Solidny zbiór cielistych, zmysłowych wierszy.

Solidny zbiór cielistych, zmysłowych wierszy.

Po wiersze współczesnych poetów sięgam z reguły z wewnętrzną rezerwą. Czasami mam wrażenie, że za bardzo stawiają oni na szokowanie czytelnika i z niezrozumiałym dla mnie upodobaniem stosują najwymyślniejsze udziwnienia, co daje efekt przerostu formy nad treścią. Dlatego też z obawą sięgnęłam po „Próby negocjacji”.

Wiersze Marty Podgórnik są mocno fizjologiczne, dużo w nich fizyczności przy jednoczesnym osamotnieniu bohaterki-narratorki. Jest w nich tęsknota za bliskością, przy równoczesnym rozczarowaniu tym, jak ta bliskość wygląda. Jest pewna wegetacja w świecie symbiotycznie złączona z niezgodą na to, jak rzeczywistość wygląda i jakie miejsce zajmuje w nim podmiot liryczny. ”Próby negocjacji” to debiutancki, nastoletni tomik poezji. I to nastoletnie odczuwanie siebie samej i wszystkiego naokoło jest w tych wierszach bardzo widoczne. Przy czym trudno mówić o jakimś ogromnym buncie, dominuje jakieś zniechęcenie, a samobójcza próba zdaje się być bardziej manifestacją niż potrzebą ucieczki od życia.

Wiersze Podgórnik zrobiły na mnie bardzo dobre wrażenie. Ich estetyka współgra z moim gustem. Zresztą, jest w nich wiele z klimatów, które pamiętam z liceum i może pewna wspólnota przeżyć i doświadczeń pokoleniowych wpływa na mój odbiór tej poezji? Marta Podgórnik pisze po prostu w języku, który rozumiem na wszelkich możliwych poziomach i jej wiersze są dla mnie emocjonalnym przeżyciem. A przecież o to chodzi w poezji…

Po wiersze współczesnych poetów sięgam z reguły z wewnętrzną rezerwą. Czasami mam wrażenie, że za bardzo stawiają oni na szokowanie czytelnika i z niezrozumiałym dla mnie upodobaniem stosują najwymyślniejsze udziwnienia, co daje efekt przerostu formy nad treścią. Dlatego też z obawą sięgnęłam po „Próby negocjacji”.

Wiersze Marty Podgórnik są mocno fizjologiczne, dużo w...

takie książki czytałabym codziennie (ale gdybym przeczytała tak z pół roku temu to sama nic bym nie wydała)

takie książki czytałabym codziennie (ale gdybym przeczytała tak z pół roku temu to sama nic bym nie wydała)