Wszystko zdawało się paraliżująco trudne. Przestałam robić rzeczy, które kiedyś sprawiały mi radość: malować, czytać, biegać. Zawracanie głowy.

Lubię tłumić uczucia i emocje, jakbym zamykała je w butelce. W ten sposób pozostają ukryte i nie muszę o nich mówić. Ale boję się, że pewnego dnia nazbiera się ich zbyt wiele. A gdy eksploduja... Pozostanie tylko próżnia i nic już nie będę czuła.

Oczekujemy, że gdy dorośniemy, będziemy mieć gotowy bezpieczny plan na życie. Rzecz w tym, że nie ma jedynej słusznej recepty na życie. Wszyscy improwizujemy. I robimy to najlepiej, jak umiemy.

- Może po prostu jestem w tym fatalna.
- Ale w czym?
- W życiu.

To chyba najtrudniejsze w depresji. Zachowywać się zwyczajnie.... Gdy każdy kawałeczek ciebie jest potrzaskany.

Życie nigdy nie będzie doskonale. Ale to czyni je pięknym.

Dziś jest jeden z tych dni, kiedy czuje wszystko naraz.

Nie zdawałam sobie sprawy, że kiedy cierpisz na chorobę psychiczną i za długo wszystko w sobie tłamsisz... W końcu się rozpadasz.

Czułam się zupełnie obca. Odseparowana od rzeczywistości. Obserwowałam świat zza grubej, przymglonej tafli.

Mów do siebie tak, jak do kogoś, na kim ci zależy. Bądź swoim przyjacielem.

Roztrząsanie stresu stresuje bardziej niż jego właściwa przyczyna.