Czy tym właśnie byliśmy? Chwilą ulotną jak para i niczym więcej?

Powinnam być szczęśliwa. Powinnam cieszyć się życiem. Wszyscy na moim miejscu by to robili, ale ja nie potrafiłam i dlatego miałam do siebie jeszcze większe pretensje.

Kochałam ocean, byłam jak on, chciałam być.
Przynajmniej tak myślałam przez większą część życia, zanim uświadomiłam sobie, że ocean jest strasznie samotny, że bez lądu byłby nikim i w końcu dotarło do mnie, że to nie woda ogranicza kontynenty, a kontynenty ograniczają wodę.

Dla każdego z nas miłość jest czymś innym, Ronnie. To, że ja powiem ci, że zrozumiałam, że kocham Willa, bo kiedy patrzyłam na niego, serce biło mi tak mocno, że niemal bolało, nie znaczy, że to uniwersalny znak. Miłość to nie choroba, żeby móc opisać jej objawy.