Dzisiaj młodzież nie docenia, jak cudowne są wspomnienia, ale żeby w to uwierzyć, coś samemu trzeba przeżyć. Bo na starość niespodzianie pustka w sercu wam zostanie.

Mucha wielkim jest łasuchem,
ciągle lata z pustym brzuchem.
Nie ma chwili do stracenia,
gdy jest coś do przekąszenia.

A przypadek to nierzadki,
że zajada też odpadki.
I nadziwić się nie może,
kiedy to o każdej porze,
gdy z wizytą się wybiera,
nikt jej chętnie nie otwiera.
Bo też sama nie pamięta,
że opinię ma natręta.

Kredki, farbki, abecadło,
wszystko mi się już przejadło.
Zamiast uczniem z kajecikiem,
chcę wędrownym być muzykiem.