Zanim odwróciłam się plecami do nocy, morze się poruszyło. Wielogłosowy huk ugodził mnie w uszy, podłoga zapadła się pod ciężarem gruzów, w jakie zmienił się mój dom, wraz z nimi i ja runęłam w dół. Świat jaki znałam, skończył się i razem z nim zniknęło wszystko co kochałam i nienawidziłam.

Życie nie jest takie samo jak wcześniej, wszystko się zmieniło. Nie ma już nawet miejsca na nadzieję, można liczyć tylko na cuda. Wokół króluje śmierć, a ty masz w sobie życie.

Istnieje coś, co ma większą moc niż ból, a tym czymś jest przyzwyczajenie. Mówi się, że nie da się przyzwyczaić do cierpienia, ale to nieprawda. Wszyscy przyzwyczajają się do cierpienia, zarówno do jego zadawania, jak doznawania, o ile jest rozmyte w znieczulającej codzienności.

Rodziny, w których przychodzimy na świat, nie zawsze są naszymi prawdziwymi rodzinami.