Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Dobrą powieść można czasem zmasakrować fatalnym, dosłownym przekładem. I tak jest w przypadku tej książki. Straszna składnia i kalki językowe. Jeśli pominąć nieporadne tłumaczenie, to mamy całkiem zgrabną, wciągającą historię sensacyjną z wątkiem miłosnym. Można się przy niej odprężyć.

Dobrą powieść można czasem zmasakrować fatalnym, dosłownym przekładem. I tak jest w przypadku tej książki. Straszna składnia i kalki językowe. Jeśli pominąć nieporadne tłumaczenie, to mamy całkiem zgrabną, wciągającą historię sensacyjną z wątkiem miłosnym. Można się przy niej odprężyć.

Być może nie pasuje mi jak pisze ten autor, ale na prawdę wynudziłam się jak nie wiem... żadnej akcji... Nic, po prostu dla mnie to nie jest zbyt ciekawa pozycja

Być może nie pasuje mi jak pisze ten autor, ale na prawdę wynudziłam się jak nie wiem... żadnej akcji... Nic, po prostu dla mnie to nie jest zbyt ciekawa pozycja

To jedna z tych pozycji, która najdłużej była u mnie w „trakcie czytania”. Nie chodzi tu o jej objętość, czy nudną fabułę, a raczej o to że w zasięgu mojej ręki pojawiały inne fascynujące tytuły i ta książka zostawała na potem. W ogóle ciężko mi będzie zrecenzować „Czas powrotu”, ponieważ największym grzechem opinii tego typu literatury jest opowiedzenie przyszłemu czytelnikowi zbyt wielu szczegółów, pozbawiając go frajdy z odkrywania ich samemu.
Któż z nas czasem nie chciałby uciec od całego swojego życia albo nawet się odciąć. Charliemu się to udało. Pod zmienionym nazwiskiem, mieszkał sobie spokojnie zajmując się połowem homarów i nawet znalazł sobie dziewczynę, z którą się ożenił. Jednak w czasie przyjęcia weselnego cała przeszłość wraca do niego niczym bumerang za sprawą tajemniczej butelki wina, otrzymanej w prezencie. Chłopak musi powrócić do przeszłości i rozliczyć się ze swoimi demonami…
Książka ma dość ciekawą budowę, ponieważ do pewnego momentu mamy dwa czasy akcji, które z czasem zbliżają się do siebie, dając pełny obraz sytuacji. Bardzo zaintrygował mnie też rozwój fabuły. Kiedy myślałam, że już wszystko wiem, nagle pojawiało się coś co całkowicie mnie zaskakiwało. Jeśli chodzi o postacie to jestem mile zaskoczona, gdyż niemal wszystkie (może oprócz Emilly), nie są kryształowo dobre. Są po prostu jak zwyczajni ludzie – pełni słabości, choć może bardziej zdeterminowani.
Myślę, że to dobra książka do przeczytania np. na plaży ale nie jest to żadne arcydzieło, które można czytać wiele razy.

To jedna z tych pozycji, która najdłużej była u mnie w „trakcie czytania”. Nie chodzi tu o jej objętość, czy nudną fabułę, a raczej o to że w zasięgu mojej ręki pojawiały inne fascynujące tytuły i ta książka zostawała na potem. W ogóle ciężko mi będzie zrecenzować „Czas powrotu”, ponieważ największym grzechem opinii tego typu literatury jest opowiedzenie przyszłemu...