Jezus Chrystus uzdrowiciel mojej osoby

Książka krótka i prosta. Niestety dla mnie była ona aż za prosta. Po przeczytaniu Ducha Liturgii treści się powtarzały i były pisane wręcz za prostym językiem. Żeby nie było, jak najbardziej polecam tą książkę, ale na sam początek poznawania Mszy Świętej. Jest bardzo prosta i można przeczytać w jeden dzień. Autor nie używa trudnego słownictwa. Jeżeli chcesz poznać Mszę Świętą to warto czytać książki w takiej kolejności: ta książka, Żyć Mszą Świętą i Duch Liturgii. Ja przeczytałem niestety odwrotnie i dlatego nie mogę tej książki ocenić wyżej.

"Wy, ludzie Zachodu -dodał- uważacie Biblię za historię działania mocy Bożej. My natomiast, od sześciu lat, odkąd czytamy Pismo święte, wierzymy, że dotyczy ono aktualnej obecności mocy samego Boga wśród nas". Ten popularny tytuł w Polsce faktycznie upewnia w tym, iż wiara udzielona pierwszym chrześcijanom jest osiągalna dla nas. Karty książki wprowadzają i opisują każdy z charyzmatów. Informacje przedstawione są w sposób zwięzły, systematyczny. Książka jest pisana w duchu wiary, iż każdy może być powiernikiem dóbr Bożych. Nastroiła mnie pozytywnie do świata, bardzo mocno rozjaśniła wątpliwości dotyczące tematu charyzmatów, posługiwania. Jest obficie obleczona w cytaty z Pisma Świętego i przykłady z życia. Mam wątpliwości co do kwestii egzorcyzmów prywatnych. Na przykład czy aby praktyka "nakazywania złym duchom w imię Jezusa Chrystusa, by wyjawiły swe imiona" jest dobra w ramach modlitwy osób świeckich? Nie jestem tego pewien.

Książka dzienniczek Miłosierdzie Boże w duszy mojej to bardzo wartościowa i dobra książka duchowa która poprzez objawienia zakonnicy czyli ukazywanie się jej Pana Jezusa skłania do refleksji przemiany siebie uczymy modlitwy i pokory, książka Opisuje osobiste przeżycia siostry Faustyny. polecam gorąco

Historia doskonale znana każdemu czytelnikowi wychowanemu w kręgu cywilizacji judeochrześcijańskiej opowiedziana podobnie, a jednak zupełnie inaczej, niż ma to miejsce na kartach Nowego Testamentu. Przede wszystkim opowiedziana dużo bardziej emocjonalnie. Wywarła na mnie potężne wrażenie, chociaż niektóre fragmenty (jak na przykład historia Dyzmasa) wzbudziły moje zdziwienie. Dla osoby wierzącej lektura Objawień to niezwykłe doświadczenie, dotykające głębi duszy. Niezwykle wzruszające przeżycie. Dodam jeszcze, że pomimo moich obaw, iż tekst może być skomplikowany i trudny do zrozumienia dla przeciętnego człowieka nic takiego nie miało miejsca. Czytało się bardzo dobrze.

Dość interesująca pozycja, chociaż czytało mi się ją nieco opornie, być może ze względu na specyficzny styl( tj. świadectwa wielu różnych osób, dużo faktów w "niedużej przestrzeni "). Natomiast sama postać ojca Pio zaintrygowała mnie i pobudziła moją wyobraźnię. Lektura godna uwagi.

Dosyć sceptycznie byłam nastawiona do ruchów charyzmatycznych ale z drugiej strony przecież Bóg może działać w różny sposób. Pamiętam jak ks. Piotr Glas opowiadał o kaznodziejach nakładających ręce na głowy w następstwie którego wierni padali na ziemię, powiedział wtedy "Bóg nigdy nie sprowadza człowieka do parkietu". Czytając o uzdrowieniach dokonywanych przez Boga przy użyciu E. Tardifa nigdzie nie spotkałam się ze stwierdzeniem, że ktoś fizycznie upadł. Dlatego jestem skłonna wierzyć, że uzdrowienia opisywane w książce pochodziły od Boga a nie od złego ducha. E. Tardif opisując te wszystkie przypadki działania Boga nie gloryfikuje siebie, zawsze odnosi się do Jezusa i Maryi. Jednym Bóg otwiera serca poprzez udział w rekolekcjach charyzmatycznych, innym na Mszy Trydenckiej a jeszcze innym w trakcie "zwykłego" coniedzielnego nabożeństwa. Nie jest ważne JAK działa, ważnym jest ŻE działa. Do sięgnięcia po książkę zachęcił mnie przypadkowo poznany katolik, który zna jednego z najlepszych polskich gitarzystów - ów gitarzysta nawrócił się po tym jak "przypadkowo" trafił właśnie na tę książkę.

Poruszające świadectwo kobiety, która po porażeniu piorunem doświadczyła granicy życia i śmierci. Książka skłania do głębokiej refleksji nad wiarą, sensem życia i tym, co może czekać człowieka po drugiej stronie. Krótka, ale mocna i zapadająca w pamięć lektura.

Tak, zgadzam się z tym stwierdzeniem, że słowa mają moc. Słowa mają ogromne znaczenie w relacjach interpersonalnych. Mają moc sprawczą ku dobremu, ale też ku złemu, dlatego trzeba rozważnie używać języka. Tytuł jest idealnie dopasowany do treści książki. W środku książki znajduje się bardzo dużo odwołań do fragmentów Biblii. Bóg jest na pierwszym miejscu – należy mu zaufać, a nie: narzekać, szemrać, krytykować, oskarżać, zazdrościć, kłamać, przeklinać, mówić pochlebstwa czy przejawiać zuchwałe zachowania. Czytając "Twój język ma Moc" odnoszę wrażenie, że mam do czynienia z niekatolickim nurtem wiary, chociaż autorka należy do Kościoła katolickiego. Wyczuwam ukierunkowanie na zielonoświątkowców. Jest użyty wyraz "Rhema" (taka jest też nazwa wydawnictwa tej książki),bardzo wiążący się z treścią, oznaczający wypowiedziane słowo (żywe słowo wypowiedziane w duchu).

Jest garść informacji o tym, jak wygląda czyściec. Głównie są to wskazówki do rozwoju życia duchowego poszczególnego czytelnika tej książki. Treść pozwala "przybliżać się" do Boga. Na pewno pobudza do przemiany życia na lepsze. Porady nie są ułożone tematycznie, lecz według chronologii, a to powoduje trochę chaosu w przesłaniu. "Rękopis z czyśćca" jest jakby apelem do stałej pracy nad swoim wnętrzem.

„Mój Chrystus Połamany” autorstwa hiszpańskiego jezuity o. Ramona Cue Romano, składa się z dwóch części. Pierwsza zawiera pięć pogadanek - medytacji wielkopostnych wygłoszonych w telewizji hiszpańskiej. Druga - Mój Chrystus Połamany odwiedza mieszkania - została dopisana po kilku latach. Książka o. Ramona Cue Romano to Ewangelia opowiedziana językiem współczesnej codzienności. Dzięki niezwykłej formie i aktualnej dla naszych czasów fabule zawarte w niej nauki trafiają w serca nawet mniej wrażliwe. To przede wszystkim opowieść o bezgranicznej miłości Boga, który identyfikuje się z każdym cierpiącym człowiekiem i nigdy nie rezygnuje z żadnego z nas. Opowiada o tym, jak często możemy takiego Chrystusa odnaleźć w każdym z nas i pośród tych najbardziej opuszczonych, zaniedbanych, chorych. Wymowne treści skłaniają do refleksji nad samym sobą, swoim postępowaniem i życiem. Historia oszpeconej, połamanej figurki okazała się wspaniałą nauką. Nauką, która pozwala zrozumieć to, czego Chrystus oczekuje od człowieka. Przepiękna lektura, polecam nie tylko osobom wierzącym. Książkę trafiła do mnie z wystawki i za co bardzo dziękuję ofiarodawcy, teraz powędruje do mojej koleżanki Ani a od Ani do .…… i niczym „Mój Chrystus Połamany”, będzie sobie co raz dalej wędrowała. Myślę, że kiedyś znów do niej wrócę, jeśli oczywiście wróci do mnie. Takich opowieści sobie i Państwu życzę. Jan Paweł II, dziękując za otrzymane w darze od o. Ramona Cue Romano utwory "wyraził uznanie dla treści utworów tak natchnionych i sugestywnych" i określił je jako „chwalebną formę apostolstwa”. Cyt: „- Jak ci się zdaje, jacy ludzie mnie szukają? Ludzie weseli i szczęśliwi nie pamiętają o mnie, nie potrzebują mnie, ani nie pragną mnie widzieć na swych zebraniach gwarnych i szaleńczych, bo ja im psuje zabawę...Wówczas, gdy są szczęśliwi, ja jestem zbyteczny. Lecz trzymają mnie w rezerwie, aby gdy przyjdzie cierpienie... (….) - Jak możesz to wytrzymać, Panie? - Bo kocham. Lecz oto widzisz konsekwencje tego: spójrz na mnie. Ukrzyżowany na Kalwarii. A teraz... bez twarzy, okaleczony, bez jednego ramienia i z noga uciętą w połowie. Ty mnie nazywasz "Mój Chrystus Połamany". Zgoda. Połamany przez wszystkie cierpienia, udręki, zmartwienia wszystkich ludzi. ( …) Jeżeli będziesz bardzo zdrowy i nic cię nie będzie bolało, ani nie będziesz chrześcijaninem, ani nie będziesz mój. Ja przyciągam jak magnes, (...) wszystkie cierpienia ludzkie. Ci, którzy są moi, mają udział w tej mojej właściwości. O ile zaczniesz upodabniać się do Chrystusa, zaczną cię szukać, otaczać, oblegać. łamać cierpienia ludzi. I staniesz się maleńkim połamanym Chrystusem; ty sam dla twoich braci - i przez nich.” (139).

Trudno mi ocenić tą książkę, bo w moim życiu zrobiła tyle dobrego, dała mi siły na wiele trudnych momentów i pozwoliła zachować w nich radość, natomiast zdaję sobie sprawę, że dla osoby niewierzącej, będzie jedynie lekko napisanymi wspomnieniami pastora zachęcającymi do modlitwy uwielbienia.

Najbardziej intymny i bolesny zapis walki z własną wiarą i poczuciem opuszczenia. Możliwość poznania historii Matki Teresy, czytając jej listy, poznając historie o których wcześniej nie słyszałam, pozostawiło we mnie świat na lata. To tak jakby te przeczytane słowa żyły we mnie, i nawet jeśli o nich nie pamiętam, one pamiętają o mnie.

Gdy w moim życiu pojawiło się wiele zawirowań, także zdrowotnych, dostałam tę książeczkę od swojej lekarki. Powiedziała, że widziała w szpitalu tyle cudów nieuzasadnionych medycznie, że warto, bym spróbowała. I nie żałuję. Dzięki tym modlitwom/medytacjom/rozważaniom zmieniło się całe moje zycie. I ja się zmieniłam.

Książkę przeczytałam w jeden dzień - bardzo przyjemna w odbiorze. Przedstawia ona uzdrowienia ludzi, dla których z różnych powodów bliska postacią jest Jan Paweł II. Polecam zajrzeć, tym bardziej że mamy tutaj spojrzenie jeszcze sprzed kanonizacji papieża. Książka jasno mówi, że Jan Paweł II miał dar wstawiennictwa w modlitwie za ludzi cierpiących schorowanych.

Tajemnica spowiedzi i Mszy świętej. Książka zawiera zapis wizji, której doświadczyła Catalina Rivas, boliwijska stygmatyczka i mistyczka podczas Mszy Świętej. Książeczka (64 strony),zawiera niezwykły opis przeżyć Cataliny podczas Mszy św. oraz pouczenie, jakie otrzymała od Jezusa Chrystusa i Jego Matki o znaczeniu poszczególnych jej części. W drugiej części znajduje się niezwykła wizja oraz refleksje pomagające zrozumieć znaczenie i głębię sakramentu spowiedzi św. Jak zapewnia Catalina i jak świadczy o tym wielu czytelników, po przeczytaniu tych stronic zarówno Msza św. jak i spowiedź św. jest od tej pory przeżywana jak nigdy dotąd, głębiej, lepiej, bardziej świadomie. Książkę się czyta i dogłębnie przeżywa. Gorąco polecam!!!

Książka bardzo pouczająca, niosąca z sobą głęboką mądrość, nadzieję i pokorę. Przypomniała mi o tym, co w życiu ważne, i nie chodzi tylko o kwestię wiary, ile o moralność ludzkiego żywota. Bardzo przypadła mi do gustu. Czy w moim zyciu jest miejsce dla Boga? Czy mnie kocha, widzi, toleruje...? Czego ode mnie oczekuje; kim jestem w Jego planie? Te, i wiele innych pytań nasuwa się po lekturze tej pozycji. Na pewno będę do niej wracał i pozostanie na długo w mojej biblioteczce.

Ilekroć miewam gorszy nastrój, wracam do tej książki. Jest niezwykła, wyjątkowa i pełna ciepła. To doskonały materiał na odbudowanie nagle upadającej nadziei. Treść zawarta w tej pozycji wprost emanuje niewyczerpalnymi pokładami niesamowicie pozytywnej energii. Nie trzeba czytać jej od deski do deski, by przekonać się jak wiele ma nam do zaoferowania. Wystarczy otworzyć ją w przypadkowym miejscu i przeczytać choćby jedną stronę, by po zamknięciu książki inaczej spojrzeć na życie. To nieoceniony skarb w mojej biblioteczce. Bez względu na wszystko warto po nią sięgnąć. Polecam:)