Ale dobrze, nie dzielmy już włosa na czworo - jestem gotów przyjąć definicję wartości jako tego, co przyczynia się do pożytku, za wartość bieżącą. Na czym polega bycie wartością bieżącą w biznesie filozoficznym? Po pierwsze na tym, że definicja obiecuje dostarczyć nam jasne kryterium tego, co jest wartością. Co nie przyczynia się do pożytku (albo samo nie jest pożytkiem), nie jest wartością, tak że obowiązkowość nie byłaby na przykład wartością, jeśli wypełnienie obowiązku nie pomnażałoby sumy pożytku w świecie. Po drugie definicja obiecuje zaprowadzenie porządku w chaosie bezliku wartości. Pozostałaby tylko jedna prawdziwa wartość, a mianowicie pożytek, którego miarą musiałyby się dać wymierzyć wszystkie inne i ułożone w pewnej stopniowanej kolejności aspirowałyby z mniejszym lub większym powodzeniem do tego miana. Pożytek to zamiennik najwyższej idei Platońskiej - idei dobra. Coś jest dobre tylko w takiej mierze, w jakiej ma udział w tej idei. Coś jest wartością tylko w takiej mierze, w jakiej ma udział w pożytku.