Mania klikania. Jak przeżyć dzień bez Internetu

Chociaż dzisiejsza książka dla dzieci i młodzieży autorstwa Michała Rusinka, którego chyba nikomu nie trzeba przedstawiać, pojawiła się na rynku wydawniczym już w 2022 roku, to w moje ręce trafiła całkiem niedawno i od razu mnie szalenie urzekła. Polecam ją z całego serca całym rodzinom, bo temat ciekawy, fascynujący, oryginalny, a przy okazji taka lektura może być bodźcem do dalszych poszukiwań w naszym drzewie genealogicznym, a kto wie co tam jeszcze nowego znajdziemy…? Autor odkrywa w tej przepięknie wydanej książce pochodzenie prawie 300 polskich nazwisk – liczba iście imponująca! Sama książka zainspirowała mnie do napisania wierszyka (mam nadzieję, że nie z rymami uznanymi nomen omen za częstochowskie),więc dzisiaj nietypowo opowiem o niej w ten oto sposób: Dawno tutaj nie było nic dla milusińskich, lecz już to nadrabiam i tworzę takie rymki Temat wszak ciekawy, bo jak dobrze wiecie każdy z nas nazwisko nosi jakieś przecież! I Michał Rusinek – świetny pisarz, człowiek stworzył taką książkę, o której opowiem: „Podbipięta czyli co się kryje w nazwiskach” a sprawa z nimi wcale nie jest oczywista. Do księgi tej zajrzyjcie, która ogrom wiedzy rusinkową frazą podaje jak należy! Każdy z nas tam jakoś wszak się nazywa i niniejsza książka meandry te odkrywa. Bogactwo językowe nazwisk w Polsce znanych i tych popularnych, i mniej używanych. Mamy więc paletę, od Dudy po Szlęzaka, Bandurę, Śliwińskiego, Grzyba, Podolaka. Autor opowiada, skąd Wiśniewski czy Kozak, skąd się wzięli Zuber, Landau, Pszczółka, Koza. Błysk w oku, śmiech szeroki gdy nam on wyjaśnia dlaczego Warzecha, a dlaczego Kaczka? Odkrywa Ojczenasza, Pokrzywę, Gomołę, zagląda do Górala, Czesaka i Kohna. Są nazwiska od ptaków, od zawodów, cech; jest więc Kogut, Ławniczak i Holoubek jest! Piękne ilustracje, mądre wyjaśnienia, całość bardzo „smaczna”, więc do polecenia! Brak mi tu jedynie numeracji stronek, ale warto szukać, biorąc książkę w dłonie. I wielką przyjemność sprawi także tobie, gdy poszukasz i o swoim nazwisku się dowiesz 😃 RECENZJA JEST MOIM AUTORSKIM TEKSTEM. ZAKAZ KOPIOWANIA, POWIELANIA I WYKORZYSTYWANIA CAŁOŚCI LUB CZĘŚCI PUBLIKACJI, BEZ MOJEJ WCZEŚNIEJSZEJ ZGODY. WSZYSTKIE RECENZJE POCHODZĄ ZE STRONY, NA KTÓRĄ ZAPRASZAM: https://www.facebook.com/TatraLang/

Wybierzmy się wspólnie w miasto „Małym, czerwonym autobusem.” Czerwony minibusik ciotki Poli jest wprost niezwykły. Prócz tego, że jeździ po miejskich uliczkach, może także wznieść się między obłoki, albo swobodnie spłynąć rzeczką. Jego pasażerami są zwierzęta oraz czwórka dzieci. Co robią wspólnie z ciotką w tym szalonym pojeździe? Zwiedzają swoje miasto. Nie jest to jednak zwykła, nudna wycieczka o charakterze krajoznawczym. Nic z tych rzeczy. To wielka przygoda, podróż z całym mnóstwem poszukiwań. Dzieci stają się bystrymi odkrywcami, częściowo spełniają swoje marzenia, poznają architekturę, historię, świat literacki i nie tylko, z zupełnie dotąd im nieznanej perspektywy. Podczas swej wyprawy dostrzegają jednak pewien istotny szczegół, który zdaje się im towarzyszyć na niemalże każdym kroku. Jest nim postać smoka. Smok, którego historia jak wiemy od wielu lat ściśle związany jest z literaturą. Polecam zatem małym i dużym tą pasjonującą i wyjątkową lekturę do poduszki.

Na wyspie Fjotle mieszkańcy wierzą, że każde nowo narodzone dziecko musi otrzymać imię związane z wodą. Wierzą też, że kobiety i mężczyźni mają wyznaczoną ścieżkę w życiu i nie powinni z niej zbaczać. Mała Bryza ma jednak inne marzenia, niż wszystkie dziewczynki na wyspie. O czym marzy? Kiedy postanawia spędzić wakacje z dziadkiem, latarnikiem, wypatruje na wzburzonym morzu samotnego humbaka. Dlaczego ssak odłączył się od stada? Do tego dziadek opowiada jej historię smutnej miłości, którą docenia się dopiero po stracie. Bryza postanawia zawalczyć o siebie i swoje marzenia... (cd recenzji na fb) https://www.facebook.com/KsiazkaZamiastKwiatka/photos/a.967792129913564/8379226558770047/

Moje literackie uwielbienie twórczości Kereta nie ma granic. Mistrz krótkiej formy znakomicie odnajduje się również w twórczości dla dzieci. Tym razem opowiada o królestwie tak maleńkim, że by pograć w frisbee trzeba było biegać po graniach innych państw. Mieszkali tam Król i jego Mądry Doradca i dwaj zwykli ludzie. Traf sprawił, że nagle społeczność tego maleństwa zaczeła się kurczyć, zaś ludzie odkryli w sobie tęsknotę za tym co było, co się skończyło, co minione. Opowieść o tym jak niełatwo się rozstać, jak trudno zebrać się w sobie i coś w życiu zmienić bezkosztowo, to niemożliwe. To także historia o powrotach, przyjaźni i radości jaka płynie ze spotkań, z relacji, z prostego bycia razem. Wspaniała historia, zamknięta w małej formie. Jeśli mam się do czegoś przyczepić to do strony ilustracyjnej: jest bardzo nostalgiczna, smutna, dużo w niej szarości i tęsknoty wyrażonej kreską, rysunkiem, emocją narysowaną na twarzy.

Interaktywna książka to idealny pomysł na prezent 🎁 Chociaż ta interaktywność to mało powiedziane, bo ta książka wręcz żyje! 🤩 Wasze dzieci mają możliwość wybrać się z jej bohaterami wprost do głębi oceanu, przemierzać bezmiar kosmosu, poznać dzikie zwierzęta, zaczerpnąć życia na farmie czy odwiedzić miasto przyszłości 😯 Odkryją przy tym niesamowite ciekawostki. To zdecydowanie nasz ulubiony typ książek! Pozwalający w zabawny sposób zdobywać wiedzę 🤭 Książka jest pełna kolorów i posiada 8 ukrytych przedmiotów, które nie są takie łatwe do znalezienia 🤭 potwierdzam! Dzięki darmowej aplikacji na urządzenie mobilne, przeżyjecie niesamowitą przygodę. Choć nie jest ona konieczna do czerpania radości z tej książki, bo już sama książka jest świetna 🤭 a ta aplikacja to taka wisienka na torcie 🤭 Zachęcam więc gorąco, że jeśli jeszcze nie macie pomysłu na prezent - ta książka sprawdzi się w tym idealnie 🎄 A poza radością dzieci i dorośli będą mieli radość z jej czytania 😉

No niestety nie podzielam aż takich zachwytów jakie tu czytam nad tą książką... Zamysł książki jest oczywiście bardzo dobry - jako historia radzenia sobie ze stratą ale niestety dla mnie to zabrakło tu czegoś... Jakiegoś takiego dobitnego wątku przewodniego. Bo tak, to niby wiemy oczywiście o co chodzi, niby przeczytaliśmy historię, ale ani mnie jakoś nie ujęła ani nie było czegoś, co by tak naprawdę tą historię prowadziło od początku do końca. Nawet przeczytałem książkę dzisiaj raz jeszcze, by dokładnie ocenić i teraz mogę powiedzieć co mi tu nie pasuje: za dużo drobnych elementów (dziecko się pogubi),brak jednego najważniejszego. No bo są jakieś trzy siostry - Zorze, rodzi się dziewczynka, lubi tkać i tka sobie, jest braciszek, a potem jeszcze jabłko w zaczarowanym ogrodzie z czarownikiem, który potrafił zmieniać postać, dzieci słyszały się na odległość, dziewczynka choruje, braciszek wyrusza w podróż by ją uratować - to już jest ile? co najmniej 8 elementów, z których każdy mógłby być samodzielnym pomysłem na baśń... albo przynajmniej dobitnym punktem przewodnik ale nie, tu jest wszystko razem liźnięte. Mnie to nie przekonuje, to dlatego gdy ją pierwszy raz przeczytałem, to nie wiedziałem nawet co ja przeczytałem, nie przykuło to uwagi, za dużo drobiazgów rozpraszających, dopiero za drugim razem bardziej się skupiłem na drugiej części... I ta druga część - próby, które musi przeżyć chłopiec są właściwie bardzo dobre! Mocny przekaz - jako składowe żałoby, to jest dobrze napisane. Tylko niepotrzebnie przekombinowane wszystko poza nimi ;) Reasumując: książka niesie coś wartościowego... ale dlaczego, och dlaczego, wszystko poza tym nie zostało uproszczone ;) Czytana po raz 1: 23.12.2025, po raz 2: 14.01.2026) 3/5 [6/10]

Jeśli macie sentyment do "Ani z Zielonego Wzgórza", to ta książka podbije Wasze serca, ponieważ jest inspirowana właśnie losami Ani Shirley. Ania to urodzona marzycielka, która jak mało kto, potrafi zachwycać się z pozoru drobnymi i mało istotnymi rzeczami, w szczególności otaczającą przyrodą. Jednak największą wdzięczność odczuwa w Boże Narodzenie. Wtedy przepełnia ją prawdziwa mieszanka uczuć i emocji - szczęście, podekscytowanie, trema, nadzieja i miłość. Ania doskonale wie, co jest w tym wszystkim najważniejsze, ważniejsze nawet od prezentów, wspaniałej uczty przy pięknie udekorowanym stole i jej występu przed mieszkańcami Avonlea. To otaczający ją dobrzy ludzie, ich przyjaźń, miłość i wsparcie. Sama myśl właśnie o nich podnosi ją na duchu w chwilach nawet największej rozpaczy. Bardzo kojąca, melancholijna i skłaniająca do refleksji książka o delikatnych ilustracjach doskonale oddających charakter Ani i obraz jej wewnętrznego świata.

Książka na pozór religijna, trochę świąteczna, przy tym bardzo humorystyczna dla dzieci i dorosłych. Twarda okładka. Wyrazista czcionka. Śmieszne kolorowe rysuneczki. Opowieść sprowadza się do wydarzeń religijnych prawdziwych , jakie miały miejsce ponad 2000 lat temu a mianowicie do narodzin Chrystusa. Ale to tylko ten jeden akcent. Nic nie jest nazwane po imieniu , nawet występujący król Herod. Jest to książka drogi , ale nie ludzi tylko puszczonych samopas owiec. Przenosimy się niby do tamtych czasów, ale jesteśmy we współczesnych. Właściwie to dokładnie nie jesteśmy w żadnym czasie bo są one akurat poplątane do granic możliwości. Głównymi bohaterkami jest stado owiec sztuk 7. Każda ma swoje imię: z przedziałkiem na boku, wiecznie zakatarzona, z aparatem nazębnym, ze złamaną nogą w gipsie, w czapce, z opaską na oku, ostatnia. Są same bez opieki , pasterze zniknęli bez śladu. Postanawiają szukać swoich opiekunów, którzy tylko plecaki po sobie zostawili na łące. Przy okazji wędrówki napotykają na różne zwierzaki , jak woła, osła, wielbłądy, którzy przekazują im informacje o wiekopomnym wydarzeniu, które jest tu potraktowane z przymrużeniem oka. Jest gwiazda betlejemska na niebie , która prowadzi do stajenki, w której urodziło się dziecię/ płeć nieznana/, które ma uratować świat. Ciało niebieskie a tu nawet wpadające w czerwień widziane przez różne osobniki jako kometa, jako zastęp aniołów oraz UFO. Tu każda odpowiedź jest dobra. To nie jest żaden paszkwil na religię, nie obraża niczyich uczuć religijnych. To Betlejem z punktu widzenia owiec. Dużo tu absurdów, komicznych sytuacji. Pomieszania z poplątaniem. Nie ma komórek, telewizji ,a jest aparat na zęby. Owce dziwią się ,że jak może dzieciątko rodzić się w żłobie, skoro można było wcześniej zarezerwować miejsce w hotelu. Tego typu przekręty. Książkę może przeczytać każdy i stary i młody , katolik , ateista i każdy jeszcze innej wiary. Myślę, że wszystkim i tak się spodoba. Dzieci małe nie zrozumieją treści. Dla nich będzie tylko Boże Narodzenie i owce idące do stajenki. Ale nie brońmy im tego, czytajmy. Książka jest krytyką na komercjalizację świąt, każdy dorosły to zauważy. Uważam , że bardzo udana pozycja. Coś zupełnie innego, co można czytać i przez cały rok , a nie koniecznie przed gwiazdką. Polecam! Będzie dużo śmiechu i zabawy, porównywanie koordynacji możliwości czasowych z występującymi wydarzeniami. Wybierzecie sobie owcę, którą najbardziej lubicie. My pokochaliśmy prawie jednomyślnie tę w czapce.

Co mają wspólnego kury i równość? Zdecydowanie bardzo dużo. Autor książki wręcz idealnie dobrał bohaterów do pokazania młodszym czytelnikom czym jest równość. Jestem pod ogromnym wrażeniem zarówno tekstu, jak i świetnie pasujących tutaj ilustracji. Jeśli jesteście ciekawi, co wydarzyło się w kurniku, zapraszamy. Kury szykują się na trzy tygodnie nieco nudnej, ale zdecydowanie bardzo ważnej pracy. Oto zaczyna się Wielkie Wysiadywanie. Kury znalazły sposób, by umilić sobie ten czas, dbając jednocześnie o swoją kondycję. Grają, szydełkują, czytają książki, chodzą na pilates, a i zastępstwo dla swoich jajek potrafią znaleźć. Wszyscy są zadowoleni... no, prawie wszyscy. Trzem kogutom bardzo się to nie podoba. Przecież kury mają wysiadywać jajka. Filip, Marcel i Maniek ustalają harmonogram wysiadywania, jedzenia i picia. Kury bardzo szybko znajdują sposób na obejście zasad przedstawionych przez koguty. Wkrótce okazuje się, że w powstałym zamieszaniu wszystkie jajka się pomieszały. Ta niezwykle zabawna i ciekawa historia wprowadza najmłodszych do świata równości oraz szanowania wyborów i decyzji innych osób. W niewielkiej ilości tekstu autor zawarł to, co najważniejsze, by dzieci zrozumiały czym jest niesprawiedliwość i że współdziałanie oraz różność przynoszą zdecydowanie więcej korzyści. Nie mogę też przejść obojętnie obok ilustracji, które wręcz wypełniają karty książki. A musicie wiedzieć, że jej format jest naprawdę duży. Ilustracje mogą tutaj pełnić dodatkowe funkcje - świetnie sprawdzą się jako wyszukiwanka, a także będą pomocne w nauce liczenia. My już wiemy, że na pewno sięgniemy po drugą książkę z tej serii.

10/10 Dlaczego zacząłem dosyć krótką książkę o świętach Bożego Narodzenia początkiem grudnia a skończyłem ją początkiem lutego? Bo żal było ją kończyć! :) Ta książka jest po prostu doskonała dla każdego fana świąt. Można z niej dowiedzieć się mnóstwa ciekawych rzeczy, związanych właśnie z tym cudownym czasem. Wszystko okraszone jest lekkością, dobrym humorem i pięknymi obrazkami. I uwaga: wydawać by się mogło, że to książka tylko dla dzieci. Nic bardziej mylnego! To książka dla wszystkich a czytanie jej to prawdziwa przyjemność. Serdecznie polecam!

Często wydaje nam się, że nie jesteśmy wyjątkowi. Widzimy cechy innych, podziwiamy ich, bo mają coś czego my nie mamy, szybciej zyskują uznanie innych, są duszami towarzystwa, mają wiele dóbr, a my ciągle biedujemy lub nie chodzimy na wystarczającą ilość zajęć dokształcających itd. Zapominamy, że każdy z nas obdarzony jest innym talentem i charakterem i to już sprawia, że jesteśmy wyjątkowi. Nawet jeśli nie wyróżniamy się urodą, wykształceniem, ilością znajomości czy stanem posiadania. O takich dylematach jest opowieść Małgorzaty Kur „Wyjątkowy kot. Jak Mruczek wziął los w swoje łapki”. Do tego w opowieści autorka przekonuje, że czasami warto otworzyć się na coś innego, spojrzeć na swoją codzienność z perspektywy kogoś innego, aby móc coś zmienić i pomóc sobie w spełnianiu marzeń. Historia zaczyna się od trafienia do schroniska. Poznajemy tam różnorodne koty. Jedne są rasowe, inne rozbrykane, a jeszcze inne leniwe. Większość życia spędziły w klatce i nie znają innego życia. Do nich trafia Puszek, kot, którzy bardzo dobrze poznał, czym jest prawdziwy dom. Niestety jego pani była już bardzo stara i już nie potrafiła się nim opiekować. Sama potrzebowała wsparcia bliskich, a ci nie chcieli mieć kota, więc trafił on do schroniska. Tu jest przerażony i smutny. Na szczęście wszyscy miło go przyjęli, chętnie wysłuchali jego historii. Dzięki nowemu kotu Mruczek dowiaduje się jak wygląda prawdziwy dom. Także pragnie taki znaleźć. Zwłaszcza, że nigdy go nie miał, bo urodził się w schronisku. Do tej pory właśnie to miejsce kojarzyło mu się z domem. Opowieści nowego przyjaciela oraz wakacyjna akcja zachęcająca ludzi do adopcji zwierzaków sprawiły, że klatki nieco opustoszały. Wiele zwierzaków znalazło domy. Niestety kot, który najbardziej pragnie mieć dom nadal go nie znalazł. Właśnie z tego powodu Mruczek postanawia ruszyć w świat, aby dowiedzieć się, dlaczego jego nikt nie chce adoptować. Wędruje do zoo, gdzie odkrywa zadziwiające zwierzęta. Dowiaduje się też, że nie każde zwierzę chce mieć dom. Za to każde ma bliskich i jest na swój sposób wyjątkowe. Obserwując inne gatunki powoli odkrywa cechy, które sprawiają, że są one niezwykłe. O dziwo nie jest to wygląd. Co takiego sprawia, że ludzie wybierają takie, a nie inne zwierzę? Dlaczego Mruczek nie mógł znaleźć nikogo, kto by się nim zaopiekował? Czy miłość można znaleźć w zaskakujących miejscach? Przekonajcie się sami. „Wyjątkowy kot” to poruszająca opowieść o poszukiwaniu swojej niezwykłości, poznawaniu siebie, aby wiedzieć jakie nietypowe cechy mamy, ale też historia wychodzenia ze strefy komfortu, odkrywania, że można żyć inaczej. Mruczek był szczęśliwy w schronisku dopóki nie uświadomił sobie, że może być miejsce, w którym może czuć się jeszcze lepiej. Właśnie uświadomienie sobie tego sprawiło, że zaczął marzyć i dążyć do realizacji pragnień, poszukiwać bliskości i miłości ludzi. Kot pokazany z całą gamą uczuć i pragnień uświadamia młodemu czytelnikowi, że zwierzęta też czują i potrzebują empatii, ciepła, opieki, poczucia bezpieczeństwa, bliskości, a po przygarnięciu staje się członkiem rodziny, o którego trzeba troszczyć się. Poza oczywistym przesłaniem, czyli zachętą do adopcji zwierzaków ze schronisk mamy tu inny, dużo ważniejszy temat. Dzieci dowiadują się z tej lektury, że każdy, absolutnie każdy jest niezwykły. Tylko trzeba chcieć to dostrzec. Wcale nie trzeba udawać kogoś innego, aby znaleźć przyjaciół i być akceptowanym. Właśnie dzięki temu lektura może służyć jako czytanka terapeutyczna. Zwłaszcza, kiedy pociecha dla przypodobania się innym zaczyna źle postępować lub robi z siebie kozła ofiarnego. Książka będzie punktem wyjścia do rozmowy o tym, dlaczego nie warto udawać kogoś innego oraz pomoże zrozumieć, że każdy z nas jest wartościowy. Książka wzbogacona pięknymi ilustracjami Małgorzaty Detner. Całość dopełnia dobre zszycie dobrej jakości papieru i solidna kartonowa okładka, dzięki czemu lektura jest estetyczna i trwała. Duża czcionka i niedługie rozdziały sprawią, że będzie to ciekawa propozycja do czytania dla uczniów nauczania początkowego. Opowieść bardzo dobrze czyta się na głos, dzięki czemu przedszkolaki będą czerpały przyjemność ze słuchania. Zdecydowanie polecam.

Antek mieszka w dużym mieście, w którym na każdym kroku są brud i spaliny. Chłopiec choruje na astmę – ma przy sobie ciągle maskę i inhalator. Nic dziwnego, że jego myśli często krążą wokół czystego środowiska. Pewnego dnia zostaje zainspirowany przez nauczyciela do rozmyślania nad następującym tematem: futuropolis, czyli miasto jutra. Temat ten z pozoru wydaje się być trudnym. Tymczasem Antek ma dziwny sen, w którym pojawia się tajemniczy pies robot: Holo – jest on opiekunem i pilotem, zabiera chłopca do futuropolis, miasta jutra. Chłopiec odwiedza niesamowite miejsca, porusza się aeromobilem. Przed nim miasto bez spalin, w którym każdy dba o zdrową żywność w czystym środowisku. Macie ochotę do na wycieczkę do takiego miejsca, o które trudno w szaroburej rzeczywistości? Jeśli tak, to koniecznie sięgnijcie po najnowszą część serii Czytam sobie – poziom 2. W tej części znajduje się 800 – 900 wyrazów w tekście, dłuższe zdania, w tym także złożone i elementy dialogu. Mali czytelnicy mogą ćwiczyć też sylabizowanie. Ta część akurat ma sporo wyszukanego słownictwa dotyczącego miasta przyszłości. Poprzeczka jest dość wysoko postawiona – dzieci, które poznają Antka i jego wyprawę do miasta jutra wzbogacają słownictwo, aktywują swoją wyobraźnię. Książka jest fajnie zilustrowana przez Ewę Poklewską – Koziełło. Na końcu są tematyczne naklejki oraz dyplom sukcesu dla dziecka, które dało radę samemu poznać lekturę.

Bardzo ciekawie napisana książka, przekrojowo o medycynie. Książka przybliża młodemu czytelnikowi zarówno anatomię, jak i fizjologię, ukazuje różnice między wirusami a bakteriami oraz ukazuje sylwetki osób, które przyczyniły się do medycyny znanej nam w dzisiejszych czasach. Również autorka poświęca uwagę medycynie przyszłości i nowoczesnym terapiom. Książka napisana jest językiem bardzo przystępnym czytelnikowi, ale na pewno nie jest to język infantylny. Książka, którą śmiało można podarować młodemu czytelnikowi na prezent.

Łatek, jest bezdomnym psem, mieszkającym w kartonie. Samotny piesek postanawia na własną rękę poszukać dla siebie nowego domu i w tym celu wysyła listy do mieszkańców ulicy Laskowej. 🐶 Chociaż w każdym z listów podkreśla swoje atuty, otrzymuje same negatywne odpowiedzi, a każda z nich wprawia go w coraz większy smutek i samotność. Pewnego dnia to jednak Łatek otrzymuje list z pytaniem... 🐶 Książka stała się bestsellerem New York Timesa! Urocza, zabawna i przepięknie zilustrowana historia, w której treść stanowią jedynie listy. W prosty sposób uczy empatii i uwrazliwia na potrzeby zwierząt, pokazując, że zwierzęta także czują i mają potrzeby. 🐶 To jedna z tych pozycji, gdy w trakcie czytania dzieci głaskają ilustracje i odczuwają większe emocje w trakcie lektury. 🐶 Na końcu książki znajdziemy kilka wskazówek, jak pomóc bezdomnym zwierzakom. Uprzedzam, to jedna z książek po których pojawia się pytanie "czy możemy mieć pieska???" 😉

Idealna książka dla dzieciaków ciekawych świata. A ściślej mówiąc: ciekawych wszystkiego, co dotyczy książek i ich historii ;) Główna bohaterka, Klara, połknęła bakcyla czytania dzięki swojemu dziadkowi - właścicielowi sporej domowej biblioteczki. To właśnie z dziadkiem odwiedza takie miejsca, jak księgarnie i antykwariaty, biblioteki, drukarnie i wydawnictwa. Każda z takich wizyt staje się punktem wyjścia do zyskania sporej dawki wiedzy na tematy związane z książkami. Począwszy od dziejów książki: jak wyglądały książki najdawniejsze, jakich materiałów używano do zapisywania przekazów pisemnych, jak czytano papirusowe zwoje, jak wyglądała praca skrybów w klasztornych skryptoriach aż po wynalezienie papieru i rozwój druku. Klara pozna też historię bibliotek, dowie się, jak funkcjonują książnice współczesne, pozna tak tajemnicze nazwy, jak "ISBN" czy "sygnatura". Ale pozna też tajniki procesu wydawania i drukowania książek. No i dowie się, w jakich zawodach najlepiej odnajdzie się ktoś, kto kocha czytać ;) Jest tu naprawdę ogrom informacji przedstawionych jednak w bardzo przystępny sposób - m.in. za pomocą zabawnych rozkładówek. Świetna książka dla wszystkich, którzy chcą poznać tajemnice świata książki.

Książek o ekologii i zmianach klimatu jest całkiem sporo na półkach dziecięcych. Są lepsze i gorsze. Ta jest nadzwyczaj dobra. Dostosowana do dzieci, w genialnej formie pokazuje dzieciom skutki zmian klimatycznych i podpowiada rozwiązania. Bohaterka jest niezwykła, co może przyciągnąć dzieci, forma pytań i odpowiedzi jak w przedszkolu sprawia, że łatwo ją zrozumieć. Szata graficzna bardzo ładna, nie przesadzona, ale przyciągająca uwagę. Język zrozumiały dla maluchów. Po prostu idealna książka o ekologii dla przedszkolaków. Jestem zachwycona!

Bohater dzieci to najpiękniej wydana historia o Januszu Korczaku. Wzruszający życiorys ubrany w cudne ilustracje, śmiało można powiedzieć, że to egzemplarz, który można oglądać i czytać razem z dziećmi. Przybliżenie trudnego okresu w przystępny sposób. Autor wybrał najciekawsze i najważniejsze informacje z życia wybitnego pedagoga i pisarza i ubrał w prosty przekaz, który zrozumie najmłodszy odbiorca. Twarda oprawa, która sprawi, że lektura przetrwa lata i będzie po nią można sięgać chcąc przywrócić sobie wiarę w drugiego człowieka, w dobro i miłość.

Prześliczna książka dla dzieci. Pierwsza część. Duży format. Twarda oprawa. Dobry gatunek papieru. Duża czcionka. Piękne kolorowe ilustracje . Tematyka przypomina trochę książkę ,, Dzikusy’’ dla dzieci. Też tu jest mowa o pewnej rodzince ,ale z czwórką dzieci, mieszkająca w domku z ogrodem. Rodzice nazwali tu swoją gromadkę Bąblami , a nie Dzikusami. Najstarsza jest Łucka, średniaki to bliźnięta Ala i Antek. Najmłodsze z dzieci to Daniel, zwany Da. Sam tak mówi o sobie, gdyż trudno mu wypowiedzieć niektóre zgłoski. Tata dzieci jest niezwykle zapracowany i nie może spełnić swojej obietnicy względem podopiecznych. Obiecał im wakacje nad morzem, a musi zostać i pracować na komputerze. Cała rodzina spędzi urlop letni w domu. Co nie oznacza ,że musi być nudno. Będzie bardzo , ale to bardzo wesoło i nieschematycznie. No może tylko nieartykułowany wrzask dzieci , krzyki, bieganina i gonitwy pozostaną na porządku dziennym. Skąd my rodzice to znamy? Wiele przygód i niecodziennych zdarzeń zaczynając od pełnej , wysypującej się skrzynki na listy, poprzez całonocną frontową burzę, zwalone drzewo w ogrodzie, zwariowaną zabawę w piratów, zbieranie wiśni z drzewa, robienie przetworów, hodowlę wiśniowych ludków, kąpiele w przydomowym baseniku, spełnianie marzeń za pomocą magicznych kamieni, wielką zabawę przy niezwykłym ognisku za domem. Książka składa się z opowiadań. Każde niesie różne przesłanie i czegoś uczy. Dzieciom wskazuje empatię, zrozumienie, bezpieczne zachowanie w czasie żywiołów pogodowych. A rodzice też mogą skorzystać z podpowiedzi, chociażby w jaki sposób przechytrzyć dzieci , żeby był wilk syty i owca cała w niektórych sytuacjach. Bardzo sympatyczna książka. Dzieci ją polubią na pewno , myślę ,że rodzice czytający swoim pociechom również. Patrzę na moje urwisy i się śmieję, tak mi przypominają te z książki o Bąblach. Polecam!

Pomysł na książkę był bardzo ciekawy - przedstawić proces z perspektywy drzewa. Po lekturze pozostał jednak u mnie pewien niedosyt. Może gdyby na końcu poświęcono jeszcze trochę uwagi opisaniu procesu powstawania papieru/książki. Jest to co prawda narysowane na stronach łączących okładkę z resztą książki, ale gdzieś trochę po macoszemu potraktowano temat. Z tego powodu przedstawione w utworze przygody drzewa są trochę niejasne, nieczytelne.