Działanie smutku jest jedną z największych zagadek świata. W wielkim smutku czujemy się tak, jakby palił nas ogień, i to nie tylko z powodu bólu, ale też dlatego, że smutek rozciąga się nad całym naszym życiem jak dym nad pożarem. Trudno wtedy dostrzec cokolwiek oprócz własnego smutku - tak jak trudno dojrzeć cokolwiek innego niż czerń w pejzażu zasnutym dymem. W takich chwilach smutek ogarnia nawet rzeczy przyjemne, tak jak dym pozostawia szary popiół i woń spalenizny na wszystkim, czego dosięgnie. A ktoś, kto wyleje na nas wówczas kubeł zimnej wody, przemoczy nas do suchej nitki i odwróci naszą uwagę, ale nie wyleczy z nas smutku, tak jak straż pożarna, która ugasiła pożar, nie potrafi przywrócić do pierwotnej postaci tego, co się spaliło.

Tak się paskudnie w życiu składa, że człowiek często musi iść spać akurat wtedy, kiedy zaczyna się robić ciekawie.

Trudno pogodzić się z tym, że osoba, którą kochamy, nie jest doskonała; przykro rozważać mniej chlubne cechy jej charakteru.

Aż strach pomyśleć o takim życiu, w którym ustawicznie miotają nami rozmaite tajemnicze i potężne siły, tak że nigdzie nie zdążamy zagrzać miejsca ani znaleźć bezpiecznego schronienia zwanego domem, ani nacieszyć się pomyślnym odwróceniem swojej karty.

,, U nas zawsze cicho sza '' .

-Aj-aj! Na Neptuna! Na Buddę! Na Charlesa Darwina! Na Duke'a Wellingtona!

Dla Beatrycze - martwe kobiety nie opowiadają historii. Smutni mężczyźni je piszą.

Wyrażenie "niezbadane wody" odnosi się nie tylko do podwodnych obszarów nieobecnych na mapach. Można nim określić dowolne nieznane miejsce - na przykład puszczę, w której zginęli jak dotąd bez wieści wszyscy podróżnicy - a nawet własną przyszłość, której nie poznamy, dopóki nie nastąpi.

Zło pleni się dookoła w stopniu niewyobrażalnym.

-Monstrum? - powtórzyło Słoneczko.
-Monstrum to inaczej potwór - wyjaśnił Klaus. -Moglibyśmy nazywać tak Hrabiego Olafa, gdybyśmy chcieli.

-Bulbul? - wtrąciło Słoneczko, komunikując coś w sensie: ,,Czy nie jest bardziej prawdopodobne, że cukiernica opadła na dno oceanu?".

Istnieje również medyczna definicja słowa ,,parszywy", kiedy określamy nim skórę pokrytą krostami - w tym znaczeniu słowo ,,parszywy" nie pojawiło się jak dotąd w moich książkach, ale kto wie, czy nie będę miał okazji go użyć, jeśli Hrabia Olaf nie zacznie wreszcie dbać o higienę.

-Kto to jest Hobson? - zaciekawiła się Fiona. -I jaki ma wybór?
-Thomas Hobson - odparł z uśmiechem Klaus - żył w siedemnastym wieku, w Wielkiej Brytanii. Był on stajennym i, jak głosi legenda, wszystkim klientom dawał ten sam wybór: albo wezmą konia z pierwszego brzegu, albo żadnego.

-Niemowlę bardzo urosło - stwierdziła Esmeralda, patrząc na Fionę. -Ale paskudne jest jak dawniej.

Pewien filozof stwierdził, że całe nasze życie to teatr cieni: ludzie siedzą w jaskini i oglądają cienie na ścianie. Aj-aj, cienie rzeczy znacznie większych i ważniejszych.