Jeśli coś kochasz, daj temu wolność. jeśli tak ma być, wróci do Ciebie".

- Nie porzucaj nadziei, Susannah - odparł ojciec Dominik. - Nigdy nie porzucaj nadziei.
Roześmiałam się z goryczą.
- A to czemu, ojcze Dominiku?
- Bo, wiesz, to wszystko, co mamy.

Zwłaszcza, że jest jedno jedyne miejsce na świecie, gdzie czuję się bezpiecznie, i tam właśnie byłam... w jego ramionach.

I zniknął. O tym, że w ogóle tutaj był świadczyły zaparowane od naszych oddechów szyby.

Rumieńce, których przed chwilą nie było, napłynęły do twarzy Jesse'a. Nie była już blada jak prześcieradło. Jego cera miała teraz ten sam oliwkowy odcień, jak przy pierwszym spotkaniu w stodole O'Neilów. To nie wszystko. Pierś Jesse'a wznosiła się i opadała pod kocem w widoczny sposób. Żyły na szyi pulsowały. Uniósł powieki... i zapadłam się tak samo, jak za każdym razem, kiedy na mnie patrzył, w ciemną głębię jeziora, jaką stanowiły oczy Jesse'a... Oczy, które nie tylko mnie widziały, ale również poznawały, znały moją duszę. Podniósł rękę, zerwał maskę tlenową i wypowiedział słowo. Ale było to słowo, na dźwięk którego moje serce zaśpiewało. - Querida...