Marilyn. Osobisty album Marilyn Monroe

Absolutna gwiazda swoich czasów, ale też ponadczasowa ikona kina i seksapilu. Drugiej takiej kobiety nigdy już nie będzie. Biografia bez zdjęć, ale pełna informacji, które pochłaniają i dają szersze spojrzenie na Marylin Monroe. Autor nie przedstawia jej w samych superlatywach, to na pewno nie. Daje dojść do głosu jej zwolennikom, jak i przeciwnikom. Mamy o jej wadach, częstych zmiennych, jak i zaletach, których niewątpliwie miała wiele. To, co uderzyło mnie najbardziej to to, jak Marilyn była, i wydaje się, że dalej jest, postrzegana, a co naprawdę miała do zaoferowania jako osoba. Być może początkowa kreacja pięknej blond kokieterki wydawała się łatwa, przyjemna i stworzona dla niej, ale widać, że później stała się jej więźniem. Autor świetnie pokazał to na przestrzeni stron. Ostatni rozdział bardzo mną poruszył, okropna i przykra śmierć, bo Marylin miała jeszcze wiele do zaoferowania i pokazania światu. I fakt, że można było temu zapobiec, niesprawiedliwe i krzywdzące godność Marilyn. Nigdy nie poznamy tej ikony tak dogłębnie, jakbyśmy chcieli, ale mam też wrażenie, że i ona sama dopiero docierała do całkowitego poznania siebie, a autor świetnie ukazał jej historię. Polecam ogromnie.

Piękna kolekcja zdjęć. Miło się przegląda, oczywiście nie spodziewałam się głębokiej treści czy dodatkowych historii, jednak sporym minusem pozycji jest zbyt chaotycznie uporządkowanie fotografii. Bez znajomości biografii autorki nie będziemy w stanie się odnaleźć w zdjęciach, a i z nią bywa ciężko. Cześć zdjęć posiada podpisy poniżej które odnoszą się do innych filmów czy postaci niż te przedstawione na ilustracji. Zdjęcia nie są w kolejności chronologicznej, ale to w zależności od preferencji może być uznane za zaletę bądź wadę. Niemniej zdecydowanie polecam fanom autorki :)

Piękna kobieta.. piękne wydanie. Książka zaczyna się streszczeniem początku Marilyn, W trakcie są wypowiedzi osób, które miały przyjemność z nią współpracować, a kończy pięknym ostatnim wywiadem ikony piękna. Książka/album rewelacyjna na rozpoczęcie dnia.. nastraja bardzo pozytywnie i jest pełna wyjątkowego, jedynego takiego uśmiechu.

Najbardziej obiektywna i dokładna biografia Marilyn jaką czytałam (2 inne były naprawdę tragiczne), mamy tutaj aż 60 stron przypisów. Faktycznie czuć, że autorka zgłębiała wiele źródeł, natomiast ta jej wnikliwość nie idzie w parze z chronologicznym ułożeniem zdarzeń i opowiedzeniem wszystkiego w najbardziej przystępny sposób, można się pogubić. Momentami książka była dla mnie nudna, a zwłaszcza jak zaczęło się w niej pojawiać milion postaci i o każej można się było bardzo wiele dowiedzieć. Są plusy i minusy Marilyn oraz samej paskudnej branży filmowej, która kształtowała zarówno ją jak i pozostałe gwiazdy Hollywood. Dla fanów Marilyn jak najbardziej, ale nie wiem czy polecam pozostałym (jak ja niezbyt zainteresowanych jej osobą).

Tak naprawdę nigdy nie dowiemy się czy Marilyn była Motylem w ciele Kobiety czy Kobietą, której pisane było zostać Motylem. Jej zapiski są bardzo szczere i inspirujące. Niektórzy powiedzą, że brak w nich warsztatu, by mówić o poezji ale czy właśnie nie ów brak czyni te fragmenty tak oryginalnymi ?:

Książka mną trochę wstrząsnęła. Nie zdawałam sobie sprawy, że już tyle lat temu istniała taka rozwiązłość - myślałam, że tego spodziewać się można bardziej po naszych czasach, gdzie z kazdej strony słychać o kolejnych zdradach i rozwodach. Cieszę się, że trafiłam na tę pozycję i że dzięki niej mogłam chociaż trochę dowiedzieć się o "kanonie kobiecego piękna". W gruncie rzeczy, szkoda mi jej, bo okazało się, że nie była wcale taka szczęśliwa jak jest przedstawiona na zdjęciu, z którego jest najbardziej znana. Myślę, że teraz będę zupełnie inaczej patrzeć na tę piękna, lecz nieszczęśliwą kobietę. Jedno jest pewne - to moja pierwsza biografia jakiejkolwiek gwiazdy i na pewno nie jest ostatnią, jaką przeczytam.

Jest to biografia Marilyn Monroe w bardzo zbeletryzowanej formie. Czyta się ją jak powieściową historię fikcyjnej postaci. Pierwsza część przedstawia bardzo traumatyczne dzieciństwo. Od niemowlęctwa wszystko co złe – spotyka ją (w tym sierociniec, znęcanie się nad nią, pedofilia). Rodzina, znajomi, rówieśnicy dręczą jej psychikę i dziwi mnie to, że będąc dorosłą jest aż tak normalna (chociaż przejawiają się u niej rozchwiania emocjonalne, szczególnie u schyłku jej życia). Marilyn Monroe cieszy się seksem z wieloma partnerami (w treści książki często pojawiają się wzmianki o tych spotkaniach). Po tej lekturze czuję smutek, przygnębienie – że w ludziach siedzi tyle zła i że tak mocno potrafią uprzykrzyć życie innym. Świat Hollywood'u jest pełen hipokryzji. Najlepiej oceniam część pierwszą, ale pozostałe – na 7 gwiazdek.

Nie spodziewałam się po tej książce niczego szczególnego . Zwięzły zarys biograficzny jest jednak okraszony ciekawymi zdjęciami aktorki. Nie sposób przejść obojętnie fanom aktorki obok tej pozycji, jednak jeśli chodzi o treść bardziej nadaje się dla osób które o Audrey nic nie wiedzą:). Co do stylu to też można mieć wiele ale;) Książka ukazuje jedynie najważniejsze fakty z życia prywatnego i zawodowego aktorki. Nie jest to jednak zła pozycja

Czytając różne biografie, często można natrafić na pozycje, które bardziej się skupiają na filmografii, niż na życiu aktora. Nie w tym wypadku. Tutaj wszystko wydaje się być wyważone. Sporo miejsca poświęcono na wywiady, opinie osób, które znały Ingrid oraz jej bliskich - w tym córki, Isabelli. Sama Bergman również opowiada o sobie, nie zawsze pochlebnie, raczej ze zdrowym dystansem. Autorka szkicuje portret osoby, z którą chciałoby się zaprzyjaźnić, szczerej i otwartej, z poczuciem humoru,a przy tym ogromnym talentem. Wspaniała, wzruszająca książka. Polecam!

za kawą nie przepadam, a więc z Marilyn spędziłam... dwie lampki wina, książka jest specyficzna, polecam ją osobom, które nie interesują się za bardzo życiem (jak i śmiercią Monroe), a chcą bliżej poznać seksbombę lat 50., na początku w skrócie wypisane są najważniejsze fakty z jej życia (dla mnie nic nowego, ale nigdy mnie to nie nudzi), a potem ten "wywiadzik", sam pomysł nie jest zły, bo czytając to, poczułam się jakby ona nadal z nami gdzieś tu była, z drugiej strony wolałabym chyba, aby to były prawdziwe wywiady, które kiedyś gdzieś miały miejsce przyjemna, zdecydowanie lekka pozycja, którą można zabrać i przeczytać dosłownie wszędzie, przy tej kawie, czy w komunikacji miejskiej

Książka Daphne Barak opisuje historię Amy Winehouse, piosenkarki o nieprzeciętnym głosie, zmarłej przedwcześnie z powodu przedawkowania narkotyków i alkoholu. To nie jest pierwsza książka o Amy, którą miałam okazję przeczytać, ale na pewno inna niż wszystkie . Dziennikarka Daphne Barak przez dłuższy czas towarzyszyła rodzinie Winehousów na co dzień jak i w wyjątkowych sytuacjach, jeszcze za życia Amy, obserwując zarówno piosenkarkę,jak i jej najbliższych. Właśnie to ujęło mnie w książce najbardziej, autorka podjęła próbę odpowiedzi na pytanie, co skłoniło Amy Winehouse do sięgnięcia po twarde narkotyki i alkohol. Zazwyczaj oskarża się o to jej męża, natomiast dziennikarka przeanalizowała zachowanie rodziców Amy i ich stosunek do uzależnienia córki, wyciągając ciekawe wnioski. Przyznaję, że Amy Winehouse fascynuje mnie jako wokalistka, mimo upływu lat wciąż słucham jej piosenek, ale też intryguje mnie jej życie. Według mnie książka jest bardzo dobra, chociaż nie wiem czy zainteresuje osoby , które nie znają historii Amy. Dla mnie , super👍

Dobra, jednak nie podobał mi się komentarz Piotra Metza na koniec książki nt. Lady Gagi "obgryzającej sztuczne paznokcie" czując zagrożenie. Bo Madonna ma prawdziwe...cóż za jednostronność. Talent piosenkarki mierzy się głosem, a nie wyglądem, panie Piotrze. Proszę zaznajomić się z obiema piosenkarkami, a potem "dissować" swoje wyobrażenia o nich. Minusy za Metza ;)

Można nie interesować się światem show biznesu i filmu - jednak są nazwiska, które słyszał chyba każdy. Marilyn Monroe jest ikoną, postacią szalenie rozpoznawalną. Była cudowną aktorką, pięknością i seksbombą, jednakże... jednocześnie postacią bardzo smutną, wręcz tragiczną - samotną, zagubioną, spragnioną miłości, uzależnioną. I zniszczoną przez brutalny świat wielkich pieniędzy... Właśnie dlatego z ogromną chęcią sięgnęłam po wspomnienia Colina Clarka. Oczywiście - warto od razu zaznaczyć, że ta książka to obraz bardzo subiektywny, z całą pewnością lekko podkolorowany. Jednak prosty, co daje mu dużo uroku. Nie wzięłabym tej książki jako fragmentu biografii Monroe, a jako obraz jej osoby w oczach innych ludzi. To... smutny obraz... Brutalnie pokazujący jak w tej branży nie liczy się nic poza zyskiem. Jak mało ważny jest człowiek jako istota. Nie. Człowiek zostaje sprowadzony do roli, do gwiazdora, wykreowanej postaci, manekina za którego płyną pieniądze. Dedukując z książki: Marilyn była osobą głęboko nieszczęśliwą, wykorzystywaną przez świat show biznesu jeszcze jako młodziutka nastolatka, a potem nie udało się tego przerwać. Mając ogromne problemy z budowaniem relacji z ludźmi, z lękiem separacyjnym, Marilyn wikłała się w małżeństwa i romanse, które raz za razem utwierdzały ją w niestałości relacji. W tym, że każdy w końcu odejdzie. Jednocześnie to ona miała duży problem z budowaniem trwałej relacji... Z całą pewnością też, była osobą manipulowaną, zakrakaną wręcz. Wszystko miało dziać się pod dyktando. Jestem pełna współczucia dla jej osoby. Co do autora - jego postaci... Biorę pod uwagę, że był wtedy młodym chłopakiem, zauroczonym zamężną kobietą... Widać, że przedstawia się jako takiego, który chciał dobra Monroe... No cóż... to jego wyznanie, więc bez wątpienia subiektywne, jednak obraz Marilyn jaki tu namalował. Serce mi ściska. Bardzo polecam.

Uwielbiam tę książkę. To wyjątkowa pamiątka po wizycie MJ w Polsce w 1997 roku. Zdjęcia Czesława Czaplińskiego są zachwycające i doskonale oddają atmosferę tamtych chwil. Całość przypomina, jak niezwykłym człowiekiem był Michael, a także pomaga zrozumieć, dlaczego tak bardzo pokochał nasz piękny kraj.

Zgrabnie napisana historia początków kariery wybitnej artystki Adele. Suche fakty, okraszone pewnymi wypowiedziami samej gwiazdy, ale nie znajdziemy tu żadnych smaczków, czegoś czego nie dowiedzielibyśmy się z wywiadów. Rzetelnie zebrane informację, ale mogłyby stanowić parostronicowy artykuł w gazecie i miałby taki sam wydźwięk. Momentami odrobinę na siłę przeciągniętą. Ładne wydanie, w środku kolorowe zdjęcia, ale nie jakieś wyjątkowe. Odrobinę się zawiodłam, było przeciętnie.

Polecam zdecydowanie dla fanów Johnny'ego Deppa. Przy każdym zdjęciu mamy tu cytat, który pochodzi albo od niego, albo od osób, które z nim pracowały. Dzięki temu tworzy nam się pewien charakter jego postaci, możemy zajrzeć nieco za kulisy jego osoby. Album nie jest jakimś wybitnym dziełem sztuki, ale -jak mówiłam- dla fanów Deppa jest to dobrze gratka, którą przyjemnie mieć na półce

Mimo tego, ze od śmierci Marilyn minęło 49 lat, wciąż jest owiana tajemnicą, cieszy się zainteresowaniem a o jej zawiłym życiu powstają kolejne reportaże, książki, itd. Ja zwróciłam uwagę na jedną z nich. „Ostatnie seanse” wyróżniają się na pewno formą. Nie jest do końca ani biografia, ani powieść; poza tym to połączenie dokumentu i fikcji, jednak autor zastrzega: „Moje fałszerstwo posuwa się co najwyżej do przypisywania jednym tego, co powiedzieli, widzieli, czy przeżyli inni, do stworzenia prywatnego dziennika, którego nigdy nie odnaleziono, pisania wyimaginowanych artykułów czy notatek i obdarzania mych postaci marzeniami i myślami, których nie poświadcza żadne istniejące źródło”. Wszystkie dane, cytaty, nazwiska, miejsca, daty itd. są prawdziwe. Autor korzystał między innymi z taśm, które Monroe nagrywała dla swojego psychoanalityka. Schneider stara się pokazać Marilyn taka, jaką była naprawdę, czyli zagubioną, trochę naiwną, nie mogącą odnaleźć samej siebie. Postrzegana jako nieskomplikowany symbol seksu, blondyneczka której główną zaletą jest wygląd, komercyjny świat w który wpadła właśnie taką przykleił jej etykietkę. Po części przez swój charakter a po części przez Hollywood- to jest obraz Marilyn widziany przez innych, a w końcu i przez nią samą. Towarzyszył jej do ostatnich dni. Pogoń za sławą, za byciem pożądaną, nadużywanie środków uspokajających, nasennych, toksyczne związki- to wszystko miało destrukcyjny wpływ na Marilyn, a my możemy obserwować jej mentalność, uczucia, problemy ze sobą i z depresją dzięki książce Michela. Przedstawia nam postać ikony kobiecości, urody, jako kogoś z mentalnością zagubionego dziecka. Mnie przekonał do swojego portretu jej osoby. Opisał również tę część osobowości Marilyn, która chciała wyrwać się z ciągłego uśmiechania się na planie jako ktoś, kim nigdy do końca nie była, miała pragnienia, marzenia, których nigdy nie spełniła. Wydaje się, że największym z nich była potrzeba czucia, że jest komuś potrzebna nie tylko jako seksbomba. Dzięki refleksjom autora na temat psychiki i psychoanalizy (które chwilami się dłużą, jednak nie psują ogólnego pozytywnego wrażenia) możemy wyciągnąć własne wnioski. Zaletą „Ostatnich seansów” jest tło. Lata 60, Hollywood. Symbolem tamtejszej społeczności powinny być gwiazdy filmowe leżące na kozetce. Szkoda, że tak niewiele z nich potrafiło potem z tej kozetki wstać. Klimat towarzyszący wszystkim opisanym wydarzeniom na mnie zadziałał i uważam go za największy plus książki. Dodatkowo depresyjny, melancholijny nastrój całej powieści i przeżycia Marilyn wkomponowane w tę gorszą stronę Hollywood, zwanego symbolem kina. „Powiedz mi, że mam duszę, a będziesz mógł wziąć część mojego ciała (...)." (Cytat z książki, wypowiedź Marilyn)- starała się za wszelką cenę udowodnić samej sobie, że jest coś warta, ale nie potrafiła. Na początku czytania przeszkadzała mi chronologia. Skakanie z jednego roku do innego, cofanie się, wracanie. Ciągłe przeplatanie się czasów i bohaterów. Urwane opowieści. Jednak potem, kiedy przestałam próbować na siłę się w tym połapać, zaczęłam brać to za zaletę, dzięki której książka tym bardziej zyskała na oryginalności. Tak chyba właśnie wyglądało życie Marilyn. Poszczególne rozmowy, zdarzenia, sytuacje nie odgrywają większej roli, jednak w całości ta kolejność ma sens, wszystko ma swoje miejsce i jest ważną częścią całej historii, życia aktorki.

Książka napisana jest w bardzo subtelny sposób. MJ unikał ujawniania zbyt wielu szczegółów ze swojego życia prywatnego, co sprawia wrażenie świadomej i ostrożnej narracji. Szkoda jedynie, że wątek miłosny został potraktowany tak krótko, poświęcono mu zaledwie dwie strony. Jako fanka Michaela nie mogę wystawić innej oceny niż 10/10, zwłaszcza że jest to jedyna autobiografia artysty. ♥️

Kolejna książka z tej serii, która nie rozczarowuje. Autorka rysuje portret Bette Davis, oddając głos wielkiej aktorce, aby ta własnymi słowami mogła opowiedzieć o swoim życiu i twórczości. Biografię czyta się bardzo dobrze, ponieważ nie nuży wywodami i nie przytłacza ilością encyklopedycznych informacji.