Książka jednego z najbardziej wpływowych filozofów katolickich XX wieku, niektórzy mówią że duch jego myślenia był istotnym elementem wpływającym na postanowienia Soboru Watykańskiego II. Ta książka jest pisana w 1966 roku, czyli po soborze (który autor bardzo cenił) i odnosi się także do realizacji czy interpretacji jego postanowień. Autor dystansuje się zarówno od "lefebrystów" (nie używa tej nazwy) jak i "modernistów" (używa i szasta bez litości) proponując drogę środka, która wg Niego najlepiej oddaje soborowe dzieło.

Nastrój książki jest często polemiczny i konfrontacyjny, więc czyta się dobrze, choć trzeba przyznać, że niektóre rozdziały są trudne, a nawet ekstremalnie trudne, ale są też całkiem przystępne. Moim ulubionym jest Dygresja o ziemskiej misji chrześcijanina.

Książka jednego z najbardziej wpływowych filozofów katolickich XX wieku, niektórzy mówią że duch jego myślenia był istotnym elementem wpływającym na postanowienia Soboru Watykańskiego II. Ta książka jest pisana w 1966 roku, czyli po soborze (który autor bardzo cenił) i odnosi się także do realizacji czy interpretacji jego postanowień. Autor dystansuje się zarówno od...