Do zapomnienia

Uwielbiam takie lekkie i sielskie powieści i ta właśnie taka jest! Książka, która przeniesie Was w zupełnie inny świat. Z szarego i ponurego miasta, dzięki niej przeniesiecie się do pięknej i zielonej Suwalszczyzny! To właśnie tam, po zdradzie swojego męża przenosi się nasza główna bohaterka Amelia. To właśnie tam poznaje Sebastiana, który jest gościem pensjonatu jej przyjaciółki. Oboje mają za sobą trudną przeszłość, która mocno odciska piętno na ich obecne życie. Widać ciężki bagaż doświadczeń i problemy z jakimi ta dwójka musi się zmagać. Powieść pokazuje nam , że każdy z nas ma za sobą cos ciężkiego i zawsze powinniśmy dawać sobie kolejne szanse i czerpać ze swojego życia jak najwięcej. Jest to lekka i przyjemna książka, którą będziecie czytać z uśmiechem na ustach. Zdecydowanie idealna na oderwanie się od rzeczywistości!

Dziesięć lat temu, w wyniku nieudanej akcji policyjnej ginie Michał, mąż i największa miłość Laury. Przez dziesięciolecie kobieta stara się ułożyć swoje życie na nowo. Mimo, że ponownie jest żoną, ma nowe życie, nie potrafi zapomnieć o Michale. Wciąż, co tydzień razem z córką Michaliną odwiedza grób zmarłego męża. Mimo, że nie układa jej się w nowym małżeństwie, Laura zawsze może liczyć na przyjaciół - policjantów, którzy pracowali z Michałem. Mężczyźni dbają zarówno o Laurę, jak i Michalinke. Względny spokój w życiu Laury burzą pewne znaki, które wskazują na to, że Michał żyje i próbuje ją ostrzec przed niebezpieczeństwem. Mimo, że fabuła nie jest jakoś specjalnie porywająca, a wciąż pogrążona w żałobie kobieta, która wspomina swoje małżeństwo, tęskni za zmarłym mężem i nie potrafi się dogadać z nowym, również nie jest jakimś wyjątkowym bohaterem, to ja zdecydowanie miło spędziłam czas przy tej historii. A główną bohaterkę nawet polubiłam i trochę jej zazdroszczę takich przyjaciół, o jakich ciężko we współczesnym świecie...

,, Zakochany Dubaj” autorstwa @kinga.jesman.autorka to książka, w której znajdziemy zarówno sporo romansu, erotyki, uśmiechu, jak i przykrych i smutnych momentów. ♥️ W książce poruszone zostały tematy przemocy domowej i etapów jej powstawania. Poczynając od pięknych chwil, następnie jednorazowych czynów przemocy, przeprosin, obietnic poprawy, aż po nieprzerwane znęcanie się fizyczne, psychiczne, a także ekonomiczne. Nie jest to prosty temat, ale niestety dosyć często występujący w wielu rodzinach. ♥️ Kolejnym ważnym aspektem w książce jest etap pogodzenia się z ciężkimi przeżyciami z przeszłości. Jest to długi proces, który może ciągnąć się latami i może mieć wpływ na całe nasze życie. ❤️ I tak było w przypadku głównej bohaterki Alicji. Kobieta była przez długi czas maltretowana przez męża. Po ciężkich przeżyciach wyjechała do Dubaju, gdzie próbowała od podstaw odbudować swoje życie. Praca w świetnej firmie pozwoliła jej stanąć na na nogi. Tam również poznaje chłopaka, z którym wchodzi w nieco skomplikowaną relację. Jej były mąż po raz kolejny nie daje jej o sobie zapomnieć. Pomimo wszystko dziewczyna walczy ze swoimi demonami z dawnych lat. Walczy o siebie, o miłość i o swoją przyszłość. ♥️ Książkę czyta się naprawdę bardzo przyjemnie. Jest sporo pięknych, budujących chwil, jak i dreszczyku emocji i niewiadomych. Przez co książka wciąga i zachęca do dalszego czytania. Zakończenie książki bardzo mi się podobało. Polecam ❤️

Zaczęłam dopiero od tej części i z początku mi się to wszystko nie kleiło. Ale potem już było dobrze. Julka to dobry człowiek, Adam też, ale jakoś oboje się pogubili, mają swoją dumę, może uprzedzenia, a na pewno są uparci. Za to Emilka jest cudowna i kocha Julkę. Czy oboje zrozumieją, że życie jest im przeznaczone w duecie, a nawet tercecie, a może będzie ich jeszcze więcej? Dowiecie się.

Miłość, która potrafi ranić... i leczyć – emocjonujący finał podróży przez kontynenty „Europejski raj” to trzeci i zarazem ostatni tom cyklu autorstwa Alexy Lavendy, który zabiera nas w kolejną, pełną emocji podróż, tym razem po mrocznych zakamarkach Europy, ale też po najbardziej skrywanych zakamarkach ludzkiego serca. Główną bohaterką pozostaje Patrycja – młoda kobieta o niezwykłym talencie kulinarnym, ogromnym sercu i jeszcze większej sile, którą zmuszona jest w sobie odnaleźć, gdy niespodziewanie trafia w ręce oprawcy. Porwanie i towarzyszące mu cierpienie stają się nie tylko walką o przetrwanie, ale też prawdziwym testem charakteru. Patrycja dojrzewa, staje się kobietą, która - mimo ran - nie traci nadziei. Po drugiej stronie tej historii znajduje się Max - mężczyzna z przeszłością, wpływami i statusem, ale też z ogromnym poczuciem winy. Jego ukochana zniknęła na jego oczach, a on zrobi wszystko, by ją odzyskać. To nie tylko pogoń za Patrycją - to także walka z samym sobą, ze swoimi błędami, z ludźmi, którzy wciąż próbują rozdawać karty w jego życiu. Na kartach powieści nie brakuje dramatycznych zwrotów akcji, gorących emocji i namiętnych scen. Autorka skupia się przede wszystkim na przemianie swoich bohaterów. Ich dojrzewaniu, zderzeniu z bólem, tęsknotą, strachem i miłością, która czasami przeraża bardziej niż wszystko inne. Chemia między Patrycją i Maxem jest wciąż wyczuwalna, ale towarzyszy jej głębsze, bardziej dojrzałe uczucie. Autorka umiejętnie łączy wątki romansu, sensacji i psychologii, tworząc książkę, która wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca. „Europejski raj” to zakończenie serii. To historia o przekraczaniu granic - tych geograficznych i emocjonalnych. Jeśli lubicie powieści z pasją, napięciem, smakiem (dosłownie i w przenośni!) to jest to pozycja dla was.

#dozatęsknienia @katarzynamakautor #recenzja #zwłasnejbiblioteczki Bardzo lubię powieści Kasi,na każdą czekam z ogromną ciekawością bo każda niesie ze sobą ogromny ładunek różnych emocji.Okładka"pachniała" mi lekką,zwiewną,słodką i uroczą historią...taką wiecie...z lukrem,cukrem i czekoladą...Oj,jakże się pomyliłam...Czytając miałam ochotę nie raz i nie dwa razy udusić Autorkę albo przynajmniej porządnie wyczochrać,wytarmosić za włosy.Jak ona tu namieszała i naprzyprawiała.Jak bohaterom nakomplikowała...no ale ona już tak ma...taką jej uroda😄. To co znalazłam na kartkach tej książki to istny armagedon emocji..takie dosyć spore tornado które obeszło się ze mną niezbyt delikatnie.Smagało bólem,cierpieniem,niesprawiedliwością,rozczarowaniem i...jednocześnie tuliło mięciutką i nieśmiałą nadzieją. Julia Kamińska bardzo wcześnie straciła mamę,właściwie nawet dobrze jej nie pamięta.Wychowywał ją tata,szanowany,bogaty biznesmen którego kochała całym sercem.A i on świata poza nią nie widział...Lata mijały,Julka dorosła,zakochała się,cieszył ją świat wokół,snuła plany aż wkońcu nadszedł ten potworny dzień gdy jej tatko został zamordowany a winą obciążona została ona,jego ukochana córeczka.Trafiła do więzienia,wciąż niepogodzona z losem.Pewnego dnia napadł ją jeden ze strażników i gdyby nie interwencja Adama,więziennego lekarza mogłoby to skończyć się dla Julki tragicznie.Dzięki lekarzowi trafiła do szpitala gdzie oprócz pomocy otrzymała "nowe zycie".To on z jakichś niezrozumiałych dla niej powodów "wystarał się" o nadzór elektroniczny i areszt domowy który miała odbyć....pod jego dachem.Przerażona i jednocześnie szczęśliwa Julia poczuła do niego"coś" czego raczej nie powinna.Ale stało się i się nie odstanie.Jak bedzie wyglądać nowe życie Kamińskiej z Adamem i jego rodziną?Jak przyjmie ją surowa i zaborcza matka Adama a także jego kilkuletnia córeczka Emilka która wychowuje się bez matki?Czy rodzące się uczucie dostanie szansę?Kto i dlaczego znów "rzuci kamieniem" w Julię wskutek czego drzwi domu Adama zamkną się za nią z wielkim trzaskiem?Jesteście ciekawi? Czytajcie zatem,polecam.👍 Kasia...znowu potargałaś😉

Bardzo miła niespodzianka! Po okładce spodziewałam się klasycznego romansu, na dodatek wiedziałam, że zaczynam od drugiego tomu, więc nie miałam jakichś wielkich oczekiwań, natomiast... Całkowicie przepadłam! Podobnie jak przy poprzedniej serii autorki. Tematy toksycznego związku, przywiązania kontra namiętności, powiązań rodzinnych i biznesowych. Bardzo fajny tom, chętnie sięgnę po wcześniejszy i kolejny.

Był to pierwszy i raczej ostatni audiobook na jaki się skusiłam. Nie lubię takiej formy książek, bo lektor może odebrać całą przyjemność jaką moglibyśmy czerpać z przeżywania historii po swojemu. Tutaj tak się właśnie stało, ale postaram się ocenić samą treść. Bo książka jest naprawdę piękna. Historia miłosna głównych bohaterów zeszła na drugi plan przy bolesnych doświadczeniach Pani Tereski. Do tego przeszłość Pana Stanisława i ostatni wystrzał. Płakałam ze szczęścia. Podoba mi się język autorki. Jest mądry i przemyślany. Polecam

Wzruszyłam się, pośmiała i nawet trochę zarumieniłam. Gdy myślisz, że życie nie ma ci już nic do zaoferowania, ale ono ma dla ciebie taką niespodziankę, że na pewno tego nie przewidziałaś, pozostaje tylko wejść w to i dobrze się bawić. Można powiedzieć to zarówno o fabule oraz o samej książce. Przyjemna, lekka, polecam.

"Hotel spełnionych marzeń” to propozycja, która na pierwszy rzut oka obiecuje czytelnikowi lekką, kojącą ucieczkę od codzienności, ale pod warstwą urokliwej scenerii skrywa nieco więcej emocjonalnego ciężaru, niż można by się spodziewać po tytule. Moja ocena to solidne 7/10 – jest to książka idealnie skrojona pod konkretny nastrój, choć niepozbawiona drobnych gatunkowych uproszczeń. Akcja powieści koncentruje się wokół losów bohaterki, która znajduje się w życiowym zakręcie i postanawia odmienić swój los, angażując się w projekt renowacji starego pensjonatu. Drzewicka po mistrzowsku kreśli obraz miejsca z duszą – hotel nie jest tu tylko tłem, ale niemal żywym organizmem, który wraz z postępem prac remontowych odkrywa przed nami (i bohaterami) swoje tajemnice. To klasyczny motyw „nowego początku”, który autorka realizuje z dużą wrażliwością, unikając przy tym nadmiernego lukrowania rzeczywistości. Największym atutem publikacji jest bez wątpienia umiejętność budowania ciepłej, wręcz otulającej atmosfery. Drzewicka ma dar do opisywania detali – zapachu starego drewna, smaku lokalnych potraw czy gry światła w odnawianych pokojach – co sprawia, że czytelnik błyskawicznie przenosi się do świata przedstawionego. Jest to proza niezwykle plastyczna, działająca na zmysły i oferująca swoiste literackie wytchnienie. Ponadto autorka sprawnie kreśli relacje międzyludzkie; spotkania bohaterki z lokalną społecznością są pełne autentyzmu, a rodzące się między nimi więzi wydają się szczere i nienachalne. Z drugiej strony, ocena nie jest wyższa ze względu na pewną schematyczność fabuły. Czytelnik obeznany z literaturą obyczajową dość szybko domyśli się kierunku, w którym zmierza główny wątek romantyczny oraz finał starań o uratowanie hotelu. Momentami dialogi wydają się nieco zbyt wyidealizowane, a tempo akcji w środkowej części książki mogłoby być nieco bardziej dynamiczne. Nie zmienia to jednak faktu, że jako „pocieszajka” i literatura typu feel-good, książka sprawdza się znakomicie. Podsumowując mocne strony tej pozycji, należy wyróżnić przede wszystkim niezwykły dar autorki do tworzenia klimatu, który pozwala zapomnieć o świecie zewnętrznym, oraz umiejętnie dawkowane wzruszenia, które nie osiadają w kiczowatych rejonach. Z kolei po stronie słabszych punktów zapisać trzeba pewną przewidywalność oraz drobne przestoje narracyjne, które mogą znużyć osoby szukające mocniejszych wrażeń. „Hotel spełnionych marzeń” to jednak przede wszystkim opowieść o nadziei i o tym, że dom to nie mury, ale ludzie i pasja, jaką wkładamy w tworzenie własnego miejsca na ziemi. To bardzo przyzwoita, rzemieślniczo sprawna lektura, która zadowoli każdą fankę prozy w stylu Magdaleny Witkiewicz czy Katarzyny Michalak.

[ współpraca reklamowa ] Myślę, że nie będę się nad tą pozycją zbyt długo rozwodzić. Jest to dobra pozycja, która wciąga. Powiem szczerze, że na początku "Pieprz i sól" trochę mnie od siebie odepchnęło i zniesmaczyło, ale potem było już lepiej. Nie jest to pozycja wysokich lotów, ale ma coś w sobie, co sprawiło, że była niezwykle przyjemna. Miałam także wrażenie, że ta historia była taka przyziemna. W sensie wydawało mi się, że mogłabym spotkać te postacie na co dzień, że coś takiego naprawdę mogłoby mieć miejsce. Powiem wam, że mimo wszystko nie zdarza mi się to zbyt często. Postacie były dobrze wykreowane. Polubiłam się nawet bardzo z główną bohaterką. Akcja zaś trzymała w napięciu i pochłaniała aż do ostatnich tron, a to zakończenie... No czekam na kolejny tom, bo czuję, że jest na co. Ja osobiście polecam. Myślę, że będzie to dobra lektura na jeden wieczór. Mam nadzieję, że przypadnie wam do gustu tak samo, jak mnie.

„Żadne dziecko ani żadna kobieta nie powinna przechodzić przez to, przez co my przechodziliśmy . Nikt nie powinien żyć w strachu i niepewności, nikt nie powinien czuć w swoim własnym domu tak, jakby stąpał po polu minowym i tylko czekał na wybuch i ból.” Kochani, ja , juz mam już na swoim koncie komplet książek autorstwa Alexy Lavendy. "Chłopak z sąsiedztwa" to opowieść o młodym mężczyźnie, która niesie ze sobą piękne przesłanie. Igor, przystojny buntownik, który kocha motocykle, ale gardzi samym sobą. Obciążony przeszłością, której blizny odcisnęły się na ciele i psychice, nie wierzy w miłość, ani w to, że jest jej wart. Kobiety dla niego są tylko przelotnymi przygodami, zmienianymi jak rękawiczki. Liwia to jego przeciwieństwo – delikatna, ciepła i pełna empatii. Kocha Igora od zawsze, mając nadzieję, że w końcu zauważy w niej coś więcej niż tylko siostrę swojego przyjaciela. Ich historia zaczęła się w dzieciństwie, a gdy Igor opuścił miasteczko po rodzinnej tragedii, Liwia pozostała, wierząc, że on jest miłością jej życia. Gdy los ponownie skrzyżuje ich drogi, chemia i przyciąganie między nimi są nie do wytrzymania. Ale czy ta fascynacja i uderzająca chemia mogą przemienić się w coś więcej? Czy Igor odkryje w sobie wystarczającą wartość, by zaufać uczuciom Liwi i uwierzyć, że zasługuje na miłość? Ich spotkanie może być początkiem przemiany – od buntownika, który nie wierzył w siebie, do mężczyzny gotowego otworzyć się na prawdziwą miłość. "Chłopak z sąsiedztwa" to nie tylko pikantny romans młodego mężczyzny z młodą i ładną dziewczyną. Alexa Lavenda poprzez tę historię porusza trudne tematy, takie jak traumatyczne przeżycia, przemoc fizyczna i psychiczna, a także syndrom DDA i niskie poczucie własnej wartości. Świetnie wykreowane postacie - temperamentne i charakterne, takie jak najbardziej lubię. Igor, który ma niskie poczucie wartości, jest buntownikiem w każdym możliwym aspekcie, ale ma serce, choć głęboko je ukrywa, zwłaszcza emocje, zwłaszcza te dobre. Liwia to bardzo młoda dziewczyna, która miała i ma kochających rodziców. Wspierających, którzy dali jej dobry przykład. Jest chodzącą iskrą nadziei i wiary w innych, zwłaszcza w tych, na których jej zależy. Spotkanie Igora i Liwi po latach rozdzielenia to zderzenie dwóch skrajnych światów. On uważa, że nie zasługuje na miłość, że nie jest nic wart i ma w sobie mnóstwo gniewu. Ona go kocha, ale do tej pory nie miała odwagi tego okazywać. Po czterech latach rozłąki postanawia zrobić wszystko, by ją zauważył. Mamy tu też cudowny przykład rodziców, którzy są zawsze wspierający i pokazujący, jak powinna wyglądać rodzina. Alexa Lavenda ma bardzo przyjemny i lekki styl, nawet gdy pisze o trudnych tematach. Szczerze muszę przyznać, że potrafi chwycić za serce i wywołać burzę emocjonalną. Jednego się jednak nie spodziewałam po tej historii… Takiej pikanterii i chemii między bohaterami. UFF… Podsumowując, to historia o miłości, przyjaźni, trudnej przeszłości, która ma wpływ na przyszłość. Polecam!

Fajny koncept, z jednej strony jest to taki dość typowy erotyk, a z drugiej bardzo fajnie porusza dość ciekawy wątek różnicy między pociągiem seksualnym a uczuciem, tkwienia w związku z powodu przyzwyczajenia i bycia poddanym manipulacjom. Dalej pozostawia trochę pytań, więc sięgam po kontynuację.

Wielka korporacja, stres, nerwy, cele do zrealizowania, raporty, wyścig szczurów, a wśród tego Ona - ambitna, młoda menadżer oddziału banku i On -jej ideał mężczyzny, chociaż wcale idealny nie jest, a łącząca ich relacja na szanse istnieć jedynie w weekendy. Czy mimo to mają szansę być razem? Ciekawe fabuła, interesująco ukazany system pracy w korporacji i całkiem przyjemne sceny damsko-męskie. Czyta się dobrze.

Bardzo lubię takie książki, ciężkie, życiowe, realistyczne (aż czułam zapachy) i związane ze Śląskiem. Przykre, że takich rodzin, uwikłań, zobowiązań i chorych zależności jest wiele. Na prawdę trzeba żyć w bańce żeby pisać, że coś tu jest wyolbrzymione albo, że za dużo nieszczęść na raz. Moim zdaniem wręcz przeciwnie. Trochę przypominała mi "Od jednego Lucyfera" Anny Dziewit, pewnie ze względu na umieszczenie akcji na Śląsku i główną postać kobiecą.

Ulubiony gatunek, kontynuacja książki, która dość mocno mi się podobała. Pomimo mocno rozrywkowej treści i mnóstwa erotyki, porusza po raz kolejny mocno etyczne kwestie, tym razem jest to odurzenie narkotykami, w celu zachęcenia do czynności seksualnych. Bardzo podoba mi się taki trend przemycania tematów ważnych, pochylania się nad nimi z różnych perspektyw. Plus ładna ta historia miłosna od początku do końca!

Zachęcam do przeczytania książki pt. "Pragnienie" drugiego tomu "Cudzego męża" autorstwa Katarzyny Grabowskiej. Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Videograf Lubicie czytać książki, które wzbudzają kontrowersje? "Nie popełnij mojego błędu. Gdy los plącze nasze ścieżki, nie warto wybierać tej wiodącej przez pustkowie. Raźniej się idzie, gdy wkoło są inni ludzie. Za późno to do mnie dotarło. Popełniłam błąd, którego już nie naprawię. Ale ty jeszcze masz szansę. Nie przegap jej." Ona - jest młodą kobietą, której życie zmieniło się dzięki miłości. Kobieta dzięki swojemu ukochanego mogła pokonać swoje lęki i w końcu ruszyć naprzód. Niestety los postanowił odebrać jej ukochanego mężczyznę, w zamian dając jej owoc ich miłości. Ala jest zniewolona przez ból, ale mimo to postanawia stanąć do walki o własne szczęście. Jaka będzie droga walki o szczęście i pragnienia? On - to młody ksiądz, który sprzed laty zawarł pakt z Bogiem, teraz poświęca swoje życie kapłaństwu. Nie pozbył się uczuć do swojej pierwszej miłości. Kiedy wraca do Łodzi, staje twarzą twarz z kobietą, która kiedyś go zraniła. Pojmuje, iż śluby złożone Bogu nie chronią przed pragnieniem i siłą uczuć. Czy Adam będzie w stanie ujarzmić pragnienia? Jaką cenę przyjdzie zapłacić Alicji za chwile miłości? Czy Alicja odnajdzie spokój? "Zrozumiałam już, że nigdy nie wolno rezygnować z marzeń. Jeśli czegoś pragniesz, sięgaj po to. Szczęście jest tak ulotne, że nie warto go odrzucać, gdy nieśmiało puka do naszych drzwi" Fabuła powieści drugiego tomu "Cudzego męża": pt. "Pragnienie" jest niezwykle wciągająca. Dla mnie był to istny rollercoaster emocji. Autorka Katarztyna Grabowska doskonale wie jak poruszyć najczulsze struny swoich czytelników i robi to naprawdę znakomicie. Katarzyna Grabowska ukazała nam w swojej powieści zakazaną miłość, samotne rodzicielstwo, dylematy moralne, porwanie, namiętności, które doprowadzają do szaleństwa. Bohaterowie zostali wykreowani w niesamowity sposób. Bardzo polubiłam postać Adama. Dla mnie sporym zaskoczeniem w książce była możliwość wyboru dwóch zakończeń, przyznam szczerze, że bardzo spodobała mi się pierwsza opcja. Powieść skłania do pewnych przemyśleń i refleksji. Z czystym sumieniem polecam Wam gorąco ten TYTUŁ. P.S. NALEŻY CZYTAĆ OD PIERWSZEGO TOMU KSIĄŻKI PT "PRZEBUDZENIE".

Pete McCarney - znany prezenter telewizyjny, rozstaje się z dziewczyną. Mieli wspólnie udać się w podróż dookoła świata, a teraz nie może odzyskać wpłaconych już pieniędzy, więc postanawia zaryzykować i poprzez media społecznościowe znaleźć zastępstwo - inną Allie James, ale ma też pewne wymagania... I tu moje zdziwienie, bo zgłasza się dwadzieścia jeden kobiet, jest wśród nich też niedawno rozwiedziona prawniczka, którą namówiła przyjaciółka. Oboje po przejściach, sami nie wiedzą czego oczekiwać po tej podróży w blaskach fleszy i od siebie nawzajem, jednak obydwoje tego potrzebują. Taka mało realna historia ze świata celebrytów. Do tego zdrada, nowe związki, ale też patchworkowe rodziny. Miła odskocznia od rzeczywistości.  

"Sukienka z wody, to jedna z tych pozycji, które osiadają w czytelniku powoli, niczym poranna mgła nad jeziorem. Autorka, znana ze swojej wrażliwości na detal i psychologiczną głębię, serwuje nam opowieść, która wymyka się prostym definicjom romansu czy sagi rodzinnej. To przede wszystkim literackie studium tęsknoty, tożsamości i kobiecej siły, która – niczym tytułowa woda – potrafi być zarówno kojąca, jak i niszczycielska. Moja ocena to zasłużone 8/10, ponieważ rzadko spotyka się we współczesnej polskiej literaturze obyczajowej tak udane połączenie pięknego języka z autentycznym dramatem egzystencjalnym. Fabuła utkana z emocji i tajemnic Historia koncentruje się wokół losów kobiet z różnych pokoleń, których życie splata się w malowniczej, choć momentami surowej scenerii. Główna bohaterka, stojąc na życiowym rozdrożu, próbuje odnaleźć odpowiedź na pytanie, kim jest poza rolami, które narzuciło jej społeczeństwo i rodzina. Powrót do korzeni, do miejsc naznaczonych przeszłością przodkiń, staje się katalizatorem zmian. Litorowicz-Siegert po mistrzowsku prowadzi narrację, odkrywając przed nami kolejne warstwy rodzinnych tajemnic. Tytułowa "sukienka z wody" to metafora ulotności, marzeń, które trudno uchwycić, oraz piękna, które bywa nietrwałe i zwodnicze. Zalety: Styl, postacie i atmosfera Największą siłą tej powieści jest jej warstwa językowa. Autorka pisze w sposób niezwykle plastyczny, wręcz zmysłowy. Czytelnik niemal czuje zapach wilgotnej ziemi i chłód jeziora, słyszy szelest materiału i szept skrywanych sekretów. Postacie kobiece są wykreowane z ogromną empatią – to nie są papierowe bohaterki, lecz kobiety z krwi i kości, pełne sprzeczności, lęków, ale i niezwykłej determinacji. Każda z nich wnosi do opowieści inny odcień kobiecości, co sprawia, że książka staje się uniwersalnym portretem pokoleń. Na szczególną uwagę zasługuje nastrój powieści. Jest w niej coś onirycznego, sennego, a jednocześnie bardzo prawdziwego. Autorka potrafi budować napięcie nie poprzez gwałtowne zwroty akcji, ale poprzez subtelne zmiany w relacjach między bohaterami i stopniowe odkrywanie prawdy o przeszłości. To lektura, która wymaga skupienia, ale odwdzięcza się głębokim wzruszeniem. Ocena ta wynika z wysokiego poziomu literackiego i emocjonalnego ciężaru gatunkowego. Plusy: Wybitna stylistyka, głęboka psychologia postaci, umiejętne operowanie metaforą i stworzenie niepowtarzalnego, dusznego wręcz klimatu. Mały minus: Momentami tempo narracji bywa zbyt powolne, co może zniechęcić czytelników szukających szybkiej akcji. Niektóre wątki metaforyczne mogą wydawać się dla części odbiorców zbyt abstrakcyjne. Sukienka z wody to powieść o odwadze bycia sobą i o tym, że przeszłość zawsze znajdzie sposób, by o sobie przypomnieć. Agnieszka Litorowicz-Siegert stworzyła piękną, mądrą i wzruszającą historię o więzach, które nas kształtują i wodzie, która obmywa nas z win, ale nigdy nie pozwala zapomnieć o tym, co najważniejsze. To książka dla czytelników ceniących literaturę wysokiej próby, która zamiast dawać proste odpowiedzi, stawia ważne pytania.

Recenzja książki dla mnie jest tym że lubię czytać i przetwarzać w swojej głowie różne recenzje  Czytam powoli książki i komiksy by zrozumiec w nich wątek a więc ..  Książka która chce zrecenzować jest z wątkiem erotyki jak i romansu  Ksenia pokochała Kacpra największego firlciarza. Myślał tylko jednym lecz balowal w prawo i lewo okazało się że Kacper został ojcem musiał zostac nim bo jego koleżanka/dziewczyna mocno zachorowała dawałi jej lekarze parę miesięcy życia  Kacper byl zszokowany ta akcja że balowal i nagle bach został ojcem którym musiał jednak się opiekować bo Zaneta już była blisko swojego czasu oddania się na tamten świat  Bardzo poruszyła mnie ta książka