Letni staż

Książka bardzo ciekawa, jednak nie powiem okładka odstrasza i to bardzo. Kiedy wzięłam ją do ręki w bibliotece i popatrzyłam na okładkę to sobie pomyślałam "O Boże, pewnie to jakieś romansidło dla 12-latek". Ale nie. O ile się zaczęłam wczytywać tym książka coraz bardziej zaczęła mi się podobać. Dziwię się że, wcześniej o niej nie słyszałam. Polecam.

„Trzy życzenia” Isabelle Merlin to powieść młodzieżowa z elementami przygody, romansu i thrillera, która przenosi czytelnika w świat bajkowych marzeń, ale i ukrytych niebezpieczeństw. Główna bohaterka, Rose, to nastolatka, której życie zmienia się diametralnie po wypowiedzeniu trzech życzeń. Wkrótce odkrywa, że jej dziadek jest bogatym arystokratą mieszkającym w zamku we Francji, a ona sama zostaje zaproszona do nowego, luksusowego świata. To, co początkowo wygląda na spełnienie marzeń, wkrótce staje się skomplikowaną grą pełną tajemnic, intryg i zagrożeń. Motyw zamku, arystokratycznych korzeni i nagłego bogactwa wprowadza do książki element baśniowy, który przyciąga czytelników szukających historii przypominających współczesną wersję „Kopciuszka”. Rose nagle znajduje się w zupełnie innym otoczeniu – z prostego życia przenosi się do świata francuskiej arystokracji, gdzie luksus i elegancja stanowią codzienność. Autorka umiejętnie oddaje magię tego nowego stylu życia, pozwalając czytelnikowi wraz z Rose odkrywać uroki zamkowych korytarzy, pięknych ogrodów i eleganckich przyjęć. Jednak powieść „Trzy życzenia” nie jest tylko romantyczną opowieścią o życiu w zamku. Szybko okazuje się, że ten bajkowy świat kryje mroczne sekrety. Rose zaczyna dostrzegać, że ktoś pragnie jej śmierci, a jej idealne życie zamienia się w koszmar. Isabelle Merlin wprowadza elementy thrillera, co nadaje historii dynamiki i sprawia, że czytelnik z napięciem śledzi rozwój wydarzeń. Intryga, tajemnice i próby odkrycia prawdy przez Rose trzymają w napięciu do ostatnich stron. Postać Rose jest ukazana jako bohaterka pełna kontrastów – z jednej strony jest naiwną nastolatką, która daje się uwieść nowemu życiu, a z drugiej stopniowo dojrzewa i staje się bardziej świadoma, podejmując trudne decyzje i walcząc o własne bezpieczeństwo. Jej przemiana stanowi ważny wątek książki, pokazując, że nawet najbardziej bajkowe marzenia mogą mieć swoją cenę. Ważną rolę w powieści odgrywa również romantyczny wątek związany z chłopakiem, który wyraźnie interesuje się Rose. Ich relacja jest z jednej strony pociągająca i pełna emocji, a z drugiej budzi pewne wątpliwości, co dodaje historii dodatkowego wymiaru. Czy uczucia tego chłopaka są szczere, czy może on również ukrywa przed Rose swoje intencje? Te pytania towarzyszą czytelnikowi przez większą część lektury, wzmagając atmosferę tajemnicy. „Trzy życzenia” porusza również temat rodzinnych tajemnic i sekretów z przeszłości, które wpływają na życie bohaterki. Merlin buduje wokół Rose sieć powiązań rodzinnych, odkryć i zagrożeń, które sprawiają, że czytelnik czuje się wciągnięty w fabułę niczym w detektywistyczną zagadkę. Każdy nowy trop i odkrycie pociąga za sobą kolejne pytania, a tempo narracji skutecznie utrzymuje uwagę. Powieść Isabelle Merlin to interesująca mieszanka gatunków, która łączy elementy baśni, romansu i thrillera, tworząc oryginalną historię pełną zaskakujących zwrotów akcji. „Trzy życzenia” to książka, która skłania do refleksji nad tym, czy warto spełniać każde marzenie za wszelką cenę, i czy luksus oraz bogactwo zawsze przynoszą szczęście. Jest to propozycja dla młodych czytelników, którzy szukają emocjonującej, pełnej tajemnic opowieści, która na długo pozostaje w pamięci.

Pomysł na fabułę naprawdę mi się spodobał, jednak czegoś mi tu brakowało. Sam moment zaginięcia Judy jest tak naprawdę wspomnieniem sprzed 8 lat. Dzięki licznym retrospekcjom możemy dowiedzieć się czegoś z życia bohaterów. Powieść jest krótka, więc nie ma tu licznych opisów zdarzeń, a autorka skupia się na tym by wszystko przekazać jak najkrócej. Jest to pewnego rodzaju minus, ponieważ nie znamy żadnym innych wydarzeń z ich życia. Od mniej więcej połowy wszystko wydawało się dziwnym zbiegiem okoliczności. Czytając myślałam o tej książce, jako o powieści strasznie przewidywalnej. I niestety po części taka się okazała. Z czasem domyślałam się co spotkało Judy, choć nie przewidziałam takiego zakończenia, to jednak szłam w dobrym kierunku. Może jeśli książka ta byłaby dłuższa, autorka mogłaby wpleść więcej wątków pobocznych, więcej kryminału i stworzyć po prostu historię mrożącą krew w żyłach. Jednak ta książka nie jest taką pozycją, niemniej jednak nie zmienia to faktu, że jest warta uwagi.

Laura przyjaźni się z bogatymi dziewczynami ze swojej szkoły, mimo że znacznie się od nich różni: jest inteligentna i ma talent - projektuje i szyje sobie ubrania. Z kolei jej przyjaciółki interesuje tylko jedno - impreza z okazji ich szesnastych urodzin. Mają na tym punkcie obsesję. Każda chce zorganizować niezapomniane przyjęcie, które przyćmi przyjęcia koleżanek. Nawet jeśli po kwiaty trzeba będzie polecieć prywatnym odrzutowcem do Holandii...

Bardzo przyjemna, luźna książka. Nie ma ona jakiegoś większego przekazu i nie jest zabójczo porywająca, ale przyjemnie jest ją sobie poczytać np. przed snem, albo po powrocie ze szkoły, bo jest skierowana głównie do młodzieży. Myślę, że warto ją przeczytać, jeśli ktoś od czasu do czasu lubi sobie przeczytać luźniejszą książkę :)

Hmmm, co mogłabym powiedzieć o tej książce? Nie jest to na pewno górnolotna książka, ale też nie tego oczekiwałam po tej pozycji. Chciałam po prostu pośmiać się i przeczytać coś zupełnie nieangażującego. Były pewne momenty, których zupełnie nie zrozumiałam. Ale to może wina mojej głupoty czy coś, a nie książki. Trudno powiedzieć. Nie podobał mi się też bardzo - choć to tylko moja opinia i tylko moje preferencje - ten motyw, w którym bohaterka waha się pomiędzy Antonym a Oliverem. Trochę mnie to denerwowało, ale to już kwestia moich własnych upodobań. Jednak nie chcę mówić tylko o minusach tej książki, bo przecież daję tej książce 6 gwiazdek, nie może być zła, prawda? I racja, nie jest. Bardzo lekko i szybko się ją czyta. I spodobało mi się jak zostały pokazane różnice w przyjaźni Lucy z poszczególnymi osobami - Sofią, Diamentami, Oliverem... (w końcu przez większość książki traktowali się bardziej jak przyjaciół, mimo, że się sobie podobali) Jest to też bardzo zabawna książka, chociaż może powinnam raczej powiedzieć ironiczna, bo te wszystkie sytuacje, które się tam dzieją są takie... nieprawdopodne...?, że po prostu całość wydała mi się ironiczna. A także, bo nie mogłabym o tym zapomnieć, odniesienia do tenisa. Dosłownie my love. To jest coś za co dałam tej książce tyle gwiazdek. Uwielbiam tenisa (chociaż nie gram profesjonalnie jak Luc), więc to był strzał w dziesiątkę i coś, co przyciągnęło mnie do tej książki. I myślę, że na tym skończę mój wywód, ponieważ powiedziałam już chyba wszystko na czym mi zależało. Także, do kolejnej opini ~ Evanlyn

Świetna książka dla młodych i odważnych dziewcząt. Czytałam ją 10 lat temu i nadal pamięta, co u mnie raczej się nie zdarza. Wciągająca, dość realistyczna jak na "nastolatkowe lekturki". Z chęcią obejrzałabym ekranizację. Obie części bardzo dobre.

Los Angeles, 22 grudnia. Główną bohaterką książki jest licealistka Lila Beckwith, która wraz ze swym byłym chłopakiem Beau Hodgesem wyrusza w pościg za Cooperem i Tylerem. Młodsi bracia bohaterów uciekli z domu, aby odnaleźć Świętego Mikołaja i pomóc mu przetrwać na biegunie mimo globalnego ocieplenia. Ośmioletni chłopcy ostatni raz byli widziani na stacji kolejowej, jak wsiadali do pociągu zmierzającego do Seattle. „Chłopak na Gwiazdkę” Kate Brian to typowy produkt, który można opatrzyć etykietką: literatura młodzieżowa. Czyta się nieźle - szybko, z przyjemnością i uśmiechem wyrozumiałości wobec zachowania siedemnastolatków, którzy dopiero odkrywają siebie i swoje pragnienia. Uczą się odpowiedzialności, prawdziwej przyjaźni i bezwarunkowej miłości.

Sięgnęłam po nią przypadkiem w bibliotece. Spojrzałam na okładkę, przeczytałam krótki opis i pomyślałam sobie czemu nie? Przeczytam ją, kolejną miłą opowiastkę o miłości... Jednak książka bardzo mnie zaskoczyła, Dała mi dużo więcej niż tylko fajną opowieść o miłości dwojga nastolatków. Grace, bo tak nazywa się główna bohaterka to dziewczyna pochodząca z bogatej rodziny, ma wszystko czego może pragnąć osoba w jej wieku piękną wille z basenem, przyjaciół, wspaniałą szkołę. Jednak pewnego dnia jej fantastyczne życie wali się, tata trafia do więzienia, a ona wraz z mamą i bratem są zmuszeni do przeprowadzki. Są zmuszeni przeprowadzić się do małego, obskurnego domu w Londynie.Grace nie jest tym faktem szczególnie zachwycona, nie wie jeszcze,że w nowym miejscu spotka chłopaka z blokowiska... Ta opowieść mnie zachwyciła, mimo, że pomysł wydaje się prosty, a sama fabuła nie jest bardzo skomplikowana. Bardzo się wzruszyłam czytając ją. Pięknie porusza temat młodzieńczej miłości.Zdecydowanie polecam. Przeczytałam w jeden dzień. Na długo zostanie w mojej pamięci, dlatego daje 10/10

"musiałam tam stać i czytać o tym, że kultura młodzieżowa jest lekka i beztroska, a tak naprawdę wystarczy jeden głupi ruch w sieci i świat może Ci runąć na głowę. Jedno głupie zdjęcie może odbić mi się czkawką nawet za kilka lat." Ten cytat idealnie oddaje to co jest zawarte w tej książce. Jedna wredna dziewczyna manipuluje innymi. Druga daje się w to wciągnąć i udaje w sieci kogoś kim nie jest. Niby banalna historia, ale jednak gdzieś ważna. Tylko kto by na to wpadł? Co sprawia, że w internecie jesteśmy odważniejsi niż w rzeczywistości. Ważna książka dla młodzieży choć wydana w 2011 roku. Powiem tak w porównaniu do dzisiejszych (niektórych) książek dla młodzieży napisana jest lepiej.

Świetna książka dla młodych i odważnych dziewcząt. Czytałam ją 10 lat temu i nadal pamięta, co u mnie raczej się nie zdarza. Wciągająca, dość realistyczna jak na "nastolatkowe lekturki". Z chęcią obejrzałabym ekranizację. Obie części bardzo dobre.

Świetna książka dla młodzieży! Polecam serdecznie! Poruszone w niej zostały problemy dzisiejszych nastolatków. Czasem trudno jest się pogodzić ze stratą kogoś bliskiego, z tym dziwnym poczuciem, że mnie wolno mniej niż innym, z dziwnym zachowanie chłopaków... Ta powieść opowiada o tym jak poradzić sobie z trudnymi sprawami, jak zaakceptować niektóre rzeczy, jak znaleźć prawdziwą miłość tak aby nie była ona sztucznym uczuciem. "Jak to, mnie nie wolno tam pojechać! Przecież jestem już dorosła!" tak dużo razy używamy tego sformułowania. "Tak jesteś dorosła więc powinnaś to zrozumieć." odpowiadają rodzice. Lecz, zdarzają się chwile, w których trzeba wejść z butami w czyjeś życie aby mu pomóc. Czasem trzeba zająć się kimś innym, by potem tak naprawdę zrozumieć siebie i znaleźć to czego szukamy, lub co zgubiliśmy. Książka warta przeczytania!

Lubię książki, po których uśmiecham się głupio do siebie. Po prostu lubię uczucie, kiedy wiem, że mimo iż książka nie zakończyła się typowym happy endem, i tak mi się podoba. Ponieważ zaskakiwanie to coś, czym powinien szczycić się pisarz. Emma marzy tylko o tym, żeby zdobyć autograf od supergwiazdora, Matta M. Udaje jej się stanąć z nim twarzą w twarz, jednak ich spotkanie to prawdziwa katastrofa. Kilka godzin później Matt ociera się o śmierć w wypadku samochodowym. Czy to właśnie Emma jest temu winna? Emma jest typową szarą myszką. Nie wyróżnia się, ma przyjaciółki, które często wykorzystują jej naiwność i brak pewności siebie, a także ma idola, do którego wzdycha. Tym idolem jest właśnie Matt M. Dzięki pracy cioci ma szansę poprosić go o autograf. Jednakże nie wszystko idzie zgodnie z planem. Gwiazda wieczoru ma wypadek samochodowy. Wszyscy oskarżają o to ostatnią spotkaną osobę, jednakże nikt nie wie, iż była to Emma. Z ciągłego poczucia winy wywołuje ją człowiek z czarnymi skrzydłami - anioł. Tym aniołem jest właśnie jej idol, który ma za zadanie przemienić wszystkie czarne piórka w białe. Fabuła jest przewrotna i bardzo często można się złapać na oryginalnym rozwiązaniu akcji. Autor po prostu nas zaskakuje. Czytając pierwsze strony, spodziewamy się kolejnej ckliwej historyjki idola i jego fana, który oddałby za niego wszystko. W "Tajemnicy Emmy" jest inaczej. Uczucia głównej bohaterki zmieniają się wraz z rozwojem akcji, podobnie jak osobowość anioła. Tutaj nie jest najważniejsza otoczka romansu, lecz coś pomiędzy wersami. A kiedy myślimy, że to już koniec, zostaje nam do przeczytania kolejne pięćdziesiąt stron... O ile Emma należy do dość typowych bohaterek tego typu - na początku poznajemy ją jako cichą, niewyróżniającą się, mającą problemy z wyrażaniem własnego zdania - o tyle drugi główny bohater jest jej przeciwieństwem. Matt M. jest gwiazdką pełną gębą, który po kilku latach obcowania w show biznesie ma wszystkich i wszystko po dziurki w nosie. Denerwuje się na wszystko i wszystkich bez wyjątku. Zupełne przeciwieństwo osoby, za którą się podaje w gazetach. Obydwoje wraz z rozwojem akcji zmieniają się - na lepsze. Ich przeciwieństwa osobowości uzupełniają się, tworząc mieszankę nie wybuchową (nie przesadzajmy...), lecz odmienną dla każdego z nich. Ciekawe osobowości, dodające smaczku książce, są również w bohaterach drugoplanowych. Ważnym aspektem powieści są przede wszystkim rodzice i więzi między nimi. Emma nadal nie zna swojego biologicznego ojca, a nawet nic o nim nie wie, bowiem despotyczna matka nigdy nic o nim nie mówi. Poza tym ma ogromne problemy z rozmawianiem ze swoją rodzicielką, podobnie jak z jej mężem. Niełatwo ma również wielka gwiazdka muzyki pop, Matt M. Komplikacje rodzinne i sposoby jej rozwiązywania sprawiają, że nie jest to jedna z tych "oryginalnych" (czyt: nudnych i przewidywalnych) powieści dla młodzieży. Byłam naprawdę mile zaskoczona czytając książkę "Tajemnice Emmy". Możliwe, że dlatego, iż wcześniej zaliczyłam ją do tych banalnych historyjek dla młodzieży. Jakby nie było, ci, co zastanawiają się nad zapoznaniem się z powieścią, mogę zachęcić - powinna się spodobać. ~~~~~~~~~~ Tytuł: Tajemnica Emmy Tytuł oryginalny: Amy Angel Autor: Thomas Brezina Tłumacz: Anna i Miłosz Urban Wydawnictwo: Egmont Data wydania: 2007 Data wydania w Polsce: 2009 Liczba stron: 391 Kategoria: Dla młodzieży ~~~~~~~~~~ Ocena: 4+ (dobry z plusem) http://wymarzona-ksiazka.blogspot.com/2013/07/tajemnica-emmy-thomas-brezina.html#more

Bardzo ciekawa, miła książka dla młodzieży i nie tylko opowiada o piątce przyjaciół, którzy się przyjaźnią ze sobą. Główna bohaterka Chloe to dziewczyna atrakcyjna, obyto towarzysko zaprzyjaźnia się z Sinead, która nie zyskuje żadnej popularności cierpi z tego powodu bardzo. A Jasmin maskuje swym uśmiechem..każdy z nastolatków ma swoje problemy. Rozerwałam się przy tej książce, odprężyłam się, dla relaksu to fajna, przyjemna lektura, o miłości, o uczuciach młodych ludzi. Świetnie się czytało!!!

Nie porwała mnie ta powieść, pomysł ciekawy, ale wykonanie mi się nie podobało. Przede wszystkim według mnie te przygody głównej bohaterki były bardzo skrócone. Była w jednym miejscu robiła co trzeba i za raz była już w innym kraju, dosłownie w przeciągu kilku zdań książki. Dodatkowo główna bohaterka jest taka trochę nie ogarnięta. Nie w taki klasyczny sposób, tylko np. nie do końca ogarnia co to wanna albo, że przechodząc przez jezdnie należy obejrzeć się też w lewą stronę (a nie tylko prawą). Nie wiem z czego to wynika, książka jest chyba z 2005, ale bez przesady.

Kiedy moja przyjaciółka Iza miała kilka książek na zbycie z chęcią je przygarnęłam (albo część z nich). Wśród nich było „Reality show”, które szczególnie mnie zainteresowało z dwóch powodów: Po pierwsze ze względu na samą historię, a lubię młodzieżówkę o ciekawych tematach; po drugie czytałam kiedyś książkę autorek „Niania w Nowym Jorku” i pamiętam, że jako powieść przypadła mi do gustu. Powieść jest na pewno interesującym spojrzeniem na kulisy programów typu „Reality show”. Że chociaż coś się promuje jako „dokument” i „prawdziwe życie” wcale nie jest to takie prawdziwe. Nie mówiąc o tym, że uczestnicy wpadają w pułapkę producentów, którzy zrobią wszystko (w tym oszukują), żeby zdobyć jak największą oglądalność. Całość czyta się szybko i wciąga, oraz sprawia coś, co na ogół rzadko dzieje się w książkach: W trakcie czytania zmieniamy zdanie o bohaterach. O ile Jesse z początku wydaje się być poukładaną dziewczyną z głową na karku, do której od razu czujemy sympatię, tak pod koniec już miałam mieszane uczucia co do niej. Jasne, jest nastolatką, może popełniać błędy, to też czyni ją bardziej ludzką postacią, co zdecydowanie jest plusem, ale czasem miałam ochotę nią mocno potrząsnąć. Również im bliżej poznajemy innych bohaterów, tym bardziej zmieniamy o nich zdanie. Na szczęście większość głównych bohaterów została pokazana z dwóch stron: możemy wymienić ich zalety, jak i wady. Jeśli lubicie lekkie młodzieżówki, które jednak dają do myślenia, polecam

Od tej książki rozpoczęłam przygodę z czytaniem . Jako młoda wkraczająca w świat nastoletni dziewczyna ,byłam zachwycona tą książką! Naprawdę bardzo ładnie opisana . Problem o którym opisuje nie jest lekkim tematem ,ale to w jaki sposób zostało wszystko przedstawione ,czyta się niesamowicie przyjemnie i na jednym tchu ! Minęło sporo lat od przeczytania jej ,a do dziś pamiętam całą fabułę !

Dobrze napisana, intrygująca historia, która w nieszablonowy sposób pokazuje, jak otoczenie wpływa na każdego z nas. Czytelnik razem z bohaterką przeżywa wszystko, co się dzieje - zarówno sytuacje z przeszłości, jak i te obecne. Życie nie jest proste, a wymagające towarzystwo „elity” wpływa na dokonywane przez nas wybory i sposób zachowania. Polecam każdemu, bo autorka pokazuje, że nie ma sytuacji bez wyjścia i jeśli tylko chcemy to wszystko może się ułożyć po naszej myśli. Wystarczy trochę zaangażowania i wybranie odpowiedniego towarzystwa. https://jedenelement.pl/category/recenzja/

Jest to książka typowo dla nastolatków. Można się przy niej pośmiać i zasmucić. Jest lekka i przyjemna. Choć nie ma fabuły, która wyróżnia się z tłumu to warto ją przeczytać. Autorka ma lekki i przyjemny styl pisania. Jest to powieść, która była po prostu ok bez żadnych ochów i achów.

Dawno już chciałam przeczytać tę książkę,ale jakoś mi się nie składało.Co prawda w katalogu bibliotecznym widniała,jednak nie było jej na półce.Swoje musiałam odczekać,ale zapisałam sobie tę książkę jako pozycję wartą przeczytania.Właściwie to pozycja nadprogramowa... Książka opowiedziana jest z punktu widzenia siedemnastolatki,która porzucona przez matkę samotnie zmaga się z trudami codzienności,by w końcu rzeczywistość zderzyła ja z siostrą,z którą od lat nie miała żadnego kontaktu.Problem porzucenia,próby pogodzenia się z rzeczywistością,ułożenie na nowo relacji z osobami,które wydaja się być sobie obce to tylko niektóre problemy poruszone w tej książce.Znajdziemy tu też opowieści o dysfunkcyjnych rodzinach,przemocy w rodzinie czy o życiu na krawędzi...Książka opisuje jednak głównie proces akceptacji-siebie i otoczenia.Próbuje też odpowiedzieć na pytanie czym jest rodzina...to dużo zagadnień na tak w sumie niepozorna książeczkę,ale autorka bardzo ciekawie i wnikliwie przedstawia te tematy.Brak tu banalności czy naiwności,choć niektóre rzeczy nietrudno przewidzieć.Patologia społeczna,alkoholizm czy narkomania, dotykają bohaterów i ich nie oszczędzają.Jednak mimo wielu przeszkód ci nadal walczą-o akceptację,o zgodę z samym sobą...Autorka nie oszczędza postaci,ale dzięki lekkiemu optymizmowi książka nie brzmi przygnębiająco,lecz wydaje się być optymistyczna.To książka o poszukiwaniu własnej drogi,o dojrzewaniu,miłości i przyjaźni oraz o otwieraniu się na innych.Bohaterowie są wiarygodni,łatwo się z nimi utożsamić.Nie są postaciami wyidealizowanymi,łatwo sobie wyobrazić,że spotykamy ich gdzieś niedaleko,wydają się bardzo realni.Każde z nich ma swoje potrzeby,pragnienia i problemy.Autorka nie podkreśla fizyczności postaci,woli się skupić na uśmiechu chłopaka,który wbrew przeszkodom uważa,że szklanka jest do połowy pełna i z pełnym optymizmem stara się patrzeć w przyszłość.Pokazuje też dziewczynę,która choć sporo przeszła nadal wierzy że najważniejsze to dawać.Również bohaterowie drugoplanowi są dobrze nakreśleni,są to osoby,które nie pozostają w tle,lecz wiele wnoszą do fabuły. Samo zakończenie nie jest cukierkowe i przesłodzone,wydaje się być naturalnym następstwem wcześniejszych wyborów. I na koniec cytat,który dobrze oddaje te książkę: "Potrzebowanie kogoś jest łatwe, przychodzi naturalnie, jak oddychanie. Ale gdy ktoś ciebie potrzebuje- to właśnie okazuje się trudne. Lecz tak jak z pomaganiem innym i przyjmowaniem pomocy, musimy robić obie te rzeczy, aby stworzyć całość- niczym zachodzące jedno na drugie ogniwa tworzące łańcuszek albo zamek, który znajduje właściwy klucz".