Chciałam być niewidzialna w świecie, w którym ludzie czerpią radość z obnażania cudzych historii, przekształcania ich w sensacje, wpychania się do życia innych, podglądania.

Nie wiem, dlaczego ludzie tak uwielbiają wystawiać na widok publiczny szczegóły swojego prywatnego życia, zapominają jaką super-mocą jest niewidzialność"!

Rzeczy nie są rzeczami samymi sobie; to mysl o nich czyni je takimi, jakie są. To, co nam się zdarza, jest tylko tym, co sobie uświadamiamy jako coś, co się zdarzyło.

Kiedy ludzie lub rzeczy się zmieniają, ta zmiana pozostaje niewidoczna dla postronnych obserwatorów. Jedynie dystans czasu umieszcza wszystko w perspektywie i pomaga nam odkryć zmiany.

(...) jak pomóc komuś, kto jest tak poraniony i udręczony, że nikogo do siebie nie dopuszcza?

Nie wiem, czy kiedykolwiek zdołam opuścić swoje dzieciństwo. Rozsnuta lepka mgła zaślepiła wszystkie drogi prowadzące dokądkolwiek. Poczucie porzucenia, wraz z nim pamięć tych pierwszych lat zablokowały moje życie jak blaszana pokrywa na studni przyciśnięta kamieniem.