- Czy my właśnie to robimy? Poznajemy się? Jak? Po co? Czemu ma to służyć? Jaki jest tego cel? - wyrzuciła z siebie pytania.

- Jeśli otwierasz coś w obecności gościa i jakby to powiedzieć, razem zaczynacie picie, to wtedy jest w dobrym tonie, żeby razem wypić całość, w swoim towarzystwie znaczy.
- A ile czekolady można wypić na raz? - spytała, powstrzymując śmiech.
- To nie jest powiedziane - odparł poważnym tonem - że to trzeba na raz , ale trzeba razem, no i też nie można tego rozkładać na lata. Więź, która się tworzy przy wspólnym delektowaniu się, musi być po prostu pielęgnowana.

(...) Natomiast co do twojego egoizmu, to ja go nie zauważyłam. Zauważyłam natomiast inne rzeczy. Takt, delikatność, zainteresowanie, uwagę, chęć pomocy, gdybym takiej potrzebowała, zauważyłam cierpliwość, chęć obecności. Zauważyłam same dobre rzeczy. Zauważyłam rzeczy... - na chwilę zawiesiła głos. Wyglądało, jakby intensywnie próbowała znaleźć odpowiednie słowa. W końcu coś ją tutaj dzisiaj przywiodło - Zauważyłam... nie wiem, jak do końca to ująć. - Uśmiechnęła się niepewnie. - Jeśli ty jesteś introwertykiem, to na mnie nie ma określenia, bo powiedzieć, że do potęgi n-tej to nic nie powiedzieć. Także rozumiesz moje trudności z artykulacją myśli.

Jeśli czegoś nie widzimy to tego tam po prostu nie ma i wcale się magicznie nie objawi (...).

Czasami potrzeba czasu aby dostrzec więcej.

Najlepsze rzeczy zdarzają się przypadkiem.

(...) ludzie to nieuniknione rozczarowanie. (...) Kiedy miał do czynienia z niezobowiązującymi relacjami, wszystko było dobrze. Kiedy jednak zaczynały się obietnice lub trzeba było na kimś polegać, wtedy zaczynały się schody.

Czasami przypisujemy zbyt dużą wartość rzeczom, które bardzo chcemy zdobyć, do których chcemy dotrzeć.

Nauczyła się i na zawsze zapamiętała, że jeśli może na kogoś liczyć, to tylko na siebie.

Gdziekolwiek jedziemy nasze piekło zabieramy ze sobą, jakiekolwiek by ono nie było.

Bo miłość jest najważniejsza. Jest niezbędna, jest potrzebna, jest jak powietrze.

Bardzo często uważa się, że śmiech, a często połączona z nim ironia, stanowią taką naturalną ochronę, a poznajemy człowieka, kiedy słuchamy jego przemyśleń.

(...) droga jest tak samo ważna jak cel (...).