Jeśli diabeł był tak przystojny, to jak mu się oprę? Czy o to właśnie chodziło? Żeby kusił mnie swoją urodą? Żebym usychała z tęsknoty za nim, kiedy będziemy sami w piekle?

Niestety, wyglądało na to, że diabeł jednak chwyci mnie za dłoń, wciągnie w swoje podziemia i nie wypuści do końca życia.

Byliśmy jak dwa ognie, które wzajemnie się podkręcały i spalały wszystko na swojej drodze, a w tym przypadku mogło to mieć katastrofalne skutki.

W końcu przychodzi taki moment, że zamiast płakać, przełykasz rozczarowanie i strach, i ogarnia cię pustka.

Nie można być zazdrosnym o kogoś, kto nie zawładnął twoim sercem.