Dzieciństwo i lata spędzone w szkole średniej dobiegły końca i Wiktoria zastanawiała się, dlaczego stracili tyle czasu, skupiając się nie na tych rzeczach, co trzeba na jej wyglądzie, na jej przyjaciołach i na ich braku, na jej tuszy i podobieństwie do prababki, której nikt nie znał, która nikogo nie obchodziła i po której podobno odziedziczyła nos. Dlaczego? Dlaczego akurat na tym? Dlaczego nie próbowali się do niej zbliżyć bardziej pokochać i wesprzeć? Teraz nie było już czasu na budowę nowych mostów bo mosty te powinny istnieć przez cały czas...