Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

6/10

6/10

Po powieści Aleksandra Dumas'a można sięgać w ciemno oczekując wciągających i barwnych przygód na tle wydarzeń historycznych. I tak też jest tym razem. Może nie jest to tej samej klasy powieść co "Trzej Muszkieterowie" czy "Hrabia Monte Christo", ale to zgrabna i wciągajaca opowieść, która przeniesie nas w czasie i wciągnie na kilkanaście godzin w przygody młodego Anioła Pitou na tle rozdzieranej na dwoje Francji przez okrutną Rewolucję. Nie zabraknie tu intryg politycznych, potyczek gdzie stawką jest życie, momentami zabawnych przygód, zdobycia Bastylii czy wreszcie kapiącej krwi spod noża gilotyny.

Będziemy świadkami tych samych wydarzeń widzianych oczami przeciwników "stojących po przeciwnych stronach barykady". Z jednej strony przedstawicieli rewolucyjnego Ludu, w tym Pitou, oraz dworu królewskiego na czele z królem Ludwikiem XVI i jego żony, znienawidzonej przez paryżan Marii Antoniny.
Dumas świetnie potrafi rysować ciekawe, barwne charaktery swoich bohaterów i tak jest tym razem. Zwłaszcza jego kunszt widać w odwzorowaniu postaci pary królewskiej, Marii Antoniny wyniosłej , zadufanej w sobie i posiadanej władzy, bezwzględnej wobec Ludu, oraz Ludwika XVI przedstawionego jako władcę empatycznego, rozumiejącego zasadność roszczeń swojego Ludu.
Nie można też zapomnieć przy tym o głównym bohaterze Pitou, reprezentującym Lud a mimo wszystko wciąż wewnętrznie rozdartym, którego ciekawa postać, niepozbawiona komizmu, poprowadzi nas przez wydarzenia historyczne i liczne, nierzadko fikcyjne przygody, dzięki którym lepiej nam przyjdzie zrozumieć klimat tamtej epoki.

Po powieści Aleksandra Dumas'a można sięgać w ciemno oczekując wciągających i barwnych przygód na tle wydarzeń historycznych. I tak też jest tym razem. Może nie jest to tej samej klasy powieść co "Trzej Muszkieterowie" czy "Hrabia Monte Christo", ale to zgrabna i wciągajaca opowieść, która przeniesie nas w czasie i wciągnie na kilkanaście godzin w przygody młodego Anioła...

Dumas to mój ulubiony autor, za każdym razem gdy sięgam po jego książkę wiem że będzie to świetna historia! Tak było też z tą. Uwielbiam z jaką swadą pisze, jakby rozmawiał z czytelnikiem, styl lekko prześmiewczy, jego gry słowne + piękne opisy, także ludzkich zachowań i sytuacji - jego styl to mój ulubiony.

W tym tomie wreszcie dochodzi do tego, do czego poprzednie budowały napięcie - do rewolucji francuskiej. Przez jakieś pierwsze 200 stron śledzimy losy nowej postaci, jaką jest tytułowy bohater - da się go lubić w przeciwieństwie do większości bohaterów tego cyklu! Autor jak zawsze trafnie podsumowuje ludzkie charaktery, uwielbiam jak zawsze celnie opisuje ludzi. Później na szczęście pojawiły się też postacie z poprzednich tomów, trochę bałam się że ich zabraknie. Jak nie przepadam za Balsamem vel Cagliostro jako człowiekiem to tu zabrakło tej łączącej postaci. Ale to dopiero 1 część tego tomu.

Ogólnie chyba nie mam nic szczególnego do powiedzenia - jak ktoś lubi Dumasa, to ta powieść z pewnością się mu spodoba. Solidna, świetna książka!

Uwaga, bo dalej mogą być SPOJLERY!
Nie mogłam znieść, że sprawiedliwości nie stało się zadość, a bohater który w 1 tomie wyrządził okropną krzywdę, ma się dobrze a wręcz cieszy się szacunkiem i dobrze się mu powodzi! Jest to jednocześnie ogromnie frustrujące (czekam na sprawiedliwość!!) a jednocześnie rozumiem takie podejście autora i jest ono w sumie dość ciekawe. Dumas czesto ukazuje swych bohaterów jako szarych i pełnych sprzeczności (to samo uwielbiam w Trzech Muszkieterach!) - chociaż Gilberta nie nazwę inaczej jak gnidą - a także że los często jest niesprawiedliwy.

Dumas to mój ulubiony autor, za każdym razem gdy sięgam po jego książkę wiem że będzie to świetna historia! Tak było też z tą. Uwielbiam z jaką swadą pisze, jakby rozmawiał z czytelnikiem, styl lekko prześmiewczy, jego gry słowne + piękne opisy, także ludzkich zachowań i sytuacji - jego styl to mój ulubiony.

W tym tomie wreszcie dochodzi do tego, do czego poprzednie...

Kolejna świetna powieść Dumasa pełna intryg i zwrotów akcji, nie są to może Muszkieterowie, ale to wciąż świetna rozrywka!

Kolejna świetna powieść Dumasa pełna intryg i zwrotów akcji, nie są to może Muszkieterowie, ale to wciąż świetna rozrywka!

"Anioł Pitou" Aleksander Dumas.

„Anioł Pitou” Aleksandra Dumas, to trzeci tom cyklu historycznego o wspólnym tytule „Pamiętniki lekarza”. Aleksander Dumas (ojciec) napisał wiele znanych i popularnych na calym świecie powieści, a wśród nich powieści historyczno – przygodowe „Trzej Muszkieterowie” oraz „Hrabia Monte Christo”.

Powieść „Anioł Pitou” Aleksandra Dumas ma bardzo interesujące tło historyczne. Wielka Rewolucja Francuska, która rozpoczęła się w 1789 roku zdobyciem Bastylii, w powieści przeplata się z wydarzaniem fikcyjnymi oraz częściowo fikcyjnymi bohaterami tych zdarzeń. Ludwik Anioł Pitou był postacią autentyczną, ale jego życiorys w powieści naszkicowany przez autora dość istotnie odbiega od faktycznych losów jego życia. Dobroczyńcy powieściowego Anioła Pitou, czyli doktor Gilbert oraz gospodarz – dzierżawca, Ludwik Billot, to postacie całkowicie fikcyjne. Nie przeszkadza to jednak w śledzeniu z zapartym tchem fascynujących wydarzeń i przygód Anioła Pitou.

Wydarzenia z dnia rozpoczęcia Rewolucji Francuskiej pokazane są przez autora z dwóch punktów widzenia: przedstawicieli ludzi, którzy szli na czele rewolucjonistów oraz dworu królewskiego, a zwłaszcza króla Ludwika XVI oraz jego małżonki, znienawidzonej przez ludzi, królowej Marii Antoniny. Aleksander Dumas świetnie zarysował charakter królewskich postaci, przedstawił zasięg bezwzględnych dworskich intryg, postępowanie ludzi kierujących się tylko własnymi interesami. W postaci królowej Marii Antoniny najbardziej uderza jej poczucie własnej wyższości nad innymi ludźmi, jej wiara w boskie namaszczenie korony oraz jej absolutnej władzy nad innymi ludźmi. Król Ludwik XVI jest tu bardziej empatyczny i stara się zrozumieć żądania swoich poddanych. I mimo biedy, w jakiej Francuzi żyli w tamtym okresie, to nadal kochali i szanowali swojego króla.

Wielka Rewolucja Francuska zbiegła się w czasie z rewolucją amerykańską, czyli wojną o niepodległość Stanów Zjednoczonych, a jednym z przywódców obydwu rewolucji był La Fayette, również jeden z pozytywnych bohaterów powieści. Aleksander Dumas podaje nam w swojej książce „Anioł Pitou” przyczyny okrucieństwa francuskich rewolucjonistów w stosunku do własnej arystokracji, a była nią zemsta króla angielskiego za próby wyzwolenia się amerykańskich stanów spod wpływów angielskiej monarchii i winą za to obarczał króla Ludwika XVI, który uznał niepodległość Ameryki. „Te pieniądze, które rozdają i rozsypują, dostają się wieśniakom, robotnikom, nędzarzom i tym wszystkim, którzy nam zepsują rewolucję”. A okrucieństwo tłumu było faktycznie bestialskie. Bezlitosne, pełne tortur znęcanie się ludności Paryża nad znienawidzonymi urzędnikami, których obwiniano za wszelkie zło i biedę Francuzów, zamieniło się w rzeź. Niektórzy przywódcy rewolucji, a wśród nich właśnie La Fayette próbowali narzucić rewolucji francuskiej humanitarne granice. Bezskutecznie.

Powieść ma dość specyficzny charakter. Jest tu dużo polityki oraz wiele ciekawostek obyczajowych z tamtej epoki. Aleksander Dumas opisuje tu również popularne, chociaż bardzo kontrowersyjne także w tamtym okresie zjawisko magnetyzmu (zwierzęcego) stosowanego w leczeniu niektórych chorób, zwłaszcza psychicznych. I w powieści, właśnie doktor Gilbert stosował między innymi tę metodę.

Generalnie, powieść nie pozwala się nudzić. Warto jednak znać wcześniejsze części cyklu, czyli tom pierwszy - „Józef Balsamo” oraz tom drugi - „Naszyjnik królowej”, ponieważ niektóre wątki są ich kontynuacją, a autor ich w aktualnym tomie nie wyjaśnia, co może zakłócać zrozumienie niektórych fragmentów fabuły. W tomie trzecim – „Anioł Pitou” mamy także rozpoczęte i niewyjaśnione wątki, które z pewnością będą kontynuowane w kolejnych tomach cyklu.

Powieść „Anioł Pitou” Aleksandra Dumas na pewno sprawi przyjemność miłośnikom historii, a zwłaszcza burzliwego okresu Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Ale nie tylko. Niebagatelną rolę pełni tu również wątek miłosny, czyli zauroczenie Anioła Pitou córką swojego przyjaciela, pana Billot, Katarzyną. I co najciekawsze dla mnie, autor barwnie i z pełnym realizmem przedstawił obyczajowy zarys epoki Ludwika XVI, z jednej strony rozrzutne i rozpustne życie dworskie, a z drugiej strony pełne nędzy i głodu życie chłopstwa i mieszczaństwa.

Książkę otrzymałam z serwisu Sztukater

"Anioł Pitou" Aleksander Dumas.

„Anioł Pitou” Aleksandra Dumas, to trzeci tom cyklu historycznego o wspólnym tytule „Pamiętniki lekarza”. Aleksander Dumas (ojciec) napisał wiele znanych i popularnych na calym świecie powieści, a wśród nich powieści historyczno – przygodowe „Trzej Muszkieterowie” oraz „Hrabia Monte Christo”.

Powieść „Anioł Pitou” Aleksandra Dumas ma...

Powoli odkrywam prozę Aleksandra Dumasa, ale wciąż brakuje mi czasu dla wszystkich książek, które chciałabym przeczytać. Dlatego bałam się sięgać po "Anioł Piou" wiedząc, że to jedna z części pełniejszej serii, której jeszcze nie nadrobiłam. Zaryzykowałam jednak i nie żałuję, ponieważ nie czułam się zagubiona w fabule a wręcz z przyjemnością poznawałam losy bohaterów.

Dumas miał wspaniałą rękę do pisania plastycznych historii. Ktoś kto uwielbia powieści pisane w przeszłości (a ja zdecydowanie wolę takie niż te współczesne), odnajdzie dla siebie mnóstwo smaczków, pobudzi wyobraźnię pięknym językiem a na dokładkę zmierzy się z wielowarstwową treścią, która pięknie przenika między wątkami. Całość budzi zachwyt, rozkłada się na ponad pięciuset stronach a mi jedynie było żal, że nie nadrobiłam wcześniejszych części, których brak znajomości nie przeszkadzał mi w czytaniu, ale za to poczucie straty czegoś wyjątkowego było impulsem do koniecznego nadrobienia zaległości.

Tytułowy Pitou jest bacznym obserwatorem tego co dzieje się dookoła niego, ale niekoniecznie przekłada zaczerpniętą wiedzę z aktualnej sytuacji na to co może się wydarzyć w niedalekiej przyszłości. Będąc świadkiem obalenia Bastylii oraz tragedii związanej z całą rewolucją francuską chłopiec przeradza się na naszych oczach w mężczyznę i wyciąga własne wnioski. Czasami jego czyny budzą wątpliwości, kiedy indziej zgadzamy się z podjętymi działaniami, ale nieustannie wchodzimy w interakcję z Pitu, więc jedynym zarzutem, który mogę mieć wobec tej książki to brak zakończeń podjętych wątków, więc warto mieć pod ręką kontynuację, żeby w pełni zrozumieć obraz przemian zachodzących w tytułowej postaci.

Książka nie należy do najłatwiejszych, nie przeczytacie jej też w jeden wieczór, ponieważ napływ informacji jest ogromny, ale nic nie szkodzi - łatwo można dać się porwać, ponieważ mimo przekazu sama fabuła jest lekka i przyjemna dla wyobraźni, pozwala przyjrzeć się Pitou z każdej możliwej strony a także poczuć na własnej skórze klimat czasów Ludwika XVI i Marii Antoniny, czyli momentów niezwykle burzliwych dla historii.

"Anioł Pitou" zaciekawi tych, którzy szukają w prozie czegoś więcej niż powielania schematów. Książka pisana w przeszłości porusza wciąż aktualne tematy i pokazuje jak ponadczasowy styl oraz forma wpływają na nowe pokolenia. Aleksander Dumas niezawodnie miesza historię z fikcją literacką, garściami czerpiąc inspiracje z prawdziwego życia co przekłada się na płynność jego książki oraz realność rozgrywanych scen.

Powoli odkrywam prozę Aleksandra Dumasa, ale wciąż brakuje mi czasu dla wszystkich książek, które chciałabym przeczytać. Dlatego bałam się sięgać po "Anioł Piou" wiedząc, że to jedna z części pełniejszej serii, której jeszcze nie nadrobiłam. Zaryzykowałam jednak i nie żałuję, ponieważ nie czułam się zagubiona w fabule a wręcz z przyjemnością poznawałam losy...

Lipiec 1789 rok, Paryż. Osiemnastoletni Ludwik Anioł Pitou, sierota od dwunastego roku życia jest świetnym ptasznikiem i zręcznym myśliwym, który po usunięciu ze szkoły ojca Fortiera za kilka barbaryzmów i solecyzmów, zamieszkuje u mieszczanina pana Billota popierającego wolność, niepodległość i wyzwolenie ludu francuskiego. Anioł Pitou dostrzega niewidzialny opór narastający w społeczeństwie i z dnia na dzień jest coraz bardziej wciągany w tłum ludzi, kobiet i mężczyzn wynędzniałych i bladych zmierzających do Paryża z okrzykiem: chleba! broni! Jest naocznym świadkiem obalenia Bastylii i mordów dokonywanych przez rozwścieczony tłum. Jak rewolucyjne wydarzenia wpłynął na młodzieńca? Po której stronie się opowie?

Aleksander Dumas w plastyczny sposób przedstawia rewolucyjne wydarzenia ogarniające Paryż, wrzawę, zdobycie Bastylii, nienawiść i chęć mordu widziane oczami młodego wieśniaka Anioła Pitou, który za bardzo nie rozumie, co się dzieje wokół niego. Historyczne wydarzenia są przemieszane z wydarzeniami fikcyjnymi, a dzięki temu stają się bardziej realne, wkomponowane w codzienne życie ówczesnych ludzi. Nie tylko fakty historyczne przeplatane są z fikcją literacką, ale również bohaterowie. Postać głównego bohatera wzorowana jest dosyć luźno na Ludwiku Aniele Pitou, francuskim dziennikarzu i piosenkarzu, który po śmierci rodziców wychowywany był przez ciotkę, a następnie wysłany został do seminarium. Tuż przed święceniami kapłańskimi młody Pitou opuścił jednak seminarium i wyjechał do Paryża pracować jako dziennikarz. Podczas Wielkiej Rewolucji Francuskiej obserwuje jak ginie stary porządek i rodzi się nowy.

Anioł Pitou jest trzecią częścią historycznego cyklu Pamiętniki lekarza i kontynuowane są tutaj losy bohaterów z powieści Józef Balsamo oraz z Naszyjnika królowej. Aleksander Dumas nie kończy rozpoczętych wątków, więc dalsze wydarzenia zostaną rozwinięte w kolejnym tomie Hrabina de Charny, który zamierzam przeczytać, jak tylko się ukarze w nowym wydaniu.
https://magiawkazdymdniu.blogspot.com

Lipiec 1789 rok, Paryż. Osiemnastoletni Ludwik Anioł Pitou, sierota od dwunastego roku życia jest świetnym ptasznikiem i zręcznym myśliwym, który po usunięciu ze szkoły ojca Fortiera za kilka barbaryzmów i solecyzmów, zamieszkuje u mieszczanina pana Billota popierającego wolność, niepodległość i wyzwolenie ludu francuskiego. Anioł Pitou dostrzega niewidzialny opór...

Alexandre Dumas w trzecim tomie cyklu "Pamiętnik lekarza" przybliża nam dzieje Rewolucji Francuskiej. Anioł Pitou to młody chłopak, który przez przypadek znalazł się w samym centrum działań rewolucyjnych i był naocznym świadkiem obalenia Bastylii. Ten niedoświadczony wieśniak niewiele rozumie z zachodzących wydarzeń, widzi śmierć wysoko postawionych urzędników i rozwścieczoną rzeszę paryżan napierających na Bastylię, która burzy symbol monarszej władzy francuskiej. Czy Piyou zrozumie i wykorzysta obecną sytuację dla własnych celów?
Autor właściwie nie kończy żadnego wątku mam nadzieję, że w następnych tomach znajdziemy ciąg dalszy tych zdarzeń.
Nie jest to wybitna powieść ale czyta się szybko, można na chwilę oderwać się od rzeczywistości i przenieść się w czasy Ludwika XVI i Marii Antoniny a były to czasy naprawdę ciekawe i burzliwe.
Polecam cały cykl "pamiętnika lekarza" W tym tomie kontynuowane są losy bohaterów z powieści Józef Balsamo i Naszyjnik królowej.

Alexandre Dumas w trzecim tomie cyklu "Pamiętnik lekarza" przybliża nam dzieje Rewolucji Francuskiej. Anioł Pitou to młody chłopak, który przez przypadek znalazł się w samym centrum działań rewolucyjnych i był naocznym świadkiem obalenia Bastylii. Ten niedoświadczony wieśniak niewiele rozumie z zachodzących wydarzeń, widzi śmierć wysoko postawionych urzędników i...

Ta część nie zachwyciła mnie tak bardzo jak poprzednie, niemniej godne przeczytania i bardzo ciekawe.

Ta część nie zachwyciła mnie tak bardzo jak poprzednie, niemniej godne przeczytania i bardzo ciekawe.

Dobre

Dobre

Rozumiem, że Anioł Pitou to część większego cyklu, ale żaden, dosłownie żaden wątek nie został jakoś zamknięty. Książka urwana w pół. Dalszy ciąg czyli 'Hrabina Charny' powinna tworzyć z Aniołem tę samą powieść (pod warunkiem, że tam zakończą się wszystkie zaczęte tutaj wątki), a nie osobne. Tak jak 'Józef Balsamo' i 'Naszyjnik królowej' stanowiły jakieś zamknięte całości, zwłaszcza 'Naszyjnik'.
Poza tym wszystko w najlepszym porządku ;)

Rozumiem, że Anioł Pitou to część większego cyklu, ale żaden, dosłownie żaden wątek nie został jakoś zamknięty. Książka urwana w pół. Dalszy ciąg czyli 'Hrabina Charny' powinna tworzyć z Aniołem tę samą powieść (pod warunkiem, że tam zakończą się wszystkie zaczęte tutaj wątki), a nie osobne. Tak jak 'Józef Balsamo' i 'Naszyjnik królowej' stanowiły jakieś zamknięte całości,...

Choć nasz bohater, według słów swego księdza preceptora, popełnia mnóstwo solecyzmów i barbaryzmów, to kiedy musi stanąć do bezpośredniej z nim walki na argumenty, okazuje się, że kwietnie potrafi sobie poradzić z budową zdań, swobodnie przeskakując pomierzy łaciną a greką, powodując przy tej okazji nie małe zaskoczenie, ba, wywołując gniew nauczyciela, któremu w subtelny, acz bezpośredni sposób potrafi zwrócić uwagę, że i on takie błędy popełnia. Owa scena tej niezwykłej konwersacji jest jedną z najbardziej zabawnych i pouczających ale i oryginalnych, obserwujemy niesamowity pojedynek na słowa, który łączy zarówno językową poprawność z logiką wywodu. A jesteśmy bowiem świadkami wymądrzeń, które w zdecydowany sposób zmieniły oblicze Francji. Oto na naszych oczach do tej pory tłamszony i lekceważony lud staje w obronie swych praw, których nie miał, a których uzyskania postanawia się upomnieć. Żeby to jednak osiągnąć musi rozprawić się z symbolami swego zniewolenia, by posmakować autentycznie i z poczuciem radości uzyskanie prawdziwej wolności. Takim symbolem, który w świadomości ludu jest obrazem wszelkiego zła, jest najbardziej znane francuskie więzienie Bastylia. Sama nazwa i jej przywołanie wzbudza strach i wyzwala niepokój. Kto bowiem raz znalazł się w tym miejscu, to mógł już nigdy więcej go nie opuścić. I tak oto stajemy się uczestnikami wielkiego szturmu na tę twierdzę. Ale jak każda rewolucja, poza hasłami muszą przyjść i ofiary, tego wymaga dziejowa konieczność: sprawiedliwościowi za lata nędzy i zła musi się stać zadość. Jednak tłum to struktura kłopotliwa, i w swej masie nie do końca przewidywalna. Ledwie miną pierwsze emocje a już jak hydra zaczyna zjadać swoje własne dzieci. Nie ma tam racjonalności, nie ma logiki, jest żądza krwi podsycana przez tych, w których najniższe instynkty biorą górę. No cóż, takie prawo wszelkich takich rewolt, one zawsze wymagają krwi i ofiar. A tymczasem w Wersalu bawią się i nie dostrzegaj zgubnych działań, które w niedalekiej przyszłości doprowadza do upadku monarchii. Takie jest tło historycznych wydarzeń, na którym to tle, toczą się barwne perypetie znanych nam już z wcześniejszych tomów bohaterów, zarówno tych fikcyjnych, jak i prawdziwych. Jednak nasza sympatia cały czas związana jest z głównym bohaterem, jemu to towarzystwo w jego duchowych rozterkach, w jego sukcesjach i klęskach, z nim i jego oczami poznajemy najważniejsze wydarzenia. Tu każdy szczegół nie jest bez znaczenia, wszystko to skomplikowana, ale układającą się w spójną całość gra, starannie przygotowaną, choć sprawiającą wrażenie spontaniczności. Taką tezę mocno forsuje autor. Jesteśmy tylko pionkami w rękach nieznanych sił, a siły te realizując swoje plany. Z dużą starannością, choć w fikcyjnej oprawce, docierają do nas podstawowe fakty i wydarzenia, które towarzyszyły tamtym dniom. Opis codziennego życia, opis rożnych prądów umysłowych epoki oraz zaprezentowane soczyście główne postacie tych czasów, to niezwykle ważne konteksty, dzięki którym otrzymujemy całościowy obraz czasów. To atuty tej książki. Zapraszam do lektury.

Choć nasz bohater, według słów swego księdza preceptora, popełnia mnóstwo solecyzmów i barbaryzmów, to kiedy musi stanąć do bezpośredniej z nim walki na argumenty, okazuje się, że kwietnie potrafi sobie poradzić z budową zdań, swobodnie przeskakując pomierzy łaciną a greką, powodując przy tej okazji nie małe zaskoczenie, ba, wywołując gniew nauczyciela, któremu w subtelny,...

Całą serie Pamiętniki Lekarza czyta się z zapartym tchem aż do ostatniej strony. Anioł Pitou opowiada historię rewolucji francuskiej, pełnej sprzeczności, okrucieństwa i niepewności. Ponownie spotykamy się z bohaterami Józefa Balsamo i Naszyjnika Królowej: Gilbertem, który zyskał sławę uczonego doktora i filozofa, Andree de Charny oraz hrabiego de Charny i oczywiście króla
Ludwika XVI i jego żony Marii Antoniny.
Historie tych, a także nowych postaci: Billot'a, Anioła Pitou i Sebastiana Gilberta, są niesamowite. Jak zwykle kunsztowność i lekkość języka Dumas zachwyca. Bardzo polecam.

Całą serie Pamiętniki Lekarza czyta się z zapartym tchem aż do ostatniej strony. Anioł Pitou opowiada historię rewolucji francuskiej, pełnej sprzeczności, okrucieństwa i niepewności. Ponownie spotykamy się z bohaterami Józefa Balsamo i Naszyjnika Królowej: Gilbertem, który zyskał sławę uczonego doktora i filozofa, Andree de Charny oraz hrabiego de Charny i oczywiście króla
...

fantastyczna książka
fabuła powieści rozgrywa się na tle rewolucji francuskiej.
Dla tych,którzy nie interesują się specjalnie historią, ta pozycja jednak może niejednego zainteresować.
bardzo barwny język.
Sporo wiedzy na temat tamtych czasów.
od zera do bohatera,,,tak można nazwać głowny wątek tej powieści.
Przez całą 2 tomy przewija się historia chłopaka, który, jako chłopek w trakcie swojego życia przemienia się w bohatera rewolucji francuskiej,,,

fantastyczna książka
fabuła powieści rozgrywa się na tle rewolucji francuskiej.
Dla tych,którzy nie interesują się specjalnie historią, ta pozycja jednak może niejednego zainteresować.
bardzo barwny język.
Sporo wiedzy na temat tamtych czasów.
od zera do bohatera,,,tak można nazwać głowny wątek tej powieści.
Przez całą 2 tomy przewija się historia chłopaka, który, jako...