Rachunek sumienia Jak codziennie ulepszać siebie, relacje z Bogiem i drugim człowiekiem

Bardzo dobra książka. Czytając ją często można odnieść wrażenie inności przeżyć które towarzyszą ludziom gdy czyta się coś skrajnie wielopoziomowego w znaczeniach i rozumieniu, jednym z takich książek jest pismo święte, a przez to uniwersalniającego dane doświadczenie. Zdecydowanie właśnie taka jest ta książka. Polecam każdej osobie.

Tą książeczkę często stosuję jako modlitewnik i zawsze zmusza mnie do rozeznawania - czy tak rzeczywiście mógł powiedzieć Jezus? Modlitewna relacja Alicji Lenczewskiej z Jezusem jest relacją raczej damsko - męską więc raczej to książka dla kobiet. Ale wiele wskazówek jest uniwersalna i naprawdę godna do zastosowania. Tu fragment: "Wielkie zasługi ma ten, kto zakrywa swoją miłością i swoim milczeniem grzechy braci. A jeszcze większe ma ten, kto ukazuje dobro w braciach swoich, bo ukazując dobro, Mnie ukazuje obecnego w każdym człowieku i każdej sytuacji." s.196 - mały format (fragment z 209 sb. 28 III 1992, g. 5:30) W internecie jest dostępny pdf - przepisany z błędami bez indeksu tematów. Książkowa wersja różni się tym, że jest bez błędów: ze wstępem, krótkim życiorysem i indeksem tematów. Pdf zawiera też na końcu jakąś przypowieść której w książce brak.

Tak książka jest w ostatnim czasie jedną z najbardziej wyjątkowych jakie czytałem. Co w niej tak niezwykłego? Myślę, że wyjątkowe ukazanie prawdy o miłosierdziu BOGA, dla którego nikt nie jest stracony nawet jeżeli jak w przypadku Dobrego Łotra jego całe życie jest niekończącym się pasmem grzechów i wydaje się, że nie ma dla niego nadziei, przebaczenia.

Dostałam na Gwiazdkę i rozpoczęłam z nowym rokiem. Na pierwszym miejscu stawiam Słowo Boże z czytań danego dnia. Niemniej zaczęłam w ciągu dnia dodatkowo posiłkować się duchowo rozważaniami z książki. Wpisała się idealnie w aktualne wydarzenia. Zachęcam do zakupu.Kończy się styczeń,pozostało 11 miesięcu.Warto.

Książkę polecił mi przyjaciel i po dwóch latach od polecenia wreszcie po nią sięgnąłem. Potężna lektura i to nawet nie w sensie objętości, ale treści. Mocny krok na drodze ku duchowemu wzrostowi i wolności. Mi pod wieloma względami pomogła, ale jestem świadomy jak niełatwa jest to jednocześnie droga.

Piękne, głębokie rozważania różańcowe połączone z cytatami z Biblii + krótka historia różańca. Polecam tym, którzy odmawiają różaniec i tym , którzy chcą zacząć odmawiać tę piękną i mającą ogromną moc modlitwę -w RÓŻAŃCU siła !!! bo jak czytamy w Biblii - „Dla Boga nie ma nic niemożliwego.” Łk 1,37 Serdeczności Monika

Do książki trzeba podejść z otwartą głową i sercem. Trzeba ją przyjąć w skupieniu, bez pośpiechu, kontemplować. Zawiera nie tylko obraz Maryi jako Matki Jezusa, ale przede wszystkim jako zwyczajnej kobiety, bliskiej, zabieganej, zapracowanej, zmartwionej, kochającej i opiekuńczem. Wspaniałe rekolekcje i ćwiczenia duchowe. Bardzo dokładnie wyjaśnione oddanie się Matce Boskiej.

Jako kwiat rozkwita człowiek i jako kwiat się łamie - posłyszane Takim kwiatem zerwanym przez samego Boga jest Gemma Galgani, włoska mistyczka i stygmatyczka żyjąca na przełomie XIX i początku XX wieku. Już samo imię po włosku znaczy klejnot. Była niezwykłym dzieckiem. Książka dedykowana jest przez Autora wszystkim Aniołom Stróżom wszystkich ludzi, którym towarzyszą od narodzin aż do śmierci. Lektura jest przejmującą historią życia Świętej Gemmy poświęconego ubogim, chorym i Jezusowi Ukrzyżowanemu, któremu poświęciła się bez reszty. To życie było zwyczajne i nadzwyczajne zarazem dzięki łasce Bożej, której uczyła się być wierna. Autor raz po raz sięga w swym opisie do samego źródła wiedzy o Świętej cytując jej Autobiografię i nie tylko. Publikacja jest wiarygodna, pouczająca i bardzo interesująca! Szybko się czyta bez znużenia, z zadumą. Sam święty O. Maksymilian Kolbe przeczytał ją aż trzykrotnie: ... przyniosła mi więcej pożytku niż serie ćwiczeń duchowych. Serdecznie polecam ❤️ nie tylko wierzącym jako autentyczną wartość życia.

Ciekawy wywiad rzeka z Austriaczka - Mistykiem. Treść tego co mowi Maria Simma wskazywałaby że Tradycjonaliści mają rację (za wyjątkiem twierdzen o ekumenizmie - ten ocenia jako pozytywne zjawisko zgodne z wola Boża jak również możliwość zbawienia przez inne religie w zależności od okolicznosci). Jednakże jej relacje o tym jaki jest Bóg mnie osobiście przerażają. Ocean miłosierdzia to jedno - ale przynajmniej z perspektywy czysto ludzkiej - Boża sprawiedliwość jest bardzo brutalna - zwłaszcza iż wg Marii Simma nawet dzieci mogą.byc w czysccu w tym małe.dzieci - zgodnie z nauką.przedsoborowa w tzw Limbo. W kazdym razie bardzo ciekawa lektura i asumpt do dyskusji już na poziomie, w mojej oceny, uczniów szkoły średniej a.takze katechez kościelnych.

Książka w bardzo przystępny, a zarazem stroniący od powierzchowności sposób, wyjaśnia podstawy modlitwy Jezusowej i wprowadza w jej praktykę. Obfituje w cytaty z różnych źródeł (m.in. św. Jan Klimak, św. Izaak Syryjczyk). Zasmuciło mnie tylko, że autor zachwyca się tym, że w rycie syro-malabarskim kapłan zbiera pokój od Chrystusa obecnego na ołtarzu, podczas gdy nadzwyczajna forma rytu rzymskiego też przecież wyraża w ceremonii pocałunku pokoju tę samą teologię (odmienną od tej obecnej w NOM niestety). --- > Często jednak pojawia się problem - chcę, ale nie bardzo wiem jak. Modlitwa kojarzy się nam z czymś żmudnym, trudnym, a nawet nudnym. > Medytacja jest prostą, ubogą modlitwą, w której chodzi o obecność człowieka wobec Tego, Który Jest. Nasza zgoda na zalecane przez ojców pustyni ubóstwo środków wyrazu na modlitwie stanowi znak gotowości do oddania kontroli nad naszym życiem i całkowitego powierzenia się Bogu. > Na drodze medytacyjnej, w ogóle w doświadczeniu życia duchowego, nie ma, jak to się mówi, zaawansowania. (...). Nie ma początkujących, średnio zaawansowanych i profesjonalistów. Wszyscy nieustannie zaczynamy. > Z pewną nutą humoru pisał o tym starzec Jan z Wałaamu: "Bardzo smutno jest słyszeć, że księża uczą swe dzieci duchowe wyobrażać sobie w trakcie modlitwy obraz Zbawiciela, Bogarodzicy albo jakiegoś świętego. Jest to nieprawidłowy, a nawet szkodliwy sposób modlitwy. Wiem, że ci, którzy tak czynili, szkodzili sobie na głowę i potem chodzili leczyć się do lekarzy". > Ojcowie nauczają, że kiedy poddajesz się marzeniom, to przestajesz być hezychastą, a stajesz się marzycielem. > Praca nie ma jedynie wymiaru korzyści, ona wpisuje się w nasze życie duchowe. > Jeżeli utożsamiać modlitwę z uczuciem, to prędzej czy później przyjdzie rozczarowanie. > Dlatego Thomas Merton powiedział kiedyś: "moim drugim i prawdziwym ja jest Bóg". > Możesz odczuwać, ale wcale nie musisz. Możesz nic nie odczuwać, a modlitwa może być bardzo głęboka i wewnętrzna. > Modlitwa ta jest bardzo uboga w zewnętrznym wyrazie, ale jest też bardzo uboga, ponieważ dość mocno ogołaca nas samych z wszystkich pragnień, oczekiwań, z wszystkiego, czego byśmy się mogli spodziewać. > Praktykując medytację, modlitwę, w której otwierasz swoje serce na subtelną i delikatną obecność Boga, musisz zgodzić się na to, że twoje serce będzie miękło, a twoja świadomość się poszerzy. > Z dala od wszystkich łatwo o przekonanie, że kocha się wszystkich ludzi taką samą miłością. Weryfikacja następuje w spotkaniu z drugim człowiekiem. > Izaak mówi tak: "Każdy człowiek widzi swego bliźniego takim, jakim on sam jest, a nie takim, jakim jego bliźni jest naprawdę". > Czasem bowiem człowiek musi przejść przez wiele upadków, aby zrozumieć, kim jest. > Kiedy poznaję swoje miejsce w życiu i swoją drogę, to nie muszę się porównywać z innymi. Każdy ma swoją historię zbawienia. A czułość Boga wobec nas wszystkich, jak mówi Izaak, jest taka sama dla każdego. > Szerokie serce jest kenozą, ogołoceniem człowieka. Ono jest otwarte, ale też gotowe na zranienia. > Wschód zarzuca Kościołowi łacińskiemu, że nie mówi o przebóstwieniu, że mówi o odkupieniu, mówi o pokucie za grzechy, a nie mówi o tym wydarzeniu, które jest podstawowe. Które jest tym wielkim zaproszeniem. Bóg staje się człowiekiem, aby człowiek mógł stać się Bogiem. > Bóg chce odnowić w nas utracone podobieństwo do Niego. Pozwalamy Mu na to między innymi poprzez modlitwę medytacyjną. Coraz bardziej staramy się oczyścić lustro, żeby się przejrzeć i zobaczyć, że to jest właśnie Ten, którego szukam. > Od dłuższego już czasu towarzyszy mi fragment Ewangelii mówiący o Bartymeuszu, ślepcu pod Jerychem. (...) To dla mnie jeden z największych nauczycieli medytacji. > Kiedy trzasnę drzwiami, bracia komentują: "o, nauczyciel medytacji!" > Jan Klimak przestrzega: wstajesz od modlitwy, nie mów, że ona nie przynosiła ci żadnej korzyści. Bo czas, który już przeznaczyłeś na praktykę, jest cenny. > "Kiedy zamierzasz stanąć przed Panem, niech cała twoja duchowa szata będzie oczyszczona, a więc utkana z niepamięci o doznanych urazach". (św. Jan Klimak)

Żyjemy w świecie hałasu, nadmiaru informacji, rozwijającej się technologi. Sięgnęłam po książkę ze względu na MOC, I nie zawiodłam się. W ciszy spotykamy Boga, sam na sam. Cisza to spotkanie, ciszy nie czujemy ona jest. W ciszy pojawiają się najlepsze rozwiązania, rodzi się miłość, której doświadczając przekazujemy innym. Nie jest zarezerwowana tylko do zakonów. Wystarczy się zatrzymać, znaleźć miejsce zamilknąć i słuchać wschłuchiwać się w ciszę. Być w Obecności sam na sam. Po pewnym czasie zorientujemy się że bez ciszy nie potrafimy już żyć. Nasze życie się zmieni. Milczenie naprawdę ma MOC. Książkę mam, i często do niej wracam. Gorąco polecam

Wstęp i tłumaczenie należy do księdza profesora Roberta Skrzypczaka. Ksiądz Dolindo Ruotolo jest chyba obecnie najbardziej kojarzony z włoskim miastem: Neapol. Tam działa w swojej kapłańskiej posłudze. Bardzo podobają mi się konferencje o miłości Bożej, zwłaszcza druga pod tytułem “Miłość, która się ofiaruje i daje “. Ojciec Dolindo Ruotolo mówi, że “na drogach Bożych wszystko jest piękne (…)” oraz, że Jezus Chrystus “urodził się jako dziecko - oto cichość; przyszedł na świat w biednej grocie - oto pokora”.

Niesamowita niesamowita książka. Dla mnie wielkie odkrycie. Polecam poszukiwaczom odpowiedzi na pytanie: skad się bierze zło na świecie. Do tego odpowiedź na wiele innych pytań. Przygoda duchowa. Czytałam od początku, do końca, powoli, nie skacząc po rozdziałach. Myślę że to ważne bo oswajamy się po trochu z pewnymi pojęciami których potem możemy użyć gdy poznajemy bardziej skomplikowane rzeczy. Język Katarzyny jest bardzo prosty (na początku trochę mnie to razilo ale szybko przestało). Była prostą, niewykształconą kobietą. Ale za to bardzo rzeczowy i zrozumiały. Nie ma w nim wykwintności jak u św Augustyna na przykład, ale tak być może być musiało abyśmy mogli lepiej zrozumieć. Książka towarzyszyla mi przez dwa miesiące o poranku i wieczorami i muszę przyznać że tęsknię za towarzystwem św. Katarzyny.. kiedy już skończyłam czytać.

"Celem tej małej książeczki nie jest "konkurs" na najskuteczniejsze i najpiękniejsze wezwanie. Każdy bowiem ma swoje ulubione modlitwy, które otwierają jego własne serce na działanie Boga". Dla mnie największą wartość z tego tekstu mają: przekaz Pana Jezusa skierowany do ludzkości poprzez osobę księdza Dolindo Ruotolo oraz treść modlitwy nazwanej "Jezu, Ty się tym zajmij" będącej aktem zawierzenia Jezusowi Chrystusowi.

Już od dawna nie identyfikuję się z kościołem katolickim, ale duchowość jest dla mnie ogromnie ważna i żywa - książka Marcina Zielińskiego jest co prawda osadzona w wierze katolickiej, ale myślę, że cuda wychodzą daleko poza nią, więc książkę bardzo polecam! Wrażenie na mnie zrobiło to, co jest możliwe, gdy wierzymy. Książeczka jest cieniutka, ale pełna mocy :)

Przepiękna książka o relacjach między kobietami. Podejście dwóch sióstr, (które są nie tylko siostrami ze zgromadzenia, ale też rodzonymi) pozwala spojrzeć na opowieść o Rut z dwóch perspektyw. Dostajemy zarys historyczny i informacje, które pozwalają zrozumieć panujące ówcześnie zasady oraz interpretację duchową i nauczanie na podstawie relacji Rut i Noemi. Doskonała lektura dla kobiet, które zmagają się z problemami w relacjach z innymi kobietami w swoim życiu.

Grzegorz Kasjaniuk napisał bardzo ważną książkę. Zawiera jego świadectwo wiary i wyniki dziennikarskiego śledztwa wokół objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie. Maryja objawiła się w 1877 roku jako Królowa Polski i mówiąca po polsku. Bez tego objawienia i wielkiego nawrócenia Polski by nie było. Przecież żaden z żyjących Polaków nie znał tego uczucia, co to znaczy mieć swoją ojczyznę. Zapominamy, że są zaborcy czy globaliści...zapominamy też, co przyrzekaliśmy ( śluby Jana Kazimierza, prymasa Wyszyńskiego) Uważam, że te objawienia powinny być powszechnie znane i poważnie traktowane, tak jak objawienia z Fatimy.

Historia życia niezwykle skromnego zakonnika ukazana na tle biedy na Sycylii. Wspomnienia z dzieciństwa, okrutny ojciec, potem młodość i dojrzałość, samotne pomieszkiwanie w bardzo trudnych warunkach, dręczące Go choroby i przeogromna miłość do ludzi, swojego miasta i kraju. Jego sposób radzenia sobie z tym wszystkim to modlitwa, nieustanna modlitwa. Myślę, że warto poznać historię życia tego oddanego Bogu człowieka, którego siła modlitwy pokonywała wszystkie trudności. Człowieka o pięknej duszy i bezwzględnej życzliwości do ludzi wokół. Podróżując do Włoch można bowiem przypadkiem trafić do sycylijskiego kościoła, gdzie jest pochowany ojciec Dolindo Ruotolo. Załącznikiem do tej książki jest piękne przesłanie, które z pewnością nie pozostawi żadnego wrażliwego czytelnika obojętnym po tej lekturze.