Witold Kiejstutowicz, wielki książę litewski, jest na Litwie wielbiony jako bohater narodowy, ktoś, kto obronił litewską tożsamość. Wielbiony jest także wśród litewskich Tatarów jako dobroczyńca. Dlaczego? Po przeczytaniu tej książki nie jestem w stanie udzielić satysfakcjonującej odpowiedzi. Są tam fakty, brak komentarza, interpretacji. Fakty też chyba te najważniejsze, oficjalne, które niewiele mówią o porywczości księcia, jego błyskotliwości, nie pokazują osobistego czaru, jakim musiał się odznaczać, skoro tak łatwo zjednywał sobie innych. Niewiele też jest o stosunkach ze stryjecznym bratem Władysławem Jagiełłą. Tak przyzwyczaiłam się, że autorzy biografii trochę psychologizują. Marceli Kosman tego nie robi.

Witold Kiejstutowicz, wielki książę litewski, jest na Litwie wielbiony jako bohater narodowy, ktoś, kto obronił litewską tożsamość. Wielbiony jest także wśród litewskich Tatarów jako dobroczyńca. Dlaczego? Po przeczytaniu tej książki nie jestem w stanie udzielić satysfakcjonującej odpowiedzi. Są tam fakty, brak komentarza, interpretacji. Fakty też chyba te najważniejsze,...