Cytaty z tagiem "adler" [4]

Socjalizm, a nawet kapitalizm, chociaż dość niechętnie, głoszą obywatelom: "Proponujemy wam dobre życie", Hitler natomiast powiedział swoim "Proponuję wam walkę, niebezpieczeństwo i śmierć" i w rezultacie cały naród padł mu do kolan. Być może później ludzie będą mieli tego dosyć i zmienią zdanie, podobnie jak pod koniec ostatniej wojny. Po kilku latach rzezi i głodu hasło: "Największe szczęście dla jak największej liczby ludzi" okazuje się całkiem dobre, lecz w tej chwili wygrywa "Lepszy straszny koniec niż strach bez końca". Teraz, gdy walczymy z człowiekiem, który je reprezentuje, nie wolno nam nie dostrzegać jego emocjonalnej atrakcyjności.

Rozumiemy więc, dlaczego idee Adlera spotkały się z tak wielkim odzewem akurat wśród pedagogów i duchownych, podczas gdy freudyzm spodobał się głównie lekarzom i intelektualistom, a zatem złym pielęgniarzom i kiepskim wychowawcom".

Twórczość Nietzschego silne oddziaływała na psychoanalizę. Ocena recepcji jego tekstów przez Sigmunda Freuda pozostaje przedmiotem pewnych kontrowersji. Carl Jung prowadził dłuższe seminarium o Zaratustrze. Z pojęciem woli mocy najmocniej powiązana wydaje się psychoanaliza Alfreda Adlera, w której koncepcja ta zostaje włączona jako jeden z czynników, które w sposób podstawowy wpływają na motywację jednostki. Schizoanaliza Gillesa Deleuze’a i Félixa Guattariego, wyrażona w Anty-Edypie i rozwijana w kolejnych pracach, stanowi twórcze połączenie filozofii Nietzschego, psychoanalizy Freuda i Lacana oraz marksistowskiej krytyki społecznej.
Jedno z podstawowych pojęć tej pracy, teza o pozytywności pragnienia, wyraźnie nawiązuje do pojęcia poczucia / pragnienia mocy i późniejszej koncepcji woli mocy.
Gilles Deleuze jest także autorem dwóch wartościowych monografii o filozofii Nietzschego, które wpłynęły na moje odczytanie tej twórczości.
Michel Foucault, w inspiracji metodą genealogiczną Nietzschego, stworzy autorską koncepcję archeologii wiedzy. Co więcej, pierwszy tom Historii seksualności nosi podtytuł Wola wiedzy – jest to wyraźne i celowe nawiązanie do pojęcia woli prawdy, które omawiałem przy okazji Zaratustry.
Martin Heidegger, w cyklu wykładów o filozofii Nietzschego, łączy naukę o woli mocy i koncepcję wiecznego powrotu. Twierdzi też, że Nietzsche to ostatni wielki metafizyk zachodu, dopełniający dziejowy proces, jaki rozgrywa się w ramach kultury europejskiej. (...) zwrócenie uwagi na metafizyczny wymiar myśli Nietzschego oraz głębokie związki, jakie zachodzą między wolą mocy a wiecznym powrotem, wydają się wartościowymi propozycjami badawczymi.
Wreszcie, książka Noumenautics. Metaphysics - Meta-Ethics – Psychedelics, praca współczesnego filozofia, Petera Sjöstedt-Hughesa, łączy namysł Arthura Schopenhauera i Friedricha Nietzschego z panpsychizmem i procesualistyczną ontologią Alfreda N. Whiteheada.

FILOZOF: To nie bycie samemu sprawia, że człowiek czuje się samotny. Samotność to stan polegający na głębokim poczuciu wyobcowania, mimo że otaczają cię inni ludzie, wspólnota, społeczeństwo. Aby czuć się samotnym, człowiek potrzebuje innych ludzi. Chodzi o to, że człowiek jest jednostką tylko w kontaktach towarzyskich.

s. 45.