-Why are you looking at me?
-Because I like your face.

Spoglądanie w przeszłość może być bolesne, ale możesz albo od niej uciec, znieczulić się na nią lub uczyć się od niej.

Przyjaciele są rodziną, którą samemu sobie wybierasz.

Owszem, pięści mogą połamać kości,ale to słowa łamią serce.

Całe życie jest cyrkiem. Czasami wybierasz swoją rolę, a czasami ona zostaje Ci przydzielona.

Wiem już, że człowiek nie odbiera sobie życia, bo śmierć jest tak pociągająca - ale dlatego, że życie staje się tak nieznośne.

Udowodnię Ci, że "na zawsze" to nie tylko słowa, nie tylko miara nieskończoności, ale miejsce, w którym będę dbał o Twoje serce.

W tym zawsze największa trudność, prawda? Tak łatwo dawać rady innym ludziom. Korzystanie z nich to inna sprawa.

Rozumiem. Masz rację. Ale równocześnie się mylisz. Uważam, że dzięwięćdziesiąt pięć procent doskonałości bierze się z pewności siebie. Możesz podejrzewać, że jesteś najlepszy, możesz mieć taką nadzieję, ale jeśli nie masz jaj, żeby wytłuszczonym drukiem oznajmić to światu, i pozwalasz, by twoi przeciwnicy poddawali cię próbie, o ile się na to odważą, to raczej nie jesteś najlepszy. Kto może oprzeć się komuś, kto naprawdę szczerze wierzy w siebie?

Zawalczyłem o Ciebie, bo jesteś tego wart.

Spoglądanie w przeszłość może być bolesne, ale możesz albo uciec od niej,znieczulić się na nią lub uczyć się od niej.

Każdy opowiada o sobie historię we własnej głowie. Te historie sprawiają kim jesteś. Jeśli twoja własna historia jest zapełniona poczuciem winy i strachem, życie może wyglądać dosyć nędznie. Ale jeśli jesteś szczęściarzem, możesz mieć osobę, która opowie ci lepszą historię, która zamieszka w twojej duszy, przemawiając głośniej niż żałosne opowieści, które sam sobie opowiadałeś. Jeśli pozwolisz im przemawiać głośno swoim sercem, stanie się to twoją pasją i celem. I to dobra rzecz, najlepsza. Bo to duża definicja miłości, nic więcej.

I kept wondering why, all those years, when you looked straight into my eyes, unflinching, seeing the real me, what made you linger and come back? What made you love me despite who I believed myself to be? I thought about that hour after hour and the only conclusion I could come to was that maybe, just maybe, there was something decent in me, maybe something that was close to good. It was the first time I had ever had that thought and it stunned me just to ponder the possibility.
All those months, staring at the ceiling and staring into my own soul, you, Evie, you were the miracle that I kept coming back to again and again - that all those years ago, you chose me.
Please, please, choose me again.

Everyone tells a story about themselves in their own head. That story makes you who you are, dictating all your actions and all your mistakes. If your own story is filled with guilt and fear and self-hatred, life can look pretty miserable. But, if you're very lucky, you might have a person who tells you a better story, one that takes up residence in your soul, speaking louder than the woeful tale of which you've convinced yourself. If you let it speak loudly within your heart, it becomes your passion and your purpose.

Każdy opowiada sobie w myślach historię, której jest głównym bohaterem. Ta historia nas określa i dyktuje nasze zachowania, również te niewłaściwe. Jeśli twoja historia pełna jest wyrzutów sumienia, strachu i nienawiści do siebie samego, życie może wyglądać dość ponuro.
Ale jeśli będziesz miał szczęście, spotkasz kogoś, kto opowie ci lepszą historię, taką, która rozgości się w twojej duszy i zagłuszy tę przygnębiającą opowieść, w którą zdołałeś uwierzyć. Jeśli pozwolisz, by rozbrzmiała w twoim sercu, stanie się twoją pasją i celem. To najlepsze, co może ci się przytrafić. Bo na tym właśnie polega miłość.

Złożoność ludzkiego serca powinna stanowić przedmiot podziwu.

Uważam, że ryzyko zrobienia z siebie idioty jest znacznie lepsze niż życie pełne żalu.

Wszyscy zasługujemy na drugą szansę, prawda?

- To ty zawsze we mnie wierzyłaś. To ty zawsze uważałaś, że jestem wystarczająco dobry.
- Nic trudnego, mój piękny chłopcze. Wiara w ciebie nie wymaga wysiłku. Nigdy nie wymagała.

Teraz zdaję sobie sprawę, że w życiu istnieje wiele dróg. Niektóre wybieramy sami, a niektóre na nas czekają.

Może jestem otwartą ksiegą, a może miłość przypomina szkło powiększające, które pozwala zajrzeć w duszę tych, do których należy twoje serce.

z zakochiwaniem się jest tak, że niezależnie od tego, gdzie jesteś, kiedy ci się to przytrafia, widzisz tę chwilę wyłącznie w pięknych kolorach, nawet jeśli otacza cię brzydota.

I'm going to kiss you now, Evie, and when I do, it's going to mean that you're mine. I don't care how far away from each other we are. You. Are. Mine. I'll wait for you. And I want you to wait for me. Promise me you won't let anyone else touch you. Promise me you'll
save yourself for me.

Sticks and stones and fists CAN break your bones, but it's the words that break your heart.

I will prove to you that forever is not just a word, not just a measurement of unending time, but that forever is a place where I will treasure your heart.

Love is like a magnifying glass straight into the souls of those who own your
heart.

I waited for you! I waited and waited and you just disappeared. I didn't know if you were dead or alive. I didn't know if you had just decided to start a new life and written me off or what! And still I waited. And truthfully, even though I didn't even admit it to myself, I was still waiting until the day you walked back into my life, calling yourself by another name! I never stopped waiting for a boy who threw me away like I was nothing!

And the thing about falling in love
is that no matter where you are when it happens, you can't help but to color those moments with beauty,
even if you're in a location of ugliness. He made what would have been a place of nightmares into a place
to dream.

I can't make the fire go away - she had seemed to say - I can't guarantee you won't get burned. But I can hold this hoop for you, I can remain steady and strong, because I believe in you. Because you are mine.

Tamten pierwszy dom dziecka przypominał mi podręczną szufladę. Wiecie, taką na wszystkie drobiazgi, z którymi nie wiadomo, co zrobić. Wszyscy byliśmy tam takimi przypadkowymi drobiazgami niemającymi związku z żadnym z pozostałych. Łączyło nas tylko to, że nie mieliśmy swojego miejsca.