Prawdziwą samotnością nie jest bycie samym, lecz bycie samym we dwoje.

Im bardziej nie ma się celu, tym jest lepiej. Jeżeli nie ma się celu, nie ma się też oczekiwań i nie można się zawieść.

Kiedy siedzi się z książką w rękach, to w oczach innych wygląda się nieco mniej samotnie.

Moje myśli i słowa nie będą miały żadnego znaczenia, jeśli nikt ich nie wysłucha.

Nic nie przynosi takiej radości, jak bycie uznanym za dobrego przez kogoś innego.

Psy świetnie odczytują emocje ludzi, ale bardzo często się zdarza, że człowiek nie potrafi odczytać emocji psa.

Bycie osobą z niepełnosprawnością to czysta definicja bycia pominiętym.

Podróżowanie jest wolnością.

Myślę, że nie ma co się wstydzić swoich słów, są one świadectwem odwagi i świadomości własnych emocji. Jeżeli nawet pod osłoną nocy człowiek nie potrafiłby się zebrać na odwagę, to całe życie żyłby jak tchórz.

Jeszcze nie jest za późno. Jeszcze jest szansa, żebyś mógł żyć swoim życiem tak, jak chcesz.

Początek życia zawsze jest radosny, ale jego zakończenie zawsze jest smutne.

Czasami bywa tak, że nie jesteśmy w stanie uwierzyć nie tylko w rzeczy, które wydarzyły się naprawdę, ale nawet w rzeczy, które przydarzyły się nam samym. Bo nieraz te rzeczy są tak okrutne,że miejsce dla nich znalazłoby się tylko w filmie.

Trudno wyrzucić z głowy myśl, która już się tam zadomowiła.

[…] im bardziej nie ma się celu, tym jest lepiej. Jeżeli nie ma się celu, nie ma się też oczekiwań i nie można się zawieść. Wolnością jest możliwość podjechania gdziekolwiek akurat się chce.

Ludzie zawsze dziwnie reagują, jeśli robi się samemu coś, co zazwyczaj robi się we dwoje.

Masz żyć tak, jak sam tego chcesz.

Nie potrafię robić rzeczy, które robi się przyjemniej we dwoje. Nie potrafię dopasować się do rytmu, bitu drugiej osoby.

Z pragnieniami zawsze jest tak, że nie biorą one pod uwagę naszych możliwości, a czasami wręcz wpajają nam nawyk próbowania przeskoczenia tego, co możemy i czego nie możemy.

Mój ojciec wynalazca zawsze mawiał, że przeszłość jest dla teraźniejszości święta, a teraźniejszość zawsze poświęca się dla przyszłości. Czyli - według jego słów - jeżeli poświęcę jutrzejszemu dniu teraz, jutro będzie piękne i słoneczne.

Człowiekowi zawsze najpierw przypominają się złe rzeczy i pamięta je dłużej i dokładniej niż te dobre.

No i kto w dzisiejszych czasach pisze listy na papierze? Za dużo z tym zabawy. Nawet znalezienie skrzynki na listy to nie lada wyzwanie. Strasznie poznikały z ulic.

Wewnętrzny spokój możemy osiągnąć dopiero wtedy, kiedy wszystko już podzielimy, posortujemy i odpowiednio zaklasyfikujemy.

W odróżnieniu od ludzi, psy zdają się nie potrafić zapominać.

Jeśli tylko będzie do kogo wysłać wiadomość i jeżeli będzie ktoś, kto będzie chciał mi odpisać, chyba poradzę sobie jakoś z moim życiem.

To czysta arogancja myśleć, że tylko ludzie mogą pomóc uporać się z samotnością.

Pytania powinny być jak gra w ping-ponga, raz z jednej, a raz z drugiej strony, żeby konwersacja była ciekawa. A jeżeli ciekawość leży tylko po jednej stronie, to rozmowa nigdy nie będzie się kleić. Jeżeli z drugiej strony nie będzie woli odpowiadania na te pytania, to będą one powoli doprowadzać kogoś do szału.

Jak się pisze powieści, to trzeba potrafić przekonywająco opowiadać kłamstwa.

[…] jego wzrok skupiał się tylko na jednej osobie. Osobie, która zawsze z tym samym wyrazem twarzy i w tej samej pozycji wpatrywała się w jakieś inne miejsce niż reszta: w okno, w książkę, w filiżankę kawy, we własne wnętrze. Może to był właśnie prawdziwy Hooper. Prawdziwą samotnością nie jest bycie samym, a bycie samotnym we dwoje.

Wygląda na to, że nieważne, gdzie pójdziemy, nie możemy się wyrwać z więzów wybierania i podejmowania decyzji. Jeśli nie dokonamy wyboru, nasze życie będzie stało w miejscu.

- Nic mnie nie rusza, potrafię przetrwać naprawdę wszystko, oprócz jednej, jedynej rzeczy - odpowiada, odwracając się i patrząc na mnie ze wściekłością w oczach.
- Oprócz czego?
- Bycia pomijaną. Ja też tu byłam, a zostałam pominięta. Jak już dobrze wiesz, prawie zawsze byłam sama i jestem osobą, która tę swoją samotność lubi. Ale mnie też od czasu do czasu zdarza się wykrzesać z siebie odrobinę nieistniejącej odwagi i wziąć udział w czymś razem z innymi. Ale te osoby zwykle i tak ignorują moją obecność. W jakiś dziwny sposób ignorują zawsze tylko mnie.