Czarownica. Prawdziwa historia Diaboliny

Chyba nie ma osoby,która nie zna historii Pięknej i Besti. Ale czy wytłumaczenie z bajki czemu książe stał się bestią jest wystarczające? Ja zawsze czułam lekki niedosyt w tej kwestii, a ta książka go zaspokoiła. Książe jak mało kto zasłużył na swoją karę! Książkę czytało mi się naprawdę przyjemnie i szybko. Nie rozumiem niskiej oceny na LC 😅 ja tam daje 10/10 😁 Zaczytanego książkoholicy 📖❤️

Królewna Śnieżka i jej zła macocha. Jednak czy zawsze była zła?? Historia z tej książki bardzo mi sie podobała. Tutaj macocha nie była zła, a Śnieżkę kochała jak własną córkę i dbała jak najlepiej o jej bezpieczeństwo. Co więc się wydarzyło,że stała sie złą Wiedźmą?? Przeczytajcie a się dowiecie 😁

Od tegorocznej Ceremonii Dziedzictwa cała szkoła pogrążyła się w chaosie. Miało być jak zwykle: uczniowie złożyliby podpis w Księdze Legend, a tym samym przysięgliby podążać śladem swoich baśniowych rodziców, by baśnie toczyły się według znanych scenariuszy. Wszystko zmieniła Raven Queen, córka Złej Królowej, która chciała sama zadecydować o swoim losie. Niepodpisanie Księgi przez Raven, zniszczyło marzenia Apple White, córki Królewny Śnieżki, o Szczęśliwym Zakończeniu. Przecież bez czarnego charakteru dziewczyna nie otrzyma zatrutego jabłka, nie zamieszka z krasnoludkami i nie zostanie obudzona pocałunkiem księcia ! Po jej stronie stają Royalsi - Szlachetnie Urodzeni oraz ci, którzy nie chcą zmian. Za to Raven popierają Buntownicy, czyli Rebelsi, chcący napisać swoje własne Długo i Szczęśliwie. Jednak, gdy Madeline Hatter, córce Szalonego Kapelusznika, grozi wygnanie z Krainy Baśni, skłócone dziewczyny muszą połączyć siły i zjednoczyć baśnioceum, by uniewinnić przyjaciółkę. Bardzo podobała mi się ta książka, jeszcze bardziej niż poprzednia, ponieważ fabuła bardziej odstawała od treści bajki niż ,, Księga Legend ''. Zawiera wartką akcję i jak zawsze, ładnie ozdobione strony. Jedynym minusem jest to, że Maddie pojawia się tam rzadziej, przez co jest trochę mniej śmiesznie niż w pierwszej części. Chociaż jak by się nad tym zastanowić, Narrator to rekompensuje. Polecam i zapraszam do śledzenia mojego bloga https://zaczytanamary.blogspot.com/ oraz https://www.facebook.com/zaczytanamary/

Kupiłam tę książkę lata temu, gdzieś w jakimś supermarkecie na przecenie. Potem leżała kilka, może nawet kilkanaście lat na półce. Ostatnio przy porządkch wpadła mi w ręcę i w końcu ją przeczytałam. Oczywiście, mając na uwadze, że jest to młodzieżówka. Myślę, że mając tych lat trzynaście, zdecydowanie by mi się podobała. Trochę tajemnicy, trachę fantasy, wielkie sekrety i romans do tego. Śmieszy mnie, że chociaż sama teraz przewracałam oczami na Narcissusa... to będąc nastolatką zdecydowanie by mi się podobał. Toteż nie mogę oceniać Violi. Te 10 lat temu chętnie sięgnęłabym po kolejny tom.

Nie sądziłam, że ta baśniowa tematyka tak mnie wciągnie:) Polecam przeczytanie tej książki nie tylko młodzieży. Niesamowita podróż Sophie i jej koleżanek do odległej , mroźnej Rosji oraz tajemnicze losy rodu Wołkońskich sprawiły, że na moment wróciłam do czasów dzieciństwa :)

Cała książka jest naprawdę fajna. Szybko się ją czyta, bohaterowie nie denerwują, historia jest dobrze poprowadzona. Co prawda znalazłam kilka elementów, które niezbyt zgadzały się z filmami, ale nie jest to jakoś szczególnie przeszkadzające. Jedyne co mnie irytowało to to, że wszyscy z Auradonu byli tacy dobrzy i szczęśliwi, ale nikt nie przejmował się, że Wyspa to de facto wysypisko śmieci. Więcej na temat tej i innych przeczytanych przeze mnie książek zapraszam na moje konto na Instagramie - higuchis_secret_library

"To nie Książka" to fajny umilacz czasu i motywator do artystycznego działania. Moja przyjaciółka wie o tym, że drzemią we mnie duże pokłady kreatywności, więc pewnie dlatego sprezentowała mi tę nie-książkę. I to był strzał w dziesiątkę! I można się spierać, że to raczej zabawa dla młodszych, ale myślę, że każdy z nas odnalazłby tutaj coś dla siebie :). Zadania ciekawe i pomysłowe, a te które mi średnio odpowiadają, przeinaczam na własny sposób. Bycie kreatywnym to super sprawa! :)

Świetny motywator. Każdy dzień jest ponumerowany a w nim mamy cytat pasujący do porady, króciutki opis oraz cel, który nas podnosi na duchu, inspiruje a czasami daje mocnego kopa do działania. Momentami da się zauważyć powtarzalność myśli, aczkolwiek można zaplanować czytanie książki tak aby każdego dnia otwierać jeden cytat.

Czytałam tą książkę bardzo dawno temu, pożyczyła mi ją koleżanka. Do tej pory pamiętam, że była to książka dzięki, której zaczęłam moją przygodę z czytaniem. Niestety, nie mogę jej nigdzie znaleźć a bardzo bym chciała posiadać ją w mojej biblioteczce.(Jeśli ktoś wie gdzie mogę ją dostać, to bardzo proszę o info)

★(𝕣𝕖𝕔𝕖𝕟𝕫𝕛𝕒): ★“Zniszcz ten dziennik” to dziennik rozwijający naszą wyobraźnię, zachęcając nas do twórczości. Każda jego strona to dla nas nowe wyzwanie. Malowanie, rysowanie, rwanie stron;). Właśnie tak!! Sam po nazwie wskazuje na niszczenie. To jedyna książka o którą nie musicie dbać jak o inne. To właśnie przy niej możecie się zrelaksować niszcząc go po kolei na różne podane sposoby. ★Moje wrażenia: Od samego początku polubiłam tę książkę! Zrobiła na mnie wielkie wrażenie. Niestety troszkę mnie zawiodła. Ponieważ dla mnie to nadal mało. Zdecydowanie chciała bym więcej zadań;0 ★ℙ𝕠𝕝𝕖𝕔𝕒𝕞

''Po moim trupie'' Lisi Harrison to ostatni tom przygód o Monster High. Jest opowiadana z perspektywy Frankie, Melody i Lali. RAD-owcy w końcu mogą wyjść z podziemia. Lala zgłasza Merston High do konkursu związanego z modą. Musi go wygrać, bo inaczej przegra zakład zwarty z jej ojcem- Panem D. Ta część podobała mi się najmniej. Była strasznie pospieszona i w niektórych momentach nudna. Za to zakończenie podratowało ocenę. Typowo bardziej przypadła mi do gustu perspektywa bohaterki o, której jest książka, czyli w tym przypadku Lali. Podoba mi się pokazanie jej ''relacji'' z ojcem. Frankie irytowała mnie strasznie. Melody na szczęście miała jakiś rozwój postaci i bardziej ją polubiłam. A i przy okazji powiem, że szkoda, że Blue nie dostała swojej książki. Jedyny wątek romantyczny, który został dalej rozwinięty to ten z Melody. W tej części podobał mi się on najbardziej. Okładka wygląda ślicznie. Podoba mi się, że wygląda to jak naszywka na jakimś materiale. Podsumowując ta część podobała mi się najmniej, a jako zakończenie jest w porządku. Fabuła może być, postacie i wątek romantyczny dobry a okładka śliczna. Daje 8/10

Spodziewałam się więcej faktów i ciekawostek o chłopakach, szczególnie na temat procesu powstawania płyty Take Me Home, a także ich pierwszego krążka, dlatego podobała mi się mniej niż bogatsza w gratki dla fanów "Siła marzeń". Całość ratują zdjęcia i ciekawe wydanie. Dla fanów godna polecenia pozycja, chociaż bardziej wymagające osoby może odrobinę zawieść.

''Ale nie przejmuj się, opowieści układają się same. Tak już jest i będzie. A wiesz, które ja lubię najbardziej? Nowe, zabawne, zaskakujące. Takie, w których nigdy nie jestem pewna, co czeka mnie na następnej stronie'' ''Księga legend'' Shannon Hale to książka z uniwersum Ever After High. Co roku w Baśnioceum odbywa się Dzień Dziedzictwa podczas, którego uczniowie przyrzekając podążać tą samą drogą co ich bajeczni przodkowie- od Śpiącej Królewny do Pinokia. Wierzą, że jeśli nie wypełnią swojego przeznaczenia wyparują tak jak ich opowieści. Raven Queen, córka Złej Królowej wątpi w swoją przyszłość, bo nie chcę iść w ślady matki i stać się zła. Natomiast Apple White, córka Królewny Śnieżki nie może doczekać się podpisania księgi legend i zostania kolejną królową. Losy dziewczyn są już od początku ze sobą związane. Jak zakończy się ich baśń? Jako fanka całej franczyzy miałam duże oczekiwania co do książki. I na szczęście zostały one sprostane. Książka przybliża nam bardziej świat Ever After jak i postacie. Może niektórym się wydawać, że jest to prosta opowieść o księżniczkach, ale to nie prawda. Pokazuje nam ona, że ludzie będą od nas oczekiwać wiele, a tak na prawdę liczy się to jak my swoje życie poprowadzimy. Na plus jest również, że czytamy książkę z dwóch perspektyw- Apple i Raven. Akcja dzieje się ekspresowo, praktycznie nie zwalnia dzięki czemu książkę czyta się bardzo szybko. A dzięki zakończeniu mamy dobry wstęp do tomu 2. Jeszcze napomnę o pięknym wydaniu książki. Okładka jest zrobiona na wzór księgi legend i jest opatrzona w piękne kolory, a strony mają mnóstwo detali. W Ever After High lubię to, że każda postać jest wyjątkowa na swój własny sposób. Z głównych bohaterek ja bardziej wolę Raven, która przy okazji jest moją ulubioną bohaterką z całego EAH. Ja osobiście jakoś za Apple nigdy nie przepadałam, ale podoba mi się, że w książce jest ona lepiej wykreowana. A co do reszty bohaterów nie mam tak, że kogoś nie lubię tylko mam postacie, które bardziej wolę. Jak miałabym wybrać top 5 to- Raven, Brair, Ashlynn, Maddie, Hunter. Podsumowując książka pozytywnie mnie zaskoczyła i pogłębiła moją miłość do EAH. Nie mogę doczekać się przeczytania kontynuacji. 8,5/10

Po miesiącu już w sumie nie pamiętam za wiele, poza tym, że czułam się rozczarowana tą pozycją. Zazwyczaj tego typu pozycje trafiają prosto w moje serce, ale tutaj kompletnie nie podobało mi się wykonanie pomysłu (który był świetny) i strasznie denerwowało mnie zachowanie postaci. Pamiętam też, jak się cieszyłam, że jednak słucham jej po angielsku, bo jak przeczytałam polski tytuł (Kochani, dlaczego sie poddaliście - brzmi jak kiepski poradnik radzenia sobie z żałobą), a nawet nie wiedziałam, że została u nas wydana, to opadły mi ręce.

Autorka oparła fabułę na legendzie Atlantydy. Zaciekawiła mnie, ale dość szybko zaciekawienie zmieniło się w znużenie. Książka strasznie mi się ciągnęła. Wiele scen mogło być krótszych, a fabuła by na tym nie ucierpiała. Nie odłożyłam jej, bo fragmentami robiło się wciągająco. I taka właśnie jest całość- nierówna. Ogólnie mam wrażenie, jakby cała książka było zaledwie wstępem do ciekawszej historii, dlatego dam autorce jeszcze szansę i sięgnę po drugi tom.

Świetna satyra i komentarz na temat współczesnego konsumpcjonizmu i nieosiągalnych wymagań, które towarzyszą kobietom od urodzenia. Zdecydowanym plusem jest to, że jest to pozycja intersekcjonalna - dotyczy kobiet z różnych środowisk, ras, orientacji, aspiracji itd. Polecam audiobooka czytanego przez autorkę różnymi akcentami, zawierającego też odgłosy i muzykę, które dopełniają to doświadczenie :)

Co tu dużo mówić, mnie bawi XD I mam do niej ogromny sentyment, może dlatego, że kanał yt Felixa - PewDiePie - oglądam od daawna. Muszę jednak powiedzieć, że polskie wydanie jest duuużo biedniejsze od oryginalnego; wiele żartów to zabawa słowem, co często na nasz język jest nieprzetłumaczalne (a czego albo nie dało się zamienić, albo tłumacz się nie przyłożył, bo przeglądając pl wersję widziałam jak wiele żartów... nie ma, po prostu ich nie ma). Do tego sam papier na którym książka została wydrukowana... Polska wersja jest chyba o połowę cieńsza. Jeśli więc ktoś zastanawia się nad kupnem - zachęcam, jak najbardziej, ale tylko w oryginale.

Ciekawy motyw fantastyki, trochę postapo z dramatem nastoletnim. Dojrzewanie, wybór ścieżki kariery, kierunku życia to trudne teamty, jeszcze trudniejsze, gdy nie możesz o tym decydować. Ludzkość tworzy klony, aby służyły i nie miały praw do życia jak roboty, ale to czujące istoty, które szukają ucieczki z tej drogi. Główna bohaterka to klonka nastolatka, jedna z niewielu, na początku mocno naiwna, ale gdy otwierają się jej oczy to zaczyna zauważać, że życie to nie bajka - ciekawa metafora dla nastolatków wchodzących w dorosłe życie. Na mój gust trochę za dużo dramatów nastoletnich, ale z każdą stroną gdy skupi się na aspekcie klonowania jest ciekawiej. Dobra pozycja dla nastolatków, by mogli zrozumieć, że zawsze jest jakiś wybór w życiu, nawet jak się wydaje, że go nie ma. Dorosły też może znaleźć tu odrobinę rozrywki. Polecam, w całości całkiem ciekawe.

Chociaż na co dzień nie słucham tego typu muzyki, to bardzo lubię i cenię twórczość Eda Sheerana. Może nie wszystkie jego piosenki mi się podobają, ale co jakiś czas wracam do wielu jego utworów z niekłamaną przyjemnością. Przy tym Ed zawsze wydawał mi się wyjątkowo sympatycznym człowiekiem jak na kogoś, kto stał się niesamowicie popularnym muzykiem, który koncertuje na największych światowych stadionach i byłem ciekaw czy faktycznie jest artystą, którego nie skorumpowała popularność, czy to tylko moje wyobrażenie. W końcu znalazłem odrobię czasu, żeby zapoznać się z jego autobiografią. Wybrałem akurat tę pozycję, ponieważ doszedłem do wniosku, że nie ma chyba lepszego sposobu na poznanie danej osoby, niż zapoznanie się z jej przemyśleniami. Do tej książki podchodziłem z lekką obawą, ponieważ według mnie problem z autobiografiami ludzi sławnych jest taki, że paradoksalnie nie zawsze mają oni lub one na tyle ciekawe życie, że jest warte zapoznania się z nim. A przynajmniej nie zawsze życie takich osób jest ciekawe dla mnie, ponieważ nie wszyscy potrafią zajmująco opowiadać o sobie samych. Drugie ryzyko to próba przedstawienia samego lub samej siebie w jak najbardziej korzystnym świetle. Okazało się jednak, że lektura niniejszej książki jest na tyle interesująca i przyjemna, że zmęczenie czułem jedynie pod sam koniec, na szczęście chyba sam Ed wiedział, w którym momencie należy dokonać finalizacji swojej biografii bez niepotrzebnego przeciągania czy przysłowiowego „lania wody”. Recenzowana pozycja jest też o tyle ciekawa, że posiada ona dwóch autorów. Phillip Butah to utalentowany artysta. Namalował on między innymi portret króla Wielkiej Brytanii Karola III, a także jest bliskim przyjacielem Eda Sheerana i odpowiadał za wykonanie okładek do takich jego albumów jak + czy x. Wychodzimy więc poza ramy typowej autobiografii, ponieważ wspólne dzieło wyżej wymienionych artystów jest też świadectwem łączącej ich więzi. Fenomenalne są w tej książce prace Butaha, dysponuje on niezwykle biegłym warsztatem. Jego rysunki przedstawiające Eda są bardzo ładne i zróżnicowane. Przedstawia on swojego przyjaciela na różnych etapach życia i kariery, a wykorzystuje do tego rozmaite środki artystycznego wyrazu, między innymi pastele, akwarele, ołówek grafitowy a nawet węgiel. Poza rysunkami mamy też bardzo dużo zdjęć Eda. Część graficzna recenzowanej pozycji to niezaprzeczalna zaleta tej publikacji. A jaki obraz Eda Sheerana wyłania się z jego narracji na temat samego siebie? Dla mnie przede wszystkim jest to taki prosty chłopak z sąsiedztwa, który już na bardzo wczesnym etapie swojego życia bardzo dobrze wiedział kim chce być i czego pragnie. Podczas lektury parę razy byłem zaskoczony jak ten niepozorny i sympatyczny Brytyjczyk okazał się naprawdę zdeterminowany w dążeniu do celu jakim było pisanie tekstów piosenek i komponowanie do nich muzyki. Najciekawsza jest ta część książki, w której zapoznajemy się z jego życiem zanim osiągnął on sukces i popularność. Droga do sławy była w tym przypadku bardzo długa i polegała na nieustannej pracy, zawieraniu związanych z branżą muzyczną znajomości i koncertowaniu wszędzie tam, gdzie było to możliwe. Podczas czytania czuć, że Ed Sheeran opisuje swoje życie w sposób autentyczny bez przekłamań, nie udaje kogoś kim nie jest, po prostu przelewa na papier to co ma w sercu. Nie jest to też ktoś, kto zmuszałby się do czegoś, czego nie czuje. Dowiemy się też dużo o jego ulubionych twórcach i największych inspiracjach. Natomiast ta część książki, kiedy występuje on z innymi sławnymi artystami i artystkami, a także na wielkich i prestiżowych imprezach jest już, według mnie, dużo mniej interesująca. Odniosłem wrażenie, że Ed przede wszystkim kocha tworzyć, występować przed publicznością też lubi, ale swojej popularności nie opisuje w ciekawy dla mnie sposób, po prostu zaznacza, że było to tak, a nie inaczej. Może też powodem takiego stanu rzeczy jest to, że pozycja ta wyszła już ponad dekadę temu i narracja kończy się mniej więcej po wydaniu jego drugiego albumu studyjnego i występu na koncercie poświęconemu The Beatles. Przez 12 lat odkąd ta książka została wydana to przecież Eda czekała jeszcze masa koncertów, parę wydanych albumów, współpraca z innymi znanymi osobistościami, a także występy w filmach i serialach. Natomiast kilka ostatnich stron tej publikacji to już perspektywa Phillipa Butaha i dowiadujemy się z nich między innymi o metodach jego pracy twórczej, a także relacji jaka łączy go z Sheeranem. Bardzo przyjemna i interesująca lektura. Recenzowana książka ostatecznie okazała się warta przeczytania. Dowiedziałem się z niej dużo ciekawych rzeczy na temat Eda Sheerana: drogi do sukcesu, a także trochę o jego charakterze i osobowości. Jest to dobra pozycja opisująca początki kariery Eda, a dzięki lekturze poznałem też jego przyjaciela, który okazał się bardzo ciekawym artystą. Niniejszą autobiografię polecam, ale nie sądzę, żebym jeszcze kiedyś do niej wrócił. Zwłaszcza, że z upływem lat pojawi się pewnie jeszcze dużo publikacji na temat tego sympatycznego rudowłosego muzyka z Suffolk.

Jest to pierwsza książka jaką przeczytałam i sentyment pozostanie na zawsze do tej serii. Nie zliczę ile razy ją czytałam bo oprócz tego, że zajmuje specjalne miejsce w moim sercu to do tego jest to świetna historia z super bohaterami i genialnymi wątkami romantycznymi jak i głównym motywem czyli zombie . Szczerze polecam 🥰