Nie ma nic bardziej niematerialnego niż pieniądz, skoro każda moneta (na przykład dwudziestocentowa) jest w założeniu skorowidzem przyszłych możliwości. Pieniądz jest abstrakcyjny (…) pieniądz jest czasem przyszłym. Może być popołudniem pod miastem, może być muzyką Brahmsa, może być mapą, może być szachami, może być kawą, może być słowami Epikteta, które uczą pogardy dla złota; pieniądz jest Proteuszem bardziej zmiennym, niż ów z wyspy Faros.
[opowiadanie „Zahir”].

Czas nie odtwarza tego, co tracimy.

Rozwiązanie tajemnicy jest zawsze gorsze od samej tajemnicy. Tajemnica ma w sobie coś nadprzyrodzonego, a nawet boskiego; rozwiązanie to tylko zręczny chwyt.
[opowiadanie „Ibn Hakam al-Bokhari zabity w swym labiryncie”].

Sen oznacza uwolnienie się od wszechświata.
[opowiadanie „Ibn Hakam al-Bokhari zabity w swym labiryncie”].

Łatwiej jest przeżyć coś straszliwego niż wyobrażać to sobie i czekać na to bez końca.
[opowiadanie „Oczekiwanie”].

Przyszłość to substancja, z której zrobiony jest czas.
[opowiadanie „Oczekiwanie”].

We wspomnieniu wszystkie dni wyglądają jednakowo, ale ani w szpitalu, ani nawet w więzieniu nie ma dnia, który by nie przyniósł czegoś nieoczekiwanego, który, oglądany pod światło, nie byłby siateczką maleńkich niespodzianek.
[opowiadanie „Oczekiwanie”].

Wszechświat ma kształt człowieka z rozstawionymi nogami.
[opowiadanie „Człowiek w progu”].

Po czterdziestce każda zmiana jest nieznośnym symbolem upływu czasu.
[opowiadanie „Alef”].

Najbardziej ulotna myśl jest posłuszna niewidzialnemu szkicowi i może zwieńczyć lub zapoczątkować jakąś sekretną formę.
[opowiadanie „Nieśmiertelny”].

Praca poety nie leżała w poezji jako takiej; leżała w wynajdowaniu powodów, dla których poezja jest czymś cudownym.
[opowiadanie „Alef”].

Jakkolwiek ograniczony byłby ludzki rozum, człowiek zawsze będzie zdolniejszy od istot irracjonalnych.
[opowiadanie „Nieśmiertelny”].

Przedłużanie ludzkiego życia jest przedłużeniem ludzkiej agonii i oznacza pomnażanie liczby ludzkich śmierci.
[opowiadanie „Nieśmiertelny”].

Dla kogoś, kto skoń­czył czter­dzie­ści lat, każda zmia­na jest znie­na­wi­dzo­nym sym­bo­lem prze­mi­ja­nia..

Historia jest kręgiem i nie ma niczego, czego nie było i nie będzie.
[opowiadanie „Teologowie”].

Są ludzie, którzy poszukują miłości kobiety po to, aby ją wykreślić z pamięci, aby więcej o niej nie myśleć.
[opowiadanie „Teologowie”].

Wiele rozbieżnych mitologii stworzyli histrioni; jedni głosili ascezę, inni swawolę, wszyscy zamęt.
[opowiadanie „Teologowie”].

Czyny bowiem są symbolem nas samych.
[opowiadanie „Biografia Tadea Isidora Cruza”].

Darcie pieniędzy jest równie bluźniercze, jak wyrzucanie chleba.
[opowiadanie „Emma Zunz”].

Poważne zdarzenia są poza czasem, bezpośrednia przeszłość zostaje w nich jakby odcięta od przyszłości, albowiem części, z których się składa, nie wydają się powiązane.
[opowiadanie „Emma Zunz”].

Człowiek ogarnięty strachem pełniejszy jest i bardziej interesujący niż człowiek absolutnie odważny.
[opowiadanie „Powtórna śmierć”].

Wojna, jak kobieta, wypróbowuje mężczyzn; nie zna się siebie, póki nie było się w bitwie.
[opowiadanie „Powtórna śmierć”].

Nie ma na świecie nic, co nie byłoby potencjalnym zalążkiem piekła; twarz, słowo, busola, reklama papierosów, każda z tych rzeczy może doprowadzić do szaleństwa, kiedy nie można się od niej uwolnić.
[opowiadanie „Deutsches requiem”].

Umrzeć dla religii jest łatwiej niż w pełni z nią żyć.
[opowiadanie „Deutsches requiem”].

Z łatwością przystajemy na rzeczywistość, może dlatego, że przeczuwamy, iż nic nie jest realne.

Niezdolny do popełnienia grzechu jest jedynie ten, kto już go popełnił i kto już za niego żałuje; można dodać, że ażeby uwolnić się od błędu, należy po prostu go popełnić.
[opowiadanie „Dociekania Awerroesa”].

Labirynt to dom wzniesiony, aby zmylić ludzi; architektura labiryntu, pełna symetrii, podporządkowana jest temu celowi.
[opowiadanie „Nieśmiertelny”].