Poczuła się szczęśliwa. Pierwszy raz od tak dawna i tylko we śnie..

Ten, kto kocha, zawsze okazuję się naiwny.

Całkowita bezradność wkradała się do każdego zakamarka jej umysłu. Ale przecież nie mogła się poddawać, jeszcze nie teraz!

Chciała też uświadomić ludziom, że życie to wielki dar i nie warto z niego rezygnować, nawet jeśli wszystko obraca się w gruzy, bo na zgliszczach można budować od nowa.

Życie stało się snem na jawie.

Nie zamierzała rozpaczać nad tym,czego już nie mogła zmienić, ani pozwolić, by nienawiść zatruwała jej myśli, a pragnienie zemsty zniszczyło to, co najważniejsze - wiarę, nadzieję i miłość

Polubiła ciemność, tę ciepłą osłonę, która chroniła ją przed rzeczywistością..

Postanowiła nie zamęczać innych swoimi problemami, poza tym nikt nie mógł jej przepisać lekarstwa na szczęście i na nowe lepsze życie.

[...] moc pokonania koszmarów przeszłości leży w jej wnętrzu

Nie chciała rozumieć, ani wiedzieć, ale wciąż pragnęła żyć.