Baśnie udokumentowane

Name: Baśnie udokumentowane
Rating: 6,9 (25 reviews)
Author: Krzysztof Kąkolewski
ISBN: 8320708524

Krzysztof Kąkolewski

6,9 / 10

25 ocen

1 opinii

Wydawnictwo Iskry

Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry reportaż

321 str.

Kategoria:: reportaż
Format:: papier
Data wydania:: 1978-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1978-01-01
Liczba stron:: 321
Czas czytania: 5 godz. 21 min.
Język:: polski
ISBN:: 8320708524

Zbiór reportaży.

Średnia ocen

6,9 / 10

1 opinii 25 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Baśnie udokumentowane w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,0

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Baśnie udokumentowane

Średnia ocen

6,9 / 10

25 ocen

Twoja ocena

0 / 10

0 ocen

1 ocen

7 ocen

9 ocen

5 ocen

2 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

dropsuj

17.01.2015

8 / 10

Na półkach:

Łańcuch przyczynowo-skutkowy postaci: Irena Ch. - Gajowniczek - Kolbe jest zdumiewający. Bardziej jednak fascynuje złożoność osobowości Ireny Ch., jej relacji z Marianną T. i, przede wszystkim, siła determinizmu środowiskowego, który kształtuje dzieci obu pań. Kąkolewski to reportażysta z powołania, który wypełnia swoją misję najlepiej jak potrafi. Trzyma się na uboczu, nie epatuje swoją osobą, wsiąka w ludzkie historie. Jest słuchaczem, który nie ocenia, ale stara się zrozumieć rozmówcę i umożliwia to także czytelnikowi. Obala mit możliwości segregacji ludzi na dobrych i nazistów/volksdeutschów. Jeśli miałabym wskazać reportaż doskonały, to Baśniom Udokumentowanym blisko ideałowi. Blisko, bo obiektywny wzór, jako taki, po prostu nie istnieje.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

124 użytkowników ma tytuł Baśnie udokumentowane na półkach głównych

Chcę przeczytać 95
Przeczytane 27
Teraz czytam 2

20 użytkowników ma tytuł Baśnie udokumentowane na półkach dodatkowych

Posiadam 12
Reportaż 3
Reportaż/ literatura faktu/ publicystyka/ podróżnicze 1
Przeczytane: czytelnia z dawnych czasów :) 1
Na półce 1
Reportaż-historia 1
Niedokończone 1

Tagi i tematy do książki Baśnie udokumentowane

reportaż polska

Inne książki autora

Więcej

7,1

Popiełuszko. Będziesz Ukrzyżowany Krzysztof Kąkolewski

7,3

Co u pana słychać? Krzysztof Kąkolewski

6,9

Diament odnaleziony w popiele Krzysztof Kąkolewski

6,2

Za lustrem lustracji Krzysztof Kąkolewski

3,9

Widzę śmierć Krzysztof Kąkolewski

6,9

Węzły wojny Krzysztof Kąkolewski

6,6

Książę oszustów Krzysztof Kąkolewski

więcej

Krzysztof Kąkolewski

Jeden z najważniejszych polskich przedstawicieli literatury faktu, znany z poruszania tematów bulwersujących i kontrowersyjnych. Uznawany jest za mistrza reportażu oraz specjalistę od estetyki faktu. Popularność zapewniły Kąkolewskiemu wywiady ze zbrodniarzami hitlerowskimi, 'Co u pana słychać?' (1975, 2010), oraz historie o ludzkich dramatach w powojennej rzeczywistości, 'Węzły wojny' (2010). 'W Diamencie odnalezionym w popiele' (1995, 2015) demistyfikuje ubecką manipulację stojącą za znaną powieścią Popiół i diament Jerzego Andrzejewskiego. Natomiast jego książka 'Jak umierają nieśmiertelni' zaliczana do klasyki polskiego reportażu, z dnia na dzień osiągnęła status kultowej, zdradzając m.in. kulisy mordu dokonanego przez Charlesa Mansona w willi Polańskich. Dał się również poznać jako autor kryminałów, ze 'Zbrodniarzem, który ukradł zbrodnię' (1969 i 2008) oraz 'Reporterem kryminalnym' (2010) na czele. Krzysztof Kąkolewski wykładał na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W 2008 roku został uhonorowany przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich prestiżową nagrodą „Dziennikarski Laur”.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Portret z kulą w szczęce i inne historie

Hanna Krall

Nie wiem, jak często wraca się w dorosłym życiu do lektur szkolnych. Większość z nich, to szacowne klasyki literatury sprzed wieków, a nawet tysiącleci, które ciężko zestawić z realiami współczesnego życia. Mogą sprawiać frajdę, albo poruszać emocje nielicznych, zdolnych do przejęcia się problemami minionych pokoleń. Co innego, literatura nieodległa w czasie pod względem powstania i czasów, którymi się zajmuje. Opisująca rzeczywistość, której ślady są wszędzie wokół nas i w jakiś sposób - choćby pośrednio - mogły nas ukształtować. Taka właśnie, jak reportaże Hanny Krall. Jej twórczość, to jedna z niewielu obowiązkowych lektur licealnych, do których potrafię wrócić. Jej przemyślany niepodrabiany styl pisarski buduję niesamowitą niepowtarzalną atmosferę jej utworów. I choć często trudno mi uwierzyć w niektóre z spisanych przez nią historii (zwłaszcza, gdy pojawiają się kwestie nadnaturalne), to i tak ich lektura tak wciąga, że jedynie zmęczenie, bądź niecierpiące zwłoki obowiązki, mogą mnie od nich oderwać. Wśród pisarzy młodszych pokoleń trudno jest mi wskazać osobę, która tworzyłaby w tak spójnym i przejmującym stylu. Bardzo cenię jej twórczość i uważam, że lepiej byłoby dla czytelnictwa w Polsce, gdybyśmy odeszli od kanonu lektur szkolnych, które są wykładem historii literatury, na rzecz bliższym naszym czasom, nowoczesnym formą literackim. Może poruszyłoby to więcej osób i skłoniło do czytania w post-edukacyjnym życiu?

Qbajot

ocenił na 8 6 lat temu

Kirgiz schodzi z konia / Chrystus z karabinem na ramieniu

Ryszard Kapuściński

Kapuściński jak zawsze na propsie :) Szczególnie część o Stanach, któreś dla mnie osobiście jest jeszcze nieodkrytym lądem, stąd wyobraźnia działa ze zdwojoną siłą. Choć nie powiem, ciekawe się czyta o perspektywie na kraj sprzed 50 lat. Książkę można przeczytać w jeden dzień, chyba że co stronę sprawdzą się aktualne fakty to zajmie trochę dłużej. Edit. Niesamowite jest jednak jeszcze to, że kiedyś wszystkie te informacje do przygotowania się do podróży należało znaleść, włożyć wysiłek aby byś gotowym do rozmów z lokalną ludnością, w ogóle znaleść te osoby. A dziś wystarczy wpisać deep researche i poczekać 5 minut. Ta prostota w pozyskaniu informacji jest deprymująca

Agnieszka

oceniła na 6 6 dni temu

Jarmark sensacji

Egon Erwin Kisch

„Jarmark sensacji” Kischa to czysta przyjemność czytania — taka, która trafia się rzadko, kiedy tekst jest jednocześnie żywy i uczciwy. Kisch niczego nie udaje: nie pozuje na moralistę, nie gra reportera-bohatera. Po prostu idzie, patrzy, zapisuje. Jego język ma tempo ulicy — gdzieś na styku prozy i reportażu, gdzie jedno wchodzi w drugie. Kisch nie podaje czytelnikowi polerowanych zdań, nie goni za efektem, a mimo to każde z nich ma błysk. W tym tkwi jego siła — w tej nieperfekcyjnej, brudnej uczciwości, z powodu której wierzę mu się bardziej niż 99% współczesnych dziennikarzy. Dowiedziałem się o nim od Wańkowicza, który bardzo go cenił. I miał rację — „Szubieniczna Tonia” to tekst, który zostaje pod skórą. Cudowny w swojej prostocie i bezlitosny zarazem.

jan

ocenił na 9 5 miesięcy temu

Noc generała

Gabriel Mérétik

Ta książka stanowi relację z pierwszych godzin po wprowadzeniu stanu wojennego. Relację wielowątkową - opisuje przeżycia różnych ludzi w tych dramatycznych chwilach, od przedstawicieli najwyższych władz PRL do opozycjonistów, a także dziennikarzy zagranicznych i zachodnich polityków. Niewątpliwą zaletą tej książki jest duży obiektywizm Autora. Gabriel Mérétik, Francuz, który wiele lat mieszkał w Polsce, stara się chłodno i rzeczowo relacjonować wydarzenia. Nie komentuje, nie ocenia, nie upiększa. Nie zamieścił w swojej książce rozmowy z Lechem Wałęsą, bo nie udało mu się spotkać z gen. Jaruzelskim. Chciał zatem zachować równowagę. Chwała mu za to. Wszystkie polskie książki na temat stanu wojennego zawierają niestety dużą stronniczość. Autor albo jest sympatykiem opozycji i wówczas miesza z błotem ludzi ówczesnej władzy, albo na odwrót. Chociaż przeważa raczej pierwszy wariant. Reporterska relacja i sposób narracji w książce Mérétika trzymają czytelnika w napięciu, niczym dobry film akcji. Polecam tę książkę wszystkim, który interesuje najnowsza historia Polski. Chociaż pamiętam jedno zdarzenie, które utkwiło mi w pamięci - uliczny sondaż i pytanie kierowane do przechodniów: "Czy wie pan/pani, co zdarzyło się 1 września 1939 roku? Zapytana o to rozkoszna studentka odpowiada: "Chyba wtedy komuniści wprowadzili stan wojenny" Tak, tak, niedługo już niewielu Polaków będzie w ogóle wiedziało, o co chodzi...

Master

ocenił na 7 2 miesiące temu

Wańkowicz krzepi

Krzysztof Kąkolewski

Pozycja obowiązkowa dla miłośników reportażu i twórczości Wańkowicza !!! Klasyk w swoim gatunku literackim, często określany jako " frajda intelektualna " i lekcja rzemiosła dziennikarskiego. Oj, zawstydza wiele współczesnych osób nazywających się " reportażystami ". POLECAM !!!

ando

ocenił na 10 1 miesiąc temu

Kajakiem do Indii

Wacław Korabiewicz

Bardzo fajnie napisany reportaż z podróży autora. Bardzo szczegółowo przedstawiony obraz ówczesnego świata. W trakcie czytania tej książki człowiekowi nasuwa się smutna myśl że w warunkach panujących obecnie pewnie taka podróż była by nie do zrealizowania z przyczyn technicznych. Jak również nawiąże tutaj niestety do terroryzmu, nikt by się nie odważył wybrać w te rejony świata. Warto przeczytać przede wszystkim przez młodsze pokolenie (do którego się zaliczam) aby zobaczyć jak nasi rówieśnicy przed wojną aktywnie, rewelacyjnie spędzali czas i spełniali marzenia.

Krecik

ocenił na 8 9 lat temu

Pamiętnik i inne pisma z getta

Janusz Korczak

Książka dość krótka i chaotyczna, bo to właściwie teksty zebrane - krótki, pisany na przestrzeni kilku miesięcy, pamiętnik i inne teksty zebrane. Są różne, mniej lub bardziej zrozumiałe, niektóre trudne... Rzeczywiście niektóre pokazują tu Janusza Korczaka jako człowieka, a nie ikonę - ze swoimi ludzkimi słabościami. Niby książka nie wybitna ale ciężko mi ocenić słabo, bo takie relacje z tamtych czasów są moim zdaniem bezcenne. (czytana/słuchana: 21-22.10.2025) 5-/5 [8/10]

lex

ocenił na 8 5 miesięcy temu

Delicje ciotki Dee

Teresa Hołówka

Historia krąży wokół relacji rodzinnych, skrywanych tajemnic i emocjonalnych zależności. Centralną postacią jest tytułowa ciotka Dee – charyzmatyczna, ekscentryczna kobieta, która pozornie scala rodzinę, a w rzeczywistości ma ogromny wpływ na losy innych. Jej „delicje” są czymś więcej niż kulinarną metaforą: symbolizują uwodzenie, kontrolę i grę pozorów.

Tomasz Weśniuk

ocenił na 7 2 miesiące temu

Noc na Kremlu

Ksawery Pruszyński

Reportaż z prowadzącego wojnę ZSRR. Niezapomniany opis kolacji dyplomatycznej na Kremlu oraz codziennego życia w osaczonej Moskwie. Uderzający zachwyt autora nad organizacją ZSRR, wręcz neoficki i naiwny. Choć może takim wydawać się dopiero teraz, gdy znamy odpowiedź na wiele pytań stawianych przez autora. I nie są to odpowiedzi pokrzepiające. Jest to książka warta polecenia, ale wymaga cierpliwości.

Michal

ocenił na 6 6 lat temu

Jesień młodości

Miriam Akavia

Króciutka opowieść ale chwytająca za serce..Miriam Akavia w zbeletryzowanej formie przedstawiła losy swojego 17 letniego brata w okupowanej Polsce. Młody chłopak z dala od swojej rodziny (która była w krakowskim gettcie) ukrywa się po aryjskiej stronie w Lwowie. Jest sam, zdany tylko na siebie, i chyba ta wielka samotność najbardziej uderza w tej opowieśći. Polacy są tylko tłem, nie są przedstawieni jako ci żli, ale też zamykają oczy na los starszych braci w wierze..Krótka wędrówka po internecie i okazuje się, że Miriam (w Jesieni młodości pod imieniem Anna) nigdy się nie dowiedziała w jaki sposób zginął brat, dlatego mamy wrażenie że książka jest nieskończona..Polecam warto przeznaczyć kilka godzin na lekturę i swoje własne przemyślenia.

chimera

oceniła na 7 6 lat temu

Białoruś: kartofle i dżinsy

Andrzej Brzeziecki Małgorzata Nocuń

Tytuł książki bardzo dobrze został dopasowany do omawianych wątków tematycznych, zawarł symbolikę: dżinsy jako upragniona wolność, a kartofle mieszkańcom ZSRR wiązały się z Białorusią. Otóż w ZSRR mówiono na Białorusinów "bulbasze", od słowa "bulba", co po białorusku oznaczało ziemniaki, a Białorusini sadzili, jedli i eksportowali dużo ziemniaków. Oprócz tego niespodziewane objęcie władzy w państwie przez dyrektora sowchozu – Aleksandra Łukaszenki – nazwano "kartoflaną rewolucją". To był bardzo ciekawy reportaż dwojga młodych dziennikarzy (książka wydana w 2007 roku). Kalendarium objęło wydarzenia od 1979 roku do stycznia 2007 roku. W 1981 roku kilkoro młodych ludzi założyło zespół rockowy o nazwie Mroja (Marzenia). Przyświecała im idea śpiewania po białorusku, a nie po rosyjsku – gdyż ten język wszędzie dominował, a oni chcieli się temu sprzeciwić i kształtować tożsamość narodową. Przywołano rosyjską grupę rockową o nazwie DDT, która zyskała uznanie młodego pokolenia w latach osiemdziesiątych. Sporo polityki, osób związanych z opozycją wobec Aleksandra Łukaszenki, którego tutaj troszkę lepiej poznałem z opowiadań tych, co mieli z nim bezpośrednią styczność, a on w wyniku splotu okoliczności znalazł się u szczytu władzy – chyba wtedy nikt z ówczesnych polityków tego nie przewidział. Zręczność demagogiczna Aleksandra Łukaszenki doprowadziła go do sukcesu i na początku miał lawinowe poparcie społeczeństwa. Następstwem jego autorytaryzmu były szykany, pobicia, morderstwa polityków, niepokornych oficerów, urzędników i dziennikarzy. Opozycjonistów bardzo wspomagał finansowo George Soros, w tym sponsorował prasę. W Polsce dysydenci znaleźli schronienie. Wzruszyły mnie losy ludzi chcących żyć w wolności i kulturze białoruskiej – Łukaszenka to uniemożliwiał, wielu doprowadził do śmierci, zacieśniał współpracę z Rosją, w tym między innymi powrócono do nauki historii z podręczników jakie obowiązywały za czasu istnienia ZSRR.

Miłośnik-Książek

ocenił na 8 5 lat temu

Trębacz z Tembisy

Wojciech Jagielski

Wojciech Jagielski ma niesamowity dar tworzenia wnikliwej narracji. Tym razem snuje swoją opowieść o Nelsonie Mandeli, pierwszym czarnym przywódcy Republiki Południowej Afryki, człowieku, który poświęcił całe swoje życie w imię wolności dla swoich czarnych braci. Przez większość reportażu Jagielski stoi gdzieś z boku, obserwując Mandelę z dalekiego dystansu — przygląda mu się i dostrzega, jak łatwo jest coś zniszczyć, a jak trudno zbudować. Mandela przez całe życie był wierny swoim marzeniom o wolności, ale u niego walka o wolność, bohaterstwo czy męczeństwo nie wynikały z ludzkiej pychy, lecz z głębokiej wiary. Wiedział, że człowiek musi w coś wierzyć, by jego życie miało sens. Człowiek się starzeje wtedy, gdy zapomina o swoich dziecięcych marzeniach — dlatego portret Mandeli naszkicowany przez autora jest pełen młodości i wigoru; nawet u kresu swoich dni Mandela ciągle chciał więcej. Reportaż ma jeszcze jednego bohatera — jest nim człowiek o imieniu Sadam, wielki fan futbolu oraz admirator Mandeli. Opowiadając o piłce nożnej w Republice Południowej Afryki, Jagielski pokazuje, ile było w niej siły i namiętności, podobnej do tej, którą wywołuje polityka. Obie narracje — o Mandeli i o Sadamie — nieustannie się przeplatają, a łączy je ludzka, silna namiętność.

Arek

ocenił na 7 4 miesiące temu

Rondo de Gaulle'a

Olga Stanisławska

Subtelnie stopniowana podróż do "jądra ciemności", które na koniec okazuje się i tak konstruktem rodem z innego miejsca, cywilizacji i czasu. By w pełni docenić te intymne opowieści o ludziach, trzeba mieć chyba dużo uwagi i dystansu do własnych utartych przekonań. Mnie było trudno, ale ratowałem się czytając o tych ludziach, miejscach i zdarzeniach w internecie. To pozwalało odetchnąć. Polecam, ale chyba lepiej nie rozciągać czytania za bardzo w czasie, aby w pełni doświadczyć powolnej zmiany klimatu w ciągu tej podróży.

trzykropek

ocenił na 8 3 lata temu

Bambusowa klepsydra

Wiesław Górnicki

Warto sięgnąć po tą książkę dla uznania niesamowitej dziennikarskiej pracy. Wiele z opisów osobistych przeżyć autora jest bardzo naturalistycznych, jest ot niemalże pamiętnik z wyprawy. I tutaj ogromny plus za formę tekstu, która pozwoliła na utożsamienie się z problemem i klimatem miejsca zbrodni. Osobna kwestia to oczywiście moralność samego autora, który jak dobrze wiemy, był komunistycznym aparatczykiem. To przebija się w tekście przez subiektywne przemyślenia i relatywizację niektórych aspektów jakże krwawej rewolucji w Kambodży. Nie można jednak powiedzieć, że wszystkie jego konstrukty myślowe są złe, kilka z nich spokojnie można by było odnieść do dzisiejszego świata. Mimo tego, warto przeczytać!

MatsWlosek

ocenił na 8 1 rok temu

Młyn w piekarni

Jarosław Abramow-Newerly

Zdecydowaną zaletą tej książki są bardzo krótkie rozdziały. Idealna do poczytania sobie 15 minut przed snem - czytasz kilka rozdziałów i do jutra, dobranoc. Sama historia mocno absurdalna - im dalej w las tym bardziej. Na początku, tak samo, jak ktoś poniżej, myślałam że to na faktach :D Ogólnie z czasem zaczęła mnie nużyć i koniec powitałam z dużą ulgą.

Piekielnie_zaczytana

oceniła na 7 3 lata temu

Wypalanie traw

Wojciech Jagielski

Reportaż o końcu apartheidu, który zaczyna się od jednej śmierci. Zabicie burskiego przywódcy – Terry’ego Blanche’a – jest w „Wypalaniu traw” tylko punktem wyjścia. Pretekstem. Iskrą, od której Wojciech Jagielski rozpala opowieść o Republice Południowej Afryki – kraju stojącym na krawędzi, w ostatnich latach apartheidu, w czasie, gdy stary porządek jeszcze trwa, ale nowy już niebezpiecznie naciera. Reporter przybywa do prowincjonalnego miasteczka Venterstop, gdzieś na stepie Transwaldu. Miejsce z pozoru ciche, odcięte od wielkiej polityki. I właśnie tam – wśród zwykłych mieszkańców – igra się cała dramatyczna historia RPA: napięcia rasowe, strach, narastająca przemoc, wrogość między czarnymi i białymi, poczucie nieuchronnego rozpadu świata, który przez dekady wydawał się nienaruszalny. Jagielski nie pisze o apartheidzie z perspektywy wielkich sal obrad i politycznych deklaracji. On pokazuje go „od dołu” – przez losy konkretnych ludzi. Przez codzienne rozmowy, nieufność, agresję, rezygnację, ale też przez zmęczenie nienawiścią. Dzięki temu my – Europejczycy, często wiedzący o RPA tylko hasłowo – dostajemy coś znacznie cenniejszego niż szkolną definicję systemu. Dostajemy doświadczenie życia w kraju, który pęka. Dla kogoś, kto – tak jak ja – nie interesował się wcześniej szczególnie Republiką Południowej Afryki, „Wypalanie traw” okazuje się książką intensywnie edukującą. Dowiadujemy się: jakie były społeczne nastroje u schyłku apartheidu, jak wyglądała przemoc na poziomie lokalnym, jak funkcjonowały relacje między sąsiadami, którzy formalnie należeli do wrogich światów, jak strach i polityka przenikały do codziennych decyzji. I to wszystko bez publicystyki, bez łatwych ocen. Z typową dla Jagielskiego uważnością i reporterską precyzją. Bo Wojciech Jagielski to – co nie jest żadną przesadą – jeden z najwybitniejszych polskich reporterów. Pokazuje tu to, co jest jego znakiem firmowym: świetny research, brak uproszczeń, uczciwość wobec bohaterów, brak tanich emocji, a jednocześnie ogromną siłę narracji. Czytałam”Wypalanie traw” z poczuciem, że obcuję z reportażem, który nie tylko opowiada o świecie, ale realnie go tłumaczy. Jedyny mój zarzut – i mówię to uczciwie – dotyczy pewnego znużenia, które mnie dopadło na jakimś etapie lektury. Miałam momentami wrażenie pewnych powtórzeń, lekkiego rozwleczenia, jakby niektóre wątki można było skrócić bez straty dla sensu całości.

Katarzyna

oceniła na 6 4 miesiące temu

Chrystus bez karabinu. O pontyfikacie Jana Pawła II

Artur Domosławski

Bardzo ciekawa książka pomagająca wyzwolić się z kremówkowego spojrzenia na poglądy Jana Pawła II i jego miejsca w historii współczesnej, które w Polsce sprowadza się prawie wyłącznie do wspominania pielgrzymek do ojczyzny. Nie jest to jedynie książka o Papieżu, ale także o Kościele Katolickim i jego relacji ze polityką. Niezwykle interesująca jest cześć dotycząca teologii wyzwolenia, czytana przez pryzmat historii PRL, jak również w kontekście aktualnej sytuacji w Polsce.

siekierowy

ocenił na 7 9 lat temu

My deportowani: wspomnienia Polaków z więzień, łagrów i zsyłek w ZSRR

Beata Obertyńska Gustaw Herling-Grudziński Józef Czapski Jan Kazimierz Umiastowski Wacław Grubiński Anatol Krakowiecki

Książkę czytałem w czasach kiedy o tych sprawach dopiero zaczynało się głośno i bez obaw mówić. Jej warstwa dokumentalna (obok opisu samych zdarzeń) raczej nie robi dziś większego wrażenia, a i fakt, że są to tylko fragmenty legendarnych dzieł (Czapski i Grudziński) też tonuje aplauz. Raczej jako dokument świadków (aktorów) tamtych wydarzeń, ale też możliwość pójścia drogą na skróty, czyli zaoszczędzenie czasu na lektury całych książek. A poza tym od strony warsztatu literackiego przykład dobrej, czy nawet bardzo dobrej prozy i właściwie ocena dotyczy tylko tej warstwy opiniowanej książki.

werblista

oceniła na 7 10 miesięcy temu

Cytaty z książki Baśnie udokumentowane

Pan był konieczny dla świętości ojca Kolbego. Teraz pan cierpi. Trudno to wszystko do końca zrozumieć. Ale jesteście połączeni, przykuci do siebie, bliźniacy świętości. Pan staje się odbiciem, obrazem, podobizną tamtego, żywą rzeźbą. Dlatego wiele ludzi nie traktuje pana jak żywego człowieka.

Krzysztof Kąkolewski Baśnie udokumentowane Zobacz więcej

Więcej