Ona z mężem komunistą i bliskim przyjacielem, też komunistą, wyemigrowali do Związku Radzieckiego, jeszcze przed wojną. Tam, w 1936 r. aresztowano ich przyjaciela pod zarzutem szpiegostwa i działalności antyradzieckiej. Oboje byli tym wstrząśnięci. Oboje nie wierzyli w taką możliwość, ale z drugiej strony nie sądzili, by władza radziecka, ich władza, miała szykanować i represjonować człowieka ideowego, komunistę. W rezultacie pogodzili się z tym i jak gdyby uwierzyli, że nie wszystko widocznie wiedzą. Nie wiedzą, o czym wie władza radziecka, bo przecież władza radziecka jest mądra i sprawiedliwa i wie więcej od nich. Po jakimś czasie aresztowano jej męża. Znowu te same wątpliwości, jeszcze większe wątpliwości, bo męża ona znała lepiej niż przyjaciela, ale też pogodziła się z tym faktem. Pomyślała, że okazał się w jakiejś sytuacji nie w porządku wobec władzy radzieckiej. Po czym przyszli po nią. I ona mówi, że "to był najszczęśliwszy dzień w moim życiu, bo ja wtedy przekonałam się, że mój mąż i mój przyjaciel, byli niewinni. Na własnej osobie się przekonałam. (Leon Chajn}.

(Leon Kasman) Naród rosyjski ma łatwość od świadczenia dobra i okrucieństwa. Taką samą łatwość.

Tak się jednak składa, że prawie żadne dzieci starych komunistów, nie należy do partii a większość wyemigrowała na Zachód. (Teresa Torańska).

Łatwiej przecież kogoś pokonać niż przekonać. (Leon Chajn).

W 1965 r.przeprowadzono wśród studentów ankietę, stawiając im pytanie: wymień postać, którą warto naśladować i która cię fascynuje. Wynik ogłoszono w "Życiu Literackim". W odpowiedziach nie było ani jednego nazwiska działacza komunistycznego ani z przeszłości ani ze współczesności. Wybuchła awantura. Gomułka wezwał prof. Schaffa i powiedział mu: po diabła wy w ogóle robiliście te ankiety, czego wy chcieliście się z nich dowiedzieć? Że młodzież jest przeciwko nam?

[Roman Werfel] Stalin był zresztą mieszaniną prymitywizmu, nieznajomości świata oraz geniuszu, jeśli chodzi o rozgrywki personalne i zdolności organizacyjne, a starzy bolszewicy byli... szlachetni.

[Leon Chajn] Święcie wierzyłem, że ulegając ślepej mechanicznej dyscyplinie i popierając wszystkie poczynania Biura Politycznego, przyczyniam się do naprawy Rzeczypospolitej [...].

[Torańska] Bo komunista to kto?

[Stefan Staszewski] Człowiek bezwzględnie wierzący partii.

[Stefan Staszewski] Bo partia, proszę pani, zawsze musi mieć wroga, który konsoliduje jej szeregi.

[Jakub Berman] Proszę pani, schematy prawda-nieprawda, winny-niewinny są, niestety, bardzo płynne w sytuacji, gdy klimat nasycony jest podejrzliwością i tę podejrzliwość stale się podsyca.

[Jakub Berman] Gdybyśmy, proszę pani, nie mieli racji, albo gdyby nasza racja była wydumana czy wyssana z palca, to naturalnie ktoś mógłby powiedzieć - obłęd, zgadzam się. My jednak mamy rację, jak najbardziej racjonalną rację [...], a że jest i było nas mało? Zawsze mniejszość - jak uczy nas historia - ratowała większość.

[Roman Werfel] Jest bowiem jedna rzecz dla partii rewolucyjnej święta i obowiązująca: partia musi działać jednolicie i solidarnie, a jej członkowie nie mogą mówić kilkoma językami.

[Julia Mincowa] Tylko wtedy by pani nie pytała. Wtedy był ład i porządek, i ludzie zajmowali się pracą, a nie gadaniem, z którego nic nie wynika.

Podniosłem też sprawę nieudolności naszej propagandy, że nie powinna bez przerwy porównywać, np jak to kolejarze mają teraz lepiej niż przed wojną, gdyż nie jest to prawda i tylko denerwuje ludzi.
Zdaje się, że podwyższając ceny żywności obniżano wtedy ceny lokomotyw i tłumaczono ludziom, że to najlepszy przykład, jak władza dba o społeczeństwo.