[...] potrzeba nieustannego robienia wrażenia na innych odcina od głębi, od potrzeb duszy, od radości z doświadczania chwili obecnej. Blokuje emocje [...].

W życiu nie chodzi przecież o to, aby rodzina ładnie wyglądała na zdjęciu i sprawiała wrażenie udanej. Chodzi o budowanie więzi opartych na umiejętności słuchania drugiej strony ze zrozumieniem i wyciągania konstruktywnych wniosków.

Osoba, która jest pozytywnie nastawiona, szuka w otaczającej ją przestrzeni dobra, przyjaznych ludzi i pomyślnych zdarzeń. Natomiast osoba, która jest krytyczna, zawsze dostrzega wokół siebie mnóstwo rzeczy negatywnych. Dlatego świat nigdy nie jest obiektywnie taki sam dla nas wszystkich.

[...] kiedy ulegamy złości, stajemy się wręcz niepoczytalni. Reagowanie złością nie poprawi sytuacji, ale może ją pogorszyć i uczynić jeszcze trudniejszą.

[...] każdy człowiek ma powody, by zachowywać się w określony sposób, a ja nie mam prawa nikogo pochopnie oceniać.

Naszym zadaniem jest działać tak, aby doświadczyć prawdziwego spełnienia i żyć swoim najpiękniejszym, autentycznym życiem. Nie przyszliśmy na ten świat, aby zabiegać o aprobatę innych ludzi. Jest ona zaledwie skutkiem ubocznym naszych szczerych, autentycznych działań.

Zwróć się ku emocjom. Nie uciekaj od siebie, od tego, co czujesz. [...] Każda ważna podróż ma swój początek wewnątrz nas.

Postaraj się odnaleźć w sobie autentyczność, a uczynisz ten świat lepszym miejscem. [...] Życie jest zbyt krótkie, by blokować się wyobrażeniami o tym, jacy powinniśmy być. Ograniczenia kulturowe, oczekiwania narzucone przez cudzy styl życia, podziały społeczne, role przypisane płciom - wszystko to tłamsi naszą autentyczność.

[...] właśnie emocje stanowią o naszym człowieczeństwie. Nie są przeszkodą, ale głębią do odkrycia. Najważniejsza jest wrażliwość, delikatność, kruchość, skłonność do wzruszeń. To za ich sprawą jesteśmy ludźmi, a nie bezdusznymi maszynami prącymi na ślepo do wyznaczonego celu.

Można się otaczać przepychem, nosić piękne stroje, jeździć luksusowymi samochodami, ale jakie to ma znaczenie, gdy serce trawią rozpacz i ból? Świat wewnętrzny nie jest światem iluzji - koncentruje się wokół naszych uczuć, jest więc jak najbardziej realny i ważny.

[...] wszystko w świecie fizycznym bierze swój początek od myśli, energii i wibracji.

Każdy człowiek musi sam siebie zmienić i naprawić. Naszym zadaniem nie jest wyciąganie drugiej osoby z ciemności, w której tkwi. Sama musi zechcieć z niej wyjść i również sama musi tego dokonać. [...] Ty jesteś tu po to, aby się rozwijać, rozkwitać, umacniać.

[...] proszenie innych o pomoc to nic złego. Nie jest oznaką słabości, ale mądrości! Wszyscy jesteśmy sobie nawzajem potrzebni, nikt z nas nie jest niezłomny ani samowystarczalny. Więcej: to właśnie niedociągnięcia, słabości i wewnętrzna kruchość wynikła z wrażliwości czynią nas w pełni ludźmi.

Pielęgnuj w sobie serdeczność i współczucie. Każdy pragnie być kochany i bezpieczny, wszyscy w głębi naszych serc cierpimy tak samo. Dlatego nie koncentruj się tylko na sobie - w drugim człowieku, nawet trudnym lub nieprzyjemnym, zobacz osobę, która także boryka się z bólem. Złość jest wyrazem cierpienia i bezradności.

Nie ma "nudnych" ludzi. Są tylko tacy, których jeszcze odpowiednio dobrze nie poznaliśmy.

Jeżeli chcesz zmienić świat, zacznij od siebie. To w zupełności wystarczy. Kiedy każdy z nas będzie pracować nad zachowaniem tylko jednej osoby na świecie, czyli swoim własnym, kiedy siebie uzdrowi i rozwinie, wówczas wszyscy razem, globalnie zmienimy ten świat.

Uważaj na słowa. [...] Pamiętaj, że opinie na jakiś temat to nie są fakty, a w świecie energii nic nigdy nie znika - w taki czy w inny sposób, wcześniej czy później, wszystko powraca do nadawcy jak bumerang. [...] Uważaj więc na każde słowo, które wychodzi z twoich ust. Lepiej zamilknąć niż powiedzieć coś, czego będziesz żałować.

Mądrość i piękno wszechświata już istnieją, a my możemy się na nie otworzyć, aby je schwytać i przepuścić przez swoją wiedzę i wrażliwość.