɪᴇ, ᴀ ɴɪᴇ ᴜᴍɪᴇʟɪʙʏ ɴᴀᴡᴇᴛ ᴘᴏᴡɪᴇᴅᴢɪᴇᴄ́, ᴄᴢᴇɢᴏ ᴊᴇᴅɴᴏ ᴄʜᴄᴇ ᴏᴅ ᴅʀᴜɢɪᴇɢᴏ."
🍇 Czas najwyższy wdrożyć jakąś filozofię, jakoś od czasu "Rozmów" Marka Aureliusza nie miałem ku temu okazu. Dziś na tapecie Platon i jego "Uczta". Uczeń jednego z najbardziej rozpoznawalnych filozofów na świecie - Sokratesa. I chodź nie pozostawił po sobie żadnych źródeł pisanych, to dzięki jego uczniom i osobom mu bliskim, wiemy o nim i o tym co głosił całkiem sporo. Sam Platon założył w Atenach szkołę uważaną za pierwszym z europejskich szkół filozoficznych. Nadał myślom kształt, tworząc nowy nurt od teraz znany jako Platonizm.
🍇"Uczta" to tak naprawdę dialog kilku przyjaciół którzy wychwalają Erosa, Boga miłości i namiętność. Choć w gruncie rzeczy odnoszą się do głębokich uczuć i emocji które mogą łączyć jedynie dwoje ludzi. Podczas rozmów rozkładają je na czynniki pierwsze. To prawdziwa kopalnia wiedzy i mądrych sentencji. "Uczta" jest tak że pewnego rodzaju dziełem historycznym, ponieważ daje nam wgląd do życia ówczesnych Ateńczyków. Ale przede wszystkim to wspaniały traktat o miłości, o różnych jej formach, w których każdy poszukuje doskonałości, piękna i prawdy. I choć wersja którą czytałem jest uwspółcześniona, to mimo wszystko jej wydźwięk i wartości w niej zawarte pozostają niezmienne.
"ᴀ ᴊᴇꜱ́ʟɪ ᴋɪᴇᴅʏ ᴛᴀᴋɪ ᴄᴢʏ ᴊᴀᴋɪᴋᴏʟᴡɪᴇᴋ ɪɴɴʏ ᴄᴢᴌᴏᴡɪᴇᴋ ᴘʀᴢʏᴘᴀᴅᴋɪᴇᴍ ᴢɴᴀᴊᴅᴢɪᴇ ꜱᴡᴀ̨ ᴅʀᴜɢᴀ̨ ᴘᴏᴌᴏᴡᴇ̨, ᴡᴛᴇᴅʏ ɴᴀɢʟᴇ ᴅᴢɪᴡɴʏ ɴᴀ ɴɪᴄʜ ᴄᴢᴀʀ ᴊᴀᴋɪꜱ́ ᴘᴀᴅᴀ, ᴅᴢɪᴡɴɪᴇ ᴊᴇᴅɴᴏ ᴅʀᴜɢɪᴇᴍᴜ ᴢᴀᴄᴢʏɴᴀ ʙʏᴄ́ ᴍɪᴌᴇ, ʙʟɪꜱᴋɪᴇ, ᴋᴏᴄʜᴀɴᴇ, ᴛᴀᴋ ᴢ̇ᴇ ɴᴀᴡᴇᴛ ɴᴀ ᴋʀᴏ́ᴛᴋɪ ᴄᴢᴀꜱ ɴɪᴇ ᴄʜᴄᴀ̨ ꜱɪᴇ̨ ʀᴏᴢᴅᴢɪᴇʟᴀᴄ́ ᴏᴅ ꜱɪᴇʙɪᴇ, ɪ ɴɪᴇᴋᴛᴏ́ʀᴢʏ ᴢ̇ʏᴄɪᴇ ᴄᴀᴌᴇ ᴘᴇ̨ᴅᴢᴀ̨ ᴛᴀᴋ ᴘʀᴢʏ ꜱᴏʙɪᴇ, ᴀ ɴɪᴇ ᴜᴍɪᴇʟɪʙʏ ɴᴀᴡᴇᴛ ᴘᴏᴡɪᴇᴅᴢɪᴇᴄ́, ᴄᴢᴇɢᴏ ᴊᴇᴅɴᴏ ᴄʜᴄᴇ ᴏᴅ...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMoim zdanie rozprawki o miłości gdzie każdy ma inną definicję. Od takiej bardziej fizycznej, po duchową i abstrakcyjną. I nagle się okazuje, że miłość to nie tylko motyle w brzuchu, ale też jakaś siła, która pcha człowieka do rozwoju i szukania czegoś większego.
Nie powiem, że wszystko zrozumiałem. Momentami miałem wrażenie, że czytam coś za mądrego jak na mnie. Ale jednocześnie te dialogi są zaskakująco żywe i wciągające. To nie jest sucha teoria, tylko realne rozważania o życiu, śmierci, prawie i miłości. Jak na kogoś „zielonego” w filozofii czuję, że to był dobry start na wprowadzenie mnie do rozważań tekstów starożytnych filozofów i że Sokrates to trochę taki starożytny gość od zadawania niewygodnych pytań, które dalej bolą.
Świetne!
Moim zdanie rozprawki o miłości gdzie każdy ma inną definicję. Od takiej bardziej fizycznej, po duchową i abstrakcyjną. I nagle się okazuje, że miłość to nie tylko motyle w brzuchu, ale też jakaś siła, która pcha człowieka do rozwoju i szukania czegoś większego.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie powiem, że wszystko zrozumiałem. Momentami miałem wrażenie, że czytam coś za mądrego jak na mnie. Ale...
Lekko podpici panowie siedzą sobie przy winie i rozprawiają o miłości, świntuszą, plotkują i takie tam... Wow. Zawsze myślałam, że to jest trudne, a to jest lepsze niż wiele współczesnych utworów. Wow
Lekko podpici panowie siedzą sobie przy winie i rozprawiają o miłości, świntuszą, plotkują i takie tam... Wow. Zawsze myślałam, że to jest trudne, a to jest lepsze niż wiele współczesnych utworów. Wow
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWspaniała relacja z gejowskiej libacji alkoholowej.
Wspaniała relacja z gejowskiej libacji alkoholowej.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toze średniego okresu opowieść ramowa... Erosa poetycko-filozoficzne pochwały zakrapiane suto winem, jako najstarszego bóstwa ze względu na jego sztukę - miłość, siłę dążącą do dobra i piękna...
(pojęcie miłości platońskiej - miłość do duchowości, wykład Platona dot. piękna samego w sobie)
Pauzaniasz - rozróżnienie dwóch rodzajów miłości: wyższą (duchową) i niższą (zmysłową)...
Eryksimachos (lekarz) - interpretacja miłości jako zasady kosmicznej harmonii...
Arystofanes - przedstawienie mitu o dawnych ludziach przeciętych na pół — miłość to dążenie do odnalezienia „drugiej połowy”...
Agaton poeta - opis Erosa jako najpiękniejszego i najmłodszego z bogów...
Sokrates - najważniejsza część dialogu... nauki kapłanki Diotymy o drodze ku kontemplacji Piękna samego w sobie — tzw. drabinie Erosa...
ze średniego okresu opowieść ramowa... Erosa poetycko-filozoficzne pochwały zakrapiane suto winem, jako najstarszego bóstwa ze względu na jego sztukę - miłość, siłę dążącą do dobra i piękna...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to(pojęcie miłości platońskiej - miłość do duchowości, wykład Platona dot. piękna samego w sobie)
Pauzaniasz - rozróżnienie dwóch rodzajów miłości: wyższą (duchową) i niższą...
To genialna pozycja, która pokazuje nie tylko idealistyczną myśl Platona i postać Sokratesa, ale także daje bardzo ciekawy wgląd w to, jak wyglądało życie i sposób myślenia ludzi tamtych czasów. To nie jest wyłącznie filozofia w czystej postaci, ale również fragment historii zapisany w dialogach.
Jest to moje drugie podejście do dzieł Platona. Przy pierwszym się poddałem — nie wiem, czy z powodu zbyt małej dojrzałości czytelniczej, czy może przez słabsze opracowanie i komentarze osoby odpowiedzialnej za przypisy oraz wstęp i zakończenie. W moim wydaniu audio tłumaczenie okazało się znakomite i tym razem udało mi się przebrnąć przez całość bez większych problemów.
Mam poczucie, że ta książka zapoczątkuje moją dłuższą przygodę z filozofią. Już teraz zdecydowałem się sięgnąć po „Historię filozofii” w 3 tomach Władysława Tatarkiewicza, więc traktuję „Ucztę” jako bardzo dobry punkt startowy tej drogi.
Podczas lektury wielokrotnie miałem własne interpretacje i przemyślenia, odmienne od tych sugerowanych w przypisach. Niektóre fragmenty odbierałem jako poważne i ciekawe, by dopiero później dowiedzieć się, że w zamyśle miały one charakter komiczny lub ironiczny i służyły subtelnemu ośmieszaniu rozmówców. To tylko pokazuje, jak wielowarstwowa jest ta książka.
Z pewnością wrócę do niej za jakiś czas, gdy moja wiedza filozoficzna będzie większa — jestem przekonany, że wtedy wyniosę z niej jeszcze więcej. Nie jest to książka dla każdego, ale dla osób, które chcą naprawdę zrozumieć klasykę, historię myśli i ponadczasowe idee, jest to pozycja wybitna i wciąż niezwykle aktualna.
To genialna pozycja, która pokazuje nie tylko idealistyczną myśl Platona i postać Sokratesa, ale także daje bardzo ciekawy wgląd w to, jak wyglądało życie i sposób myślenia ludzi tamtych czasów. To nie jest wyłącznie filozofia w czystej postaci, ale również fragment historii zapisany w dialogach.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJest to moje drugie podejście do dzieł Platona. Przy pierwszym się poddałem —...
spoko ale bez porywu, chociaż znająć mnie to nawet nie zrozumiałem tej książki w całości xD Ale tłumacz to chyba chciał dogonić stylem i zasobem słów Platona.
spoko ale bez porywu, chociaż znająć mnie to nawet nie zrozumiałem tej książki w całości xD Ale tłumacz to chyba chciał dogonić stylem i zasobem słów Platona.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toStandardowo dla Platona, jest to ciąg myśli ubrany w formę spotkania i dialogu między różnymi postaciami. Z ich wypowiedzi można jednak wyciągnąć sposób postrzegania świata i perspektywę samego Platona. Główne motywy to związki i znajdowanie uzasadnienia dla swojej własnej seksualności.
Standardowo dla Platona, jest to ciąg myśli ubrany w formę spotkania i dialogu między różnymi postaciami. Z ich wypowiedzi można jednak wyciągnąć sposób postrzegania świata i perspektywę samego Platona. Główne motywy to związki i znajdowanie uzasadnienia dla swojej własnej seksualności.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzedmiotem miłości jest wieczne posiadanie dobra.
Przedmiotem miłości jest wieczne posiadanie dobra.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKiedyś czytałem „Ucztę”, ale dopiero po latach mogę docenić jej geniusz - szczególnie tak dobrze naświetlony w „Objaśnieniu” przez Witwickiego - wyraźnie czuć było chemie postaci oraz klimat spotkania, mimo dzielących czytelnika wieków to momenty ironii, gromadzących się emocji lub nawet przynudzania były jasne i odczuwalne; nie mówiąc już o genialnym wejściu Alkibiadesa, które zachwycało samą formą. Imersja w tym dziele jest genialna i dowodzi artystycznego talentu Platona.
Co do samej treści - pojawiały się motywy filozoficznie ciekawe, ale sama wypowiedź Sokratesa też straciła na sile przy ponownym czytaniu; widać już niedojrzałość starożytnej filozofii, jej sztuczne konstrukcje, gry znaczeniowe itd którym - w moim odczuciu - bliżej jest do sofisterii niż rzetelnego rozważania, ale nawet takie myśli mogą być pożyteczne jako „terapeutyczne” aspekty dzieła Platona; jak szczeble drabiny, które trzeba pokonać by móc ją odrzucić.
Kiedyś czytałem „Ucztę”, ale dopiero po latach mogę docenić jej geniusz - szczególnie tak dobrze naświetlony w „Objaśnieniu” przez Witwickiego - wyraźnie czuć było chemie postaci oraz klimat spotkania, mimo dzielących czytelnika wieków to momenty ironii, gromadzących się emocji lub nawet przynudzania były jasne i odczuwalne; nie mówiąc już o genialnym wejściu Alkibiadesa,...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPomysł zestawienia różnych postrzegań Erosa podczas tytułowej Uczty przyciąga i wypełnia się w tej krótkiej formie. Aż żałuję, że wokół mnie nie ma więcej takich filozoficznych dywagacji przy jedzeniu.
Pomysł zestawienia różnych postrzegań Erosa podczas tytułowej Uczty przyciąga i wypełnia się w tej krótkiej formie. Aż żałuję, że wokół mnie nie ma więcej takich filozoficznych dywagacji przy jedzeniu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMelanż filozofów-przyjemnie się czytało, uczta dla umysłu
Melanż filozofów-przyjemnie się czytało, uczta dla umysłu
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toObrona Sokratesa zrobiła na mnie dużo większe wrażenie.
Tutaj goście tytułowej Uczty wygłaszają mowy pochwalne na cześć Erosa, czy to rozumianego dosłownie czy też w przenośni. Jest parę ciekawych spostrzeżeń, ale nic, co trzeba koniecznie przeczytać.
NATOMIAST bardzo ciekawe jest to dzieło pod względem badania greckiej kultury. Nie byłem bowiem świadom, jak ważna w tym kręgu była pederastia i jakie znaczenia miała jako instytucja. Cóż za barbarzyństwo z punktu widzenia naszej kultury! Zinstytucjonalizowanie uwodzenie małoletnich i to tylko tej samej płci, jako pożądany w społeczeństwie czynnik wychowania młodzieży i środka do samodoskonalenia. Oto ojcowie demokracji! Zaiste, winni trzymać się raczej tylko geometrii i nauk przyrodniczych.
Kolejny ciekawy element to sam przebieg uczty i zwyczaje z tym związane. Zupełnie inny świat - warty uwagi.
Obrona Sokratesa zrobiła na mnie dużo większe wrażenie.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTutaj goście tytułowej Uczty wygłaszają mowy pochwalne na cześć Erosa, czy to rozumianego dosłownie czy też w przenośni. Jest parę ciekawych spostrzeżeń, ale nic, co trzeba koniecznie przeczytać.
NATOMIAST bardzo ciekawe jest to dzieło pod względem badania greckiej kultury. Nie byłem bowiem świadom, jak ważna w tym...
Mniej się nie da, choć tłumacz starał się, jak mógł, ścinać oceny tej fundamentalnej książki. No i udało mu się ściąć oceny swojego wstępu i posłowia - do zera. Nie czytajcie tego, tylko samego Platona.
Platonowi też się od tłumacza dostało, ale moc tekstu przebija się przez te działania.
Jeśli kogoś nie interesuje filozofia, nie interesuje próba zrozumienia, po to cu jesteśmy i czy piękno i sztuka w tym trwaniu na świecie pomagają, to nadal niech tej książki nie odkłada.
Bo może jest feministką - wtedy zobaczy tu, jak kobieta (Diotyma) naucza Sokratesa; może jest gejem - wtedy zobaczy tu wiele argumentów, które skłaniają nie tylko do tolerancji, ale wręcz do cenienia takiej ścieżki życiowej (choć to z pewnością nie jest żadna propaganda; ktoś może tylko uznać, że argumenty tu przedstawione są np. już nieaktualne). Tak czy siak, sporo tu o homoseksualizmie, ale to w końcu Grecy, nie? Wreszcie - ktoś może być zainteresowany tym, jak dbać o relacje interpersonalne; ooo, cholernie dużo tu mądrych rzeczy i na ten temat.
A przy tym książeczka jest taka krótka, miejscami nawet bardzo lekka w odbiorze. Aż szkoda, że taka krótka. Bo to potęga.
Mniej się nie da, choć tłumacz starał się, jak mógł, ścinać oceny tej fundamentalnej książki. No i udało mu się ściąć oceny swojego wstępu i posłowia - do zera. Nie czytajcie tego, tylko samego Platona.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPlatonowi też się od tłumacza dostało, ale moc tekstu przebija się przez te działania.
Jeśli kogoś nie interesuje filozofia, nie interesuje próba zrozumienia, po to cu...
Przez pewne swoje braki części rzeczy nie zrozumiałem, ale na szczęście pomogły mi późniejsze objaśnienia. Bez wątpienia książka skłania do myślenia i podejrzewam, że każdy zapamięta kilka cytatów i myśli.
Przez pewne swoje braki części rzeczy nie zrozumiałem, ale na szczęście pomogły mi późniejsze objaśnienia. Bez wątpienia książka skłania do myślenia i podejrzewam, że każdy zapamięta kilka cytatów i myśli.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Uczta” autorstwa Platona to dzieło, które rzuca światło na uniwersalne tematy miłości, relacji międzyludzkich oraz cel życia. Choć została napisana wiele wieków temu, jej treść nadal pozostaje niezwykle aktualna – wystarczy jedynie dostosować słownictwo do współczesnych realiów, aby oddać nasze dzisiejsze zmagania i refleksje.
Czytanie tej książki skłania do głębszej analizy, pobudza do filozoficznych rozważań na temat emocji i wartości, które są obecne w naszym codziennym życiu. To lektura, która pozwala na chwilę zatrzymać się, oderwać od płytkich tematów i zanurzyć się w myśleniu – niezależnie czy chodzi o miłość, przyjaźń, czy samo piękno egzystencji.
Zaletą tego dzieła jest forma dialogu, która umożliwia czytelnikowi poznanie różnych perspektyw oraz zachęca go do aktywnego udziału w dyskusji i poszukiwania własnych odpowiedzi.
Dzięki wstępnemu tłumaczeniu oraz wyjaśnieniom, tekst staje się łatwo przyswajalny, a eleganckie wydanie w twardej oprawie oraz wygodny format czynią je przyjemnym przedmiotem codziennego użytku.
„Uczta” to prawdziwa uczta dla duszy – inspiruje, uczy i zachęca do zwolnienia tempa, by przyjrzeć się głębiej sobie i innym. Szczerze polecam każdemu, kto pragnie znaleźć coś więcej niż tylko zwykłą książkę.
„Uczta” autorstwa Platona to dzieło, które rzuca światło na uniwersalne tematy miłości, relacji międzyludzkich oraz cel życia. Choć została napisana wiele wieków temu, jej treść nadal pozostaje niezwykle aktualna – wystarczy jedynie dostosować słownictwo do współczesnych realiów, aby oddać nasze dzisiejsze zmagania i refleksje.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytanie tej książki skłania do głębszej...
Świetny nowy przekład Andrzeja Serafina,dodatkowo kapitalne eseje o "Uczcie" autorstwa Gadamera,Leara,Benjamina...
Świetny nowy przekład Andrzeja Serafina,dodatkowo kapitalne eseje o "Uczcie" autorstwa Gadamera,Leara,Benjamina...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Uczta"- Platon @wydawnictwo_onepress
Sporo słyszałam o tej pozycji, więc stwierdziłam, że najwyższy czas zapoznać się z nią na własnej skórze.
Śmiało mogę stwierdzić, że w dzisiejszej dobie wszelakich romansideł na półkach, dzieło Platona jest absolutną ucztą dla duszy.
Na duży plus zasługuje wstęp tłumacza i objaśnienia. Dzięki nim jestem pewna, że zarówno ja, jak i osoby, które dopiero sięgną po tę "Ucztę" chętniej sięgną po inne dzieła z tamtego okresu czasowego.
Choć przenosimy się w czasie i to nie o kilka lat, a grubo przed naszą erę to moim zdaniem mamy do czynienia z taką lekturą, której wystarczyłoby typowo zmienić słownictwo na język współczesny by została w stu procentach aktualną pozycja, bez potrzeby zmiany sensu wypowiedzi.
"Uczta" daje nam filozoficzne spojrzenie głównie na miłość.
To doskonała lektura, do której przyjemnie przysiąść z lampka wina albo kubkiem herbaty i zanurzyć się w rozmyślaniu nad miłością i ogólnie życiem.
Dodatkowo fakt, że "Uczta" ma formę dialogu, sprawia, że poznajemy różne perspektywy, spojrzenia na temat co sprawia, że chce się dodać coś od siebie i włączyć w tę dyskusję.
Na koniec muszę wspomnieć o tym, że wydanie od @wydawnictwo_onepress prezentuje się pięknie, twarda oprawa, wstążeczka i niewielki format który idealnie leży w dłoni świetnie się sprawdza przy takiej filozoficznej pozycji.
Polecam 🙂
"Uczta"- Platon @wydawnictwo_onepress
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSporo słyszałam o tej pozycji, więc stwierdziłam, że najwyższy czas zapoznać się z nią na własnej skórze.
Śmiało mogę stwierdzić, że w dzisiejszej dobie wszelakich romansideł na półkach, dzieło Platona jest absolutną ucztą dla duszy.
Na duży plus zasługuje wstęp tłumacza i objaśnienia. Dzięki nim jestem pewna, że zarówno ja, jak i...
"Uczta"- Platon @wydawnictwo_onepress
Sporo słyszałam o tej pozycji, więc stwierdziłam, że najwyższy czas zapoznać się z nią na własnej skórze.
Śmiało mogę stwierdzić, że w dzisiejszej dobie wszelakich romansideł na półkach, dzieło Platona jest absolutną ucztą dla duszy.
Na duży plus zasługuje wstęp tłumacza i objaśnienia. Dzięki nim jestem pewna, że zarówno ja, jak i osoby, które dopiero sięgną po tę "Ucztę" chętniej sięgną po inne dzieła z tamtego okresu czasowego.
Choć przenosimy się w czasie i to nie o kilka lat, a grubo przed naszą erę to moim zdaniem mamy do czynienia z taką lekturą, której wystarczyłoby typowo zmienić słownictwo na język współczesny by została w stu procentach aktualną pozycja, bez potrzeby zmiany sensu wypowiedzi.
"Uczta" daje nam filozoficzne spojrzenie głównie na miłość.
To doskonała lektura, do której przyjemnie przysiąść z lampka wina albo kubkiem herbaty i zanurzyć się w rozmyślaniu nad miłością i ogólnie życiem.
Dodatkowo fakt, że "Uczta" ma formę dialogu, sprawia, że poznajemy różne perspektywy, spojrzenia na temat co sprawia, że chce się dodać coś od siebie i włączyć w tę dyskusję.
Na koniec muszę wspomnieć o tym, że wydanie od @wydawnictwo_onepress prezentuje się pięknie, twarda oprawa, wstążeczka i niewielki format który idealnie leży w dłoni świetnie się sprawdza przy takiej filozoficznej pozycji.
Polecam 🙂
"Uczta"- Platon @wydawnictwo_onepress
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSporo słyszałam o tej pozycji, więc stwierdziłam, że najwyższy czas zapoznać się z nią na własnej skórze.
Śmiało mogę stwierdzić, że w dzisiejszej dobie wszelakich romansideł na półkach, dzieło Platona jest absolutną ucztą dla duszy.
Na duży plus zasługuje wstęp tłumacza i objaśnienia. Dzięki nim jestem pewna, że zarówno ja, jak i...
- dobry, długi wstęp do polskiego audiobooka, dający pełny kontekst przed lekturą
- mitologiczno-filozoficzna dysputa na temat miłości, żądzy, manipulacji, sztuki, mądrości, śmiertelności
- Sokrates sarkastyczny, dociekliwy, niuansujący, obnażający sofistyczny przerost formy nad treścią, przedstawiony w jak najlepszym świetle
- ładny, barwny język
- dobrze zrealizowany audiobook, z podziałem na głosy
- wartościowe podsumowanie od tłumacza na koniec
- dobry, długi wstęp do polskiego audiobooka, dający pełny kontekst przed lekturą
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to- mitologiczno-filozoficzna dysputa na temat miłości, żądzy, manipulacji, sztuki, mądrości, śmiertelności
- Sokrates sarkastyczny, dociekliwy, niuansujący, obnażający sofistyczny przerost formy nad treścią, przedstawiony w jak najlepszym świetle
- ładny, barwny język
- dobrze zrealizowany...
Ależ to była plastyczna opowieść, jak dobrze to jest napisane i poprowadzone...!
Bardzo, bardzo przyjemne doświadczenie - i swego rodzaju zaszczyt - móc Ucztę przeczytać. I jak ktoś już w opiniach wspomniał - to oczywiście bezcenny, BEZCENNY wgląd w życie starożytnych Aten!
Ależ to była plastyczna opowieść, jak dobrze to jest napisane i poprowadzone...!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo, bardzo przyjemne doświadczenie - i swego rodzaju zaszczyt - móc Ucztę przeczytać. I jak ktoś już w opiniach wspomniał - to oczywiście bezcenny, BEZCENNY wgląd w życie starożytnych Aten!
Klasyk kultury europejskiej
Klasyk kultury europejskiej
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPodobno , trzeba znać.
Podobno , trzeba znać.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZa każdym razem gdy sięgam jakąś filozoficzną pozycję, stwierdzam, że rację miał Whitehead gdy mówił, że cała europejska tradycja filozoficzna, to dwa tysiące lat przypisów do Platona (Kiedyś nabrałem się czytając ks. Tischnera - pomyślałem, że strasznie najeżdża na naszych polityków, a później okazało się, że on po prostu cytował Platona :).
Dlatego Ucztę znać trzeba i można ją czytać z przyjemnością. Ja przypominam sobie prowadzone w młodości dyskusje przy piwku i czuję się prawie jakbym był Sokratesem ;)
Za każdym razem gdy sięgam jakąś filozoficzną pozycję, stwierdzam, że rację miał Whitehead gdy mówił, że cała europejska tradycja filozoficzna, to dwa tysiące lat przypisów do Platona (Kiedyś nabrałem się czytając ks. Tischnera - pomyślałem, że strasznie najeżdża na naszych polityków, a później okazało się, że on po prostu cytował Platona :).
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDlatego Ucztę znać trzeba i...
Zacznę od tego, dlaczego po tę książkę sięgnęłam.
Dziękuję komuś, kogo obserwuję na goodreads, a kto polubił komentarz Mikołaja Stachowiaka z 28.12.2024r. brzmiący: „każda epoka ma swoje cmbyn, starożytni grecy mieli ucztę”. 1.01.2025r. byłam w Bergamo, gdzie kręcili CMBYN, a dwa dni później w Sirmione. (Emocje nie do opisania, a w przyszłości jeszcze trzeba wybrać się do Cremy). Na wyjeździe zrobiłam też rewatch filmu (5/5 forever).
Taki więc ciekawy zbieg okoliczności z tym komentarzem.
Wracając do „Uczty”– wiedziałam, że jak tylko wrócę i ochłonę, muszę ją przeczytać.
Genialna. Szczególnie ta końcówka, w której wypowiada się Alkibiades. Dla mnie ten fragment wyjaśnia, dlaczego Platon w ogóle napisał „Ucztę”.
Był zakochany i chciał poznać mystery of love.
Zacznę od tego, dlaczego po tę książkę sięgnęłam.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDziękuję komuś, kogo obserwuję na goodreads, a kto polubił komentarz Mikołaja Stachowiaka z 28.12.2024r. brzmiący: „każda epoka ma swoje cmbyn, starożytni grecy mieli ucztę”. 1.01.2025r. byłam w Bergamo, gdzie kręcili CMBYN, a dwa dni później w Sirmione. (Emocje nie do opisania, a w przyszłości jeszcze trzeba wybrać się do...
Fajnie jest zobaczyć jak ludzie żyli w starożytnej Grecji, poznać ich zachowanie, kulturę i obyczaje. Jeżeli chodzi o tytułową ucztę i rozmowy podczas niej a ściślej rzecz ujmując filozofowanie głównych bohaterów, no cóż trzeba się naprawdę mocno skupić żeby coś z tego wyciągnąć. Platon, Sokrates kojarzą nam się z czymś wzniosłym i tak pewnie zostanie ale po przeczytaniu książki spojrzymy na nich trochę inaczej i to jest super.
Fajnie jest zobaczyć jak ludzie żyli w starożytnej Grecji, poznać ich zachowanie, kulturę i obyczaje. Jeżeli chodzi o tytułową ucztę i rozmowy podczas niej a ściślej rzecz ujmując filozofowanie głównych bohaterów, no cóż trzeba się naprawdę mocno skupić żeby coś z tego wyciągnąć. Platon, Sokrates kojarzą nam się z czymś wzniosłym i tak pewnie zostanie ale po przeczytaniu...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBezcenny wgląd w życie społeczne Aten sprzed ponad 2 tys. lat. Obok Sokratesa pojawiają się jego znajomi do wypitki i dyskusji, autentyczne postacie z tamtych czasów (Arystofanes, Alkibiades i in.); tematyka i wykonanie pochwał Erosa, boga miłości, od czasu do czasu uśmiechają (tyle minęło wieków, a nagabywanie kochanków ocierające się o molestowanie przetrwało w kulturach basenu Morza Śródziemnego do dzisiaj), końcowy rant pijanego Alkibiadesa rozczula. Jest to świat mężczyzn, kobiety są niewyraźnym tłem, tym bardziej Sokrates zaskakuje powołując się w swoim wystąpieniu na Diotymę. Krótki, ciekawy tekst.
Bezcenny wgląd w życie społeczne Aten sprzed ponad 2 tys. lat. Obok Sokratesa pojawiają się jego znajomi do wypitki i dyskusji, autentyczne postacie z tamtych czasów (Arystofanes, Alkibiades i in.); tematyka i wykonanie pochwał Erosa, boga miłości, od czasu do czasu uśmiechają (tyle minęło wieków, a nagabywanie kochanków ocierające się o molestowanie przetrwało w kulturach...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSpodziewałem się po tym dzielo czegoś innego... Być może jest to zbyt wysoka sfera intelektualna dla istoty mego pokroju, aczkolwiek, pomimo przeczytania wstępu od tłumacza - nie zrozumiałem, co ma za sobą nieść ten twór. Pod względem literackim jest fenomenalnie, jednakże... coś między nami nie wyszło. ://
Spodziewałem się po tym dzielo czegoś innego... Być może jest to zbyt wysoka sfera intelektualna dla istoty mego pokroju, aczkolwiek, pomimo przeczytania wstępu od tłumacza - nie zrozumiałem, co ma za sobą nieść ten twór. Pod względem literackim jest fenomenalnie, jednakże... coś między nami nie wyszło. ://
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajpierw swoją opinię zacznę od tego, jak została wydana ta książka. Mogę tę książkę śmiało polecić osobą, które chcą zacząć czytanie książki o tematyce filozoficznej. Mamy wstęp który nas uświadamia na temat tamtejszej literatury oraz naszego głównego "bohatera". Na zakończenie mamy ogólny spis tego co autor miał nam przekazać, tym dziełem. Więc jeśli ktoś chce zacząć czytać takie otóż dzieła, a nie miał nigdy do czynienia z nauką filozoficzną, myślę że ta książka was nakieruje, da wam takie światełko.
Jeśli chodzi o fabułę książki, cóż dla mnie naprawdę fajna. Czytając wypowiedzi uczestników "Uczty", daje nam wizerunek jak w starożytnym Rzymie, była postrzegana miłość, żądze cielesne, homoseksualizm i wiele innych.
Polecam "Ucztę" Platona, miłośnikom filozofii czy starożytnego Rzymu.
Najpierw swoją opinię zacznę od tego, jak została wydana ta książka. Mogę tę książkę śmiało polecić osobą, które chcą zacząć czytanie książki o tematyce filozoficznej. Mamy wstęp który nas uświadamia na temat tamtejszej literatury oraz naszego głównego "bohatera". Na zakończenie mamy ogólny spis tego co autor miał nam przekazać, tym dziełem. Więc jeśli ktoś chce zacząć...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiezwykle intrygujący wątek homoseksualizmu
Niezwykle intrygujący wątek homoseksualizmu
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to